Wszystkie barwy roku

Muszę przyznać, że bardzo rzadko sięgam po antologie. Jednak tym razem do lektury przyciągnęły mnie autorki, których cenię za ich powieści. Oczywiście są wśród nich również i takie, których twórczości nie miałam jeszcze okazji poznać.

Dzień Babci, Dzień Przytulania, Wielkanoc, zagubiona w czasie i przestrzeni tajemnicza Wigilia... To tylko niektóre z tematów, które wzięły na swój warsztat polskie pisarki.

Każda z 12-tu historii jest inna, ale i zarazem uniwersalna. Będą to historie refleksyjne, pełne radości i smutku, współczesne, ale również te zaklęte w przyszłości. Będzie zabawnie, ale i poważnie.

"Los jakby próbował powetować sobie smutną historię. Nie śpieszył się jednak bardzo i pozwolił na to dopiero w trzecim pokoleniu."

Najbardziej w takiej krótkiej formie podoba mi się to, że można otworzyć książkę na dowolnym opowiadaniu, którego akurat potrzebujemy. Zapewniam, że każdy z Was znajdzie tu coś dla siebie. Muszę przyznać, że mnie osobiście jedne podobały się bardziej, inne mniej. To tak jak z pełnymi książkami. Jednak mogę uspokoić wszystkie Autorki - żadne z Waszych opowiadań nie znudziło mnie, każde coś w sobie miało. Po zapoznaniu się z wszystkimi opowiadaniami mogę powiedzieć, że niektóre z nich wyzwoliły we mnie jakiś lekki niedosyt ze względu na ich zakończenia. Oczywiście ile różnych autorek tej antologii, tyle gatunków i stylów. Pełna różnorodność. Jednakże wszystkie historie tchną lekkością i nadzieją na lepsze jutro. Pokazują, że wszystko zależy od nas samych.

Na kartach tej książki znajdziemy całe spektrum ludzkich problemów, emocji i uczuć. Przyjdzie zmierzyć się nam, jak i samym bohaterom z samotnością, stratą, żałobą, potrzebą miłości czy bezpieczeństwa. Ciekawe i zaskakujące jest to, że nie znalazłam tu utartych schematów, czegoś wymuszonego czy napisanego na siłę.

Opowiadanie "Przytul mnie mocno" o dwójce dzieci z Domu Dziecka wkradło się do mojego serca szczególnie. Tyle, ile emocji w nim spotkałam... nawet nie potrafię tego wyrazić słowami. Jestem pewna, że Wy również nie przejdziecie obok tej historii obojętnie. Z kolei "Prezent na Dzień Babci" uświadomił mi gorzko, że i ja, jak i każdy z nas kiedyś będzie w jesieni życia i być może będzie czuł się nikomu niepotrzebny. Tak więc w niniejszej publikacji napotkacie na sporo cennych wartości, nad którymi warto się chwilę pochylić i przemyśleć.

Wszystkie barwy roku..." to ciepłe historie, które dają nadzieję i pozwalają dostrzec w ich bohaterach cząstkę siebie. To również opowiadania, które zmuszają do myślenia i niosą życiowe przesłanie. Niewątpliwie była to dla mnie magiczna podróż przez 12 miesięcy, która wyzwoliła we mnie przeróżne pokłady emocji - od wzruszenia, uśmiech po zadumę. Polecam gorąco!

sza-[Adres usunięty]

Do opowiadań zazwyczaj podchodzę ostrożnie, jak do jeża, obawiając się trochę, że dostanę kota w worku przyozdobionego kokardką w postaci jednego, czy dwóch znanych nazwisk. Na „Wszystkie barwy roku” zdecydowałam się jednak, ponieważ znam twórczość autorek aż sześciu z dwunastu historii, więc ryzyko zawodu było zdecydowanie mniejsze.

Po lekturze mogę napisać, że jestem pod ogromnym wrażeniem poziomu naszych rodzimych pisarek i cieszę się, że mogłam poznać próbkę stylu nieznanych mi dotąd autorek.

Twórczości Hanny Greń, Edyty Świętek, czy Anny Klejzerowicz z pewnością nie trzeba reklamować. Każde z opowiadań ich autorstwa wywołuje głębokie emocje, a już szczególnie „Przytul mnie mocno”, którego bohaterami są osierocone dzieci pragnące kochającego domu, porusza do głębi. Historię „Kobiet nieidealnych”, czyli czterech przyjaciółek, autorstwa Magdaleny Kawki i Małgorzaty Hayles poznałam już wcześniej, więc spodziewałam się równie szalonej i zabawnej opowieści. Joanna Sykat i Hanna Urbankowska ukazały moc wspomnień i ich wpływu na nasze życie. Karolina Kubilus ujęła mnie natomiast spojrzeniem na trudności wieloletniego związku, w którym zamiast miłości pojawiła się rutyna, powolne oddalanie się i wzajemne niespełnione oczekiwania. Joanna Kruszewska dojmująco pisze o życiu po największej stracie, jaką jest śmierć dziecka.

Mimo swojej odmienności, wszystkie opowieści mają wspólne źródło, którym jest życie, z jego tragediami, przedziwnymi kolejami i zakrętami. W każdej z historii główną rolę odgrywają uczucia. Miłość, tęsknota, samotność, żałoba, trudne wspomnienia i relacje determinują zachowania bohaterów. Znajdziemy tu nawiązania do bolesnych, wojennych czasów, zabawne odniesienie do okresu PRL-u, czy nawet elementy mistyczne.

To cudowne, niebanalne opowieści na każdy miesiąc roku. Wywołują uśmiech i wzruszają do łez. Są różne, jak różne są style poszczególnych autorek, ale każda z nich jest wyjątkowa. Wszystkie, mimo poruszanych czasem bardzo trudnych tematów niosą jednak nadzieję i pozytywne przesłanie. Skłaniają do refleksji i zastanowienia się nad tym co w życiu najważniejsze.

Każda z opowiedzianych historii ma tyle ciepła, że można się przy nich ogrzewać w nadchodzące chłodne jesienne i zimowe wieczory. Szczerze polecam!