Echa prawdy. W cieniu PRL-u. Tom 3

"Mężczyźni, jeśli już znaleźli wolny moment na czytanie, to sięgali po kryminały lub przynajmniej powieści sensacyjne. Mochnacki wybierał zupełnie inną literaturę i nie krępował się o niej opowiadać. Kiedy tylko wyczuł, że nie narazi się na śmieszność, coraz chętniej podsuwał Anieli książki, które poruszyły w nim najczulszą nutę. Otwarcie przyznawał, że to właśnie dzięki wymyślanym przez autorki bohaterkom i ich problemom lepiej poznaje kobiecą duszę i stał się cierpliwszy wobec płci pięknej. Uwielbiała słuchać, gdy słowami malował obrazy kobiet, które go wzruszały, fascynowały lub bawiły" - to przemyślenia głównej bohaterki trylogii Anieli na temat czytania książek przez mężczyzn, które w potocznym obiegu określane są jako literatura kobieca. Uważam, że nie istnieje coś takiego, ale sam nie raz musiałem się "tłumaczyć" z czytanych przeze mnie książek z tego gatunku. Dziękuję zatem autorce Anecie Krasińskiej za ten fragment książki, bo jak się okazuję nie jestem sam!

No, ale do brzegu... Trzecia część to już tylko wspomnienie czasów PRL, bo akcja została usytuowana w pierwszej dekadzie XXI wieku. Nasza bohaterka jest już na emeryturze i wraca z Sochaczewa do Warszawy. Gdzie zamieszkała razem ze swoim synem (tak, tak z synem, którego nie było w drugiej części). Córki mają swoje rodziny, a Aneta jest przykładną babcią, emerytką, chociaż szuka wyzwania, podejmując pracę lekarki w hospicjum.

Doganiają Anielę rzeczy z przeszłości. Drugi tom kończy się pamiętnego 13 grudnia, kiedy w poranek niedzielny nie nadano Teleranka. Wraca niespodziewanie Feliks, a także tajemnice dotyczące jej mamy i obrazów Fałata, które zaginęły w czasie II wojny światowej. Bohaterka zaczyna się zmagać ze zdrowiem... I wyjaśnia się, dlaczego na okładkach i stronach książki pojawiają się goździki.

Zamknięta całość życia Anieli i jej rodziny w PRL-u od tego głębokiego i wspomnień sięgających Powstania Warszawskiego po XXI pierwszy wiek. A pisząc o powstaniu, pojawia się sanitariuszka w "Echach prawdy". To temat chyba istotny dla autorki, ponieważ poruszony także w powieści "Sanitariuszka", która okazała się w ubiegłym roku, a którą nie omieszkałem przeczytać.

Czym teraz nas zaskoczy Aneta Krasińska?

Echa prawdy to trzecia część cyklu W cieniu PRL-u, po Szeptach sekretów i Pomrukach kłamstw. To część, która zamyka trylogię. O ile dwie pierwsze części przeniosły nas do epoki, której większość z nas pamiętających te czasy, niezbyt dobrze wspomina, to ostatni tom przeniesie nas, czytelników, w czasy bardziej współczesne. Czasy, gdzie nasz kraj jest już w Unii Europejskiej.

Przeczytałem już kilka książek autorki i mogę śmiało powiedzieć, że każda kolejna jest dla mnie ucztą dla ducha. Jak wiecie, nie jestem jakimś wielkim znawcą powieści obyczajowych, ale akurat powieści pani Anety są przykładem, że i męska część czytelników może cieszyć się świetną lekturą. Aneta Krasińska w swoich powieściach porusza ważne wątki dotyczące kobiet. Uwypukla ich problemy na tle różnych epok. Przestawia rzeczywistość tamtych czasów wiernie. Czasem mam odczucie, że wiele problemów przechodziliśmy podobnie, jak bohaterowie powieści autorki. Powieściopisarka zadebiutowała na rynku wydawniczym książką Finezja uczuć. Pani Aneta jest mieszkanką Mazowsza, a swoje powieści pisze w zaciszu domowym w Bożej Woli.

Na okładce tym razem widzimy starszą kobietę. To na pewno tytułowa Aniela, która jest już w sile wieku, a gdy doczytamy blurb z ostatniej strony okładki, to będziemy od razu wiedzieć, że ostatni akt powieści będzie rozgrywać się w wolnej Polsce, gdzie komunizm został obalony, a Warszawa, jak i cały nasz kraj będzie rozwijać się dosyć szybko.

Aniela Bednarska jest już na emeryturze. Już nic nie łączy ją z Sochaczewem. Chce wrócić do stolicy i tam zamieszkać na ostatni czas swoich lat. Trafia na warszawskie Bemowo, gdzie znajduje dla siebie życiową przystań. Choć, jak to jest na emeryturze, pragnie jeszcze dać coś od siebie społeczeństwu. Planuje jeszcze popracować w hospicjum. Jej dorosłe córki mają swoje życiowe problemy, a babcia jak to babcia, pomaga im jak może. Niby idealna sielanka życia, jednak pewne wątki nadal są nierozwiązane. Sprawa zaginionych obrazów wreszcie wychodzi na światło dzienne. Stara znajomość z Feliksem odżywa na nowo ze zdwojoną mocą. No i jeszcze choroba, która może przeszkodzić jej w spokojnej starości.

No tutaj muszę dodać pewien wątek, który... dotyczy mojej rodzinki. Urszula, Paweł i Michał Machnaccy pojawią się na kartach powieści, za co serdecznie dziękuję pani Anecie. A Anieli za uratowanie życia mojego synka... A podobna sytuacja działa się w rzeczywistości, co okazało się niesamowitym zbiegiem okoliczności w powieści.

Posiadacie w swoich domach takie rzeczy, do których macie szczególny sentyment, bo ktoś Wam je podarował lub stanowią jakąś pamiątkę z przeszłości? Ja mam komplet filiżanek, drewniany obraz z wizerunkiem Pana Jezusa i Matki Boskiej i wiele innych, do których jestem szczególnie przywiązana.

Aniela, bohaterka trzeciego tomu "Echa prawdy" też takie miała. To już ostatnia część cyklu W cieniu PRL-u i powiem Wam, że ta właśnie część najbardziej mi się podobała i była mi szczególnie bliska.

Tutaj Aniela Bednarska jest już na zasłużonej emeryturze, sprzedaje dom w Sochaczewie i przenosi się do Warszawy, by być bliżej dzieci i swoich wnuków. Jest ich wsparciem i zawsze służy pomocą. Jednak czegoś jej brakuje, miota się z kąta w kąt i pewnego dnia postanawia zacząć pracę, w niepełnym wymiarze, w hospicjum. To jakże trudna praca, wymagająca empatii, zrozumienia, cierpliwości, ale także profesjonalizmu.

Komuna została obalona, Polska wkracza do Unii Europejskiej, jednak echa przeszłości są nadal słyszalne. W tym tomie nasza bohaterka nadal próbuje rozwiklać postępowanie i zagadkową śmierć swojej matki. Można więc rzec, że mamy tu mały wątek kryminalny. Wszystkie odpowiedzi na nurtujące mnie wcześniej pytania, zostają wyjaśnione.

"Echa prawdy" okazały się dla mnie idealnym zwieńczeniem tej trylogii. Oprócz poprzednich od tej autorki, ta stanowi jedną z moich ulubionych serii tak szczególnie bliskiej memu sercu.

W cieniu PRL-u jest fanstastyczna. Dla mnie stanowi sentymentalną podróż do przeszłości, do mojego dzieciństwa. Wciągająca narracja, by spojrzeć na PRL ze zdecydowanie bardziej ludzkiej strony. Dziękuję autorce za chwile wzruszeń i wspomnień, które troszkę zapomniane, zostały przywołane mej pamięci. To książki o świecie, w którym się wychowałam i dorastałam. Gdzie pomimo systemu, który obowiązywał w PRL-u i jego schylku, było ciekawie i śmiem zaryzykować stwierdzenie, nad wyraz miło.

Dziękuję pisarce za chwile nostalgii. Stworzyła przepiękną, ciepłą, ogromnie klimatyczną historię, która porusza ważne tematy, wpływające na losy bohaterów. Miłość, przyjaźń, szczęście, relacje rodzinne i międzyludzkie. Wspaniałe opowieści, przepełnione emocjami, bardzo refleksyjne, by nie pędzić za karierą kosztem bliskich... By nie zatracić siebie i nie przeoczyć ważnych momentów. Polecam, to gwarancja świetnej lektury!

"Echa prawdy" są trzecim i zarazem finałowym tomem trylogii W cieniu PRL-u. Tym razem akcja rozpoczyna się od roku 2005. I choć czasy komunizmu już minęły, to nadal tamte wydarzenia mają wpływ na teraźniejszość, na poglądy bohaterów i ich podejście do świata. Tylko czy ten nowy świat okaże się dla nich tak łaskawy, jak tego oczekują?

Dalej śledzimy losy i poczynania Anieli. Teraz obserwujemy ją w roli babci. Kobietę czeka sporo życiowych zmian. Także tych sercowych... Czy zrozumie, że nie można żyć tylko dla dzieci i wnuków? Czy wreszcie pomyśli o sobie? Jednakże nie wszystko będzie szło tak, jak to sobie zaplanowała. Nie każda zmiana jest dobra. Pojawią się problemy zdrowotne, a niektóre jej poczynania wpędzą ją w niemałe kłopoty, co ostatecznie będzie miało finał na komendzie policji. 

W poprzednich częściach niezwykle intrygowała mnie tajemnica Weroniki, matki Anieli. Pojawienie się kogoś tajemniczego z Nowego Jorku w finale tomu drugiego, rozbudziło we mnie jeszcze większą ciekawość. Teraz wreszcie przyszła pora na ostateczne rozwiązania, odkrycie wszystkich sekretów i kłamstw. Tu pojawia się kluczowe pytanie o to, czy lepsza jest zła prawda czy może dobre kłamstwo?

Aneta Krasińska porusza sporo interesujących tematów, jak chociażby to, jak wyglądał rynek pracy po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej czy opieka medyczna. Istotna okazała się również problematyka moralności, odpowiedzialności, troski, samotności i przemijania. A wszystko to na tle przemian społeczno-politycznych, które odcisnęło swoje piętno na polskim narodzie, jak i jednostce.

"Echa prawdy" to pełna realizmu, ciepła, mądrości i emocji historia o rodzinnych tajemnicach, poszukiwaniu prawdy, trudnych wyborach, życiowych zmianach, chorobie, dawno utraconej miłości i walce o marzenia. W jak dużym stopniu PRL-owska przeszłość odbije się na bohaterach? Sprawdźcie!