Tkanina z Hekne. Hekne. Tom 2

Po pierwszym tomie przyszedł czas na kolejny i bardzo chętnie się za niego zabrałam. Bardzo podoba mi się historyczne osadzenie opowieści w innych, zupełnie nieznanych nam czasach i przedstawienie tej innej rzeczywistości w niezwykle barwny sposób. Jest tutaj również mnóstwo emocji, wzlotów i upadków, miłości oraz rozpaczy. To taka opowieść, którą chce się pochłaniać i która jest odskocznią od rzeczywistości. Po przeczytaniu muszę przyznać, że jestem pod ogromnym wrażeniem. Zdecydowanie był to dobry zakup :)

Po przeczytaniu "Siostrzanych dzwonów" byłam pełna emocji. Nie mogłam więc nie sięgnąć po drugi tom serii. "Tkanina z Hekne" kontynuuje dobrze już znane nam wątki, a jednocześnie fabuła jest zaskakująca. Nie chcę zbyt wiele zaspojlerować, ale tak jak w poprzedniej części i tutaj należy spodziewać się wzruszeń, tajemnic i magicznej atmosfery, jaką autor buduje z ogromną gracją. Lars Mytting naprawdę ma talent do pisania poruszających i wciągających czytelnika historii. Czasy, w jakich osadzona jest fabuła to dodatkowy plus, bardzo interesujący wybór.

We wsi Butangen, odkąd tylko sięgają pamięcią jej najstarsi mieszkańcy, w kościelnej wieży biły Siostrzane Dzwony. Podarował je kościołowi ojciec pogrążony w żałobie po śmierci syjamskich sióstr Halfrid i Gunhild. Rodzina ta wywodziła się z rodu Hekne, a syjamskie siostry znane były z przepięknych gobelinów, które wspólnie tkały. Ostatni z nich, najsłynniejszy, również zawisł w kościelnych murach i przedstawiał sąd ostateczny. Dzwony według okolicznych mieszkańców posiadały magiczną moc. Według legendy ostrzegały przed nadchodzącymi niebezpieczeństwami rozbrzmiewając zupełnie same. Dla mieszkańców Butangen były więc bardzo ważne, a ich wartość bezcenna. Niestety i do Butangen małymi kroczkami docierał postęp, a wraz z nim nowy pastor, który wybudował nowy kościół, a dzwony sprzedał. Oba miały zawisnąć w drezdeńskiej świątyni, jednak w trakcie ich transportu jeden z nich wpadł do jeziora w Butangen i utknął w nim. Mówiono odtąd we wsi, że wydobyć je mogą tylko dwaj bracia...

Minęło ponad dwadzieścia lat od czasu gdy Siostrzane Dzwony zniknęły z kościelnej dzwonnicy. Pastor, który za to odpowiadał, z perspektywy czasu żałował wcześniejszych decyzji. Do minionych wydarzeń powracał pamięcią bardzo często. Za punkt honoru obrał sobie odnalezienie słynnej tkaniny z Hekne, która zdobiła niegdyś ściany starego kościoła, jednak zniknęła z niego w niewyjaśnionych okolicznościach zanim jeszcze objął stanowisko pastora w Butangen. Od lat więc jej szukał, rozpytywał okolicznych mieszkańców i jednocześnie starał się troszczyć o syna Astrid Hekne, która zmarła w czasie porodu. Kobieta sprzeciwiała się sprzedaży dzwonów i była pastorowi bardzo bliska. Jej syn zaś zamiast dorastać w domu rodzinnym został oddany pod opiekę biednemu małżeństwu dzierżawiącemu gospodarstwo od rodu Hekne. Pastor dbał o niego jak mógł. Jehanes był inteligentnym chłopakiem, ciekawym świata, odważnym i o dobrym sercu. Uwielbiał polować. Na jednej ze swoich wypraw natknął się na angielskiego myśliwego. Wtedy polując na renifera zarobił na nową broń. Po roku mężczyźni spotkali się ponownie. Gdy Victor został ranny Jehanes zaprowadził go do pastora prosząc o pomoc. Wizyta ta odmieniła życie obojga mężczyzn. Kim okazał się być angielski myśliwy? Kim będą bracia, którzy wedle legendy mieliby wydobyć z topieli siostrzany dzwon? Czy pastor odnajdzie zaginioną tkaninę z Hekne?

W tej historii nowoczesność miesza się z tradycją, życie na wsi z tym miejskim, a religia chrześcijańska z wierzeniami a wręcz zabobonami zakorzenionymi w kulturze nordyckiej. Czy bohaterom uda się znaleźć zaginioną tkaninę i odkryć tajemnice z przeszłości? Z czego zrezygnują, a co przyjmą jak swoje idąc z duchem czasu i postępem? Czy choćby jeden z siostrzanych dzwonów zadzwoni jeszcze kiedyś w Butangen? Dla wielu ma on przecież niezwykłą moc. Walka o jego wydobycie i pozostanie w Butangen to więc też i walka o tożsamość i tradycję...

Lektura przepełniona jest wieloma opisami surowego aczkolwiek przepięknego Norweskiego krajobrazu. W Butangen życie toczy się ściśle według panujących pór roku do czego mieszkańcy zdążyli się już dawno przyzwyczaić.

"Tkanina z Hekne" to drugi tom cudownej norweskiej sagi. W tej książce urzeka wszystko. Autor stworzył cudowną legendę krążącą wokół kościelnych dzwonów oraz zaginionej tkaniny, które zapoczątkowały niejako lawinę kolejnych zdarzeń. Chociaż akcja toczy się obok nich, tak naprawdę to właśnie one mają na jej bieg największy wpływ. Przepiękny, trochę nawet baśniowy klimat sprawia, że tę książkę czyta się niemal jednym tchem. Jej lektura uspokaja i ma w sobie coś niezwykłego. Jestem oczarowana również samym wydaniem, które jest równie piękne tak samo jak wnętrze książki. Gorąco polecam ;)