Wakacje pod morzem (barwione brzegi)

"Jestem pod morzem, pomyślałam. I w jednej chwili cała ta wszechobecna duchota złapała mnie w swoje macki jeszcze silniej. Miałam wrażenie, że w powietrzu jest coraz mniej tlenu, że tracę do niego dostęp."

W ostatnich dniach po raz kolejny udałam się nad morze. Tym razem sceneria była zupełnie inna niż w "Duchu zimowej nocy", bo miałam okazję odwiedzić to miejsce latem. Co ciekawe, nawet nazwa hotelu była podobna. W książce Agaty Czykierdy-Grabowskiej mieliśmy "Bursztynową komnatę", natomiast w "Wakacjach pod morzem" - "Hotel Bursztyn". Oba miejsca okazują się tak samo tajemnicze i skrywają wiele sekretów.

Głównymi bohaterami powieści Marty Bijan są Leokadia i Robert, którzy przyjeżdżają na wakacje nad morze, do hotelu rodziców Filipa. Robert ma w tym miejscu odbyć praktyki z hotelarstwa, natomiast Leo, chcąc nie chcąc, zmuszona jest mu towarzyszyć. Dla obojga nie nie jest to obce miejsce. 10 lat temu przyjeżdżali tu co roku na wakacje wraz ze swoją mamą, niestety później, z niewiadomych powodów zaprzestali tych wyjazdów.

Co takiego się wydarzyło, że nagle ich kontakt z rodziną Filipa się urwał?

Przyznam, że w najśmielszych snach nie podejrzewałam, co takiego mogło się tam stać.

Już od pierwszych chwil pobytu Leo w hotelu bohaterce towarzyszy dziwne uczucie, którego jednak nie potrafi z niczym powiązać. Z biegiem czasu sytuacja zdaje się tylko komplikować. Na jaw wychodzą niewyjaśnione wydarzenia z przeszłości, a sama Leokadia zaczyna doświadczać różnych, niewytłumaczalnych rzeczy. Z początku podejrzewałam dużo bardziej racjonalne wyjaśnienie całej sytuacji. Gdy fabuła stopniowo zaczynała się wyjaśniać, nie mogłam wyjść ze zdumienia. Szok przeżyłam w momencie, gdy doszłam do pewnej, kluczowej dla całej akcji sceny. Kompletnie nie spodziewałam się tego typu wydarzeń!

"Wakacje pod morzem" to książka, która zaczyna się bardzo spokojnie, wręcz leniwie. Od razu na początku uwagę zwraca główna bohaterka - Leokadia, która może wzbudzać niechęć. Przynajmniej we oknie budziła takie uczucia. Z jednej strony mocno jej współczułam, z drugiej miałam ochotę potrząsnąć i powiedzieć: "Ogarnij się!". Moje uczucia do niej zmieniały się z biegiem czasu. Wraz z kolejnymi stronami na jaw wychodziło coraz więcej, natomiast sama bohaterka okazała się naprawdę zorganizowaną osobą. Być może trochę trudną w obyciu, jednak bardzo stanowczą i autorytatywną.

Nie spodziewałam się, że ta historia wciągnie mnie aż tak. Szczerze, oczekiwałam młodzieżowego romansu z morzem w tle. W rzeczywistości dostałam książkę, której gatunek z jednej strony trochę ociera się o dramat, z drugiej natomiast nosi znamiona realizmu magicznego. Jak dla mnie to naprawdę świetne połączenie.

Polecam.

Moja ocena 8/10.

~ Recenzja książki "Wakacje pod morzem" ~ 🌊🤍

Jako że kocham wszystkie książki wydawnictwa Young 💙, tak musiałam też kupić tę książkę! ✨ Zachęciło mnie do tego przepiękne wydanie — barwione brzegi, wklejki 🐚, rysunki na końcu rozdziałów 🪼.

Główną bohaterką jest Leo, która razem z bratem 🕊️ jedzie do hotelu Bursztyn. Okazuje się, że hotel Bursztyn prowadzi Filip, dawny przyjaciel brata Leo (przepraszam 🤍, ale imienia nie pamiętam!). Ogólnie był to dla mnie taki trochę rollercosterowy horror 🌊, ale na szczęście nie aż tak straszny 💙! Myślałam o niej długo ✨, ale nie była aż za bardzo wymuszenie straszna 🪼. Podoba mi się świat przedstawiony 🐚, naprawdę bardzo polecam tę książkę 🤍.

Była to pierwsza sięgnięta po mnie książka spod pióra Marty Bijan 🌊, ale na pewno nie ostatnia! ✨ Już niedługo wpadnie tak samo króciutka recenzja "Muchomorów w cukrze" 🕊️, a potem "Nocnych godzin" 💙. Bardzo każdemu polecam! 🌊🤍

Kategoria wiekowa 14+ 🪼

✨ A teraz krótki skrót! ✨

"Wakacje pod morzem" 🌊🤍

magia lata ✨

hotel Bursztyn 🐚

sekrety, przyjaźń i odrobina strachu 🪼

delikatny horror 💙

piękne wydanie 📖🤍

Marta Bijan 🕊️✨

polecam z całego serca 🌊💙

🐚🌊 Moja relacja z książkami Marty Bijan od zawsze była ...dziwna. Pamiętam jak kilka lat temu na fali popularności złapałam za Muchomory w cukrze i absolutnie odbiłam się od tej historii przez zakończenie i przekazywane przez książkę wartości. Nie rozumiałam jakim cudem historia gloryfikująca alkohol z naprawdę absurdalnym zakończeniem może być aż tak popularna. Jak dziś pamiętam ze pomyślałam że może po prostu czegoś nie rozumiem? W ten sposób po pewnym czasie kiedy na rynku pojawiły się Nocne Godziny stwierdziłam że spróbuję znowu. Wszak może muchomory to tylko wypadek przy pracy? Otóż nie. Bowiem Nocne Godziny znowu dały mi w twarz absurdalnym zakończeniem klejonym na ślinę. Jednak muszę przyznać, że zmusiło mnie to do refleksji. Jakim cudem historie z naprawdę ciekawym pomysłem i dobrym otwarciem kończą w taki, a nie inny sposób? Tak znowu minęło trochę czasu a mi wpadły w ręce Wakacje pod morzem i co?

🐚🌊 Główna bohaterka Leo razem ze swoim bratem jako dzieci często spędzali wakacje nad Bałtykiem w towarzystwie Filipa innego chłopca będącego synem właścicieli jednego z hoteli. Wakacje w Hotelu Bursztyn były zarówno dla Leo, jak i jej brata Roberta momentami dziecinnej beztroski pachnącej goframi z frużeliną i ostrym bałtyckim wiatrem gryzącym w nos. Niestety pewnego lata dochodzi do wydarzenia, które kończy te wyjazdy. Matka rodzeństwa konsekwentnie zabrania im kontaktować się z dawnymi znajomymi i tak pewien okres w ich życiu definitywnie się kończy.

Kilka lat później dochodzi do tragedii matka zapada w śpiączkę i tkwi w tym stanie praktycznie od roku. To wymusza na Leo, jak i Robercie szybką lekcję samodzielności. Od teraz są zdani jedynie na siebie. Nic więc dziwnego, że kiedy Robert (starszy z tej dwójki) dostaje wiadomość od Filipa z informacją, że ten chętnie przyjmie go na staż w hotelu, chłopak nie zastanawia się za długo. Jednak jak się domyślacie nie może jechać sam - zabiera ze sobą Leo i razem ruszają do Bursztynu. W ten sposób rozpoczyna się ich kolejna przygoda w/w hotelu. Początkowo Robert i Leo zajmują się klasycznymi hotelowymi wyzwaniami. Sprzątają pokoje hotelowe i spełniają większe bądź mniejsze prośby gości. Początkowo nic nie zapowiada żadnych uchyleń od normy, lecz z czasem... zaczynają dziać się bardzo dziwne rzeczy. A wszystko zdaje się kumulować wokoło pewnej niedziałającej windy... do czego to wszystko doprowadzi?

🐚🌊 Pod pewnymi aspektami czuć, że Marta w końcu posłuchała swoich odbiorców. Na próżno szukać tu toksycznych wzorców (ja ich nie dojrzałam), które gloryfikujemy. Jest to więc zdecydowany postęp od czasu Muchomorów czy NG. Leo i Robert są według mnie o wiele bardziej osadzeni w rzeczywistości, bardziej namacalni jednakże sama kreacja Leo niestety mnie irytowała... rozumiem zamysł! Leo ma być irytującą nastolatką pewną swoich racji, która ma problem z dopuszczaniem do siebie opinii innych. Jednakże? Kiedy na co drugiej stronie znajduję teksty w stylu: obraziłam X ale wiem, że miał rację. Albo: pomyślałam coś, ale w rzeczywistości myślę na odwrót zaczęło to być absurdalnie sztuczne. Okej nastolatki bywają irytujące, ale na boga ci młodzi ludzie myślą o wiele bardziej dojrzale niżeli Leo. To pierwsza młodzieżowa bohaterka od dawien dawna, która mnie irytowała.

⠀

🐚🌊 To dlatego było mi niezwykle trudno wczuć się w tą historię. Sama fabuła jest początkowo niezwykle ospała co połączone z irytujacą Leo naprawdę nie zachęcało do tej wędrówki. Na szczęście z biegiem czasu kiedy coraz bardziej zaczęłam przymykać oko na pewne rzeczy nawet momentami dobrze się bawiłam. Jeżeli więc szukacie czegoś co pięknie zamknie wam okres lata (halo! Pogoda chyba nadal nie wie o tym, że mamy wrzesień), a jednocześnie jeszcze trochę przeciągnie beztroski letni nastrój — to naprawdę warto to przeczytać. Nie oczekujcie od zagadki zbyt wiele jest aż nader przewidywalna.

Jestem zachwycona tą książką tak bardzo że chyba nie umiem tego opisać żadnymi słowami. Spodziewałam się samej wspaniałości bo w końcu to książka mojej ulubionej polskiej autorki @marta_bijan a dostałam nawet więcej.Trudno mi w tak krótkiej recenzji zawrzeć wszystko co w tej książce skradło moje serce .Od wspaniałego morskiego klimatu po pełne napięcia i niepokoju sceny jak z horroru.Bardzo podobała mi się wyrazistość bohaterów,momentami nawet mocno utożsamiałam się z ich emocjami . Książka ta tak jak wszystkie inne tej autorki jest przepełniona intrygującymi i pięknymi cytatami.To wspaniałe jak poetyckim językiem Marta posługuje się nawet w powieści dla młodzieży (14+).Zakończenia tej książki do końca nie mogłam się domyśleć co było niesamowite. Książkę ta oceniam na 5/5⭐ jest to pierwsza tak wysoka ocena w tym roku jednak uważam , że jest w pełni zasłużona Czekam na kolejne wspaniałe historie :3

Witajcie! 🌊

To miały być tylko wakacje ze stażem nad morzem. To miał być tylko hotel, a oni mieli tylko pomagać, więc jak to się stało, że skończyliśmy pod morzem? 🐚

Ich wakacje od dzieciństwa wypełniała rutyna, te samo morze, ten sam kemping i ten sam syn znajomych mamy, czyli Filip. Choć powtarzali to co roku, był to dla Leo i Roberta wyjątkowy czas. Pewnego razu wyjazd, był tym ostatnim, a oni więcej tam nie wracali. Ich mama zapadła w śpiączkę, Leo nie sypia, nie płacze, ale za to kłamie. Jak wielki ciężar to dla niej jest?

Po dziesięciu latach od ostatnich wakacji nad morzem mają okazję wrócić do dawnych wspomnień i zbudować je na nowo, tym razem nie na kempingu, a w hotelu Bursztyn, do którego zaprasza ich Filip, oferując pomoc. Tam wszystko dobiega od normy, tam wszystko jest na odwrót, goście zachowują się niepokojąco, a dawno utopione tajemnice wypływają na brzeg. Jak wiele zła kryje w sobie Bursztyn?

To nie jest tylko książka o rodzeństwie odkrywającym przeszłość. To historia o ludziach i o tym, co skrywają w swoich mrocznych wnętrzach, przedstawiona w najbardziej pokręcony sposób, jakiego możecie się spodziewać. Mnie ta książka przyprawiła o ciarki przerażenia niejednokrotnie, a ciąg wydarzeń i tajemnic nie pozwał oderwać się od niej na długo. To niesamowite, jak odmienna fabuła czeka na nas pod dość niepozorną okładką i opisem. Wcześniej nie miałam styczności z autorką, więc dla mnie tym bardziej był to szok, jak odmienne historie tworzy! Bohaterowie są niesamowicie charakterni i każdy wyróżnia się na swój własny sposób… bo każdym tam ukrywa swój własny sekret!

Styl pisania autorki był naprawdę przyjemny i przy tak ciężkiej fabule idealnie to wyrównywał, dzięki czemu szybciej ją czytałam. ⚓

Dajcie się wciągnąć Marcie i jej przerażającej historii o Leo, Robercie i Filipie, którzy muszą stawić czoła hotelowi i jego prawdziwemu wcieleniu!

To co ta książka robiła ze mną podczas lektury jest ciężkie do opisania.

Trzęsły mi się nogi, serce prawie wyskoczyło mi z piersi, a nad oddechem ciężko było zapanować.

Uwielbiam to uczucie. Myślę, że każdy fan horrorów i kina grozy wie o czym mówię. Uzależniający niepokój, który wdziera się w Wasz umysł sprawiając, że nawet najdrobniejszy ruch i najcichszy dźwięk, staje się czymś przerażającym.

To właśnie on towarzyszył mi podczas czytania historii Leo spędzającej wakacje w hotelu „Bursztyn”.

„Wakacje pod morzem” zaczynają się w dosyć schematyczny sposób - rodzeństwo jedzie do hotelu na zaproszenie swojego starego przyjaciela z dzieciństwa, którego nie widzieli na oczy 10 lat i który na profilach w mediach społecznościowych nie ma swojego zdjęcia. Jednak to co Marta zrobiła, bynajmniej nie jest to jej pierwszy raz, to wzięcie utartych, tak dobrze znanych nam schematów i zrobienie z nich czegoś tak nieprzewidywalnego.

Autorka skutecznie uśpiła moją czujność zmuszając mnie do czytania o jedzeniu frytek, karaoke ze znajomymi, chodzeniu po plaży - jednak im dalej w las, tym „gorzej” (cudzysłów, bo było tylko lepiej).

Dostajemy opowieść pełną dusznego klimatu, dziwnie zachowujących się gości hotelowych, tajemnice z przeszłości, wydarzenia, które musiałam dosłownie rozchodzić oraz nowe fobie (dzięki Marta, wszyscy boimy się teraz boimy się wind).

Książka momentami pisana jest wręcz poetycko - KOCHAM TO. Co ruszę zachwycałam się piórem autorki i będę robić to chyba do końca życia. Przez „wakacje pod morzem” płynie się z taką łatwością jak mewom przychodzi latanie. Mamy to po prostu we krwi.

Pamiętajcie, że jest to horror- poddaje on pod wątpliwość prawa świata rzeczywistego. Jeśli lubicie pozycje przekraczające granice, lekkie paranormalne niuanse i takie, które zmuszają do myślenia to jest to książka dla Was.

Nie zapomnicie tego lata. Odbije ono piętno w Waszych głowach na bardzo długi czas. Hotel Bursztyn już tego dopilnuje. 🌊