Umarli i umierający. Fatalna noc. Criminal. Tom 2

Jak sam podtytuł albumu wskazuje, mamy tutaj do czynienia z dwoma historiami. Pierwsza z nich zatytułowana Umarli i umierający to zbiór trzech opowieści. Każda z nich skupia się na innym bohaterze, który musi borykać się z masą różnorakich problemów. Szybko jednak idzie przekonać się o tym, że fabuła poszczególnych zeszytów jest ze sobą mocno powiązana. Brubaker po mistrzowsku wręcz splata pozornie niezależne wątki w jedną spójną i zachwycającą całość. Przybiera to momentami formę powtarzających się paneli/scen. Znacznie pogłębia to cały scenariusz, jednocześnie dla czytelnika często jest to nawet niezauważalne (przynajmniej na pierwszy rzut oka).

Zaprezentowane tutaj historie przecinają się w wielu różnych momentach, pozwalając budować większy obraz całości. Świetnie wykreowani bohaterowie wpadają na siebie w najmniej oczekiwanych momentach. Takie niepozorne zdarzenia mają jednak ogromny wpływ na dalsze ich losy. Włącznie z finałem, który raczej nie będzie zaliczał się do tych „szczęśliwych”.

Odpowiednią dawkę zachwytu czytelnikowi zapewnia również druga z historii Fatalna noc. Tytuł jest bardzo sugestywny i dość dosadnie uświadamia jakiego rodzaju wieczór będzie czekać na głównego bohatera Jacoba Kurtza. Już pierwsze strony komiksu windują napięcie do najwyższego możliwego poziomu, który będzie się utrzymywał prawie do samego końca. Scenarzysta dość dosadnie obrazuje tutaj, że przeszłość bohatera ma ogromny wpływ na jego obecne życie i nie można o niej zapomnieć. Brubaker kreśli więc mroczną i klimatyczną pełnoprawną opowieść noir, w której jedno tylko zdarzenie może prowadzić do spektakularnej katastrofy. Z każdą kolejną przeczytaną stroną w życie Jacoba wkracza chaos i przemoc. Oba te elementy napędzają akcję, która naprawdę mocno angażuje.

Wciągający scenariusz idzie tutaj oczywiście w parze z odpowiednią oprawą graficzną. Rysunki Seana Phillipsa może nie są jakoś nadmiernie perfekcyjne, ale na pewno potrafią one budować klimat opowieści. Artyście udaje się nie tylko dobrze zobrazować mrok wybranych scen, ale również świetnie radzi sobie on z ukazaniem wyrazistych postaci i ich emocji.

CRIMINALS

Wydawanie „Criminal” trwa. I dobrze, bo chociaż prac Eda Brubakera na polskim rynku nie brakuje, jest to jedna z najsłynniejszych i najlepszych serii tego niezapomnianego scenarzysty. Co prawda po przeczytaniu wielu podobnych komiksów autora „Przestępcy” już tak wielkiego wrażenia na mnie nie robią, wciąż jednak doceniam siłę całości i śmiało muszę powiedzieć, że nadal pozytywnie wyróżnia się na tle większości sensacyjnych albumów dostępnych na naszym rynku.

Dwie opowieści. Różne punkty widzenia. Jeden szalony świat.

Na początku trafiamy do lat 70. XX wieku, gdzie pewna kobieta powraca do domu, planując zemstę. Nie ma jeszcze jednak pojęcia, co na nią czeka. Potem poznajemy Jacoba, mężczyznę, który zerwał z przestępczością, ale niestety źle skończył. Teraz, będąc wrakiem, znów wkracza na ścieżkę, z której może nie być powrotu…

„Criminal” to seria przypominająca skrzyżowanie „Zabij albo zgiń” i „100 naboi” z nutą „Sin City”. Ten pierwszy komiks, stworzony zresztą przez tą samą ekipę, co niniejsza seria, to też opowieść o przestępcy, z tym że podlany nutą fantastyki. „Naboje” zaś to seria również o ludziach z szemranego towarzystwa, przełamana gigantycznym spiskiem, ale do „Criminal” podobna także ze względu na formę – poszczególne opowieści rozgrywające się na jej łamach, przynajmniej do pewnego momentu, pozostają samodzielnymi historiami, połączonymi jakimś wspólnym elementem. I jest coś, co jeszcze łączy wszystkie te tytuły: rewelacyjna jakość.

Co to jednak konkretnie oznacza dla czytelników? I z czym ma tu do czynienia? Cóż, dzieło Brubakera to przede wszystkim czarny kryminał ze wszystkim, co się z tematem wiąże – jest więc brud, mrok, brutalność, są twardzi faceci i piękne kobiety… Autor, który w młodości nie cierpiał groszowych powieści sensacyjnych, a który w końcu je pokochał, z miłością należytą prawdziwemu fanowi, odtwarza to, co uwielbia, ale robi to po swojemu. Dzięki temu jego postacie nabierają charakteru, przestają być papierowymi tworami, stając się przekonującymi psychologicznie ludźmi z krwi i kości, a całość po prostu zachwyca swoim klimatem - nic dziwnego, że „Criminal” zdobyło łącznie sześć nagród Eisnera i dwie Harveya.

Ale całość nie udałaby się tak bardzo, gdyby nie ilustracje Philipsa. Realistyczne, choć nieco mniej niż w obecnych pracach artysty, urzekające i rewelacyjnie budujące wspomniany już klimat, uzupełnione o dobry kolor (szkoda jednak, że nie kładła go Elizabeth Breitwiser, która w „Zabij albo zgiń” pokazała jak genialna jest w swoim fachu) robią wrażenie. Co w połączeniu ze świetnym wydaniem daje rewelacyjną całość. Miłośnicy Brubakera będą z „Criminal” bardziej niż zadowoleni, dlatego polecam gorąco. Nie tylko fanom autora zresztą – kto szuka dobrego thrillera / sensacji, wyjdzie ze spotkania z tą lekturą bardzo usatysfakcjonowany.