W śnieżną noc

Książka jest dobra, ale trochę się zawiodłam bo spodziewałam się czegoś lepszego.

Historie są dobre ( mimo że moim zdaniem Johna jest najgorsze a uwielbiam jego książki).

Opowiadania świetnie się łączą opowiadają przyjemne historie zbiegi okoliczności miłość rozstania,

ale nie czułam żadnego wow ani nie miałam żadnych rozważań z tą książką.

Spodziewałam się czegoś nowego świeżego ale też myślałam że poczuję klimat świat ( czekałam aż do świat by ją przeczytać) lecz nic takiego się nie stało.

Jak mówiłam książka jest dobra ciekawa ale tylko na 4 -

Mimo to polecam jeśli chcecie lekką książkę na mroźny wieczór ;-*

Maureen Johnson, John Green i Lauren Myracle to pisarze, którzy tworzą książki dla młodzieży. Każde z nich napisało opowiadanie, które pojawiło się we wspólnym zbiorze „W śnieżną noc”, którą w 2014 roku wydał Bukowy Las.

Jubilatka, zwana Julią, musi pojechać na święta do dziadków. Jej rodzice trafili do więzienia po sprzeczce w kolejce. Dlatego dziewczyna wsiada do pociągu i rusza w podróż. Niestety nie może odwiedzić swojego chłopaka, z którym miała spędzić świąteczny wieczór. Nie jest z tego powodu zadowolona. Po drodze czeka ją wiele niespodzianek, aż w końcu trafi do Gracetown. Jej pociąg utknął w zaspie, dlatego dziewczyna postanowiła go opuścić i spędzić czas w pobliskiej knajpce. Wraz z nią pociąg opuściły cheerleaderki. O ich obecności w mieście dowiaduje się Tobin. Jego kolega pracuje w knajpie, w której zjawiły się piękności. Jeden telefon wystarczy, by Tobin wraz z przyjacielem i przyjaciółką podjął decyzję o odwiedzeniu miejsca pełnego cheerleaderek. Podróż nie jest prosta, utrudnia ją śnieg i inni zainteresowani spędzeniem z dziewczynami wieczoru. Tobin się jednak nie poddaje, a po drodze odkrywa wiele ciekawych rzeczy, na które wcześniej nie zwrócił uwagi. Z pociągu wyszedł też Jeb, który koniecznie chciał dotrzeć do swojej dziewczyny Addie, która zdradziła go jakiś czas temu. Dziewczyna jest przygnębiona, ma poczucie winy, nie chciała tego robić. Kocha Jeba, ale nie widzi szans na dalszy ich związek. Rozpacza, chce się z nim spotkać, ale wie, że to niemożliwe. Myśli, że chłopak skreślił ją ze swojego życia, a okazał to, nie przychodząc na spotkanie, które mu zaproponowała.

Zbiór opowiadań utrzymany jest w podobnym, świątecznym, młodzieżowym klimacie. Pierwsze miłości, związki, rozstania – to tematy, które porusza się w tej książce. Dodatkowo wszystko to dzieje się w zimowej i śnieżnej atmosferze, która dodaje uroku opowieści.

Pierwsze opowiadanie jest pełne humoru i bardzo ciepłe. Drugie, autorstwa Greena, pokazuje jego styl w całej krasie – zabawna i refleksyjna podróż pełna zwrotów akcji i ciekawe perypetie trójki przyjaciół mają w tle wątek o przyjaźni damsko-męskiej. W ostatnim opowiadaniu wiele jest smutku i rozgoryczenia, ale nie są tu przytłaczające uczucia, raczej takie, które doskonale opisują stan nastolatki po rozstaniu z chłopakiem, przekazane w przystępnej formie, bez smęcenia. Dodatkowo autorka serwuje czytelnikom refleksje na temat związków, różnic, zmiany swojego postępowania i myśleniu tylko o sobie.

Język wszystkich trzech opowieści jest przyjemny i przystępny. Nie ma w nim trudnych słów, a te obce zostały wyjaśnione w treści. Wszystko okraszone jest specyficznym humorem, dostrzegalnym nie tylko w sytuacjach, ale też w doborze i grze słów.

Ciekawe jest to, że opowiadania łączą się ze sobą. Bohaterowie wspomniani jako poboczni w jednej opowieści, są w drugiej przywoływani znowu, albo stają się ich głównymi postaciami. To świetny zabieg, który spaja całość.

Ogólnie książka zaskoczyła mnie wspaniałym świątecznym klimatem. Mimo że opowiadania miały podobne tematy, a zakończenie wyszło trochę zbyt bajkowo, podobała mi się ta lektura. Uważam, że jest świetną książką na czas przedświąteczny. Głównymi bohaterami są nastolatkowie z typowymi dla ich wieku rozterkami. Czyta się szybko i przyjemnie, a malownicze opisy sprawiają, że czytelnik czuje, jak mróz szczypie go w nos.

Polecam głównie młodszym czytelnikom, choć i starsi znajdą tu coś dla siebie. To klimatyczna książka ze świąteczną aurą w tle – idealna na nadchodzący czas. Nazwiska autorów gwarantują dobrą zabawę i przyjemnie spędzony wieczór.

"W śnieżną noc" to trzy opowiadania o małym miasteczku Gracetown. Pierwsze z nich nosi tytuł "Podróż wigilijna". Opowiada o dziewczynie, która ma wyjątkowo dziwne imię - Jubilatka. Julia, bo tak chce, żeby się do niej zwracać, ma spędzić Wigilię w domu swojego chłopaka na Smorgasbord. Jednak niespodziewane wydarzenia sprawiają, że dziewczyna ląduje w pociągu na Florydę. W tym samym czasie trwa największa śnieżyca od pięćdziesięciu lat. Niestety pociąg nie jest w stanie jej pokonać. Jubilatka wraz z tajemniczym Jebem i czternastoma cheerleaderkami musi zostać na noc w Gracetown, gdzie poznaje dziwnego Stuarta, u którego postanawia spędzić tę magiczną noc. Kolejne opowiadanie to "Bożonarodzeniowy Cud Pomponowy". Tym razem poznajemy trójkę przyjaciół: Tobina, Diukę i JP. Spędzają oni Wigilię razem w domu Tobina, którego rodzice utknęli na lotnisku z powodu śnieżycy. Oglądają oni Jamesa Bonda, gdy dzwoni do nich ich przyjaciel - Keun. Proponuje im świetną zabawę z czternastoma cheerleaderkami. Jednak miejsca są tylko dla dwóch chłopaków. Mimo niezadowolenia Diuk cała trójka rusza w niebezpieczną podróż z Twisterem w ręku. Czy to jest dobry pomysł, gdy na dworze panuje niesamowita śnieżyca? Trzecia historia nosi tytuł: "Święta patronka świnek". Opowiada nam wydarzenia po Bożym Narodzenie. Addie rozpacza po zerwaniu ze swoim chłopakiem. Ma nadzieję, że wszystko jeszcze się naprawi. Lecz ta nadzieja sprawia, że dziewczyna staje się samolubna i zapomina o innych ludziach. Czy losy tej niezwykłej plejady bohaterów splotą się? Czy wszystko ostatecznie dobrze się ułoży? Czy śnieżyca sprawi cuda?

Na pewno słyszeliście już nie raz o tej książce. Ostatnimi czasy coraz więcej osób chce ją przeczytać. Ja należałam do tej grupy. Nazwisko Johna Greena bez wątpienia przyciąga fanów jego książek. Jeśli czytaliście moje recenzje jego książek, wiecie, że mam sprzeczne uczucia co do niego. Nie jest ON autorem, którego uwielbiam, jednakże bardzo cenię jego powieści. Właśnie dlatego i ja zapragnęłam przeczytać w "Śnieżną noc", tym bardziej że niedługo święta. Jest idealna pora, by poczuć klimat świąt. Czy moje oczekiwania wobec książki zostały spełnione? Niestety, a może "stety" mam mieszane uczucia.

Na początku byłam przekonana, że są to trzy oddzielne historie. Gdy odkryłam, że łączą się one i splatają ze sobą, byłam zaskoczona i to bardzo mile zaskoczona. Mogłam obserwować, jak bohaterowie mijają się na ulicy, przypadkowo spotykają, plotkują o sobie, aż wreszcie historia się kończy. Ale czy tak naprawdę się kończy? Może trwa dalej, tylko my o tym nie wiemy... Połączenie trzech historii i to jeszcze napisanych przez trzech różnych autorów jest świetnym pomysłem. I muszę przyznać, że świetnie skomponowali fabułę. W pewnym momencie nawet zapomniałam, że to jednak trójka różnych osób.

Historie są przekomiczne, czasami wręcz nienormalne, jednak bardzo zabawne. Nie raz śmiałam się do książki. Jednak mimo specyficznego poczucia humoru opowiadania poruszają wyjątkowo ważne tematy. Pokazują co to jest miłość, prawdziwy związek, empatia, przyjaźń. Ukazują sytuacje, które dzieją się w specyficznych warunkach, lecz na co dzień też są spotykane. To one tworzą nasze życie i sprawiają, że stajemy się niepowtarzalnymi osobami, od których zależą losy świata. Bardzo się cieszę, że autorzy poruszyli takie tematy, bo one mimo popularności często są bagatelizowane. Niestety książka ma pewną wadę, którą nie do końca umiem określić. Gdy czytałam, czułam się, jakby autorzy próbowali uchwycić jakiś temat, a nie umieli go przedstawić. Rozpraszało mnie to i nie pozwalało się skupić na treści.

W całej powieści brakowało mi też tego klimatu świąt, na który tak bardzo czekałam. Byłam przekonana, że ta książka da mi go więcej niż nawet chcę, a tymczasem ani przez chwilę nie poczułam tej magii świąt. Ani śnieżyca, ani choinki nie były w stanie sprawić, że spędziłam razem z bohaterami Boże Narodzenie. Cała sceneria bardziej mi pasowała na szalone ferie z przyjaciółmi. Choć to też pasuje na ten okres... U mnie ferie w tym roku już w styczniu.

"W śnieżną noc" dało mi wiele chwil relaksu i niepohamowanego śmiechu. Nie żałuję, że przeczytałam te trzy niezwykłe opowiadania. Spodziewałam się więcej, lecz to pewnie przez zbyt dużą liczbę reklam. Jestem zadowolona z lektury i polecam ją każdemu, kto chce miło spędzić czas przy kominku (choć ja go nie mam). Dla fanów Greena pozycja obowiązkowa!

Książka "W śnieżną noc" jest antologią, w której skład wchodzą trzy opowiadania - zimowo-świąteczne. Nie da się ukryć, że owiane są mgiełką świątecznego klimatu, który udziela się podczas czytania. Akcja wszystkich opowiadań rozgrywa się w małym miasteczku Gracetown, które przypomina typowe amerykańską mieścinę z filmów i seriali, całą w ozdobach świątecznych i światełkach.

Każde opowiadanie zostało napisane przez innego autora, są one mimo to ze sobą powiązane. Akcja rozgrywa się we wspomnianym Gracetown - chyba bardziej wymownej nazwy znaleźć by się nie mogło, które zostaje w wigilię odcięte od świata z powodu… śnieżycy. Śnieg, który zwykle wygląda uroczo, ale w nadmiarze może solidnie utrudnić życie społeczności. Mieszkam we Wrocławiu, i jak tylko spadną pierwsze płatki śniegu, to włodarze wydają komunikat, że "zostali zaskoczeni przez zimę" - uwierzcie mi, wiem co to znaczy.

Autorami opowiadań są Maureen Johnson, John Green oraz Lauren Myracle. Każde z opowiadań ma około 100 stron i czyta się je bardzo miło, Ale także jest inne od poprzedniego. Przyznam, że autorzy są mi mało znani, ale mają na swoim koncie minimum 15 tytułów. Musiałam posłużyć się wyszukiwarką, aby zapoznać się z ich biografiami.

Każde opowiadanie jest napisane w innym stylu, z innego punktu widzenia. Najbardziej do gustu przypadł mi "Bożonarodzeniowy Cud Pomponowy" ponieważ autor napisał bardzo lekką historyjkę naszpikowaną humorem - John Green słynie z tego, że ma luźne podejście do życia. Z kolei opowiadanie Maureen Johnson "Podróż wigilijna" jest typowym romantycznym akcentem każdych świąt, więc i tutaj nie mogło go zabraknąć. Trzecie opowiadanie Lauren Myracle "Święta patronka świnek" jest ostatnim i łączy najwięcej wątków pozostałych opowiadań. Im dalej w Bukowy Las, tym więcej zazębiających się elementów, które pięknie spajają historie książkowych bohaterów.

Polecam, jest to świetna powieść na podgrzanie świątecznej atmosfery. Zabawna i romantyczna, ale także wiarygodna z przesłaniem i nadzieją.

Przeżywając czytelniczego kaca po naprawdę świetnej Nostalgii anioła miałam wielki problem, za co zabrać się następnie. Poszukiwałam czegoś lekkiego, niezbyt ambitnego, aby odpocząć trochę po poważniejszej książce. Traf chciał, że nastał czas świąteczny, a ja wraz z jego wirem zakupiłam W śnieżną noc i to ona właśnie towarzyszyła mi w tych kolejnych zaczytanych godzinach. Jak się okazało, był to świetny wybór na świąteczny odpoczynek.

W śnieżną noc to zbiór trzech opowiadań, które po kolei łączą się w jedną całość. Lekkie, proste, aczkolwiek nieinfantylne pióro i zabawne przygody, w których nie brak love stories to coś, co serwuje nam na okres świąteczny trójka znanych autorów Young Adult. 3 pisarzy, 3 opowiadania, jedna historia – wszystko to daje nam w rezultacie ciepłą i klimatyczną książeczkę, która świetnie nadaje się jako czytadło na dobranoc. Nie jest to na pewno arcydzieło literatury współczesnej, ale nie tym miała ona być. Była to dla mnie idealna lektura, przy które można się po prostu zrelaksować. Wszystkie historie kończą się happy endem, a cała oprawa jest przepełniona masą pozytywnej energii, którą czytając czytelnik chłonie litrami.

Ażeby nie było tak słodko; „Trzy gwiazdy literatury młodzieżowej, z kultowym pisarzem Johnem Greenem na czele…” – na czele? Pozwolę się tutaj nie zgodzić z opisem reklamowym. Bo o ile po przeczytaniu Gwiazd naszych wina po prostu przepadłam w miłości bezgranicznej do tego autora, o tyle tutaj wypadł w moim odczuciu przeciętnie. Zdecydowanym numerem jeden była tutaj dla mnie Maureen Johnson i jej opowiadanie Podróż wigilijna. Stety niestety było to pierwsze opowiadanie w tej książce, a chyba każdy woli najlepsze zostawić sobie na koniec. Ale do rzeczy; historia ta najbardziej mnie urzekła przede wszystkim ze względu na faktyczną akcję, jaka napędzała całą fabułę. Tyle się działo, że nie było mowy o oderwaniu się od czytania w połowie rozdziału. Nic więcej już o nim nie powiem, bo jakże łatwo zrobić spojler czegoś tak krótkiego jak opowiadanie, a tylko tyle, że chciałabym mieć na własność wioskę Flobie!

Jestem zaledwie 2 tygodnie po lekturze W śnieżną noc, ale już mam problemy z przypomnieniem sobie choćby imion bohaterów (no, może poza bohaterką Podróży Wigilijnej – Jubilatki), czy tytułów poszczególnych opowiadań (pisząc, nie mam obecnie przy sobie książki, i przeszukałam internety w ich poszukiwaniu na potrzeby recenzji). Świadczy to o tym, że lektura nie przynosi nam zbyt wielu korzyści moralnych – jeśli ktoś szuka tutaj pana Zielonego z Gwiazd naszych wina – E-E, nie tędy droga. Jest to przede wszystkim książka do czytania dla r e l a k s u (tak, powtarzam się).

Książki tego typu albo się kocha, albo nienawidzi. Jedni kochać ją będą bezgranicznie za lekkość i pozytywne wibracje jakie śle do czytelnika. Dla drugich lektura będzie przesłodzonym obrazem skomercjalizowanych i do granic niemagicznych Świąt Bożego Narodzenia. Ja należę zdecydowanie do tej pierwszej grupy. A to dlatego, że to, czego od książki oczekiwałam, to właśnie dostałam. Dlatego jeżeli szukacie w niej czegoś, czego oczekiwałam ja, serdecznie Wam ją polecam.