Tylko jedno kłamstwo

Jako fan thrillerów zdecydowanie polecam i zachęcam do przeczytania. Cała akcja jest intrygująca, tajemnicza i pełna wątpliwości. Książka jest napisana bardzo przyjemnym językiem, dlatego przeczytałem ją w jeden dzień. Nie jest to pierwsza opowieść tej autorki, którą czytam, jednak muszę przyznać, że jest jedną z najlepszych. Pani Croft potrafi perfekcyjnie rozgrywać akcje, dzięki czemu rozwiązania zawsze są niespodziewane i zaskakujące. Mam nadzieję, że kolejne dzieła będą równie dobre, jak "Tylko jedno kłamstwo". Polecam serdecznie wszystkim fanom kryminałów! Autorka tej książki to prawdziwa mistrzyni tego gatunku.

Absolutnie mało wyrafinowana. Prosta fabuła, nieciekawe wątki, mało wiarygodne postaci, niespójność akcji, generalnie dłużąca się jedna z wielu bardzo średnich opowieści.

Tara Logan wiedzie spokojne i z pozoru zwyczajne życie rodzinne, wychowała przemiłego syna i nieco buntującą się córkę; ma przy sobie kochającego męża, który po paromiesięcznej separacji zrozumiał, że to z nią pragnie dzielić codzienność. Mimo niezbyt przyjemnych opinii, co do wybranego przez nią zawodu, kobieta uwielbia pracować jako nauczycielka, jednak w wolnych chwilach zaszywa się w swoich czterech ścinach i uwalnia swoje marzenia i fantazje na płótno.

W pewien weekend, gdy Noah wyjeżdża w delegacji, Rosie nocuje u przyjaciółki, a Spencer odwiedza jej rodziców, a Tara korzysta z okazji i rozkoszując się chwilą spokoju, zaczyna pracę nad nowym obrazem. Po czasie odkrywa jednak wiadomość od swojej sąsiadki i decyduje się przerwać pracę, żeby odwiedzić swoją przyjaciółkę. Drzwi otwiera jej jednak Lee, mąż Sereny, a po krótkiej rozmowie zaprasza ją na kieliszek wina.

Kto wie, jak potoczyłyby się sprawy, gdyby kobieta zdecydowałaby się zostać w domu i odwiedzić go kolejnego dnia. W sobotę Tara budzi się nie pamiętając nic z poprzedniego wieczoru, poza paroma obrazami, zanim zdecydowała się przyjąć kieliszek od swojego sąsiada. Szybko orientuje się jednak, że nie znajduje się w swojej sypialni, a tuż obok niej leży Lee. Nieruchomy. Martwy.

Przerażona, ucieka z miejsca zajścia, a za każdym razem, gdy rozlega się pukanie do drzwi, kobieta obawia się iż w końcu dosięgnie ją sprawiedliwość i że nikt nie uwierzy jej, że jest niewinna. W końcu sprawa o morderstwie rozchodzi się po całej okolicy, a oszołomiona Tara nie potrafi pogodzić się z myślą, że była ostatnią osobą, która wiedziała Lee żywego i że po swojej stronie nie ma nikogo, kto mógłby zapewnić jej alibi.

Co jeszcze gorsze, główne oskarżenia padają na jej córkę, która co i rusz zagłębia się coraz bardziej w kłamstwie. Kobieta nie wie, co powinna zrobić, komu ufać, a tym bardziej nie ma pojęcia, kto mógł zdecydować się na tak potworny czyn. Mimo wszystko nie potrafi uwierzyć, żeby Rosie była w jakikolwiek sposób związana z tą sprawą. Jednak, co takiego może wiedzieć kobieta, która sama żyje w jednym wielkim kłamstwie?

Kto zabił Lee i jaki miał w tym cel? Dlaczego Tara ma jedną wielką pustkę w głowie i nie potrafi przypomnieć sobie czegokolwiek z wieczoru sprzed śmierci sąsiada? Czy Rosie jest w pewnym stopniu związana z tą sprawą? Tego i wielu innych rzeczy dowiecie się czytając tę obłędną książkę!

Recenzja: [Adres usunięty]

Choć pierwszą książką Kathryn Croft, która pojawiła się w naszym kraju była bestsellerowa Córeczka, to ja jednak dałam się dopiero skusić jej drugiej powieści, jaką jest nowość od tego samego wydawnictwa, Tylko jedno kłamstwo. Zupełnie nie wiedziałam, czego się mogę spodziewać po twórczości Croft, nawet jakoś specjalnie nie zagłębiałam się w recenzje jej poprzedniej książki, dzięki czemu prawdopodobnie pojawiły się w mojej głowie żadne wyszukane oczekiwania. Mimo wszystko muszę przyznać, że otrzymałam naprawdę dobry thriller.

Tara Logan ma na pozór idealne życie. Cudowną rodzinę, opiekuńczego męża, uroczego syna, nastoletnią córkę. Spełnia się w swoich pasjach, nie może narzekać na pracę, mieszka w pięknym domku, na osiedlu, gdzie wszyscy sąsiedzi stanowią przyjacielską społeczność. Wszystko ulega diametralnej zmianie, gdy któregoś ranka Tara budzi się w łóżku jednego z sąsiadów i odkrywa, że ten jest martwy. Nie ma pojęcia, co się wydarzyło wieczorem i w nocy – czy cokolwiek zaszło pomiędzy nią a Lee? Pewna jest tylko tego, że go nie zabiła. A skoro to nie ona, to zrobił to ktoś inny, ktoś, kto widział ich razem. Czy powróci, aby zabić i Tarę?

W powieści Croft jedno kłamstwo goni kolejne, a prawda pozostaje nieodkryta do samego końca. Nie możemy być pewni, kto mówi prawdę, a kto nie. Wszyscy bohaterowie chcą chronić własną skórę, ale mogą albo kłamać, albo zmyślać, albo… udawać, że nic nie wiedzą. Inni z kolei będą wymyślali własne scenariusze. Pięknie widoczne jest tutaj życie takiej sąsiedzkiej społeczności, gdzie plotki roznoszą się w zastraszającym tempie. Zgodnie z zasadą „nie znam się, to się wypowiem”, pojawiają się nowe wizje, a policja musi sprawdzić każdy trop. Plotki i podejrzenia niczego im nie ułatwiają, jakby nawet oddalały ich od odnalezienia prawdziwego mordercy. Tara początkowo ukrywa prawdę, nie chce, aby ktokolwiek powiązał ją ze śmiercią Lee. Wkrótce jednak okazuje się, że być może jej nastoletnia córka miała z nim coś do czynienia… I wtedy zaczyna się prawdziwa jazda bez trzymanki.

Przyznaję, że kilka wprowadzonych przez Croft elementów było tutaj niepotrzebnych, zwłaszcza niektóre subtelne romanse, jednakże można z łatwością przymknąć na to oko. Istotne natomiast jest to, że naprawdę skrzętnie uknuła swoją intrygę, bowiem w każdym z bohaterów widziałam podejrzanego. Choć na pozór wszyscy żyli w dobrych relacjach, to można było snuć swoje własne wizje i wyobrażenia na temat tego, dlaczego doszło do morderstwa. Właściwie byłam w stanie znaleźć motyw każdemu, tylko nie prawdziwemu mordercy, którego autorka zdemaskowała dopiero na sam koniec. I to właściwie nie od razu, do ostatnich stron trzymała mnie w napięciu i potrafiła jeszcze coś pokręcić. Nie brakuje tutaj zaskakujących zwrotów akcji, a najważniejsze jest to, że fabuła rzeczywiście jest przewidywalna. Gdy w pewnym momencie poczułam radość i pewną satysfakcję, że rozwikłałam zagadkę morderstwa, to i tak mój zapał szybko ostygł, bo po prostu okazało się, że się myliłam.

Croft w bardzo umiejętny sposób nie tylko miesza czytelnikowi w głowie, ale odpowiednio łączy ze sobą wszystkie motywy i elementy tej powieści. Otrzymujemy zatem naprawdę porządnie skonstruowany i napisany thriller, od którego ciężko się oderwać. Istotną rolę odgrywa także mocna kreacja bohaterów, nie tylko Lary, ale właściwie każdego, kto się tutaj pojawia. Autorka potrafi też odpowiednio kierować emocjami czytelnika, nie zapomina o wytworzeniu dobrej atmosfery, dopasowanej do każdej z rozgrywających się tutaj scen. Dzięki temu książka staje się jeszcze bardziej intrygująca.

Jeżeli poszukujecie naprawdę porządnie napisanego thrillera, to zdecydowanie polecam Wam twórczość Kathryn Croft, a przynajmniej póki co mogę śmiało zarekomendować Wam powieść Tylko jedno kłamstwo. Tak bardzo mi się spodobało i wpasowało w moje gusta, że postaram się jak najszybciej nadrobić zaległości i przeczytać Córeczkę. Mam nadzieję, że okaże się równie dobra, a może nawet lepsza niż ta pozycja.

Tara budzi się w łóżku sąsiada. Nie pamięta jak się tam znalazła. Żeby było ciekawiej sąsiad jest martwy. Tara wie tylko, że ona go nie zabiła i niestety podejmuje chyba najgorszą z możliwych decyzji: ubiera się i wychodzi. Potem z przerażeniem obserwuje rozwój wydarzeń i zastanawia się czy ktoś w końcu dowie się, że była u Lee. Do tego dochodzą problemy rodzinne. Noah, jej mąż miał romans (a może wciąż go ma?) i nie układa im się najlepiej. Rose, jej córka ma problemy emocjonalne i sprawia wiele kłopotów wychowawczych.

.

Ta książka to świetny, wciągający thriller psychologiczny. Wbrew tytułowi, kłamstw jest mnóstwo, a każde niszczy bardziej niż poprzednie. Czy ktoś w ogóle jest szczery i mówi prawdę? Kolejny raz próbowałam przewidzieć kto jest mordercą. Pomyliłam się, ale w swoich typowaniach nigdy nie byłam aż tak daleko od prawdy. Podejrzewałam prawie każdego bohatera: Tarę, jej męża i córkę, żonę zamordowanego. A o osobie, która faktycznie popełniła tą zbrodnię nawet nie pomyślałam! Byłam w dużym szoku, gdy prawda ujrzała światło dzienne. Samo zakończenie jest po części otwarte. Autorka zostawia czytelnika z kilkoma pytaniami, co mi się bardzo spodobało. I zwróćcie uwagę na cudowną, minimalistyczną okładkę książki!

Tara Logan jest typową żoną i matką dwójki nastolatków. Wiedzie spokojne i szczęśliwe życie, zmierza się z problemami sprawianymi przez dojrzewającą córkę, trwa u boku męża, którego mimo upływu lat wciąż kocha. W jej życiu nie było większych niespodzianek, nie działo się nic niezwykłego, aż do czasu. Pewnej nocy Tara budzi się w nie swoim łóżku, jakby tego było mało u swego boku znajduje martwego mężczyznę. Jednak co dziwniejsze, owy mężczyzna wcale nie jest jej mężem, tylko sąsiadem z domu z naprzeciwka. Jej świat w jednym momencie wywraca się do góry nogami. Kobieta nie ma pojęcia jak znalazła się w tej sytuacji, nie ma pojęcia co się stało i jakie wydarzenia doprowadziły do tego wszystkiego. Ta luka w pamięci i perspektywa utraty dotychczasowego życia sprawia, że ogarnięta paniką postanawia uciec i nikomu nie mówić o tej przerażającej pobudce obok trupa. Dokłada wszelkich starań, żeby prawda nie wyszła na jaw i brnie w kolejne kłamstwa, ze zgrozą obserwując postępujące śledztwo. Wraz z upływającym czasem sprawy coraz bardziej się komplikują. Coraz to nowsze podejrzenia padają na członków jej rodziny, coraz więcej bliskich jej osób zdaje się być powiązanych z tajemniczym morderstwem. Wygląda na to, że nie tylko Tara skrywa jakieś mroczne sekrety, których wyjście na światło dzienne zmieniło by wszystko.

Kathryn Croft stworzyła mroczną i niepokojącą historię. Fabuła to pieczołowicie utkana sieć misternych kłamstw i kłamstewek. Intryga została precyzyjnie skonstruowana. Nieprzewidywalna i bogata w zaskakujące wydarzenia, które utrzymywały wręcz elektryzujące napięcie. Podczas lektury praktycznie nie ma miejsca na nudę, a to za sprawą wartkiej akcji. Mimo, że to aspekty psychologiczne i relacje międzyludzkie przeważały. Autorka posługuje się lekkim i porywającym piórem. Potrafi tak świetnie przedstawić mnogość różnych wątków, że zupełnie nie odczuwa się przytłoczenia czy znużenia kolejnymi informacjami. Książka należy do tych, które z łatwością zaabsorbują i pochłoną czytelnika.

"Kłamstwa i sekrety to tykające bomby, które tylko czekają na moment, kiedy będą mogły narobić najwięcej szkód... Bo prawda zawsze nas w końcu dogoni. Czasami inną drogą, niż moglibyśmy się tego spodziewać".

Zdecydowanie nie było to tylko jedno kłamstwo, ale cała ich sieć, misternie utkana i sprytnie rozłożona w charakterze pułapek. Daje się w nią złapać zarówno główna bohaterka powieści, jak również spragnieni napięcia i intrygi czytelnicy. Może pomysł fabuły nie należy do odkrywczych, często miałam wrażenie, że na pewne elementy już wielokrotnie trafiałam w innych książkach, jednak z zainteresowaniem zagłębiałam się w opisywaną historię. Autorka swobodnie wciąga w scenariusz zdarzeń, oferując zaskakujące zwroty, niespodziewane ruchy na planszy rozgrywanej frapującej gry, a i spora ilość pionków bierze w niej udział. Nie wszystkie incydenty miały prawdopodobny charakter, lecz udanie podgrzewały atmosferę i budowały niepokojący klimat. Odpowiadała mi finalna odsłona thrillera, satysfakcjonująco było podążać za właściwymi tropami, długo nie wpadać na rozwiązania pozwalające w pełni rozwikłać pogmatwaną zagadkę kryminalną.

Tara Logan budzi się u boku martwego sąsiada, nie potrafi przypomnieć sobie co doprowadziło do tragedii. Natychmiast wybiera milczenie i decyduje się na ucieczkę z domu mężczyzny. Z trwogą obserwuje toczące się śledztwo w sprawie morderstwa. Z każdym dniem sprawa staje się coraz bardziej pogmatwana i złożona. Stopniowo okazuje się, że zbyt wiele osób z bliskiego otoczenia kobiety zdaje się być zamieszanymi w rozgrywający się dramat. Wiele pozornie niezwiązanych ze sobą zdarzeń wydarza się jednocześnie i splata się w trudną do rozszyfrowania całość. Trzeba podążać za kłamstwami, bo to właśnie w nich kryje się motyw zbrodni, jednakże nie jest to łatwe i wystawia na próbę moralne wyznaczniki. Jaką fałszywą fasadę pokazuje każdy z nas światu? Na jakie zatuszowania i przemilczenia prawdy decydujemy się, kiedy chodzi o bezpieczeństwo i jedność naszej rodziny? Skąd naprawdę możemy wiedzieć, jak dobrze znamy drugiego człowieka, co przed nami skrywa, za jakimi słowami i gestami chowa swoje czyny?

[Adres usunięty]

Czasem jest tak, że jakaś okładka, opis wpadną nam w oko i od razu nabieramy wielkiej ochoty na daną powieść. Właśnie tak było w przypadku ,,Tylko jedno kłamstwo", z którą postanowiłam zapoznać się w sumie pod wpływem impulsu.

W rodzinie Tary tak naprawdę chyba tylko syn nie miał żadnych kłamstw na sumieniu. Ona, mąż, córka wciąż kłamali. Pewnego dnia Tara udała się wieczorem do domu sąsiadki, która wysłała jej SMS-a. Na miejscu okazało się, że Sereny nie ma, jest tylko jej mąż, który zaprosił kobietę na lampkę wina. Rano obudziła się obok zamordowanego sąsiada. Co najgorsze, niewiele pamiętała z poprzedniego wieczoru, miała zupełny zanik pamięci dotyczący kluczowych godzin...

Rzadko sięgam po thrillery psychologiczne, ale ,,Tylko jedno kłamstwo" zainteresowało mnie krótkim opisem fabuły. Postanowiłam dać szansę tej autorce, tym bardziej, że w Polsce wydano jeszcze jej ,,Córeczkę". Najnowsza powieść Kathryn Croft nie jest może najwyższych lotów, ale najważniejsze, że ma wciągającą fabułę.

Autorka całą treść oparła na kłamstwie. Tak naprawdę w fabule każdy ma coś do ukrycia, lawirują, przekręcają fakty. Tak naprawdę nigdy do końca nie wiadomo, kto mówi prawdę, a kto kłamie, która część wypowiedzi jest prawdziwa. Zakończenie okazało się całkiem zaskakujące, aczkolwiek nie wywarło na mnie aż takiego wrażenia.

,,Tylko jedno kłamstwo" to powieść od której co prawda trudno się oderwać, ale tak naprawdę jest to lektura do przeczytania w wolny wieczór i szybkiego zapomnienia. Treść jest dość ciekawa, aczkolwiek bez większych wrażeń.

**** [Adres usunięty]***

„Wszyscy kłamią. Gdzieś to kiedyś czytałam. Że nieważne jak uczciwi i porządni jesteśmy we własnych oczach, każdy z nas i tak kłamie. Różni się tylko skala.”

Tara budzi się w łóżku przy boku mężczyzny. Niestety nie jest ON jej mężem, do tego jest martwy. Okazuje się, że z poprzedniego wieczoru pamięta niewiele: przyszła porozmawiać z Seleną, ale jej nie było, drzwi otworzył jej Jacob, rozmawiali przy winie, ale co było dalej? Sytuacja, w jakiej się znalazła jest trudna. Ona sama do tego martwe ciało sąsiada. Przerażona analizuje sytuację i pozostaje jej tylko jedno wyjście – ucieczka.

„Kłamstwa i sekrety to tykające bomby, które tylko czekają na moment, kiedy będą mogły narobić najwięcej szkód.”

W związku ze sprawą zabójstwa sąsiada Tara jest strzępkiem nerwów. Obserwuje toczące się śledztwo by uzyskać nurtującą ją odpowiedź: czy policja wie, że była na miejscu zbrodni? Jednak, gdy członkowie jej rodziny zostają podejrzanymi sprawa komplikuje się jeszcze bardziej. Dotychczasowe kłopoty z córką Rosie są niczym przy ciążących na niej zarzutach. Mąż również coś ukrywa. Wszystkie tajemnice i kłamstwa powoli zaczynają wychodzić na jaw. Jaką cenę Tara Logan będzie musiała zapłacić za utratę pamięci? Czy zniszczy to ją i jej rodzinę?

Na te pytania warto poszukać odpowiedzi samemu sięgając po lekturę „Tylko jedno kłamstwo”, gdyż jest to doskonały i wciągający od pierwszej strony thriller psychologiczny. Autorka doskonale dozuje napięcie. Przedstawia wątek tak by za chwilę zaskakująco zmienić bieg wydażeń. Żonglowanie podejrzanymi również wychodzi w tym przypadku doskonale. Autorka wywiodła mnie w pole, co świadczy o doskonałym rozegraniu intrygi. Plusem tej książki jest również to, że Kathryn Croft skupiła się na budowaniu akcji zupełnie pomijając opisy otoczenia, które w wielu powieściach burzyły napięcie. Tu książka niewątpliwie zyskuje z uwagi na fakt, że czytelnik dużo lepiej odczuwa emocje i stan głównej bohaterki. Na pochwałę zasługuje również wielowątkowość fabuły: kłopoty z dorastającą córką, problemy w relacji z mężem, stalker oraz zauroczenie detektywem niewątpliwie dodają tej książce pikanterii i sprawiają, że postaci są bardziej rzeczywiste w odbiorze.

Podoba mi się również sam watek kłamstw i nici intryg, jaki podjęła autorka. Pierwszy zacytowany przeze mnie cytat jest jednym z moich ulubionych, ponieważ tak naprawdę stanowi pełną prawdę o ludziach.

pozdrawiam A.

Niby nic, kłamstwo, tylko jedno, chroniące rodzinę. Jednak wiara w jego pozytywne skutki szybko zaczyna słabnąć, nie da się ot tak go wycofać, już poszło w świat. W jaki sposób dociec prawdy i jednocześnie nie zdradzić się, że wie się więcej niż powinno? Miało być inaczej, prościej i przede wszystkim bez oskarżających spojrzeń oraz udowadniania braku swej winy. Niestety prawie nic nie poszło zgodnie z założeniami …

Wie jedno - nie zamordowała Lee Jacobsa, ale cała reszta stanowi czarną dziurę. Dlaczego leżała w małżeńskim łożu sąsiadów, tuż obok ciała gospodarza, nie pamiętając niczego? Nikt nie uwierzy w jej niewinność, wszystko przecież wskazuje na Tarę Logan, nie ma alibi, nie udowodni, że to nie ona zabiła, no i najważniejsze – rodzina ucierpi. Wystarczy, iż zachowa to co się stało dla siebie, będzie obserwować co się stanie, nie zdradzi się ze swoim udziałem w tym dramacie. Jednak życie aż tak proste nie bywa, kłamstwo okazuje się mieć dość dramatyczne skutki, a tajemnic przybywa, ma je nie tylko Tara, ale i najbliżsi. Czy może im zaufać? Dlaczego mijają się z prawdą? Co ukrywają i z jakiego powodu? Policja także nie próżnuje i niebezpiecznie zbliża się do domu Loganów. Nic nie jest takie jak powinno, poszlaki są coraz bardziej niewygodne, domysły nie dają spokoju, no i wyrzuty sumienia również nie pozwalają na zachowanie spokoju. Jak długo da się pozostawać w cieniu i ile czasu jeszcze pozostanie nim bomba wybuchnie? Tara pragnęła jedynie utrzymać swój udział w tej sprawie w sekrecie, lecz nie przypuszczała jak ona się potoczy. Nie zrobiła niczego złego, nie licząc oczywiście pobudki w domu zamordowanego, a cała reszta to koszmar na jawie, którego właśnie pragnęła za wszelką cenę uniknąć.

Lee Jacobsa ktoś zabił, podejrzanych nie jest aż wielu, chociaż czy na pewno wśród nich ukrywa się sprawca? Jedni są o tym przekonani, drudzy niczego nie są już pewni, oprócz jednego – mordercą nie może być ten na kogo wskazują okoliczności. Kto więc zabił?

Początek jest niewinny, a potem rozpoczyna się prawdziwy thriller. Nic nie zapowiada, że postacie, a zwłaszcza główna bohaterka znajdzie się w samym środku kryminalnego oka cyklonu. W na pozór zwyczajnej rodzinie i jej najbliższym otoczeniu zaczynają pojawiać się coraz wyraźniejsze rysy, niedopowiedzenia jeszcze je pogłębiają, jedno kłamstwo staje się zarzewiem kryminalnego dramatu. Trzeba przyznać Kathryn Croft, że umiała wspaniale zbudować atmosferę lęku i niepokoju korzystając z emocji bohaterów, to one właśnie odgrywają kluczową rolę w budowaniu kryminalnego klimatu. Trup jest, śledztwo jest, podejrzani są i to ci ostatni są osią fabuły, podstawowe pytanie „kto zabił?” staje się kanwą motywu. Oczywiście same morderstwo jest ważne, lecz odkrycie zabójcy stoi na pierwszym planie. Autorka podsuwa czytelnikom kolejne tropy, bohaterowie dzielą się swymi przypuszczeniami i wątpliwościami, dodatkowo odkrywane są nowe informacje, rodzą się dalsze podejrzenia. Zaufanie zaczyna być coraz mocniej nadszarpywane, gdzieś z tyłu głowy powstają myśli z rodzaju „a jeśli to prawda?”, prawie nikt nie pozostaje bez winy i każdy wydaje się potencjalnym sprawcą. „Tylko jedno kłamstwo” to doskonały thriller psychologiczny, w którym suspens skonstruowano wirtuozersko, policyjne śledztwo i walka z poczuciem winy oraz nastrój narastającego niepokoju tworzą fascynujące tło dla rozterek bohaterów i poszukiwaniem zabójcy. Wątek sensacyjny płynnie łączy się z historią rodziny poddanej próbie i usiłującej przezwyciężyć kryzys, mogący rozbić ją raz na zawsze.

Jesień i zima to czas, kiedy najlepiej czyta się powieści z dreszczykiem. Późnym wieczorem, kiedy za oknem panuje już mrok, kiedy właściwie nie ma się już żadnych zobowiązań i można bez wyrzutów sumienia poświęcić się lekturze najczęściej stawiam na kryminały, thrillery i horrory.

Wiele razy czytałam, że wcześniejsza powieść Kathryn Croft, debiut "Córeczka" to książka naprawdę dobra i warta uwagi. Jednak w natłoku mnóstwa lektur nie jestem w stanie - chociaż bardzo bym chciała - przeczytać ich wszystkich. Ale zachęcały mnie liczne pozytywne opinie i powoli zaczynałam żałować, że nie dałam jej szansy. Dlatego postanowiłam to zmienić przy wyborze drugiej książki pióra tej autorki i przyznaję, że to był całkiem dobry wybór.

"Tylko jedno kłamstwo" to książka z bardzo zwodniczym tytułem. Fabułą naszpikowana została całą masą kłamstw i kłamstewek, które pobudzają do działania bohaterów by ci kłamali na potęgę, tworzyli w fabule liczne ciemne zaułki i puste korytarze w których z wielką przyjemnością błądzi czytelnik. Autorka z dużym zaangażowaniem stworzyła klimat tajemnicy, niepewności i mnóstwa niedomówień, dzięki czemu niemal do samego finału nie byłam pewna w którą stronę podąży fabuła. Wszystko rozpoczyna się gdy Tara Logan budzi się w łóżku swojego sąsiada i odkrywa obok siebie zwłoki mężczyzny. Nie ma pojęcia co się wydarzyło dzień wcześniej ani jak znalazła się w obecnym miejscu. Wie jednak, że na pewno nie jest morderczynią. Kierowana nie do końca jasnym przeczuciem ucieka z miejsca zdarzenia i nie mówi nikomu ani słowa. Tylko czy na pewno nikt jej nie widział?

Życie głównej bohaterki wygląda jak bajka - ma cudowną rodzinę i udane życie. Nic więc dziwnego, że świat wali się jej w posadach z dniem, w którym wszystko się zmienia. Bańka mydlana nieodwracalnie pęka a bohaterka zaczyna dostrzegać, że musi zmierzyć się nie tylko z własnymi demonami. To kluczowy przełom w tej powieści - wszystkie postacie wywoływane na pierwszy plan wyglądają podejrzanie, każdy coś ukrywa: czy to mąż Tary, czy jej córka. Miałam wrażenie, że nikt nie wychodzi tutaj z mroku tajemnicy i między słowami ukryta jest prawda o której nikt nie chcę mówić. Autorka bardzo ciekawie przedstawiła ciąg przyczynowo-skutkowy z odniesieniem do przeszłości a całość dopełniła pierwszoosobową narracją samej poszkodowanej. To dostarczyło czytelnikowi mocniejszych wrażeń, bo znajdowałam się wyłącznie w głowie głównej bohaterki podczas lektury - na mojej skórze odbijały się leki i obawy, ale nie byłam wszechwiedząca jak to sę zdarza w trzecioosobowych narracjach i razem z tarą byłam zmuszona krok po kroku rozwiązywać zawiłą sieć kłamstw.

Czuje się mile zaskoczona lekturą "Tylko jedno kłamstwo". Nie spodziewałam się, że będę bawiła się aż tak dobrze podczas lektury. Lekkie pióro, dynamiczna akcja i nieoczekiwane zwroty akcji okazały się kluczem do dobrej historii. Nie będę jednak ukrywać, że jest to również książka przewidywalna i czytelnik, który ma już za sobą mnóstwo dobrych kryminałów bystrym okiem raz dwa rozgryzie zagadkę. Jednak jest w tej książce tyle dobrej zabawy, że doskonale sprawdzi się jako propozycja lekkiego thrillera wymieszanego z kryminałem na późny wieczór czy wolny dzień. Jedno jest pewne - podczas lektury na pewno nie będziecie się nudzić a jedynie dobrze bawić. Ja absolutnie nie żałuję swojego wyboru i mam nadzieję, że i wy znajdziecie radość w rozplątywaniu sieci kłamstw.

Budzisz się obok martwego mężczyzny. To nie twój mąż. To nie twoje łóżko. Co robisz?

To jedno zdanie wystarczyło aby zachęcić mnie do przeczytania tej powieści! Autorkę zdążyłam już poznać dzięki książce Córeczka, którą oceniłam bardzo dobrze, więc ciekawość do kolejnej pozycji literackiej wzrosła. Tajemniczy opis wywołał gęsią skórkę zanim jeszcze zaczęłam czytać! Czułam, że się nie zawiodę!

Tara Logan ma kochającego męża i dwójkę wspaniałych dzieci. Pewnego poranka rodzinna sielanka zostaje zburzona. Kobieta budzi się w łóżku swojego sąsiada. Nic nie pamięta z poprzedniego wieczoru. W dodatku odkrywa, że leżący obok niej mężczyzna nie żyje. Zszokowana ucieka do domu. Bojąc się utraty wszystkiego co jej drogie, postanawia nikomu nic nie mówić. Tymczasem w toku śledztwa wychodzą na jaw rodzinne sekrety.

Lekki styl i prosty język sprawił, że książkę pochłonęłam błyskawicznie. Niecodzienna intryga napisana z dużym rozmachem wciągnęła mnie tak bardzo, że nawet nie spostrzegłam kiedy zaczęłam czytać ostatni rozdział. Konstrukcja fabuły jest bardzo dobrze przemyślana i opisana. Pomimo wielowątkowości, czytelnik nie ma problemu z odnalezieniem się w treści.

Napięcie i podekscytowanie, które pojawiło się w pierwszym rozdziale utrzymuje się do końca! Przy takiej książce nie sposób się nudzić! Jedno kłamstwo pociąga kolejne. Atmosfera robi się gęściejsza. Z każdą przeczytaną kartką odbiorca odczuwa silniejsze emocje. Niepokój rośnie. Pisarka wiele razy podsuwa nam potencjalne rozwiązanie sprawy, ale jednocześnie odkrywamy kolejne oszustwo. W głowie kotłuje się milion pomysłów, a także pytań. Kiedy już nam się wydaje, że wiemy kto jest mordercą, następuje nieoczekiwany zwrot akcji! To jak zabawa w kotka i myszkę. Ja bawiłam się wyśmienicie!

Kathryn Croft zafundowała nam ekscytujący, wciągający thriller. Musicie go poznać! Osoby gustujące w tym gatunku z pewnością będą zadowolone. Tajemnicza intryga, dynamiczna akcja, wzrastające napięcie to elementy, które spowodują, że nie oderwiecie się od książki! Co jest prawdą, a co kłamstwem? Przekonajcie się!