The King's Men. All for the Game. Tom 3

Finał historii nie rozczarowuje. Dla tych co przeczytali dwie poprzednie części lisów nie ma innego wyboru niż przeczytać ostatnią z nich. Trzyma ona poziom, a może nawet jest i lepsza od poprzedników.

Ma też więcej stron od poprzednich tomów

„Stój u mojego boku, ale pozwól, że swoje bitwy będę toczył sam”, czyli wybuchowe zakończenie All for the Game.

Do serii All for the game mam spory sentyment. Pierwszy tom czytałam jeszcze po angielsku, kiedy to autorka udostępniała go w Internecie. Od niedawna możemy czytać tę historię w całości po polsku. Kiedy zobaczyłam, że swoją premierę będzie mieć trzecia, finałowa część, wiedziałam, że muszę ją przeczytać.

Neilowi Jostenowi kończy się czas. Kiedy zjawił się na Uniwersytecie Palmetto, sądził, że nie przetrwa tam nawet roku. Teraz gdy śmierć czyha za każdym rogiem, Neil ma więcej powodów, żeby żyć niż kiedykolwiek wcześniej.

Przyjaźń z Lisami nie była dobrym pomysłem. Neil powinien zachować dystans i z nikim się nie wiązać, lecz ignorowanie Andrew nigdy nie należało do prostych rzeczy. Może, kiedy obaj uznają, że nic ich nie łączy, Neilowi będzie łatwiej odpuścić. Jednak ostatnią osobą, którą powinien okłamywać, jest ON sam.

Neil chce dotrzymać obietnicy i pragnie poprowadzić drużynę do zwycięstwa. Aby to zrobić, jeszcze przez jakiś czas powinien unikać konfrontacji z Riko. Ale Riko nie jest jedynym potworem w jego życiu. Prawda może zabić ich wszystkich albo być jedyną szansą Neila na przetrwanie.

To nie jest najlepszy tom tej serii (mnie bardziej podobał się drugi), ale jest dobrym jej zakończeniem. Przez te trzy książki czytelnik zżył się z bohaterami i obserwował, jak oni ewoluują. The King's Men to książka, w której ciągle coś się dzieje – nie sposób się nudzić. Akcja pędzi niczym rollercoaster, nie zatrzymując się nawet na moment.

Autorka bawi się emocjami czytelnika i niszczy nadzieję, rujnując szczęśliwe wątki. Nie odłożysz tej książki, póki nie skończysz. Trzyma w napięciu od pierwszych stron. Mnogość zwrotów akcji może przyprawić czytelnika o zawrót głowy, ale dzięki temu nie możemy przewidzieć, co zaraz się wydarzy. Sporo brutalności i czasem nierealności, ale właśnie to ją wyróżnia. The King's Men to miejscami dziwna historia pełna absurdalności i zamętu.

Bohaterów nie da się nie lubić. Każdy z nich ma swoją (lepszą, gorszą) historię i charakterek. Przez te trzy tomy mogliśmy obserwować ich zmianę – szczególnie głównego bohatera, który w pierwszym tomie był taką trochę ciapą, niezdarą, a w tym jest dużo donośniejszy i ogarnięty. Mam wrażenie, że autorka przypomniała sobie o wątku romantycznym dopiero w tym tomie. Relacja Neila z Andrew (wątek homoseksualny) jest dosyć dynamiczna. Andrew jest chyba najbardziej intrygującą osobą w tej serii.

Jeśli nie czytaliście poprzednich tomów, to odsyłam do nich. The King's Men kończy wszystkie wątki i jest dobrym zakończeniem All for the Game.

Drugi tom podobał mi się z całej serii najbardziej, jednak trzeci jest tylko odrobinkę gorszy. To właśnie przez sam początek (około 100 pierwszych stron) musiałam odjąć te pół gwiazdki. Był ON strasznie nudny i bardzo zniechęcił mnie do dalszego czytania. Cieszę się, że jednak nie odpuściłam, bo dalszą część książki pochłonęłam w dwa dni.

Nie ma co się zbytnio rozwodzić nad tą książką, bo jest to już zakończenie historii. Warto jednak dodać, że cały czas coś się dzieję. Ani na chwilę nie możemy odetchnąć, ale nie miałam z tym żadnego problemu, bo przez to nie chciałam odłożyć książki na bok. Najbardziej jednak spodobał mi się wątek miłosny i kompletnie się go nie spodziewałam!

Na pewno jeszcze kiedyś wrócę do tej serii, bo jest ona świetna.

Nadszedł czas, by podjąć ostatnie decyzje. Czy niebezpieczeństwo jest jednak dobrym motywem działania?

Nora Sakavic napisała serię, która wydaje się być odkrywcza i świeża, ucieka od schematów a jednak nawiązuje do tego co znane i lubiane. Wywraca jednak wszystko do góry nogami, zapomina o słodkich dziewczynach i bad boyach a sięga dalej, bardziej współcześnie, tworząc wątek męsko-męski i pokazując jak potrzeba miłości i akceptacji wpływa na nasze wybory i decyzje.

"The King's Men" to trzeci tom w serii przy której koniecznie musicie zachować chronologię czytania. Każda część jest wynikiem wcześniejszych wydarzeń, więc żeby nie zgubić się w natłoku faktów - odsyłam Was do początku. Jeśli jednak, tak jak ja, śledzicie losy bohaterów już od dawna, możecie przygotować się na zaskakujący a czasami i szokujący finał. Sakavic sięga do wszystkich podjętych wcześniej motywów, wyjawia ostatnie tajemnice, rozwiązuje wszystkie problemy i robi to w sposób niezwykle emocjonalny, przez co trudno nie wzruszyć się przy wybranych fragmentach czy szczerze zaśmiać w odpowiedniej chwili.

Nie będę zdradzać zbyt wiele jeśli chodzi o fabułę, bo nie będę Wam psuć przyjemności samego odkrywania kolejnych wydarzeń. Zapewniam jednak, że finał niesie ze sobą wiele trudnych decyzji, wiele zaskoczeń i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Nie zmienia się tempo - dynamika wciąż gna na złamanie karku przez co strony przewracają się same a jedynym minusem tej serii jest to, że zbyt szybko się kończy, natomiast zmienia się kreacja bohaterów. Na lepsze. O ile wcześniej otrzymaliśmy pełnowymiarowe postacie z krwi i kości, tak dzisiaj żegnamy ich w ostatnim tomie widząc jak zmieniali się na naszych oczach, jak dorośli i postanowili zmienić swoje przekonania. Jestem bardzo mile zaskoczona kierunkiem w jakim to wszystko podążyło.

Neil Josten zjawił się na Uniwersytecie Palmetto z zupełnie innym nastawieniem niż to aktualne. Sądził, że nie przetrwa tu roku, nie chciał nawiązywać przyjaźni ani innych relacji. A jednak wszystko się zmieniło i chociaż czuje na swoim karku oddech niebezpieczeństwa nie chce odchodzić. Rozumiem go doskonale, ponieważ śledziłam jego losy od początku, wiedziałam jak przywiązywał się do wszystkich wbrew własnej woli i otworzył serce na to co go spotkało. Zaprzyjaźnił się z Lisami, wprowadził mnie do drużyny i pozwolił odczuwać wszystkie emocje - te dobre i złe, które pojawiały się w całej historii, nic więc dziwnego, że tak trudno było zamknąć nam wszystkim ten ostatni rozdział.

Patrząc z perspektywy czasu mogę podsumować całą serię. Jestem bardziej niż zadowolona z tego co otrzymałam, cieszę się, że autorka poruszyła współczesne problemy młodych ludzi, sięgnęła po mocny wątek gejowski i pokazała, że miłość jest taka sama w każdej formie. Jednocześnie oceniam sam finał trylogii jako idealne zakończenie i uznaję "The King's Men" za książkę, która nie mogłaby być lepsza.