Wojna i pokój. Tomy 1-2

Lew Tołstoj powieścią "Wojna i pokój" potrafił sprawić, że z zapartym tchem śledziłam losy bohaterów i trzymałam za nich kciuki, kiedy wpadali w tarapaty. Wciągnął mnie wątek obyczajowy, Zachwycałam się klimatem epoki, dostrzegając podobieństwa i różnice kulturowe między tymi przedstawionymi przez Tołstoja, a tymi, które w tym czasie panowały u nas. Polubiłam bohaterów powieści. Tołstoj po mistrzowsku potrafił wywołać we mnie wiele przeróżnych uczuć: sympatię, gniew, niepokój, współczucie, radość. Złożoność charakterów postaci oraz opis ich uczuć i przeżyć wpłynęły na moje postrzeganie rzeczywistości i sprawiły, że na czas czytania zapomniałam, z którą stroną konfliktu sympatyzuję w wojnie Rosji z Napoleonem. Książka zachęca do czytania nie tylko treścią, ale także pięknym wydaniem. Polecam.

Lew Tołstoj to jeden z najpopularniejszych pisarzy rosyjskich. Jest to twórca zwracający uwagę głównie na moralność wykreowanych przez siebie bohaterów. Kilka miesięcy temu przeczytałam "Annę Kareninę", która wzbudziła we mnie całą burzę emocji. Od tamtej pory wiem, że Tołstoj to nie byle jaki pisarz, ale naprawdę wybitny umysł o wspaniałym talencie kreowania postaci - zarówno pozytywnych, jak i negatywnych.

"Wojna i pokój" jest bardzo obszernym dziełem. Jest to powieść historyczna, która mówi o czasach wojen napoleońskich. Dla osób zainteresowanych historią, "Wojna i pokój" to skarbnica wiedzy, do której naprawdę warto zajrzeć. Jednocześnie Tołstoj bardzo mocno podkreśla rosyjską kulturę i przyczynia się do umacniania tożsamości narodowej.

Pierwsze dwa tomy opowiadają o tych czasach, w których panował pokój. Dopiero dwa kolejne mówią o wojnie. Jednak chciałabym podkreślić, że osoby zupełnie niezainteresowane tłem historycznym, nie będą zawiedzione. Tołstoj, jak już wspominałam, jest mistrzem w kreowaniu postaci. Nawet jeżeli jego twórczość nie przypadnie Wam do gustu, w co trudno mi uwierzyć, to i tak wykreowani przez niego bohaterowie zostaną w Waszej pamięci na długo. Jestem pełna podziwu, że można stworzyć takie postacie, które prowokują i zmuszają do dyskusji o ich postępowaniu. To portrety psychologiczne w najczystszej postaci - skomplikowane, niejednoznaczne i zawiłe. Takich bohaterów potrzebują czytelnicy, bo to właśnie tego typu osobowości są najbardziej intrygujące. Dlatego bez względu na to, czy interesujecie się historią, czy też nie, "Wojna i pokój" na pewno będzie dla Was zaskoczeniem.

Nie wątpię, że znajdą się tacy czytelnicy, którzy nie przebrną przez prozę Tołstoja ze względu na typowo "gawędziarski" styl pisania. W twórczości Tołstoja znajdziecie przede wszystkim liczne i bardzo dokładne opisy rzeczywistości. Niektórych to męczy, a innych zachwyca - to już zależy od indywidualnych upodobań czytelnika. Jednak dla tych, którzy lubią rozkoszować się tekstem i nie chcą od razu przechodzić do konkretów, "Wojna i pokój" nie będzie stanowiła żadnej przeszkody.

Warto wspomnieć o tym, jak pięknie ta książka została wydana przez wyd. Zysk i S-ka. Jest to wydanie w twardej oprawie, z obwolutą oraz wklejką pasującą kolorystycznie do całości. Robi wrażenie i wspaniale prezentuje się na półce. :)

Imponujące, wybitne, genialne dzieło Lwa Tołstoja to książka, do której się wraca. Dla mnie to 3. spotkanie z bohaterami, okresem wojen napoleońskich, genialnie nakreślonym tłem historycznym, ludzkimi i politycznymi zawirowaniami na tle wielkiej historii.

W swoim dziele Tołstoj ukazuje dekadę z dziejów Rosji, dekadę z dziejów Europy. Powieść zawiera się w okresie od 1805 do 1815 roku. Cezurą są dwie wielkie bitwy- pod Austerlitz i pod Borodino. Dwie bitwy, dwa różne wyniki, tysiące ofiar, całkowita zmiana ludzkiego życia, dekadencja z jednej strony i głód oraz szaleństwo pomiędzy tymi wydarzeniami

Urzeka także wielowymiarowość powieści i wspaniałe, mistrzowskie ukazanie różnorodności rosyjskiego społeczeństwa, rozwarstwienia klasowego, tego, jak żyto, jak się bawiono, jak głodowano, jak umierano.

Mistrzowsko nakreśleni bohaterowie, ich przebogata cała plejada. Co najważniejsze moim zdaniem, to fakt, iż swoich bohaterów Tołstoj nie uczynił sztywnymi kukłami o jednolitym charakterze, czy nie zmieniających się poglądach. Jego postaci przez 10 lat ewoluują, zmieniają się i to bardzo.

I tak się zastanawiam, co ja mogę jeszcze napisać o takim dziele jak Wojna i pokój... Obojętnie, co napisze i tak nie oddam własnych uczuć, nie ukażę piękna tej książki, jej potęgi. Lew Tołstoj jednak wielkim pisarzem i geniuszem słowa był.

Dwa pierwsze tomy tej niesamowitej powieści przeniosły mnie w XIX-wieczny świat, w którym wielka historia jest zwyczajną codziennością bohaterów.

Po blisko 20 latach od pierwszego spotkania z tą pozycją, Tołstoj ponownie mnie porwał, całkowicie mną zawładnął. Szkoda, że takich książek nikt już nie pisze.

Wojna i pokój to dowód na to, że są książki, ba dzieła literackie, które można śmiało określić mianem ponadczasowych, uniwersalnych.

Tych, którzy jeszcze nie czytali gorąco zachęcam. Lektura obowiązkowa dla każdego kulturalnego, ciekawego świata, uwarunkowań skutkowo-przyczynowych człowieka.

Nic dziwnego, iż powieść rosyjskiego mistrza, Lwa Tołstoja, jest arcydziełem realizmu podziwianym przez późniejszych pisarzy – Isaaka Babela, Johna Galsworthy’ego, a nawet Thomasa Manna

Ta książka zawiera dwa pierwsze tomy Wojny i pokoju. Tom III i IV ukażą się nakładem Wydawnictwa Zysk i s-ka za kilka tygodni. Już się cieszę na lekturę wspaniałego opisu bitwy pod Borodino, klęski Napoleona oraz finału wielkich historii miłosnych, a także dalszych spisków i intryg.Nie dziwię się, iż od samego początku ta książka jest wzorcem dla innych. Np. Ernest Hemingway właśnie od Tołstoja uczył się pisać o wojnie.

Tych, którzy powieść znają zachęcam do ponownego po nią sięgnięcia. Tych, którzy jeszcze nie znają - do poznania tej wspaniałej epopei. Nie przerażajcie się rozmiarem książki, ilością storn. lektura pochłonie was zanim to zauważycie.

Brawa dla nieżyjącego już tłumacza, Andrzeja Stawara.