Wszystko w porządku

Jest to książka z wieloma ilustracjami, coś na zasadzie komiksu. Mamy bohaterkę (jest nią sama autorka) i przechodzimy z nią przez karty lektury. Czyta się ekspresem, są tu krótkie zdania, na pewno nudzić się nie będziecie.

I najważniejszy w książce jest temat. Depresja. Choroba tak popularna, a jednak wciąż zamiatana pod dywan. Przecież dasz sobie radę... Nie przesadzaj... Nie wymyślaj...

Autorka na przykładzie bohaterki przedstawia swoje myśli i czyny. Moment, kiedy to się mogło wszystko zacząć. I fakt, że dziewczyna idzie po pomoc. Uczęszczając na terapię przerabia swoje życie. A czy jej się uda przejść na dobrą stronę mocy, musicie przekonać się sami.

Takie książki są potrzebne. Bardzo. Nawet dla tych, którzy nie przepadają za czytaniem. Wiele czasu Wam ona nie zajmie, przez wzgląd na krótkie zdania i grafiki mało tekstu.

Debbie Tung na swoim przykładzie pokazuje nam, jak wygląda jedna z najpopularniejszych chorób XXI wieku, ale też daje nam wskazówkę, jak sobie poradzić. Nie można bać się prosić o pomoc specjalisty psychiatry, pójść na terapię to żaden wstyd (powiedziałabym nawet, że teraz taka moda), ale również obecność bliskiej osoby robi sporą robotę.

Zdecydowanie polecam. Minimalistyczna, a precyzyjna, dokładna. Niczego jej nie brakuje. Polecam.

Obezwładniające poczucie beznadziejności, podsycane mistrzowskim samokrytycyzmem i lękiem o wszystko co może się nie udać. Doprawione dołującymi myślami, z tą, dotyczącą własnej nieudolności na czele.

Debbie zmaga się z depresją, która każdego dnia wierci w niej dziurę, odbierając chęci do czegokolwiek i podsycając negatywne postrzeganie samej siebie na życiowej drodze, która nie zmierza w tym kierunku, w jakim chciałaby, aby zmierzała. Zresztą Debbie nie do końca wie, czego chce! Uważa, że nie jest wystarczająca we wszystkim.

Ten komiks jest graficznym obrazem depresji głównej bohaterki i jednocześnie autorki, która przedstawia swoją walkę z chorobą. Od trudów funkcjonowania w codzienności, wyzwaniach które zmywają sen z powiek obciążając nawet zwykle egzystowanie, przez świadomość własnych lęków i odwagę by stawić temu czoła.

Autorka bardzo subtelnie prowadzi czytelnika po zakamarkach swojej duszy, stawiając z nim małe kroczki na drodze do lepszego życia. Pokazuje, że przyznanie się do choroby i poszukanie pomocy jest aktem odwagi, a nie kolejnym gwoździem i rysą na charakterze i życiorysie.

To całkiem dosadna forma wyrażenie bólu i nadziei, która pojawia się z czasem horyzoncie. To również subtelna i delikatna lekcja wdzięczności i docenienia siebie, która pomaga znaleźć światełko w mrocznym tunelu.

Niezwykła! Prawdziwa, wyjątkowa z domieszką humoru i wymownymi ilustracjami.

Dużo siebie widziałam w tym komiksie. Nie utożsamiałam się z każdą stroną, ale jednak co chwilę znajdowałam rzeczy, które tak jak u bohaterki są obecne i w moim życiu.

To jednocześnie miód na serce, ale i trudna lektura. Przeczytałam ją na raz mając ciarki (i płacząc dwa razy), poczułam się bardzo zrozumiana i odsłonięta.

Na pewno wielokrotnie będę wracać do tych stron, do moich znaczników oraz swoistej kombinacji komfortu i smutku, które dają.

To jedna z tych książek, które zostają w głowie na zawsze, coś w nas poruszają i jednocześnie dają motywację do pozytywnych zmian.

Każdy powinien to przeczytać i dać sobie szansę na lepsze i bardziej komfortowe życie albo też na zrozumienie najbliższych, którzy być może zmagają się z trudnościami chorób psychicznych.

Współpraca reklamowa z wydawnictwo_nasza_ksiegarnia dziękuję wam za to, że wydaliście tę książkę!

To jest książka, przy której się płacze

Najpierw z powodu: "ja też tak mam!"

A potem z ulgi, że jest światełko w tunelu.

Że można pomóc sobie i osobom wokół.

Depresja jest realnym zagrożeniem życia i musimy robić coś, żeby zwiększać tego świadomość To nie jest książka jedynie dla nastolatków.

Czytajmy ją wszyscy, nie tylko ludzie z depresją. Dlaczego? Bo ogrom zmian jakie mogłaby wywołać przeczytana i zrozumiana przez większość społeczeństwa jest nie do przecenienia

🌧️☔

,,Wszystko w porządku" to powieść graficzna, w której autorka, w oparciu o właśne doświadczenia, tłumaczy, jak wygląda życie z depresją.

🎨💻

Jestem zachwycona tą książką.

Na pewno wiele osób będzie mogło utożsamić się z główną bohaterką lub trochę lepiej zrozumieć dzięki tej historii swoich bliskich, którzy walczą z depresją.

Myślę jednak, że jest to książka nie tylko dla tych osób. Pełno w niej przemyśleń i wniosków, które każdy z nas powinien usłyszeć. Uczy empatii, czułości, uważności na swoje emocje i tego, by być dla siebie dobrym.

Polecam!

🫀🩹