Tokio Ever After. Tom 1

Co zrobiłabyś, kiedy dowiedziałabyś się, że Twój nigdy nie poznany ojciec jest księciem koronnym, tak więc Ty jesteś zaginioną księżniczką? W takiej sytuacji znajduje się Izumi, która w poszukiwaniu prawdy o sobie, wyruszy za ocean. Co czeka ją w tym zupełnie nowym świecie? Sprawdź naszą recenzję książki Tokio Ever After!

🇯🇵 „Tokio Ever After”

Izumi Tanako zawsze czuła, że nigdzie nie pasuje. Chociaż etnicznie jest Japonką, ona sama całe życie wychowywała się w Kalifornii, gdzie mieszkała z mamą, zaś ojca nigdy nie poznała.

Jej matka nigdy nie chciała rozmawiać na temat szczegółów na temat ojca Izumi, dlatego kiedy dziewczyna wraz z przyjaciółką wpadły na obiecujący trop w tej sprawie, postanowiły nie ustawać, dopóki nie dotrą do prawdy!

Ta okazała się być o wiele bardziej zaskakująca, niż mogłyby przypuszczać. Po wnikliwych poszukiwaniach na jaw wyszedł bowiem fakt, że ojcem bohaterki jest nikt inny, jak… książę koronny Japonii! Na to Izumi absolutnie nie była gotowa.

Kiedy jednak udaje się jej nawiązać kontakt z ojcem, postanawia postawić swoje życie na głowie i wyruszyć do Tokio. Ma bowiem nadzieję na znalezienie brakujących elementów jej życiowej układanki.

Szybko jej romantyczne wyobrażenia zderzą się z szorstkością cesarskiej etykiety, kulturowymi różnicami i barierą językową.

Czy podróż do Japonii przyniesie odpowiedź na dręczące ją pytania? Czy odnajdzie prawdę o sobie? I kiedy stanie przed wyborem, czy wróci do dobrze znanego jej życia, czy wykona skok na głęboką wodę i wybierze życie za oceanem?

🇯🇵 Pamiętnik azjatyckiej księżniczki

Sięgając po tytuł, jak i będąc w jego trakcie, nie mogłam odpędzić od siebie skojarzeń z innym amerykańskim tytułem. Pamiętnik Księżniczki, bo o nim mowa, to młodzieżowa seria autorstwa Meg Cabot, którą namiętnie czytałam, będąc nastolatką.

Bohaterka powieści, nastoletnia Mia Grimaldi, pewnego dnia również dowiaduje się o swoim królewskim pochodzeniu, co wywraca jej świat do góry nogami. Od królewskiej etykiety, oczekiwań odnośnie wyglądu po regulacje codziennego życia… Bohaterki muszą mierzyć się z ogromnymi oczekiwaniami wobec nich.

Izumi jednak czeka większe wyzwanie. Leci do kraju, o którym tak naprawdę nic nie wie, na spotkanie ojca, o którego istnieniu nawet nie wiedziała. Nie zna japońskiego, nie zna zwyczajów, którymi powinna się kierować i bardzo zależy jej na zrobieniu dobrego wrażenia.

Jak to z nastoletnimi bohaterkami bywa, okazuje się jednak, że zanim uda jej się rozeznać na dobre w sytuacji, popełni na wstępie mnóstwo gaf. W tym wszystkie z nich na oczach przystojnego, aczkolwiek najwyraźniej zadufanego w sobie osobistego ochroniarza.

Jak długo wytrzyma presję i czujne oko paparazzi, czyhających tylko na jej potknięcie? Czy odnajdzie prawdę, której tak rozpaczliwie szuka?

🇯🇵 Recenzja książki

Powieść Emiko Jean porwała mnie bez reszty. Kiedy wczytywałam się w pierwsze strony, w mgnieniu oka pochłonęłam ich setkę i miałam apetyt na więcej! Mimo pewnej dozy infantylności bohaterki i wysoce nieprawdopodobnego scenariusza absolutnie mnie urzekła i skłamałabym, jeśli powiedziałabym, że nie miałam dobrej zabawy podczas lektury.

Co prawda, czytając ją z poziomu osoby dorosłej, nie sposób czasem podchodzić z dystansem do pewnych zagadnień. Na przykład do tego, jak na pewnym etapie powieści z laika nasza bohaterka staje się ekspertką w sprawie kultury Japonii i tłumaczy nam wiedzę, którą najwidoczniej przekazano jej poza kulisami. Lub też do oczywistego prowadzenia w kierunku osoby, którą Izumi obdarzy uczuciem. :)

Niemniej mimo abstrakcyjności pewnych elementów osi fabularnej, książka ma wszytko to, co powinna mieć wciągająca młodzieżowa powieść. Nieoczywistość, pytania o sens, wielobarwną paletę rozmaitych relacji, trudy do pokonania i ważność podążania za własnym sercem. Ale też postacie przesympatycznych przyjaciółek i niespodziewane ciepło rodzinnych relacji.

Jeśli lubicie urocze powieści młodzieżowe lub jesteście fanami kultury Japonii i nie macie nic przeciwko nieco podrasowanej wersji zdarzeń, lektura „Tokio Ever After” powinna dać Wam dużo radości. Ja bawiłam się wyśmienicie i tego również Wam życzę!

{💎} W pierwszej części obawiałam się, że książka będzie mi się dłużyła, ale nie dajcie się zwieść, ponieważ od połowy akcja nabiera tempa! Mamy tutaj ukazane wiele relacji (między innymi relacje ojca z córką) oraz wątek romantyczny, który o dziwo mi się podobał! A żądło zdarza się, żeby wątek romantyczny w młodzieżówce mi się spodobał, więc duży plus dla autorki, ponieważ uważam, że ten wątek nie tylko dodał tej książce jeszcze więcej akcji, ale też spowodował, że z większym zapałem sięgałam po dalsze strony książki.

{💎} Książkę czyta się dosyć szybko, a sama fabuła nie dokonać jest w moim stylu (spodziewałam się czegoś innego) ale i tak naprawdę świetnie się przy tej pozycji bawiłam. Miejscami miałam wrażenie, że stoję tam przy Izumi.

{💎} Jestem pewna, że nie jest to książka, którą na długo zapamiętam, ale dała mi ona to, czego od niej oczekiwałam - rozrywki. Naprawdę super się przy niej bawiłam!

{💎} Chce też zwrócić uwagę, iż Tokio Ever after posiada cudownych bohaterów! I nie mówię tutaj tylko o tych głównych, ale też pobocznych. Bardzo dobrze wykreowani są ci bohaterowie przez co naprawdę dobrze się czyta książkę!

Podsumowując; jest to bardzo dobra, rozrywkowa książka. Bez większego ładunku emocjonalnego, młodzieżówka. Jest godna przeczytania i zapoznania się z tą magiczna historią Izumi Tanaka.

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

"KSIĘŻNICZKĄ. Fakt, większość dziewczynek o tym marzy. Ja w dzieciństwie miałam inne marzenia. ... Moje marzenia były bardziej przyziemne: chciałam poznać ojca, dowiedzieć się, jakie są moje korzenie, i móc z dumą mówić o tym, kim jestem."

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

Izumi, w skrócie Izzy, mieszka razem z matką w małym miasteczku w Kalifornii. Ma grupkę przyjaciółek, które tak jak ona odstają od reszty. Razem z matką świetnie się dogadają, choć w skrytości ducha chciała by poznać swojego ojca. Pewnego dnia, razem z przyjaciółką, odkrywa wskazówkę, kim on może być. Po poszukiwaniach, okazuje się, że ojcem Izzy jest następcą tronu Japonii, książę Makotonomiya. Takim sposobem okazuje się, że Izzy jest księżniczką. Zostaje zaproszona do Japonii, w celu poznania ojca i kraju. Na miejscu przekonuje się, że bycie księżniczka, to nie taka łatwa sprawa. Czy Izzy odnajdzie się w nowej sytuacji? Jaką będzie księżniczką?

Powiem Wam, że świetnie bawiłam się czytając tą książkę. Izzy i jej przyjaciółki, to grupka wariatek, z którymi sama chętnie bym się zaprzyjaźniła. Świetnie razem byśmy się bawiły i zawsze można na nie liczyć. A co do bycia księżniczka, to nie jest tak różowe jak w bajkach. Cały czas na świeczniku. Każdy wyłapie jakaś gafę. Ciągły harmonogram, nawet rozmowa z ojcem musiała być wcześniej umówiona. Nie ma tu miejsca na spontaniczność. Wszystko według planu. Czy znajdzie w nim miejsce na miłość? Na pewno jej nie szukała, sama się znalazła. Tylko czy księżniczka może spotykać się z tym kim chce? Izzy zawsze miała pod górkę, za bardzo japońska na swoje stare życie, za to za bardzo amerykańska na życie w Japonii. Czuje, że nigdzie nie pasuje. Tylko czy musi się dopasować??? Może będzie wystarczająca taka jaka jest??? O tym to już musicie przekonać się sami. Ja wam polecam.

Pamiętacie te czasy, gdy niezwykle popularne były książki czy filmy o współczesnych księżniczkach? „Tokio ever after” uświadamia nam, że ten motyw się nie starzeje ;) To urocza, lekką historia dla młodych odbiorców.

Izumi ma 18 lat, jest Azjatką w małym amerykańskim miasteczku i ciężko byłoby się jej w nim odnaleźć, gdyby nie wsparcie przyjaciółek w podobnej sytuacji i mamy. Pewnego dnia odkrywa, kim jest jej ojciec – a jest księciem koronnym Japonii! Gdy pisze do niego wiadomość, nie spodziewa się, jak bardzo zmieni to jej życie.

Historia jest nieco naiwna, autorka pomija milczeniem pewne elementy prozy życia (np. kwestie weryfikacji pokrewieństwa przez CESARSKĄ rodzinę), ale to młodzieżówka – trochę takiej naiwności nie zaszkodzi ;) Jest też dość przewidywalna, ale jednocześnie świeża w tym wszystkim – nie opowiada o cukierkowym życiu księżniczek, ale o zawiłej etykiecie, japońskich zwyczajach, rygorystycznie ułożonym planie i próbach dopasowania się do nowych okoliczności. Izumi jest Japonką, ba, japońską księżniczką, a o Japonii wie niewiele, nie zna języka i obyczajów, więc wejście w nowy świat jest dla niej szokiem. Przeczytamy tu również o cieniach życia na piedestale, o trudnościach w zachowaniu prywatności i o źle ulokowanym zaufaniu. Mamy też wątek romantyczny, a jakże! Nie jest on może na pierwszym planie w tej historii, ale jest uroczy.

Bardzo polubiłam Izumi, która choć bardzo się stara, nie może się nigdzie wpasować – zbyt japońska w USA, zbyt amerykańska w Japonii.

Cóż, jak wspominałam, jest to młodzieżówka, więc myślę, że spodoba się głównie osobom w wieku 15-25 lat ;) Ja jestem, ekhm, nieco starsza niż grupa docelowa, ale bardzo dobrze mi się tę książkę czytało i Wam też ją polecam!

Przyznam szczerze, że wszystko na co ostatnio trafiałam w tematyce młodzieżówek, było delikatnie ujmując „niezadowalające”. Już myślałam, że może jednak jestem za stara i to po prostu już nie dla mnie.

Nic bardziej mylnego! Ewidentnie miałam po prostu pecha, bo „Tokio ever after” utorowało sobie drogę do mojego serducha w trybie ekspresowym i zrobiło tam mnóstwo nowego miejsca dla powieści młodzieżowych. 😍

Określenie, że jestem zakochana w tej książce, byłoby niedopowiedzeniem. Autorka osiągnęła prawie niemożliwe. Stworzyła historię, która wkręciła mnie tak bardzo, że nie miałam jej dość, a wręcz czułam niedosyt. Zazwyczaj kończąc książkę czuję się ustatysfakcjonowana, czasem zmęczona lub czekam niecierpliwie na kolejny tom. Ale prawdziwa rzadkością jest dla mnie chęć całkowitego „zatonięcia” w świecie z powieści. Związałam się z bohaterami tak mocno, że jak dla mnie „Tokio ever after” mogłoby mieć tysiąc stron, a i tak byłoby mi mało. No bo co z tego, że poznałam życie głównej bohaterki praktycznie od kołyski, skoro nie zagłębiłam się doszczętnie w życie pozostałych postaci? Jednym zdaniem, chciałabym należeć do ich paczki, rodziny, dworu casarskiego. Serio, zadowoliłabym się nawet rolą obserwatora z pozycji psa, lub lekko zboczonego, dziwacznego sąsiada (PS. ONI ZOSTALI MOIMI NIEKWESTIONOWANYMI BOHATERAMI. Mogłabym nawet założyć nowy kult na ich cześć. Nie przesadzam. 😅).

Dzięki Tokio Ever After odnalazłam w sobie wewnętrzną nastolatkę i to było cudowne spotkanie. Wróciłam do bardzo dziwnych czasów swojego gimnazjum, tańca bawarskiego, bawołów i spiderchrumów. Dlatego też, nie będę się rozpisywać o fabule, po prostu Wam powiem, żebyście koniecznie sprawdzili tą pozycję! Nieważne czy szukacie uroczego romansu, przyjemnej obyczajówki, czy czegoś co mogłoby Was rozbawić. Ta książka ma to wszystko i dużo więcej! Piękne krajobrazy, japońska kultura, knowania a nawet zdrada nadają powieści wyjątkowego smaczku. Gorąco polecam!

Izumi Tanaka to nastolatka, na co dzień żyjąca w kalifornijskim miasteczku; chodzi do szkoły, a wolny czas spędza z trzema najlepszymi przyjaciółkami. Mieszka z mamą, którą kocha najmocniej na świecie, ale Izumi ciągle czuje się inna; czuje, że nie do końca pasuje do stricte amerykańskiego środowiska, dlatego tak pragnie poznać ojca, a tym samym zrozumieć własne korzenie - może ta wiedza pozwoli dziewczynie odnaleźć własne miejsce na Ziemi?

W chwili, kiedy przypadkiem poznaje tożsamość biologicznego ojca, życie Izumi nagle wywraca się o sto osiemdziesiąt stopni. Okazuje się bowiem, że dziewczyna jest księżniczką i to nie byle jaką, a całej Japonii! Zbierając się na odwagę, Izumi wyrusza w podróż do kraju kwitnącej wiśni, gdzie pragnie odkryć własną siebie i prawdę o swoich korzeniach.

Czy Izumi uda się wreszcie odnaleźć kącik dla siebie? Co z nową rolą, w jakiej niespodziewanie się znalazła? Czy dziewczyna poradzi sobie jako dziedziczka tronu, mimo że całe życie była "zwyczajną" Amerykanką? I najważniejsze: uda jej się zbudować relację z ojcem?

"Tokio Ever After Emiko" Jean to propozycja skierowana głównie do młodszych czytelników, którzy przepadają za królewskimi wątkami, księżniczkami czy dziedziczkami korony oraz nastoletnimi dylematami egzystencjonalnymi. Historia jest ciekawa, wciągająca i obfitująca w wiele zabawnych momentów, dzięki czemu wzbudza wiele emocji. Książki nie nazwałabym wybitną albo fenomenalną, ale dobrze spędziłam przy niej czas i pomogła mi się zrelaksować po ciężkim dniu.

Fabuła "Tokio Ever After" należy do lekkich i przyjemnych, nawet jeśli w kilku momentach może wydawać się totalnie naciągana. Nie radziłabym też doszukiwać się tutaj ukrytych przekazów, filozoficznych dywagacji czy psychologicznych pojęć - to nie tego typu literatura. Emiko Jean stworzyła bowiem zabawną, pełną zwrotów akcji propozycję dla nastolatków marzących o iście królewskim życiu.

W książce pojawił się wątek miłosny między Izumi a jej prywatnym ochroniarzem, co - mimo że mało oryginalne - miało swój urok. Podobały się się ich rozmowy, zwierzenia, a póżniej wymiany wierszy, dzięki którym historia wydała się bardziej romantyczna. Podczas czytania aż czuło się ciepło rozchodzące po ciele.

"Tokio Ever After" Emiko Jean to przesympatyczna lektura, którą polecam, zwłaszcza po zabieganym dniu, bo idealnie pozwala się odprężyć. Historia nie należy do porywających, ale kiedy już wsiąknie się w fabułę, ciężko od niej uciec. "Tokio Ever After" to opowieść zagubionej dziewczyny, która odnajduje się dopiero po konfrontacji ze swoimi pierwotnymi korzeniami. To książka o nadziei, rodzinie, przyjaźni, a wszystko to otoczone jest iście królewskim klimatem.

“Licz na najlepsze, lecz bądź gotowa na najgorsze”

Izumi Tanaka zawsze czuła, że trochę odstaje od rówieśników. Nie jest jej łatwo być młodą Japonką w północnej Kalifornii. Dziewczyna ma duże wsparcie od matki i przyjaciółek. Pewnego dnia Izzy odkrywa wskazówkę dotyczącą jej nieznajomego do tej pory ojca. Okazuje się, że jest on następcą tronu Japonii. Oznacza to, że Izzy jest księżniczką. Od czasu odkrycia jej życie nabiera rozpędu. Dziewczyna jedzie do Japonii, żeby poznać ojca i odkryć kraj o którym marzyła. Teraz jest rozdarta. W Kalifornii nigdy nie była wystarczająco “amerykańska”, a w Japonii musi udowodnić, że jest wystarczająco “japońska”.

“Tokio ever after” to bardzo delikatna i przyjemna historia o poszukiwaniu siebie. Izumi od zawsze czuła się inna, chciała znaleźć miejsce w którym byłaby taka jak wszyscy. Nie potrafi się odnaleźć ani w swoim rodzinnym mieście ani w Japonii gdzie odnalazła swoje korzenie. Jej pierwsza wizyta w kraju kwitnącej wiśni jest opatrzona całą serią wpadek.

"Tokio ever after" przeczytałam pomiędzy “cięższymi” książkami i był to świetny wybór. Historia Izumi przypominała mi trochę Pamiętnik Księżniczki, który kiedyś uwielbiałam. Oprócz wątków rodzinnych, w których Izumi odkrywa swoje korzenie jest tu również wątek romantyczny, który niestety jest bardzo przewidywalny. Kolejnym małym minusem było to, że moim zdaniem autorka zbyt mocno skupiła się na relacji Izumi z ojcem trochę zapominając o tym co czuje matka dziewczyny.

Jednak jest to młodzieżówka od której nie oczekiwałam zbyt wiele, bardzo dobrze się przy niej bawiłam i mogę jej ten wątek romantyczny wybaczyć.

Izumi ma japońskie korzenie, mieszka z matką w małym miasteczku w Kalifornii, gdzie nie czuje się do końca sobą. Pewnego dnia przypadkiem dziewczyna odnajduje wskazówkę dotycząca tożsamości jej ojca, okazuje się, że mężczyzna jest księciem Japonii i następcą tronu. Izumi jedzie do Japonii by poznać ojca, gdzie czeka ją wiele wyzwań i przygód. Czy dziewczyna podoła temu co szykuje dla niej los? Czy odnajdzie się w Kraju Kwitnącej Wiśni?

Książka "Tokio ever after" to typowa młodzieżówka przedstawiająca losy i rozterki młodej dziewczyny - Izumi. Jednak ze względu na swoją fabułę jest ona trochę oderwana od rzeczywistości, bo nie codziennie dowiadujemy się, że jesteśmy księżniczkami czy księciami. Książkę czyta się naprawdę przyjemnie, a to zasługa lekkiego stylu autorki.

Ta historia przypomna mi trochę połączenie dwóch filmów często puszczanych u nas w telewizji, a mianowicie "Pamiętnik księżniczki" i "Córka prezydenta".

Autorka stworzyła bardzo ciekawe postaci i mowa tutaj nie tylko o głównych bohaterach, ale również tych drugoplanowych, które nadały wyrazistości tej historii.

Razem z Izumi wyruszyłam w intrygującą i bardzo wartościową podróż do jej korzeni, poznania smaku rozczarowań, przyjaźni oraz miłości. W Japonii czekało na nią wiele atrakcji, ale i wyzwań, które wcale nie były takie łatwe do pokonania, a ja przeżywałam razem z dziewczyną wszystkie rozterki, troski i bardzo jej kibicowałam.

Bardzo zaciekawiły mnie opisy związane z Japonią i panującą tam kulturą, ta książka jest swego rodzaju małym przewodnikiem po tym fascynującym kraju.

Książka ta jest idealna dla młodzieży, ale myślę, że również dla trochę starszych czytelników będzie idealnym przerywnikiem od codzienności, dostarczając wiele ciepła oraz śmiechu. Moja ocena to 7/10.

Od początku byłam zaintrygowana tą historią – głównie dlatego, że Japonia jest bardzo bliska mojemu sercu. I muszę się Wam przyznać, że jestem oczarowana całością.

Izumi jest zwykłą dziewczyną z Mount Shastra - ma przeciętne oceny, trzy niesamowite przyjaciółki, wspaniałą mamę, a wolny czas spędza na oglądaniu seriali lub wygłupianiu się z dziewczynami. Pod skórą czuje jednak, że nie do końca może czuć się w swoim miasteczku jak w domu - jest z pochodzenia Japonką, ale nawet nie zna japońskiego, bo urodziła i wychowała się w USA. Wśród niemal samych "białych" czuje się inna. Gdy dowiaduje się, że jej matka jednak zna tożsamość jej ojca i jest nim nie kto inny, ale przyszły cesarz Japonii, świat Izumi wywraca się do góry nogami. To duży szok, ale gdzieś pojawia się też ekscytacja - dziewczyna w końcu pozna swojego ojca i poleci do Japonii, gdzie może w końcu poczuje się jak w domu?

Gdybym miała w skrócie opisać tę książkę, to chyba nazwałabym ją Japońskim Pamiętnikiem Księżniczki, mimo że podobieństwa między tymi historiami nie są wcale jakieś ogromne, wspólny jest właściwie tylko główny wątek odkrycia tajemnicy swojego pochodzenia. Ale jest jakieś ciepło w tej historii oraz łatwość utożsamienia się z główną bohaterką, że polubiłam ją niemal tak bardzo jak opowieść o księżniczce z Genovii. Wyruszamy z Izumi w podróż do Japonii i poznajemy ją jej oczami. Pojawiają się również nowi bohaterowie, niektórych polubimy, niektórzy od razu nas do siebie zrażą, a inni mogą zawieść z biegiem stron. Narodzą się nowe więzi, przyjaźnie, może nawet miłość? Książkę czytało mi się naprawdę przyjemnie i z wielkim zainteresowaniem śledziłam losy głównej bohaterki. Były momenty zabawne, były też wzruszające, ale i takie, które dawały do myślenia. Z Tokio Ever After spędziłam bardzo miłe popołudnie i serdecznie polecam tę książkę wszystkim miłośnikom lekkich historii YA, ale przesłaniem. Mam nadzieję, że opowieść Izumi spodoba się Wam równie bardzo, co mi. ☺

Amanda.Says

[Adres usunięty]

Izumi Tanaka zawsze w głębi serca czuła, że odstaje od rówieśników – nie jest łatwo być Japończykiem w małym, zapyziałym miasteczku w północnej Kalifornii. Wychowana przez samotną matkę, z którą zawsze tworzyła zgraną drużynę – one dwie przeciwko światu – pewnego dnia Izzy odkrywa wskazówkę dotyczącą tożsamości jej nieznanego wcześniej ojca… a jest ON nikim innym, jak księciem Japonii i następcą tronu. Co oznacza, że wygadana i ironiczna Izzy jest… księżniczką.

Od tej chwili sprawy nabierają rozpędu i Izzy jedzie do Japonii, aby poznać ojca, którego dotąd nie znała, i odkryć kraj, o którego odwiedzeniu zawsze marzyła. Ale bycie księżniczką to nie tylko suknie balowe i tiary. Lista „atrakcji” temu towarzyszących jest długa: sprytni kuzyni, głodna sensacji prasa, ponury, ale przystojny ochroniarz, który może okazać się bratnią duszą, oraz tysiące lat tradycji i zwyczajów, których trzeba się nauczyć praktycznie z dnia na dzień.

***

Spotkałam się z wieloma opiniami, według których „Tokio ever after” jest podobna do „Pamiętnika księżniczki” Meg Cabot. Nie miałam okazji poznać tej serii w dzieciństwie, więc ciężko mi je porównać. Czytając jednak powieść Emiko Jean nasunęła mi się myśl, że fabuła książki bardzo przypomina mi film „Czego pragną dziewczyny”, do którego mam spory sentyment.

„Tokio ever after” to przede wszystkim historia o poszukiwaniu swojego „ja”. To długa wędrówka, mająca na celu odnalezienie przez bohaterkę swojego miejsca na ziemi. Izumi jest bardzo ciekawą postacią, która od początku zaskarbiła sobie moją sympatię.

W historii tej znaleźć można dużo ciekawostek dotyczących Kraju Kwitnącej Wiśni, [Adres usunięty]. kulinarnych czy językowych. Została ona opowiedziana z perspektywy Izumi, jednak w książce znalazły się również fragmenty rozmów bohaterki z jakiegoś komunikatora, a także artykuły z gazety „Tokijski Plotkarz”.

Jak nie trudno się domyślić, w historię tą został wpleciony wątek romantyczny, jednak nie gra ON pierwszych skrzypiec w tej powieści. Za to duży plus. Z kolei minus za relację Izumi z jej paczką przyjaciółek, która w moim odczuciu wypadła mało naturalnie.

Książka ta ma bajkowy wydźwięk, a więc zawarta w niej historia jest nierealna. Napisana została jednak w tak lekki i ciekawy sposób, że powinna spodobać się nie tylko nastolatkom (choć to głównie do nich jest ona skierowana). I na dodatek ma tak piękną okładkę. Nic, tylko czytać!

Moja ocena: 7/10

Izumi, nastolatka japońskiego pochodzenia, wychowując się w małym kalifornijskim miasteczku zawsze czuła, że odstaje od reszty. Nie czuła się do końca Amerykanką ani Japonką. Gdy dowiaduje się, że jej ojciec jest następcą japońskiego tronu postanawia wyruszyć do Tokio i poznać swoje korzenie, starając się jednocześnie sprostać nowej roli księżniczki.

•

Gdy zaczynałam „Tokio ever after” nie miałam wygórowanych oczekiwań, ale zostałam bardzo pozytywnie zaskoczona! Książka ta, chociaż napisana lekkim i zabawnym językiem, porusza wiele ważnych tematów. Bohaterka w codziennym życiu zmaga się z poczuciem odmienności nieważne gdzie się uda - w USA jest zbyt japońska, w Japonii zbyt amerykańska. Izumi to przeciętna nastolatka o wielkim sercu, która stara się sprostać postawionym przed nią oczekiwaniom i jednocześnie nie stracić swojej niezależności. Jest dzielną feministką ze słabością do dobrego jedzenia, swojego psiaka i przystojnych ochroniarzy. Od całej tej książki bije tak ciepły klimat, a narracja jest przezabawna - ciężko mi było się nie uśmiechać podczas czytania tej książki. Jasne, niektóre żarty bywały żenujące, a relacja bohaterki z jej przyjaciółkami czasem sprawiała, że sama chciałam się zapaść pod ziemię, ale jednocześnie było to tak prawdziwe i ciepłe, że było mi po prostu lżej na sercu. Ta książka stanowiła dla mnie idealną odskocznię od rzeczywistości i jest w stu procentach tym, czego ostatnio potrzebowałam.

Mamy tutaj wątek romantyczny, trochę enemies to lovers. Nie jest ON idealny i rozwinął się troszkę nienaturalnie i zbyt szybko jak na mój gust, ale finalnie i tak polubiłam tę relację, do końca kibicowałam Izumi i Akio.

„Tokio ever after” to naprawdę zabawna i ciepła lektura. Ostatnio miałam dosyć złe przejścia z młodzieżówkami, ale ta książka pokazała mi, że jednak jeszcze potrafię się odnaleźć w tym gatunku. Jest mi wręcz przykro, że to jednotomówka, bo chętnie poznałabym dalsze przygody Izumi. Jeśli szukacie lekkiej i zabawnej książki, to ta będzie idealna!