Włoska legenda

ᴜᴅᴀᴊ sɪę ᴡʀᴀᴢ ᴢ ʙᴏʜᴀᴛᴇʀᴀᴍɪ ᴡ ᴄᴜᴅᴏᴡɴą ᴘᴏᴅʀóż ᴅᴏ sᴏʀʀᴇɴᴛᴏ. ᴏᴅᴡɪᴇᴅź ɴᴇᴀᴘᴏʟ ɪ ᴄᴀᴘʀɪ. ᴘᴏᴄᴢᴜᴊ ʀʏᴛᴍ ɢᴏʀąᴄᴇɢᴏ ᴡᴌᴏsᴋɪᴇɢᴏ ᴘᴏᴌᴜᴅɴɪᴀ. ᴢᴀᴋᴏᴄʜᴀᴊ sɪę ᴘᴏᴅ ʙᴌęᴋɪᴛɴʏᴍ ɴɪᴇʙᴇᴍ,ᴡsᴌᴜᴄʜᴜᴊąᴄ ᴘɪᴇśń ᴍɪᴛʏᴄᴢɴʏᴍ sʏʀᴇɴ. ᴛu ᴡsᴢʏsᴛᴋᴏ ᴍᴏżᴇ sɪę ᴢᴅᴀʀᴢʏć,ᴀ sᴇʀᴄᴇ ᴢᴀᴡsᴢᴇ ᴡʏɢʀʏᴡᴀ ᴢ ʀᴏᴢᴜᴍᴇᴍ.

,,Jeśli tylko możesz, dziel się z innymi. Im więcej dajesz, tym więcej otrzymujesz. "

Emilia jest nastolatka po przejściach, która szybko musiała dorosnąć i wziąć odpowiedzialność za swoje życie i nie tylko swoje. Jest mało popularną a na dodatek mało lubiana uczennicą. Dziewczyna za rok ma przystąpić do matury. Skrywana tajemnica nie pozwala zbliżyć jej się do kogoś bardziej niż powinna.

Giorgio Simometti jest Włochem z Polskimi korzeniami który, zostaje nauczycielem włoskiego w łódzkim liceum. Widząc że młodzieży nie interesuje jego przedmiot, postanawia ich zmotywować. Organizuje swego rodzaju konkurs, czworo najlepiej uczących się uczniów w nagrodę będzie mogło wyjechać wraz z nim w podróż do malowniczych Włoch, która on sam sfinansuje.

I właśnie w tej czwórce znajduje się Emilia.

Na wyjeździe między tą dwójka zapłonie Włoski ogień.

Ale czy ten związek ma prawo bytu?

Co powie na to społeczeństwo?

Czy różnica wieku nie zdusi tego co się zaczyna ledwo tlić?

Jaką pilnie strzeżoną tajemnice skrywa dziewczyna?

Na te i wiele innych pytań znalazłam odpowiedź w książkę "Włoska Legenda" i chodź było to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki to na pewno nie ostatnie.

Autorka zabiera nas w podróż do pięknych i gorących Włoch, gdzie rozwija się zakazana miłość między nauczycielem i uczennicą. Szczegóły które są tu opisane pomagają nam wyobrazić sobie te piękne scenerię, możemy poczuć ten Włoski klimat wraz z bohaterami. Napięcie w które nas wprowadza, nie odpuszcza do ostatniej strony.

Chociaż książka jest grubsza nie zrażajcie się. Pochłonęła mnie tak że skończyłam ją w jeden dzień.

Polecam każdemu kto uwielbia Romansy.

📖 RECENZJA

Tytuł: Włoska legenda

Autor: @kbgrabowska

We współpracy z @[Adres usunięty]

Emilia Szewczyk to młoda, cicha i skromna licealistka. Mimo tego, że ma dopiero 18lat życie zdążyło ją już doświadczyć. Dziewczyna skrywa ogromną tajemnicę, która sprawia, że nie chce nawiązywać żadnych bliższych relacji z rówieśnikami. Skupia się przede wszystkim na nauce oraz zdobyciu jak najlepszych ocen.

Giorgio Simometti zostaje nauczycielem włoskiego w łódzkim liceum. Przystojny Włoch liczy na to, że uda mu się zachęcić uczniów do nauki, jak się okazuje oni mają zupełnie inny plan. Giorgio wpada na oryginalny pomysł i postanawia nagrodzić czwórkę najlepszych uczniów i sfinansować im podróż do Włoch. Jak przebiegną wakacje z uczniami? Czy Giorgio będzie zadowolony?

"Włoska legenda" to fabuła, której się nie spodziewałam. Chyba po raz pierwszy poznałam historię o zakazanej miłości pomiędzy uczennicą, a nauczycielem. Mimo objętości, książkę czytało się bardzo dobrze. Ani przez chwile nie miałam poczucia, że jakiś wątek jest wpleciony na siłę. Wszystko było bardzo dobrze zaplanowane i przemyślane.

Z przyjemnością śledziłam rodzące się uczucie między Emilią i Giorgio. Autorka zabrała nas także do pięknych Włoch, bardzo przyjemnie czytało się o Sorrento i wyjątkowej okolicy. Dzięki szczegółowym opisom Katarzyna Grabowska stworzyła niepowtarzalny klimat i pozwoliła nam oczami wyobraźni podróżować razem z bohaterami.

Ta książka to taka wakacyjna i romantyczna historia. Urzeka, czaruje i przyciąga - dajcie się jej porwać.

BRUNETTE BOOKS

Główna bohaterka to Emilia Szewczyk. Dziewczyna to skromna i wycofana uczennica liceum, która jest niezbyt lubiana przez rówieśników. Życie Emilki nie jest usłane różami. Dziewczyna ma za sobą złe doświadczenia.

Gdy pewnego dnia jej nauczycielem włoskiego zostaje młody i przystojny Włoch Giorgio Simonetti dziewczyna zakochuje się.

Aby zmobilizować uczniów do nauki nauczyciel ogłasza konkurs, w którym czwórka najlepszych uczniów może wygrać wakacyjny wyjazd do Włoch. Konkurs wygrywa także Emilia.

Na wyjeździe pomiędzy nauczycielem, a uczennicą zaczyna rozkwitać uczucie.

Czy uczennica i nauczycielem będą razem? Czy jednak zostaną rozdzieleni?

Jeśli chcecie przekonać się, czy ta historia zakończy się happy endem czy jednak dramatem sięgnijcie po tę książkę.

Autorka stworzyła cudowną historię i zabrała mnie w niesamowitą podróż do Włoch. Oczywiście wraz z bohaterami powieści. Muszę przyznać, że trochę irytowali mnie bohaterowie książki. Jednak kreacja postaci w tym wypadku jest idealna, bo są to rozwydrzeni i problematyczni uczniowie.

Autorka wymyśliła historię o zakazanej miłości pomiędzy uczennicą a nauczycielem. Na dodatek autorka porusza trudne tematy jakimi są między innymi brak akceptacji , nienawiść, wyśmiewanie i nękanie przez rówieśników. To wszystko odbywa się wśród intryg, zawirowań, rozterek i tajemnic z przeszłości.

Autorka potrafi barwnie opisać Włochy i napisała piękną historię o miłości, która przychodzi nieoczekiwanie. Na dodatek potrafi trzymać czytelnika w napięciu i dostarczyć mnóstwo emocji.

Natomiast nieoczekiwane zwroty akcji sprawiły, że nie mogłam odłożyć tej książki dopóki nie poznałam finału powieści. Mocno kibicowałam Emilii i Giorgio.

Uwielbiam takie historie, które na dłużej pozostają w mojej pamięci, a ta jest właśnie taka.

Idealna książka dla fanów romansów oraz miłośników Włoch.

Gwarantuję, że czeka Was niesamowita przygoda pełna wzruszeń.

Jestem zachwycona i będę czekała z niecierpliwością na kolejne powieści autorki.

Polecam z całego serca!

"Włoska legenda" opowiada historię rodem z bajki. Jest niczym współczesna wersja Kopciuszka, w rolę którego wciela się tutaj skromna uczennica, Emilia Szewczyk. Pozornie jest to zwyczajna nastolatka, nie zbyt lubiana przez rówieśników ze szkoły. Ale nikt nie podejrzewa nawet jak wielki bagaż doświadczeń dźwiga ta młoda osoba, na swoich barkach.

Pewnego dnia w szary, łódzki świat Emilii wkracza nowy nauczyciel języka włoskiego, Gorgio Simonetti, a wraz z nim powiew czegoś nowego, szansa dla Emilii, która może się już nigdy nie powtórzyć. Czy ją wykorzysta? Czy pozwoli sercu wyjść z uśpienia i zrobi ten pierwszy krok ku niemożliwemu?

Kochani, ta książka to coś pięknego. Nie mam słów jakimi mogłabym zachęcić was do sięgnięcia po nią. Mało tego, że fabuła jest genialna, cudowni bohaterowie, nawet ta okropna młodzież 😀 mimo wszystko da się lubić , to szczytem wszystkiego jest podróż czytelnika do słonecznego Sorrento, Neapolu czy wreszcie na Capri. Aach jakże bym chciała wymazać tę powieść z pamięci żeby móc jeszcze raz się nią zachwycać 💛 a tytułowa włoska legenda? Ja ją kupuję całym sercem

Nie wiem czy mieliście już przyjemność spotkać się z twórczością Katarzyny Grabowskiej, bardzo prawdopodobne, że tak. Jednak ja dzisiaj muszę stwierdzić pewien fakt do którego doszłam czytając jej najnowszą książkę “Włoska Legenda”. Pani Kasia ma niesamowity dar tworzenia nieszablonowych i wyjątkowych książek, które zachwycają swoim pomysłem na fabułę. Autorka tym razem zabiera nas do Włoch, a właściwie do Sorrento, gdzie prezentuje nam zakazany romans pomiędzy nauczycielem a uczennicą.

Emilia Szewczyk to cicha, skromna dziewczyna, która mimo, iż ma dopiero osiemnaście lat doświadczyła już wielu problemów życiowych. Sytuacja w której się znalazła zmusiła ją do tego, aby szybciej dorosnąć. Stroni od ludzi. Jej jedynym celem jest ukończenie szkoły i studia prawnicze.

Giorgio Simonetti to bardzo przystojny Włoch, który rozpoczyna naukę w łódzkim liceum, gdzie będzie uczył młodzież języka włoskiego. Liczy, że uda mu się zachęcić ich do nauki tego pięknego języka. Szybko jednak mierzy się ze ścianą, ponieważ młodzież ma jego przedmiot w szerokim poważaniu. Właśnie wtedy wpada na pomysł, iż nagrodzi czwórkę najlepszych uczniów i zabierze ich na dwutygodniową wycieczkę w rejony w których się wychował. Dodatkowo sam ją sfinansuje.

Nie możecie zaprzeczyć, że to bardzo oryginalny pomysł na fabułę. Zakazany romans, uczucie, które rodzi się mimo woli, emocje, troska - to tylko część rzeczy, które cechują tą książkę. Autorka zabiera nas w bardzo malownicze rejony i serwuje nam piękne legendy dotyczące zakochanych. W dodatku ukazuje nam początek relacji, która budowana jest powolutku, cegiełka po cegiełce.

I nie będę ukrywać, ta książka bardzo mi się podobała. W dużej mierze jest to zasługa ciekawych bohaterów i intrygującej fabuły, która wbrew pozorom nie jest taka oczywista. Przecież Giorgio na wycieczkę zabiera czwórkę uczniów. Czwórkę, która przysporzy mu siwych włosów. Szczerze wam ją polecam, ta historia zaskoczy was nie jeden raz! 💓

Licealna rzeczywistość, młody nauczyciel włoskiego i obietnica wycieczki marzeń.

Emilia Szewczyk to uczennica jednego z łódzkich liceum, zahukana i odseparowująca się od innych uczniów, stara się być nie widoczna. Uciekła od przeszłości, od złych wspomnień, tylko czy można zapomnieć o przeszłości jeśli jej konsekwencje wciąż są z tobą?

Giorgio Simonetti podejmuje pracę nauczyciela włoskiego w tym samym liceum, w którym uczy się Emi. Aby zachęcić młodzież do nauki proponuje wyjazd do Sorrento dla 4 uczniów, którzy na koniec roku otrzymają najlepsze oceny.

Do Włoch wyjeżdżają, Kuba, który chce udowodnić ojcu, że nie potrzebuje jego pomocy. Wycofana Emilka oraz Sonia i Marlena dwie przyjaciółki które szczerze nie cierpią cichej koleżanki, wręcz ostentacyjnie ją ignorują.

Już w pierwszy dzień wyjazdu okazuje się, że Giorgio nie będzie miał łatwo z młodzieżą. Wszyscy poza Emilią buntują się i nie chcą poznawać piękna okolic.

Mężczyzna więc postanawia pokazać swoje rodzinne miasto jedynej chętnej uczennicy. W trakcie zwiedzania, coś zaczyna się między nimi zmieniać. Nauczyciel przestaje patrzeć na dziewczynę jak na ucznia, zaczyna widzieć w niej kobietę. A romantyczne legendy, które otaczają Sorrrento, Capri i Wezuwiusza tylko zbliżają młodych ludzi do siebie.

Historia mogłaby wyglądać pięknie, jednak nie zapominajmy że Simonetti jest nauczycielem Emi, ich uczucie jest zakazane. Do tego dochodzi wstrętna babka chłopaka, która ponad wszystko ceni sobie czystość włoskiej krwi i Laura, samolubna i apodyktyczna kobieta, która od dziecka ma wpajane, że Giorgio to jej przeznaczenie.

Masa intryg, zawiści i zazdrości. Tajemnice przeszłości, osoby, które za wszelką cenę będą chciały zniszczyć szczęście młodych. Ahh… cóż to była za historia, z jednej bardzo romantyczna, z drugiej ma ukryte drugie dno, a żeby się do niego dostać, trzeba wczuć się w sytuację bohaterów. Było mi niezwykle przykro, gdy widziałam jak Emi jest odrzucana a wręcz dręczona w szkole przez rówieśników. Jak sama zamyka się w sobie i odsuwa od innych.

Szczerze polecam tą książkę, bardzo spodobał mi się lekki styl autorki. Napisała cudowny romans, umiejętnie wplatając społeczne problemy, dzięki czemu lektura nabiera mocniejszego wydźwięku.

Przyznam się wam, że zaczynając czytać tą pozycję od razu przypomniały mi się moje szkolne lata. W ogóle napisana z taką lekkością, jakby niemal każdy bohater sam o sobie opowiadał, lub zastępowała go akurat przemiła starsza pani, która lubiła się denerwować, ale tak delikatnie i ze smakiem. I już na samym początku odczujemy, że postać o której czytamy to krucha dziewczyna, której co jakiś czas zdarza się spóźnić na zajęcia szkolne. Spotka zabawnego, choć udającego srogiego pana woźnego, który rozpiski uczniowskich lekcji ma wykute na blachę. Niech was nie zwiedzie jej zawstydzenie, gdyż nikt nie miałby ochoty ponosić jej bagażu doświadczeń życiowych. Ja mówię na takie osoby przerośnięta młodzież i to bardzo do niej pasuje. W planach miała stać się najlepiej niewidzialną, ale wiele spraw sprawiło, że stała się obiektem drwin i pośmiewisk. Tak bardzo chciała zatrzeć ślad wcześniejszych niepowodzeń, dlatego choćby przeprowadziła się do innej szkoły i co? I wcale nie jest lepiej. Jednak czy po tym co przeszła może być gorzej? Wie jednak, że w razie czego zawsze może liczyć na swoją matkę, która zawsze ją wspiera. Już dawno wyparła młodzieńcze uczucia dla płci przeciwnej i wcale nie liczyła, że cokolwiek może w tej kwestii się zmienić. Jednak poprzez bardzo dobre wyniki w nauce wyjeżdża na dwa tygodnie do Sorento. I to właśnie tam, całkiem niespodziewanie spotka ją coś na co w ogóle nie liczyła. Zaczną się tutaj porywy serca, motylki w brzuchu i zakazane uczucia. Miłość tu bowiem trafiła na ogromną rozdzielność, gdyż wiadomo, że uczeń i nauczyciel to niezbyt dobry układ. Cóż jednak poradzić na to, że serce samo się wyrywa i tak bardzo pragnie być jedynie kochane? Czy ta opowieść może się skończyć dobrze?

Autorka wspaniale przedstawiła tutaj uczucia bohaterów, już nie wspominając o malowniczej podróży do Sorrento. Już od samych opisów było bardzo romantycznie, a historia miłości była prawdziwą bajką o której marzą wszystkie kobiety. Pomijając oczywiście wszystkie inne przeszkody, których nie brakowało. Bardzo ją polecam!

❤️ Recenzja książki ❤️

❤️" WŁOSKA LEGENDA" ❤️

AUTOR: Katarzyna Grabowska

WYDAWNICTWO: Wydawnictwa Videograf SA

" Życie też może być bajką, trzeba tylko umieć dostrzec jego magiczne strony."

Muszę przyznać, że z piórem autorki stykam się po raz pierwszy i jestem zachwycona.

Włoska Legenda to niebanalna i niezwykle malownicza opowieść z pełną gamą emocji, smutku, ale i pięknych chwil.

Książka to niesamowity grubasek, ponieważ ma ponad 500 stron, ale tego się nie odczuwa. Przez nią się płynie i niesamowicie wciąga. Czyta się w zawrotnym tempie.

Łapie za serce i niesamowicie wzrusza. Książka dostarczyła mi wiele wrażeń, emocji i wzruszeń.

Przeżyłam cudowną podróż do Sorento, Neapolu, Capri.

Autorka w niezwykle obrazowy sposób oprowadziła nas po Włoskich miasteczkach, wyspach zapoznała z pięknymi legendami.

Zakochałam się w urokliwych i malowniczych Włoszech, przeżywałam wszystko razem z bohaterami książki. Ich wzloty, upadki, widziałam ich oczami, czułam ich emocje.

Bohaterowie świetnie wykreowani, wyraziści, którzy wywołują szereg przeróżnych emocji.

Co niektórymi chciałam nieźle potrząsnąć. Ich zachowanie było straszne.

Emilka to postać, która wiele przeszła, pomimo młodego wieku poznała wszystkie odcienie strachu i niepewności. Czuć wszystko, co czuje, jakie emocje przeżywa, z czym się zmaga. Bardzo ja polubiłam.

Autorka porusza ważne kwestie takie jak odrzucenie, wyśmiewaniem, prześladowanie wśród rówieśników, zakazane uczucie uczennica nauczyciel, aranżowane małżeństwa, choroba nowotworowa.

Znajdziemy tu również intrygi, tajemnice, nie zabraknie w niej zawirowań i zwrotów akcji.

Autorka ma lekkie i przyjemne pióro, które jest niezwykle obrazowe.

Dostajemy, płyną i dynamiczną akcje, emocje, z którymi zmagają się bohaterzy, piękne uczucie, które wiele musi przejść.

Ważne jest, aby każdy z nas żył po swojemu, kierując się własnymi wyborami, których nie powinnyśmy oceniać, ale najważniejsze, aby nie krzywdzić drugiego człowieka.

To książka, która pokazuje, jak ciężko zacząć, ponownie wierzyć w ludzi, gdy boimy się ponownie uwierzyć zarówno w miłość jak ludzką dobroć.

Autorka stworzyła świetną i wciągającą fabułę.

" To nie prawda, że pierwszy raz, gdy łamią nam serce, jest najgorszy. Każdy kolejny boli tak samo. Do zdrady nie można przywyknąć ani tak samo z nią oswoić. Rany zadane uczuciu nigdy się nie goją, chociaż czasami zabliźniają..."

Emilka Szewczyk to niezwykle silna młoda dziewczyna, przytłoczona bagażem doświadczeń. Jest skryta, cicha, skromna i niezwykle samotna pośród ludzi. Pragnęła stać się niezauważona i niewidzialna w swojej klasie. Stała się klasowym outsiderem. Była wyśmiewana i doskonałym obiektem kpin. Chciała ukończyć liceum i zdobyć dobre wykształcenie. Ukrywała przed wszystkimi swoją największą tajemnicę, przez którą musiał się wyprowadzić z poprzedniego miasta.

Jej życie to seria upadków, z którymi radzi sobie jak może.

Mama Emilki to cudowna kobieta, która dopingowała ją. Razem nawzajem się wspierały, chroniąc swoją prywatność.

Zraniona w młodości, przekonała się, że miłość nie istnieje, zamknęła się w sobie, obiecując, że nigdy nie ulegnie porywom serca. Nie chciała kochać i ponownie cierpieć. Wybrała samotność. W ramach nagrody za najlepsze wyniki w nauce języka włoskiego wyjeżdża wraz z trojgiem uczniów i Giorgio Simonetti na dwa tygodnie do Sorento, którą za sponsorował nauczyciel.

Wspólną wycieczki zbliżają do siebie dziewczynę i przystojnego Włocha.

Wiele się tam wydarzy.

Giorgio Simonetti Włoch, który pochodzi z zamożnej włoskiej rodziny, ale posiada polskie korzenie. Jego los dawno został zaplanowany przez jego babkę. Podejmuje posadę nauczyciela języka włoskiego w liceum, w którym uczy się również Emilka. Tam zderza się z trudną młodzieżą, którą ciężko okiełznać. Próbuje znaleźć sposób, aby zachęcić młodzież do nauki. Wymyśla, że cztery osoby z najlepszymi wynikami pojadą z nim do Sorento i to na jego koszt. Zaczyna się rywalizacja, ponieważ każdy pragnie zdobyć podróż marzeń, również Kuba, który chce pokazać swojemu ojcu, że może coś osiągnąć.

"Przypadki nie istnieją, Emilko. To tylko my tak tłumaczymy sobie, boski plan. Wszystko, co się zdarzyło, miało się zdarzyć. I dlatego jesteśmy tu i teraz. Legenda Wezuwiusza i Capri ma właśnie dalszy ciąg."

-Czy zwykły przypadek, czy los próbuje połączyć dwa serc, jak w legendzie i Capri i Wezuwiuszu.

-Czy Emilka pomimo przeciwności losu będzie szczęśliwa.

-Czy związek Giorgio i Emilki ma jakąś szansę, aby przetrwał.

-Czy Sorento dla dziewczyny zmieni się w miejsce, gdzie sny stają się jawą.

-Jak potoczą się losy dwojga serc, czy zostaną tak samo rozdzieleni, jak Capri i Wezuwiusz.

-Czy to wszystko, co przeżyła Emilka, okaże się jedynie złudzeniem.

-Jak potoczą się losy bohaterów.

Dziękuję bardzo autorce i wydawnictwu za możliwość zrecenzowania książki.

Polecam bardzo.

Dzisiaj przychodzę do Was z książką, która mnie oczarowała. Nie tylko przez miłość jaka rodziła się i rozkwitała pomiędzy głównymi bohaterami, ale też tło na jakim ten romans miał miejsce. Książka bardzo klimatyczna i można poczuć, że sami przebywamy teraz we Włoszech i jesteśmy oprowadzani przez przewodnika po uliczkach, kościołach i innych zabytkowych atrakcjach tego kraju. Posłuchamy też o legendzie związanej z Capri i Wezuwiuszu. A gdy już zmęczymy się upałem i całodniowym zwiedzaniem Neapolu i Pompei, możemy przysiąść gdzieś w restauracji i jedząc coś pysznego zasłuchać się w włoską muzykę, która od zawsze bardzo podobała mi się.

„-To tylko kilka miesięcy – powiedziała sobie. – Niedawno było półtora roku, teraz zostało już mniej. Z każdym dniem będzie mniej. Muszę wytrzymać. Muszę dać radę.”

Emila Szewczyk to miła i skromna osiemnastolatka, która w życiu już trochę przeszła. Niefortunna, nastoletnia miłość i jej życie legło w gruzach. Czuła się jak zgrzybiała staruszka przytłoczona bagażem doświadczeń. Z tego powodu zmieniła miejsce zamieszkania z Zamościa na Łódź. Jej celem było zdać maturę i przeżyć półtora roku w szkole. Nie miała jednak i w tym liceum łatwo. Przez to, że izolowała się od kolegów była obiektem drwin.

Giorgio Simonetti jest Włochem mającym polskie korzenie. Podejmując się pracy nauczyciela języka włoskiego w jednej z łódzkich szkół. Nie zdaje sobie jednak sprawy jak młodzież bywa problematyczna. Zależy mu jednak by czegoś dzieci nauczyć i wpada na pomysł, że na wakacje do malowniczego zakątka Włoch -Sorrento zabierze cztery najlepiej uczące się osoby. Wśród nich znalazła się Emilka, która początkowo nie chciała jechać, ale w końcu za namową swojej matki zgodziła się. Był to dla niej najlepszy, a zarazem i najgorszy etap w życiu. Dlaczego? Przekonacie się sami.

Książkę bardzo polecam. Dostarcza ona wielu emocji. Historia Emilki jest bardzo smutna, bolesna, ale potrafi też wzruszyć. Główna bohaterka jest silną młodą kobietą, która pomimo przeciwności losu potrafi zaryzykować i chociaż spróbować zaznać trochę szczęścia. Autorka bardzo dobrze wykreowała głównych bohaterów, ale również tych drugoplanowych. Babcia Giorgia, to prawdziwa Włoszka, z krwi i kości, która potrafi dopiąć swego. Kuba Wilczyński – kolega Emilki, to rozkapryszony, bogaty chłopak, któremu pieniądze poprzewracały trochę w głowie.

Autorka oprócz opisu uroczego zakątka Włoch i rodzącej się tam miłości porusza również trudny temat jak choroba nowotworowa, która niestety, ale nie wybiera i odbiera życie również ledwo co wchodzących w dorosłość osobą.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Katarzyny Grabowskiej ale "Włoska legenda" podbiła moje serce. Choć liczyła ona ponad 500 stron, nie można się od niej oderwać. Ta historia złamała mi serce kilka razy w trakcie czytania. Aż łza się w oku zakręciła. A nie zdarza mi się to rzadko.

Wydawać by się mogło że ta książka to będzie sama sielanka, Włochy, wakacje i miłość choć zakazana. Niestety, młodzież jest zazdrosna i mściwa. Mszą się na Emilii za to, że jest. Nigdy nikogo nie obraziła, trzyma się z boku a i tak ludzie jej nie lubią. Do czego potrafi być zdolna młodzież? Choć jeszcze sama kilka lat temu byłam w liceum, wiem że młodzież potrafi być okrutna, ale ich zachowanie jest dla mnie niewyobrażalne.

Temat zakazanej miłości został pokazany w bardzo fajny i ciekawy pomysł. Nie było nachalnie, było tajemniczo. Niestety nie serce złamane zostało kilka razy.

Ale z miłych informacji to z chęcią odwiedziła bym Włochy. Czytając opisy tych wszystkich atrakcji w Neapolu czy Sorento chętnie sama zobaczyłabym to na własne oczy.

Książka jest idealna na letnie wieczory. Ja nie mogłam się od niej oderwać. Ciekawa, nietuzinkowa historia. Piękne opisy przyrody i zabytków. Fajny styl autorki, niezwykle wciągający. Dużo wątków, które później wszystkie się łączą. Choć domyśliłam się dużo wcześniej pewnych rzeczy to czytanie tej książki było dla mnie wielką przyjemnością.

Cieszę się niezwykle, że miałam przyjemność ją przeczytać.

We Włoszech wszystko może się wydarzyć, a serce wygrywa z rozumem.

Emilia to skromna uczennica, której chwila zapomnienia spowodowała, że jej świat legł w gryzach. Natomiast Giorgio to Włoch z polskimi korzeniami. Czy związek nauczyciela i uczennicy ma szansę na aprobatę? Czy może jednak jak głosi włoska legenda będą na siebie patrzeć z daleka jak Capri i Wezuwiusz?

Twórczość Katarzyny Grabowskiej uwielbiam i zawsze ją ceniłam. Każda z jej książek nie tylko trafia do mojego serca, ale i skłania do refleksji. Tym razem autorka podjęła się dość trudnego i może dla niektórych kontrowersyjnego tematu jakim jest miłości uczennicy i nauczyciela. Miłości w tym wypadku dość trudnej i mającej na swojej drodze wiele przeszkód. Przeszkód, które wbrew pozorom bohaterowie sami sobie stwarzali. Prócz tego mogliśmy się przyglądać strachu przed odrzuceniem, bezsilności, intrygą, zazdrości i przemocy - zarówno fizycznej, jak i i psychicznej. Autorka bardzo trafnie opisała zachowanie uczniów, którzy uważają się za bogów. Uczniów, którzy mają za nic osoby biedniejsze od nich i takich, którzy wyśmiewają przysłowiowych odludków. Jednak tak naprawdę nikt nie wie co się kryje za zachowaniem wycofanego nastolatka. Nie wiemy jakie brzmię musi nosić i jaką ma przeszłość. W książce czuć prawdziwy ogrom emocji i nie dało się ich nie przeżywać z naszymi bohaterami. Czułam każdą rozterkę, która targała Emilią. Czułam jej bezsilność i smutek. Przeżywałam każdą obelgę i problem, których dziewczyna wcale nie miała mało jak na swój wiek, a nie były to problemy zwykłej nastolatki, która powinna cieszyć się życiem. Czułam bezradność Giorgio, który na swój sposób był zbyt ufny i dobry dla wielu ludzi. Mocno im kibicowałam i pragnęłam, aby ich miłość przetrwała, bo nikt tak jak ta dwójka nie zasługiwała na miłość.

Mocną stroną książki okazały się opisy pięknej włoskiej scenerii i południowego klimatu. W wielu momentach dosłownie czułam się jakbym spacerowała uliczkami Sorrento i wylegiwała się na słoneczku na włoskiej plaży.

"Samotność doskwiera, ale ból zdrady boli jeszcze bardziej. Szczęśliwi ci, którzy nie mają nikogo, na kim mogliby się zawieść."

„Włoska legenda” to książka, którą Katarzyna Grabowska naprawdę wysoko zawiesiła sobie poprzeczkę. Jej każda książka była świetna, ale to ta sprawiła, że na nowo zakochałam się w twórczości autorki. Na rynku wydawniczym brakowało mi tak pięknej i otulającej romantyzmem powieści o uczuciu, które z pozoru nie ma prawa istnieć. O wydarzeniach, które zmuszają nas do refleksji i otwarcia się na ludzkie emocje i zwraca nam uwagę na to, aby nie być obojętnym na drugiego człowieka. Nie zostaje mi nic innego jak tylko polecić wam lekturę „Włoskiej legendy” i serdecznie pogratulować autorce kolejnej pięknej powieści. Czekam na następną.

"Zraniona w tak młodym wieku, zamknęła się w sobie, solennie obiecując, iż już nigdy nie ulegnie porywom serca. Chociaż przeżyła zaledwie osiemnaście lat, czuła się jak zgrzybiała staruszka przytłoczona bagażem doświadczeń. Nie chciała kochać, nie chciała ponownie cierpieć. Wybrała samotność, przekonana, że będąc samotnym, nie można zostać zranionym."

Po cyklu "Gorszy syn" byłam bardzo ciekawa innej odsłony Katarzyny Grabowskiej. Urzekła mnie swoim piórem, operowaniem słowem i trzymaniem w napięciu oraz świetnie wykreowanymi bohaterami. Podjęłam nagłą decyzję, że chciałabym przeczytać "Włoską legendę" i oto przybywam z recenzją.

Od razu zaznaczę, że jeśli z jakichś powodów nie możecie udać się na wakacje, to Autorka zabierze Was w piękne miejsce zwanym Sorrento. Przyznaję, że pierwszy raz mam do czynienia z tą włoską miejscowością i urzekła mnie swoim pięknem opisanym właśnie w tej książce. Pani Katarzyna bierze nas na wycieczkę, która sprawi, że zostaniecie oczarowani włoskimi zabytkami, ich historią, dziedzińcami i widokami na morze, czy wulkan Wezuwiusz. Wycieczkom towarzyszą miejscowe legendy, które sprawią, że przeniesiecie się do innego świata, świata bogów, którzy mieli władzę nad zwykłymi śmiertelnikami. Legendy zapadają w pamięć i przyznaję, że chętnie sama odwiedziła bym opisaną część Włoch, by przeżyć taką przygodę.

Ale... Nie tylko o Włoszech jest ta historia, a o miłości, której nie jest dane spokojnie trwać w szczęściu. Młoda dziewczyna, Emilka, przygotowuje się do matury. Z bagażem doświadczeń nie jest jej łatwo odnaleźć się w nowym miejscu, ale ma u swojego boku mamę, na którą może liczyć. W liceum, do którego uczęszcza nastolatka, zatrudnia się dwudziestosześcioletni Włoch, Giorgio Simonetti, by nauczać swojego ojczystego języka. Gdy młodzież nie wykazuje chęci nauki języka włoskiego, nauczyciel wymyśla rywalizację w nauce, by w nagrodę pojechać na wakacje w jego rodzinne strony. Emilka jest jedną z uczennic, które wyjeżdżają do Sorrento, a tam czeka na nią niespodziewana i zakazana miłość.

Podobał mi się motyw z legendą o Capri i Wezuwiuszu, która była porównywana do uczucia głównych bohaterów. A każdy z nich brnie przez życie z własnym bagażem doświadczeń. Jesteśmy świadkami rodzącego się uczucia, które nie powinno kiełkować, a jednak...

Autorka zwróciła uwagę na kilka ważnych problemów. Wczesne macierzyństwo, które przez młodzieńcze ulotne uczucie pozostawia po sobie ślad w postaci dziecka. Jak młoda kobieta, pozostawiona sama sobie musi uporać się z przyspieszoną dojrzałością. A przecież nie ona sama poczęła to dziecko, prawda? Poruszona jest także kwestia prześladowania, nabijania się z osoby wycofanej, wyciszonej, nie biorącej udziału w życiu klasowym i szkolnym, jeśli chodzi o interakcje z rówieśnikami. Bez znajomości przyczyny łatwo jest nam oceniać drugą osobę. Jest jeszcze kilka kwestii, o których nie będę Wam pisać, by pozostawić coś do okrycia.

Katarzyna Grabowska ma bardzo przyjemne pióro, którego czytelnik staje się zakładnikiem i ciężko odłożyć książkę, dopóki nie dobrnie się do ostatniego zdania. Może trochę drażniły mnie dialogi z małym dzieckiem, ale było ich na szczęście mało i nie zaważyło na mojej ocenie "Włoskiej legendy". Był to naprawdę przyjemny czas, w którym mogłam przenieść się do Włoch i poczuć ten cudowny klimat. Bardzo polecam fanom powieści romantycznych i obyczajowych, ponieważ intryg tutaj nie brakuje.

👉Cóż to była za piękna,emocjonalna oraz pełna zawirowań zakazana miłość pomiędzy dwójka osób.Istotną rolę w powieści odegrały wewnętrzne rozterki,ból przeszłości i dylematy bohaterów,którzy musieli się zmierzyć z przeciwnościami losu.A nie było to proste…

Od samego początku było mi żal Emilki,która musiała szybko dorosnąć.Z jednej strony stała się doroślejsza,a z drugiej pozbawiła siebie przeżycia szaleńczo młodzieńczych lat.

Najbardziej podobało mi się zwiedzanie wraz z bohaterami Włoszech oraz skrywanych z nimi legend,które urozmaiciły fabułę.Dzięki wspaniałym opisom poczułam się tak,jakbym była razem z nimi w tych cudnych miejscach,które chętnie zwiedziłabym w swoim życiu.

Dodatkowo poruszany temat dyskryminacji i wyśmiewania w szkole został przedstawiony w bardzo dobry sposób.Jest to temat bardzo aktualny,ponieważ w szkole moich dzieci także jest to widoczne,choć często nauczyciele tego nie widzą(niestety).

Najważniejsze w całe historii była prawdziwa miłość,która została wystawiona na próbę.

Czy udało się ją zdobyć??

Dowiecie się tego sięgając po książkę „Włoska legenda”

Gwarantuje,ze naprawdę warto.

Koniecznie przeczytajcie książkę.

👉Polecam

Doceniam każdą książkę Katarzyny Grabowskiej, bowiem sprawdza się jako autorka powieści obyczajowych, romansów mafijnych, erotyków, a nawet powieści fantasy (cykl o "Magii ukrytej w kamieniu" do tej pory jest moją ulubioną polską serią). Zawsze doskonale przygotowuje się do pisania i próżno w tych historiach doszukiwać się potknięć, a wachlarz jej umiejętności pisarskich jest szeroki i przed nami z pewnością jeszcze wiele ciekawych opowieści. Choć, trzeba przyznać, że po "Włoskiej legendzie" trudno będzie tę poprzeczkę przeskoczyć.

Włochy to mekka pielgrzymek turystyczno-kulinarnych, kraj niebywale krewkich i charakternych ludzi, ale też miejsce, w którym łatwo się zakochać. To właśnie tu Katarzyna Grabowska częściowo osadziła fabułę i tu nadała jej wyjątkowości. Powieść zaczyna się w jednym z łódzkich liceów, do którego uczęszcza nieśmiała i skryta Emilka, dziewczyna z pewnym bagażem doświadczeń, którymi nie chce dzielić się z innymi. Postrzegana jest przez to jako outsiderka i dziwadło, zawsze odstająca od grupy. Jako jedna z czworga najlepszych uczniów języka włoskiego, wyjeżdża do Sorrento na dwutygodniowe wakacje, które zaważą na jej dalszym życiu.

Nie ma co ukrywać, że to książka romantyczna. Jednak jest to tak niejednoznaczna historia, tak złożona i wielobarwna, że nie można jej zakwalifikować aż tak jednoznacznie. Ponieważ okazuje się, że pod płaszczykiem wzruszającej opowieści o miłości, autorka ukryła głębszy przekaz i to on wysuwa się tu na pierwszy plan. Mowa tu o braku akceptacji społecznej, inności, która wielokrotnie mierzi większość i prób zrzucania winy na tę osobę, wyśmiewania jej na forum. Autorka zwraca też uwagę na to, do czego może doprowadzić tego typu zachowanie.

Katarzyna Grabowska przygotowała się wyjątkowo skrupulatnie. Świetnie manewrowała językiem nastoletniej młodzieży, nie robiła tego na siłę, tylko wczuła się w ten nastoletni, nieco głupawy nurt i płynęła nim równo aż do końca. Nie było w tym ani odrobiny sztuczności.

Najbardziej jednak ujęła mnie znajomość włoskiej architektury, legend i podań krążących w różnych miastach Italii. Autorka opisała je szalenie plastycznie i oryginalnie. Dzięki temu, ten wspaniały gorący klimat, przepełniony gwarem ludzkich rozmów, pysznego jedzenia i chłodnego białego wina, docierał do wszystkich zmysłów imamił obietnicą przeżycia wspaniałej przygody.

Jeśli zaś chodzi o historię miłosną, to jest wyjątkowo urocza. Choć skomplikowana i momentami nieprawdopodobna, to jednak zaciekawia, powoduje szybsze bicie serca i moc wzruszeń, które towarzyszą lekturze aż do końca.

To jedna z piękniejszych opowieści romantycznych tego roku. Wartka, oryginalna, pachnąca miłością i rozmarynem. Polecam!

Czym zwykle kierujecie się wchodząc w nowy związek - sercem czy rozumem? Czy zawsze warto słuchać tego, co podpowiada nam serce? A może lepiej zachować pozory oraz postąpić tak jak oczekuje tego po nas społeczeństwo?

Motyw przewodni, jakim jest tytułowa legenda o Wezewiuszu i Capri ma ścisłe odzwierciedlenie w relacji miłosnej pary głównych bohaterów. Życie nie jest proste, czego przykładem będą zawiedzione nadzieje, ale i nowe szanse, jakie się pojawią.

Katarzyna Grabowska podjęła się tematu miłości nauczyciela i uczennicy. Emilia i Giorgio mierzą się z wieloma przeszkodami i przeciwnościami, ktorych w większości mogliby uniknąć. Wszystko przez niedomówienia, brak komunikacji i uprzedzenia otoczenia, któremu trudno zaakceptować taki związek. Całość dopełniła licznymi intrygami, zazdrością, strachem przed odrzuceniem, bólem rozstania, fizyczną i psychiczną przemocą szkolnych rówieśników, samotnym rodzicielstwem i tajemnicami z przeszłości. Jednak wszystko to nie mogłoby się obyć bez upalnego południowego włoskiego klimatu. Barwne opisy tych miejsc są wręcz zachwycające! Chciałabym się tam znaleźć. 

W książkach zawsze poszukuję emocji. Tu otrzymałam ich ogrom. Czułam i przeżywałam wszystko to, co jej bohaterowie. Jednakże nie do końca byłam w stanie zrozumieć niektórych zachowań pary głównych postaci. To co może drażnić w Emi, to jej zbytnia uległość, wycofanie, natomiast Giorgio jak na moje oko był aż za dobry i ufny. Nie zmienia to jednak faktu, że historia mocno mnie zaangażowała i niejednokrotnie zaskoczyła kierunkiem wydarzeń, a jej bohaterom kibicowałam. Z kolei jeśli chodzi o bohaterów drugoplanowych, to oni również są interesujący. Każdy z nich dźwiga jakiś bagaż doświadczeń, każdy ma jakąś własną historię.

"Włoska legenda" to wzruszająca, otulona romantyzmem powieść o zakazanym uczuciu. To książka zmuszająca do refleksji oraz tego, by nie tylko patrzeć, ale widzieć i odpowiednio reagować na krzywdę drugiego człowieka. Bo nie ma nic gorszego niż bierność. To jak, udacie się wraz z bohaterami na wakacje do Sorrento? Jestem pewna, że gdzieś tam Wezuwiusz tęskni i czeka na swoją Capri...

[RECENZJA]

WŁOSKA LEGENDA

Autor: Katarzyna Grabowska

Wydawnictwo: Videograf

Premiera: 20.07.2022

WŁOSKA LEGENDA to moje pierwsze spotkanie z książkami Autorki w ramach współpracy z Wydawnictwem Videograf. Już na pierwszy rzut oka trudno odmówić książce uroczej okładki. Mi kojarzy się ona z wakacyjnym klimatem, urlopem, romantycznym uczuciem i dużą dawką dobrej energii i pozytywnych zaskoczeń. Jeśli sięgniemy po opis do okładki można dołożyć podróż do Włoch oraz romans uczennicy i nauczyciela. Wszystkie te składniki sprawiły, że zdecydowałam się sięgnąć po książkę. Czy jestem zadowolona? Czy treść mnie zawiodła, a może zaskoczyła?

Emilka jest uczennicą łódzkiego liceum, w przyszłym roku zdaje maturę, ale egzamin życiowej dojrzałości ma już dawno za sobą. Jeden błąd sprawił, że wcześnie przekonała się o trudach dorosłości. W szkole uważana jest za odludka, nie ma przyjaciół, rówieśnicy często jej dokuczają. Dziewczyna skrywa pewną tajemnicę, wydarzenie z przeszłości sprawiło, że jest teraz zupełni inną osobą. Emilka ma bardzo dobre wyniki w nauce z przedmiotów które zdaje na maturze. Bardzo lubi też język włoski. Okazuje się, że od nowego roku szkolnego tego przedmiotu będzie uczył nowy nauczyciel – Giorgio Simonetti. Rodowity Włoch mający polskie korzenie. Mężczyzna szybko przekonuje się o tym, że praca z młodzieżą to nie lata wyzwanie. Nastolatki nie garną się do nauki i sprawiają wiele problemów. Giorgio, aby zmotywować ich do lepszych wyników ogłasza konkurs. Cztery osoby, które otrzymają najlepsze oceny wyjadą wraz z nim na wycieczkę do Włoch. Czy Emilka zdecyduje się na podróż do Włoch? Kto jeszcze wyjedzie wraz z nauczycielem? Jakich kłopotów pedagogowi przysporzą uczniowie? Jaka relacja nawiąże się między Emilką i Giorgio? I o czym opowiada Włoska legenda?

Jestem bardzo zadowolona po lekturze. To jest historia zdecydowanie warta przeczytania i bardzo w moim książkowym klimacie. Miała być podróż do Włoch i romans, a dostałam znacznie więcej! Uczucie jakie rodzi się pomiędzy uczennicą a nauczycielem to główny temat tej książki. Dodatkowym smaczkiem jest też zwiedzanie wraz bohaterami przepięknych zakątków Italii. Główni bohaterowie mają za sobą duży bagaż doświadczeń, sporo ich dzieli, ale jest też coś co łączy. Emilka jest dojrzała jak na swój wiek, ale momentami też mocno pogubiona, wielokrotnie zawiodła się na innych, ciężko jej nawiązywać nowe kontakty. Giorgio natomiast był wychowywany przez babkę, nigdy nie znał swojego ojca, który był Polakiem. Babka często dawała mu do zrozumienia, że nie pasuje do ich rodziny, nie ma czystej włoskiej krwi. Giorgio kocha Włochy, ale zawsze ciągnęło go też do polski. Czy w końcu dowie się kto jest jego ojcem?

Autorka do książki wplotła również mnóstwo innych wątków i ważnych tematów. Bardzo dużo akcji dzieje się w Liceum w Łodzi. Lubię książki ze szkołą w tle (np. seria Liceum Freuda M. Moss czy seria z Weroniką Nowacką od M. Rogala). Książka liczy ponad 500 stron, szczerze mówiąc nie lubię tak grubych lektur, ale WŁOSKĄ LEGENDĘ przeczytałam błyskawicznie i po zakończeniu mam wrażenie, że przydałoby się jeszcze kilka stron, które opisały by dalsze losy niektórych bohaterów. Od samego początku książkę czytałam z dużym zaciekawieniem, poznawałam bohaterów i ich problemy. Ważną postacią w książce jest również Kuba oraz trzy uczennice: Sonia, Marlena i Magda. Teoretycznie młodzież z dobry domów, a w szkole i poza nią sprawiają mnóstwo problemów, dokuczają słabszym, nie szanują starszych, bardzo niegrzecznie zwracają się do innych osób. W niektórych momentach postawa Kuby bardzo mnie szokowała, ale wiem, że to nie jest tylko kreacja książkowa postaci, ale rzeczywistość. Podobała mi się również treść tytułowej Włoskiej legendy o Wezuwiuszu i Capri. Książka wypełniona jest po brzegi różnorodnymi emocjami od radości i uśmiechu po smutek i łzy. Lektura obowiązkowa na lato i podczas urlopu. Zdecydowany książkowy must have tych wakacji! POLECAM!

Życie w liceum oraz wakacje powinny być pełne beztroski, a w ich trakcie powinny powstawać wspomnienia na kolejne lata. Jednak nie zawsze tak się dzieje i może zdarzyć się i tak, że te najbardziej miłe z założenia okresy nie będą niczym przyjemnym. Okrutny los potrafi zakpić z człowieka, nie patrząc na jego wiek i sytuację życiową, a swój grosz umieją dorzucić też ludzie, którzy niezrozumienie i brak akceptacji odmienności ukrywają za maską pogardy. Niemniej jednak wszyscy zawsze mówią, że po każdej burzy w końcu wychodzi słońce. Czy tak się stanie także dla bohaterów tej powieści?

Emilia jest uczennicą liceum i bardzo wyróżnia się spośród swoich rówieśników. Nie jest zainteresowana nawiązywaniem znajomości ani zajęciami typowymi dla nastolatków. Trzyma się na uboczu, pochyla nisko głowę i stara się pozostać niewidoczna. Znajomi z klasy nie akceptują jej i nawet nie próbują poznać. Do Łodzi przeniosła się z Zamościa, by polepszyć swoje szkolne życie, uciec od plotek i łatek, które do niej przypięto. Choć obecnie plotki i łatki są inne, to jednak Emilia nadal jest piętnowana, tyle, że w inny sposób. A to niezwykle silna dziewczyna, która łączy nietypowe dla osiemnastolatki życie prywatne z pilną nauką i wywiązywaniem się ze szkolnych obowiązków.

Giorgio ma włosko-polskie korzenie, jednak całe dotychczasowe życie spędził we Włoszech. Wychowała go mama z babcią, jednak ta pierwsza dbała, by znał język polski, który w jakiś sposób wiązał go z nieobecnym w jego życiu ojcem. Giorgio jest bardzo młodym nauczycielem, a dzięki swojej urodzie robi niemałe wrażenie na damskiej części liceum. Największe szaleństwa ma już za sobą, zdobył w życiu trochę doświadczeń, lecz jego sprawy prywatne nie są poukładane. Czy może w Polsce odnajdzie swoją Capri?

"Włoska legenda" to bardzo rozbudowana powieść, ukazująca wycinek z życia wielu postaci, nie tylko głównych bohaterów oraz nieoczekiwane zakręty losu, z jakimi przychodzi im się zmierzyć. Akcja części książki dzieje się, jak wskazuje tytuł, we Włoszech, a Autorka umiejętnie przybliża nam urok zwiedzanych miejsc. Za pośrednictwem lektury odwiedzimy nie tylko Sorrento, ale także Pompeje czy Neapol i każda z tych podróży będzie fascynująca. Ciekawym zabiegiem jest wplecenie w historię legendy o Wezuwiuszu i Capri, która ma niemałe odzwierciedlenie w przebiegu relacji Giorgio i Emi. Tych dwoje spotyka miłość zakazana, do tego napotyka na przeszkody i przeciwności, które mogą się wydać zaskakujące, a wynikają głównie z niedomówień, braku komunikacji i nieżyczliwości otoczenia. Uwagę zwracają także opowieści dotyczące postaci pobocznych, zarówno szkolnych kolegów Emi jak i bliskich Giorgia. Choć nie do końca polubiłam głównych bohaterów z uwagi na ich charaktery- Emilia była dla mnie zbyt uległa i cicha, a Giorgio zbyt dobry i ufny, to ich historia była przedstawiona ciekawie. Niektóre zwroty akcji były naprawdę zaskakujące, jednak Autorka już mnie przyzwyczaiła do tego, że lubi poprowadzić swoje opowieści w oryginalnych kierunkach. Nie zabraknie tu także istotnych kwestii poruszonych za pomocą wykreowanych postaci. Samotne rodzicielstwo- zarówno z perspektywy rodzica jak i dziecka, zostało ukazane bez zbędnej koloryzacji. Ponadto Autorka przypomina nam o kruchości życia ale i wskazuje jak łatwo można to życie komuś zniszczyć. Temat nękania ma tu ważne miejsce i daje do myślenia, ale to nie jedyny wątek, na który warto zwrócić uwagę. Choć książka jest obszerna to czyta się szybko, a miłośnicy pióra Autorki na pewno się na niej nie zawiodą.

Giorgio Simonetti to młody Włoch, który właśnie rozpoczyna pracę w jednej z łódzkich szkół jako nauczyciel włoskiego. Przed nim prawdziwe wyzwanie, bowiem okazuje się, że uczniowie nie są zbyt ambitni. Lekceważą naukę, a przecież matura za pasem.

W klasie jest jedna uczennica, która choć bardzo stara się zniknąć w tłumie, zwraca na siebie uwagę nauczyciela. Giorgio od razu zauważa, że Emilia Szewczyk jest bardzo cicha i wycofana. Po przeprowadzce do Łodzi i zmianie szkoły, nie nawiązała z nikim relacji. Trzyma się z dala od rówieśników. Emilia to bardzo ambitna dziewczyna. Wie, że sumienna nauka i dobre stopnie są ważne, więc ciężko na to pracuje.

Simonetti, chcąc zachęcić uczniów do nauki włoskiego, proponuje rywalizację. Na czwórkę licealistów, którzy osiągną najlepsze wyniki, czeka wyjazd do Włoch!

Przed Wami "Włoska legenda"! Niesamowita historia, bardzo magiczna...!

Katarzyna Grabowska zabiera nas w piękną, pełną wrażeń podróż. Wspólnie z bohaterami powieści odwiedzimy najpiękniejsze zakątki. Jestem po prostu oczarowana! Barwne opisy miejsc, dotyczące ich piękne legendy, ten wspaniały, magiczny klimat - to wszystko sprawiło, że po prostu przeniosłam się do Sorrento! Odwiedziłam Capri, zachwycałam się Wezuwiuszem. Kasiu dziękuję za to, że swoją powieścią zabrałaś mnie do Włoch!

"Włoska legenda" to opowieść o wielkiej miłości. Ale też o miłości zakazanej. Z jednej strony uczennica i nauczyciel, a z drugiej - kobieta i mężczyzna, którzy chcą kochać, chcą być kochani. Chcą być razem. Czy Emilia i Giorgio podzielą losy Wezuwiusza oraz Capri i według włoskiej legendy nigdy nie będą razem?

Tego musicie dowiedzieć się sami, sięgając po najnowszą książkę Katarzyny Grabowskiej!

Autorka w swojej powieści porusza też bardzo ważny temat, jakim jest przemoc w szkole, przemoc psychiczna. Główna bohaterka doświadcza wiele złego, ze strony swoich rówieśników. Pada ofiarą przykrych żartów, słucha przezwisk, znosi zaczepki. I bardzo cierpi. Cierpi samotnie, w ciszy. Za wszelką cenę stara się dotrwać do końca szkoły.

Z całego serca polecam Wam tę historię. Jest po prostu piękna! Chętnie wrócę do tej powieści, aby znów poczuć cudowny klimat i przeżyć to wszystko na nowo! Kocham kocham! ❤

"Każdy z nas żyje po swojemu, kierując się własnymi wyborami. Czy są słuszne? Nie nam to oceniać. Czasem boimy się innych, czasem samych siebie, jednak najważniejsze w tym wszystkim jest to, aby nie krzywdzić drugiego człowieka."

Emilia jest cichą dziewczyną, uczennicą drugiej klasy liceum. Skrywa jednak pewien sekret, z powodu którego izoluje się od rówieśników. Zawsze stoi gdzieś z boku, nie przyjaźni się z nikim.

Jej klasa dostaje nowego nauczyciela włoskiego. Giorgio Simonetti ma polskie korzenie. Chcąc zmobilizować uczniów do nauki języka, organizuje konkurs. Czworo uczniów z najlepszymi wynikami na koniec roku pojedzie z nim do jego rodzinnego domu w Sorrento. Okazuje się, że jednym ze zwycięzców jest Emilia. Po długich namowach zgadza się na wyjazd. To, co się tam wydarzy zmieni całe jej życie...

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

Płakałam. Autentycznie były momenty, w których łzy samoistnie leciały z moich oczu. Dodatkowo ta książka ma tak wiele życiowych przesłań... Zaznaczyłam sobie 12 z nich, i trudno było mi wybrać, które zamieścić na początku opinii.

Emilia jest niezwykle cichą i skromną dziewczyna. Musiała dużo wcześniej dorosnąć niż jej rówieśnicy. Kiedy Giorgio odkrywa jej sekret, namawia ją by ta jednak pojechała do Włoch wraz z nim i kolegami z klasy. Na miejscu dużo czasu spędzali razem na zwiedzaniu. We dwoje bo pozostała trójka uczniów nie chciała poznawać zabytków. W głowie były im jedynie imprezy i plaża... Swoją drogą zawsze w szkole stroniłam od osób ich pokroju. Nie czułam się dobrze w takim towarzystwie. Wolałam spokojniejsze osoby...

W każdym razie... Pomiędzy Emilką a nauczycielem rozkwita uczucie, które z każdym spotkaniem, z każdym spojrzeniem w oczy, staje się silniejsze. Tylko, czy miłość pomiędzy nauczycielem a uczennicą ma w ogóle jakiekolwiek szanse? Za chwilę wrócą do szkoły i co wtedy?

Ta książka jest tak wspaniała,że romanse mafijne się tu chowają. Autorka niezwykle przygotowała się do tej historii. Bardzo dokładne opisy krajobrazów czy budynków we Włoszech sprawiły, że czułam się jakbym chodziła tamtymi uliczkami wraz z bohaterami.

Dodatkowo szczegółowe opisy tamtejszych legend zmiękczyły moje serce. Zwłaszcza legenda o Wezuwiuszu i Capri. W zasadzie to na niej opiera się historia Emilii i Giorgio. On też nie miał łatwo. Wychowywany przez babkę miał trudne dzieciństwo. Bogaty lecz bez znajomości ciepła rodzinnego.

W tej książce jest pełno intryg, niedomówień i komplikacji. Kiedy coś jest na dobrej drodze to musi się zepsuć w najmniej oczekiwanym momencie. Samo życie. Bardzo żal mi było Emilii. Nie dość, że dużo przeszła to jeszcze na samej studniówce los z niej zakpił.

Jednak jak to mówią, nie ma tego złego... Przeznaczenia nie da się oszukać. Jeśli coś jest nam pisane to wydarzy się prędzej czy później. Czy ta dwójka będzie szczęśliwa? Musicie koniecznie przeczytać tę książkę, żeby się dowiedzieć. Powiem tylko, że powinna być druga część, w której wyjaśni się bardziej sprawa Giorgia i jego ojca 😅 Bo został ten wątek tak trochę porzucony. Nie chcę tu za dużo zdradzać więc już zamilkne 😅 Ja podpisuje się pod tą książką obiema rękoma. To jest absolutny #mustread