Wojna makowa. Trylogia Wojen Makowych. Tom 1

Wojna makowa to pierwsza część trylogii, która jednocześnie jest debiutem literackim autorki Rebecci F. Kuang. Biorąc pod uwagę rozmiar opisywanego tomu, można być pewnym, że jej głowa pełna była różnorodnych debiutanckich pomysłów. Pozostaje tylko pytanie, czy umiała ona je odpowiednio przelać na papier i zainteresować nimi odbiorcę?

Główną bohaterką dzieła jest młodziutka Rin, która jako sierota wojenna i osoba niemająca żadnej bliższej rodziny nie miała przed sobą zbyt wielu dobrych perspektyw na przyszłość. Trafiła ona pod opiekę starszego małżeństwa zajmującego się handlem opium i od razu musiała zarobić na swoje utrzymanie. Większość swojego czasu spędzała w sklepie opiekunów, dbając o ich interesy. Kiedy tylko nadarzyła się odpowiednia okazja, aby nawiązać dobre „relacje” z osobami mającymi władzę w okolicy, zostaje ona „wyswatana”. Zamążpójście za dużo starszego mężczyznę nie jest szczytem jej marzeń. Jedyna jej nadzieja na zmianę to wzięcie udziału w specjalnym egzaminie pozwalającym na dalszą edukację. Wielkie poświęcenie i równie wielkie samozaparcie powoduje, że trafia ona do elitarnej Sinegardzkiej Akademii Wojskowej. Wielkie miasto, nowe możliwości i uwolnienie się od zobowiązań przeszłości to jednak dopiero początek prawdziwej wyboistej drogi w jej życiu.

Pierwszy tom trylogii został podzielony na trzy różne części. W pierwszej z nich mamy okazję obserwować wielkie starania głównej bohaterki, aby zmienić swój los, wiąże się to jednak ze sporą dawką cierpienia i wytrwałości, jeśli chce się przetrwać w murach akademii. Druga część poświęcona jest wojnie, na której zarówno Rin, jak i jej towarzysze będą musieli wykorzystać całą zdobytą wiedzę, aby przetrwać i odnieść ostateczne zwycięstwo. W trzecim epizodzie autorka pokazuje skutki zbrojnego konfliktu, który prowadzi nie tylko do wszechobecnej śmierci, ale również wielkiego zniszczenia, które dotyka wszystkich i jest kolejnym przykrym następstwem politycznych decyzji.

Autorka w prawie 700 stronnicowym debiucie kreuje naprawdę świetnie przemyślany świat, który łączy wiele różnych gatunków. Nie można więc jednoznacznie stwierdzić, do jakiego grona przypisać ten tytuł. Mamy tutaj bowiem elementy dramatu, powieści historycznej, literatury wojennej, fantastyki (z magią), baśni czy powieści przygodowej. Wszystko to zostaje uformowane w jedną spójną całość, która bardzo mocno nawiązuje do dalekowschodnich azjatyckich klimatów. To właśnie pasjonaci tego regionu świata (Japonia, Korea, Chiny) powinni być książką najbardziej zachwyceni.

Fabuła jest bardzo wciągająca, wielokrotnie potrafi również mile zaskoczyć odbiorcę zwrotami akcji. Autorka miesza tutaj realność (chociażby nie tak oczywiste nawiązania do wojen opiumowych) z elementami wierzeń ludów azjatyckich. Wspomniana porcja fantastyki nie jest tutaj jednak mocno przesadzona, nadaje jednak całości sznytu tajemniczości i mistyczności, dzięki czemu kolejne strony pochłania się z wielką przyjemnością. W kolejnych rozdziałach nie brakuje tutaj również „mocniejszej” treści (szczególnie tych opisujących wojnę), gdzie autorka nie boi się obrazować okrucieństwa w sposób bardzo mocno wizualny. Momentami jest na tyle krwawo, że bardziej wrażliwi czytelnicy mogą mieć problemy z czytaniem niektórych fragmentów.

Obok samej treści wielką wartością dodaną publikacji są również jej bohaterowie. Pierwsze skrzypce gra tutaj oczywiście wspomniana już Rin, która zalicza się do grona literackich postaci, które momentami przekonują do siebie odbiorcę. Nie można jej nie kibicować, jeszcze bardziej przeżywając w ten sposób jej życiowe przygody. Swoją wielką wyrazistością epatują również inne mniej lub bardziej poboczne postacie, które mają tutaj swoje ważne role do odegrania. Taki sposób prezentacji historii sprawia, że świat literacki wydaje się tętnić życiem i każdy przeczytany fragment tekstu jest istotny dla całej fabuły.

Bardzo miłym dodatkiem do całości treści są tutaj również świetnie przygotowane ilustracje autorstwa Przemysława Truścińskiego. Rysownik połączyć dynamiczną kreskę z pewną dozą prostoty i nawiązaniami do typowo Chińskiego stylu.

Wojna makowa to kawał solidnej lektury, który porywa czytelnika od pierwszych stron i trzyma w napięciu do samego końca. Jeśli tylko ktoś lubi „azjatyckie” klimaty, nie przeszkadza mu pewna dawka fantazyjnych treści i szuka czegoś naprawdę dobrze napisanego z masą ciekawych postaci, to ten tytuł jest czymś, co powinno go mocno zainteresować.

Dzieło Rebecci Kuang zdecydowanie zasługuje na uwagę. To kawał dobrej i rozbudowanej fantastyki, odpowiednio dopracowanej, ciekawej i dosyć oryginalnej jak na polski rynek wydawniczy. Nieoczywista bohaterka, porządny język, świetna fabuła, dopracowanie – naprawdę mnie ta powieść mocno urzekła. Proszę więcej takich debiutów!

Cała recenzja: [Adres usunięty]

Rin to młodziutka dziewczynka, której przypadło nie do końca wesołe życie sieroty. Po śmierci rodziców w drugiej wojnie makowej z rozkazu cesarza przygarnęła ją rodzina handlarzy opiatów. Pochodzi z wiejskiego południa, nie stroni od pracy na słońcu, więc i jej skóra jest raczej ciemniejsza niż śnieżnobiała. Macocha postanawia się jej p[ozbyć i wydać za mąż. Jedyne co dostaje jako wiano to garść porad jak sprawić, by mąż-staruszek był równie bezwolny i posłuszny jak i przybrany ojciec swej żonie. Dziewczyna postanawia wbrew wszystkiemu, nawet własnemu rozumowi, zawalczyć o wykształcenie i dostać się do najbardziej prestiżowej uczelni: akademii wojskowej w Sinegardzie. Niczym Kopciuszkowi w baśni dziewczynie udaje się po wielu cierpieniach dopiąć swego.

Przekonana, że może wszystko, zderza się z rówieśnikami, którzy są o niebo lepiej przygotowani do nauki. Wszak są oni spadkobiercami wojowników i dumnych rodów całego kraju, bogatymi, uprzywilejowanymi. Ona jest biedakiem, który musi wypełnić statystyki. Wieśniaczką, która ma dać nadzieję innym wieśniakom, ale nie osiągnąć za wiele. Bo pierwszy rok na uczelni to jedno wielkie sito. Promocję wywalczają najlepsi, a Rin nie jest ani nad podziw bystra, ani też nie ma umiejętności bojowych. Za to ma cięty język i potrafi pakować się w kłopoty, przez co… tylko ma gorzej. I wśród uczniów, i wśród wykładowców.

Ale jest jeszcze coś co odróżnia Rin od całego rocznika, a nawet całej szkoły: skóra. Początkowo dziewczyna podejrzewa, że to wynik pochodzenia z południa i pracy tragarza opiatów, jednak okazuje się, że nie tylko ona ma inny odcień skóry. Równie smagły jest Altan – mistrz wszystkich wykładanych przedmiotów, pupilek, niesamowity wojownik. I ktoś, kto niebezpiecznie podejrzany

Długo, bo prawie pół książki, śledzimy dojrzewanie Rin, jej zmagania ze zdaniem egzaminu, z pierwszym rokiem w trudnej szkole, wreszcie – kolejne lata nauki pod okiem ekscentrycznego mistrza. Jednak jak możemy się domyślić – w końcu dochodzi do wojny. Początkowo myślałam, że Rin spokojnie zakończy naukę i na początku jej kariery wojskowej przyjdzie jej walczyć u boku rodaków. Niestety nie jest tak różowo. Wojna wybucha nagle. Na tyle nagle, że jako czytelnik byłam skołowana i myślałam, że przegapiłam jakiś rozdział albo ktoś podmienił miejsce mojej zakładki. Każdy z uczniów zostaje przydzielony do jednostki, przyjaźnie i antagonizmy zostają brutalnie zerwane. Rin dostaje najgorszy angaż: zostaje cike. To oddział, który od biedy można nazwać szalonymi asasynami. Podlega on bezpośrednio pod Cesarzową i w czasie pokoju zajmował się usuwaniem z Nikan wrogów korony. Co jednak będzie robił w czasie wojny? Czy kilkoro ludzi może przesądzić losy raczej przegranego konfliktu?

Wojna makowa to szeroki wachlarz nieprzyjemnych możliwości, gdzie śmierć jest najmniejszym problemem. Autorka jest tak dobra w budowaniu napięcia. Na tyle, że czasem ciekły mi łzy, a czasem czułam gdzieś w trzewiach obracający się powoli nóż. Owszem, to debiut, a debiuty nie są idealne. Złapałam się kilkanaście razy na tym, że przewidywałam akcję. Dziewczyna szła tam, gdzie się spodziewałam, znajdowała tych, których zgadałam, że znajdzie. Jednak nieustannie odczuwałam ostrożność, zastanawiając się, czy wszystko jest podstępem albo kolejnym kłamstwem. Moje oczekiwania były tak różnorodne, że byłam nieustannie zmuszana do siedzenia nad lekturą w skupieniu tylko po to, aby się zorientować w fabule.

Więcej na: [Adres usunięty]

Rin to młodziutka dziewczynka, której przypadło nie do końca wesołe życie sieroty. Po śmierci rodziców w drugiej wojnie makowej z rozkazu cesarza przygarnęła ją rodzina handlarzy opiatów. Pochodzi z wiejskiego południa, nie stroni od pracy na słońcu, więc i jej skóra jest raczej ciemniejsza niż śnieżnobiała. Macocha postanawia się jej p[ozbyć i wydać za mąż. Jedyne co dostaje jako wiano to garść porad jak sprawić, by mąż-staruszek był równie bezwolny i posłuszny jak i przybrany ojciec swej żonie. Dziewczyna postanawia wbrew wszystkiemu, nawet własnemu rozumowi, zawalczyć o wykształcenie i dostać się do najbardziej prestiżowej uczelni: akademii wojskowej w Sinegardzie. Niczym Kopciuszkowi w baśni dziewczynie udaje się po wielu cierpieniach dopiąć swego.

Przekonana, że może wszystko, zderza się z rówieśnikami, którzy są o niebo lepiej przygotowani do nauki. Wszak są oni spadkobiercami wojowników i dumnych rodów całego kraju, bogatymi, uprzywilejowanymi. Ona jest biedakiem, który musi wypełnić statystyki. Wieśniaczką, która ma dać nadzieję innym wieśniakom, ale nie osiągnąć za wiele. Bo pierwszy rok na uczelni to jedno wielkie sito. Promocję wywalczają najlepsi, a Rin nie jest ani nad podziw bystra, ani też nie ma umiejętności bojowych. Za to ma cięty język i potrafi pakować się w kłopoty, przez co… tylko ma gorzej. I wśród uczniów, i wśród wykładowców.

Ale jest jeszcze coś co odróżnia Rin od całego rocznika, a nawet całej szkoły: skóra. Początkowo dziewczyna podejrzewa, że to wynik pochodzenia z południa i pracy tragarza opiatów, jednak okazuje się, że nie tylko ona ma inny odcień skóry. Równie smagły jest Altan – mistrz wszystkich wykładanych przedmiotów, pupilek, niesamowity wojownik. I ktoś, kto niebezpiecznie podejrzany

Długo, bo prawie pół książki, śledzimy dojrzewanie Rin, jej zmagania ze zdaniem egzaminu, z pierwszym rokiem w trudnej szkole, wreszcie – kolejne lata nauki pod okiem ekscentrycznego mistrza. Jednak jak możemy się domyślić – w końcu dochodzi do wojny. Początkowo myślałam, że Rin spokojnie zakończy naukę i na początku jej kariery wojskowej przyjdzie jej walczyć u boku rodaków. Niestety nie jest tak różowo. Wojna wybucha nagle. Na tyle nagle, że jako czytelnik byłam skołowana i myślałam, że przegapiłam jakiś rozdział albo ktoś podmienił miejsce mojej zakładki. Każdy z uczniów zostaje przydzielony do jednostki, przyjaźnie i antagonizmy zostają brutalnie zerwane. Rin dostaje najgorszy angaż: zostaje cike. To oddział, który od biedy można nazwać szalonymi asasynami. Podlega on bezpośrednio pod Cesarzową i w czasie pokoju zajmował się usuwaniem z Nikan wrogów korony. Co jednak będzie robił w czasie wojny? Czy kilkoro ludzi może przesądzić losy raczej przegranego konfliktu?

Wojna makowa to szeroki wachlarz nieprzyjemnych możliwości, gdzie śmierć jest najmniejszym problemem. Autorka jest tak dobra w budowaniu napięcia. Na tyle, że czasem ciekły mi łzy, a czasem czułam gdzieś w trzewiach obracający się powoli nóż. Owszem, to debiut, a debiuty nie są idealne. Złapałam się kilkanaście razy na tym, że przewidywałam akcję. Dziewczyna szła tam, gdzie się spodziewałam, znajdowała tych, których zgadałam, że znajdzie. Jednak nieustannie odczuwałam ostrożność, zastanawiając się, czy wszystko jest podstępem albo kolejnym kłamstwem. Moje oczekiwania były tak różnorodne, że byłam nieustannie zmuszana do siedzenia nad lekturą w skupieniu tylko po to, aby się zorientować w fabule.

Więcej na: [Adres usunięty]

Wojna makowa to pierwszy tom trylogii o wojnach makowych. W tym roku był strasznie duży hajp na tą książkę, wszyscy zachwalają jaka ona świetna, nie widziałam zbyt dużo słabych opinii choć w małym stopniu. Ja uważam, że ta książka to dno. Jakby tutaj przez 530 stron (z 640) nic się totalnie nie dzieje poza krwawą jadką, której jest aż zanadto. Dopiero po tej 530 stronie zaczęło się robić jako tako ciekawie. W dodatku mam duże wrażenie, że ta książką propaguje branie narkotyków, co chwilę była jakaś wzmianka o narkotykach i nie było żadnej złej wzmianki oprócz, że to zabronione. A żeby dostać się do bogów też trzeba było wziąć narkotyki. No przepraszam bardzo, trochę to chyba za dużo tych narkotyków w całej książce. Co do samej fabuły to przedstawia się to tak: sierota wojenna z biednej prowincji Rin postanawia uczyć się do egzaminów do Sinegardu - prestiżowej akademii, gdzie szkolą na wojowników. Oczywiście się dostaje i to z najlepszym wynikiem - bo nie może być inaczej, i tam rozpoczyna swoją przygodę. Akcja toczy się w niepewnych czasach poważnego sporu z Mugeńczykami. Ogółem nie polecam 6/10

"Wojna makowa" to rozreklamowany pierwszy  tom serii, który na wielu czytelnikach zrobił wrażenie. Czy i ja znalazłam się w tym gronie?

Książka jak dla mnie jest ciekawa, ale dość nierówna. Początek i nauka w akademii bardzo mi się podobała, apetyt rosnął w miarę jedzenia... ale im głębiej w las, tym gorzej...

Druga część była dla mnie dość nużąca i nie zawsze potrafiłam się na niej skupić dostatecznie. Szkoda, że główna bohaterka Rin nie jest osobą, którą da się lubić. Nie wywołuje pozytywnych emocji, pomimo trudnej drogi, którą przeszła, aby stać się żołnierzem.

Podsumowując, książkę trochę wymęczyłam i spodziewałam się dużo więcej po lekturze.

Mogło być lepiej😏