Z piasku i popiołu

Przyznam szczerze, że świadomie zwykle omijam historie wojenne poruszające los Żydów lub dzieci, ale w przypadku tej powieści po prostu czułam, że muszę ją przeczytać. Nigdy do tej pory nie miałam do czynienia z tak fantastyczną historią, napisaną tak realistycznie jakby była oparta na faktach (w pewnym stopniu rzeczywiście tak jest, gdyż porusza problem prześladowań ludności żydowskiej we Włoszech, ale główni bohaterowie są postaciami fikcyjnymi).

Nie jest to typowa powieść historyczna - wydarzenia wojenne są tylko tłem do pokazania niezwykłego, pięknego ale także ogromnie trudnego uczucia rodzącego się pomiędzy Evą i Angelo. Katolicki ksiądz i Żydówka - związek wręcz nierealny, szczególnie w obliczu prześladowań ze strony Nazistów, ale wywołujący w czytelniku cały wulkan emocji. Łzy smutku i radości, nerwowe zaciskanie pięści, gniew i przerażenie, zachwyt nad kultywowaniem rodzinnych wartości - to wszystko towarzyszy czytelnikowi podczas tej wyjątkowej podróży w wojennej pożodze. Ta książka pozostaje w pamięci na długo. Poza silnymi wzruszeniami i ukazaniem dramatu ludzkiego cierpienia, daje też nadzieję na zwycięską moc miłości - nawet wbrew złym czasom i rozsądkowi. Musicie to przeczytać!

Kolejna książka z motywem wojny z którą do Was przychodzę. Wiem, że nie każdy lubi czytać książki z wątkiem historycznym, ale ta książka jest tak pełna bólu, nadziei i wiary w lepsze jutro, że nie sposób przejść obok niej obojętnie.

Amy Harmon, jest znana na naszym rynku z książek, które zostają na dłużej w sercu. Autorka tworzy uczucie zakazane, które pomimo przeciwności losu kiełkuje jak roślina pozbawiona wody i słońca. Wydaje się niemożliwe, prawda ? A jednak czasem pomimo deficytów, wyrasta piękny kwiat o solidnych korzeniach.

Eva i Angelo, szukają swojego miejsca na ziemi. Jednak wojna uniemożliwia, wiele nie dając szans na przyszłość, pomimo, że ich drogi się rozeszły ponownie się spotykają i muszą sobie zaufać.

Żydówka i katolicki ksiądz – miłość zakazana, ale czy da się przed nią ustrzec ? Czy bohaterowie będą w stanie zaryzykować swoje życie.

„Chyba już lepiej kogoś nie mieć, niż bardzo go kochać, a później stracić.”

Historia wzruszająca, daje do myślenia i zarazem wstrząsająca. Wojna zawsze mnie interesowała i jakoś nie potrafię przejść obok takich książek obojętnie, zawsze zawładną moją duszą. „Z piasku i popiołu” – już sam tytuł przyciąga uwagę, tak samo jak i okładka, która absolutnie oddaje klimat całej tej książce. Nawet pisząc opinię mam łzy w oczach i moje serce pęka z nadmiaru emocji, jakie autorka przelała na kartki. Szczególnie polecam ten tytuł.

Zakazana miłość

„Nasza nieśmiertelność tkwi w naszych dzieciach i ich dzieciach. W naszych gałęziach i korzeniach. To rodzina jest nieśmiertelnością. A Hitler niszczy nie tylko nasze gałęzie i korzenie, ale cale drzewa rodzin (…)” – te poruszające słowa doskonale oddają dramat Żydów. Mówi się o sześciu milionach ofiar holokaustu. Mimo iż jest ON najlepiej udokumentowanym przypadkiem ludobójstwa, to i tak obliczenie dokładnie, ile Żydów padło ofiarą eksterminacji, jest praktycznie niemożliwe.

Ofiarą Nazistów padła też rodzina Evy, choć długo udawało im się funkcjonować we Florencji, pomimo coraz bardziej restrykcyjnych przepisów. O tym, jak wyglądała sytuacja włoskich Żydów, na czyją pomoc mogli liczyć, w jaki sposób działały siatki katolickich księży, ukrywające ich w klasztorach i kościołach przekonamy się dzięki niezwykle wzruszającej książce pt. „Z piasku i popiołu”. Wydawnictwo NieZwykłe opublikowało powieść autorstwa Amy Harmon, która pozostanie w naszych sercach i umysłach jeszcze długo po lekturze. Po książkę sięgnąć mogą nie tylko osoby interesujące się zagadnieniami związanymi z II wojną światową, ale i wielbiciele powieści obyczajowych, doskonale skonstruowanych i poruszających czytelnika od pierwszych stron.

Autorka przenosi nas do roku 1943, kiedy to Niemcy zajęli już większość Włoch i urządzają czystki rasowe. Początkowe ograniczenia dotyczące stanu posiadania czy pracy Żydów to dopiero początek ich masowej eksterminacji. Eva Rosselli boleśnie odczuła te ograniczenia, kiedy została poproszona o odejście z orkiestry, z którą grała. Jej życie wypełnia muzyka skrzypiec, od lat doskonali się w grze, tymczasem teraz może jedynie grać dla siebie, ewentualnie uczyć żydowskie dzieci.

Poza muzyką, największą miłością Evy jest Angelo Bianco, kaleki mężczyzna, którego zna od dziecka. Wychowywali się razem, długie lata był dla niej niczym brat, zresztą to ona pomogła mu się odnaleźć we Włoszech po tym, jak z uwagi na śmierć matki został odesłany przez ojca z Ameryki. Jednak to uczucie jest zakazane – Angelo bowiem czuje powołanie i od lat wie, że sam Bóg do niego przemówił, wskazując mu drogę, którą ma podążać. Jednak dorastając u boku Evy, patrząc, jak staje się kobietą, zostaje ON mimowolnie wystawiony na pokuszenie. Ulega tej pokusie, choć ostatecznie wybiera kapłaństwo, odtrącając tym samym Evę i jej miłość.

Przyrzeka jednak ojcu Evy, że cokolwiek by się nie działo, będzie zawsze jej strzegł. Wypowiadając tę obietnicę nie wie, że zaledwie kilka lat później, rzeczywiście będzie zmuszony zaryzykować wszystko, by ocalić kobietę. Wtedy jednak Angelo będzie już wikariuszem w rzymskim kościele Świętego Serca, a treścią jego życia – poza służeniem Panu – staje się pomoc emigrantom, a także Żydom. Nadchodzi czas, kiedy będzie zmuszony ukryć również Evę, szczególnie że jej ojciec od trzech lat nie daje znaku życia. Złapany z fałszywymi papierami został wywieziony do obozu w Auschwitz i wszystko wskazuje na to, że tam zginął.

Tym sposobem, Eva Rosselli staje się Evą Bianco, rzekomą siostrą Angelo i wraz z nim wyrusza do Rzymu Jednak bliskość, a także świadomość zagrożenia sprawiają, że łącza ich nie tylko siostrzane uczucia. Angelo znów będzie musiał dokonać wyboru pomiędzy służbą Bogu a miłością do kobiety… Jak zakończy się ta historia? Na jakie poświęcenie Eva i Angelo są gotowi? Jakie niebezpieczeństwo im grozi? Przekonamy się sięgając po tę wyjątkowa książkę, która nie tylko pozwala nam przeżywać emocje związane z utratą bliskich czy strachem, ale również … dać się ponieść pięknej, czystej i prawdziwej miłości. Historia, uzupełniona zapiskami z dzienników prowadzonych przez Evę, a także licznymi informacjami związanymi z żydowską obrzędowością, wartościami, które Żydzi cenią, to prawdziwa literacka podróż w czasie. Autorka doskonale wyważyła proporcję pomiędzy wątkiem miłosnym, a wstrząsającym opisem postępującej eliminacji Żydów. To wszystko sprawia, że powieść czyta się z zapartym tchem, pozostając pod wrażeniem wspaniale skonstruowanej fabuły, akcji, a także głównych bohaterów – tak wyjątkowych, a przy tym dzięki swoim słabościom, tak nam bliskich.

Justyna Gul

Qultura słowa

"Z piasku i popiołu" to jedna z lepszych powieści historycznych jakie dotychczas przeczytałam.

Mamy rok 43. Włochy. Niemcy okupują już większą część kraju i bezpodstawnie "polują" na ludność żydowską. Eva i Angelo są dla siebie jak rodzeństwo. Wychowywali się jak rodzeństwo, zakochali się w sobie... lecz na drodze ich miłości stanęła wojna... i nie tylko. Młodzi muszą dokonać właściwych wyborów, które nie są łatwe w czasach okupacji.

Czy wojna ich rozdzieli?

Amy Harmon swoją powieścią poruszyła moje serce i duszę. Jej pióro jest bardzo lekkie, ale historia przez nią przedstawiona jest ciężka, okrutna, wzruszająca, wstrząsająca i piękna. To jedna z tych książek, która mnie wzruszyła i zapadła głęboko w pamięci. Z pewnością będę starała się do niej wrócić tak często, jak to będzie możliwe. Pewnie większość z Was pomyśli, że znowu czytam i piszę o książce historycznej, a wy znów będziecie mieć mnie dość... tylko co poradzę na to, że jakkolwiek to zabrzmi - kocham takie powieści? Myślę, że każdy książkoholik w swoim życiu powinien przeczytać choć jedną taką książkę. By spróbować zrozumieć osoby, które przeszły piekło na ziemi, by zastanowić się nad sobą - czy nasze życie czasami jest faktycznie tak złe, jak nieraz nam się wydaje... lub po prostu by się wyciszyć i wzruszyć.

To nie tylko historia wojenna, ale także o próbnie przetrwania. O sile przyjaźni, miłości, rodzinie i ogromnej nadziei.

To kolejna powieść, która sprawiła, że uroniłam wiele łez.

Polecam zapoznać się z jej treścią.

Z piasku i popiołu

Angelo i Eva przyjaźnią się od najmłodszych lat i są dla siebie bardzo bliscy. Jednak czasy w jakich żyją nie są dla nich najlepsze. Tym bardziej iż młodzi mimo woli coraz bardziej zakochują się w sobie. Może i to kwestia czasu ale oboje zmieniają się i szukają swojej życiowej drogi. Tu jak się okazuje szybko się rozchodzą ale to nie jest przeszkodą by zapomnieć o sobie i zerwać wieloletnią przyjaźń. Angelo wybrał religijne ścieżki i poszedł w stronę kapłaństwa. Uznał że jego powołaniem jest Bóg. Eva natomiast wyrosła na piękna i mądra dziewczynę która z chęcią niesie pomoc każdemu a jej serce przepełnione jest dobrem.

Nadchodzą czasy wojny i nienawiści do Żydów. Eva która właśnie nią jest zostaje z góry za pochodzenie skazana na śmierć. Nie może się z tym pogodzić jej najlepszy przyjaciel i postanawia ją ukryć w klasztorze gdzie przed śmiercią chowają się już inne żydowskie życia.

Te czasy szczególnie mocno dotknęły bohaterów i na nowo poruszyły ich miłosne więzi. Mimo swojego życia kapłańskiego miłość do Evy przewyższa wszystkie emocje i mężczyzna stawia jej bezpieczeństwo nade wszystko. Wie że gdyby wydało się co robi sam zostałby skazany. Bohaterowie uczą się siebie ponownie i uczucia stają się silniejsze.

Książka bardzo łapie za serce a sam fakt że jest oparta na faktach autentycznych nadaje jej wiele żalu i bólu.  Czytając ją wylałam dużo łez których nie żałuję. Autorka spisała się za medal. Porusza wiele tematów które powoli zostają zapomniane. Sama historia uczy nas jak ludzie potrafią potraktować drugiego człowieka którego nawet nie znają tylko dlatego że jest innej wiary czy podchodzenia. Wojna w szczególności druga to najgorsze czasy jakie spotkały świat. Takie książki są jakimś sposobem aby przestrzec się przed cierpieniami ludzi, przypominają o tym aby nie popełniać drugi raz takich błędów bo wielu przez to ginie.

W „Z piasku i popiołu” miłość gra pierwsze skrzypce, ale nie jest to powieść z gatunku lekkich romansów. Eva i Angelo, żydówka i katolicki ksiądz. Nie mogą żyć razem, ale nie potrafią osobno. Kiedy do Włoch wjeżdżają niemieckie wojska, jej z powodu wyznania zagraża śmiertelne niebezpieczeństwo, ON nie patrząc na konsekwencje przysięga, że nie pozwoli jej zginąć.

Ta historia tak inna, tak zupełnie niebanalna zachwyciła mnie od pierwszej linijki. Obraz Włoch z początku powieści pięknego miasta, przepełnionego perełkami architektury, zapierającym dech malowniczymi uliczkami żywo kontrastuje z Włochami w czasie wojny. I tak jak zmienia się miasto, zmieniają również ludzie. Autorka bardzo dobrze to przekazała, możemy poczuć, jakby nas samych to dotykało. Ciężka i trudna tematyka ubrana w słowa tak, by nie przytłaczać, a jednak przekazać wszystko, co najważniejsze.

Eva i Angelo to bohaterowie, za których wbrew wszystkiemu trzymamy kciuki, choć Eva czasem grała mi na nerwach. Kiedy Angelo ryzykował dla niej życie, ona, zamiast siedzieć na tyłku, robiła wszystko by zginąć. ;) Lubicie takie postaci? Niepokorne kobiety i oddanych im mężczyzn? Jeżeli tak, ta historia jest dla Was.

II wojna światowa przewija się ostatnio często w literaturze, ale nie jestem nią zmęczona, a w „Z piasku i popiołu” poza tym okrutnym obrazem, znajdziemy coś więcej. Pasję do tworzenia, w przypadku ojca Evy ze szkła. Nie e powodu ten niejednoznaczny tytuł. Polecam serdecznie.