Teściowa

Teściowa- dla jednych druga matka, dla innych wróg numer jeden.

"Teściowa" Sally Hepworth to dla mnie debiut literacki tej autorki. Wcześniej nie miałam styczności z jej literaturą. Ta książka jest dla mnie genialna. Pochłonęłam ją w całości. Bardzo życiowa, świetnie skonstruowana fabuła i przemawiający do mnie bohaterowie.

Relacje Lucy i jej teściowej Diany nie są zbyt poprawne. Lucy po pierwszym spotkaniu słyszy przez przypadek, że dla Diany "może być". Chyba nie taką opinię na swój temat chciałaby usłyszeć kobieta od matki swojego narzeczonego.

Diana to wcielenie dobroci. Niesie pomoc potrzebującym. A przy tym ma nieskazitelny charakter. Tylko Lucy dostrzega jej wady.

Pewnego dnia do domu Lucy i Olliego puka policja. Okazuje się, że Diana popełniła samobójstwo. Wcześniej wmówiła dzieciom, że ma raka, ale dokumentacja medyczna na to nie wskazuje. Śmierć Diany to jeden wielki znak zapytania. Czy to na pewno było samobójstwa? Pojawia się zbyt wiele niepewności. Podejrzenia padają na najbliższą rodzinę zmarłej, zwłaszcza na Lucy, która nie miała zbyt dobrych relacji z teściową.

W rodzinie Goodwinów każdy ma jakieś tajemnice. Każdy radzi sobie ze swoimi problemami, które z czasem wymykają się spod kontroli. Ollie i Lucy mają problemy finansowe, siostra Olliego, Nettie nie może zajść w ciążę, żeby tego dokonać potrzebuje dużo gotówki. Na matkę jednak nie mogą liczyć mimo tego, że jest bogata. Ich ojciec Tom, kiedy żył, pomagał im w sekrecie przed żoną. Diana pomagając potrzebującym rodzinom widzi na co dzień wiele biedy i nie trwoni pieniędzy ot tak, dlatego uważa, że dzieci dadzą sobie radę, bo mają do tego predyspozycje. To jej założenie wywołuje konflikty.

Lucy i Diana. Teściowa i synowa. Już samo to powinno wskazywać, że książka będzie niezwykła, jak relacje między tą dwójką kobiet, które często bywają nad wyraz nieprzyjemne.

Lucy bardzo pragnie przypodobać się swojej przyszłej teściowej. Niestety cokolwiek by nie zrobiła, Diana jest w stosunku do niej chłodna i zdystanowana. Można powiedzieć, że onieśmiela synową swoją klasą, pozycją społeczną. Diana to kobieta rozchwytywana, pomagająca uchodźcom, ale sama stroniąca od kontaktów z ludźmi.

Nawet w stosunku do własnych dzieci nie jest zbyt wylewna w uczuciach. Zdecydowanie z Tomem się uzupełniają. Czego nie można oczekiwać od matki, dzieci załatwiają z ojcem.

Kilka lat po ślubie Lucy i Olliego Diana popełnia samobójstwo. Teoretycznie, bo w praktyce wiele wskazuje na to, że ktoś jej pomógł zejść z tego świata. I nagle okazuje się, że powód mógł mieć każdy z rodziny Goodwinów.

I znowu wiele wskazuje na Lucy... ale czy aż tak nienawidziła własnej teściowej?

Książka przeczytana w ramach akcji u Justyny #zapachstronpoleca i jak zawsze się nie zawiodłam 🙈

Styl autorki przypomina trochę Jenny Blackhusrt. Jest teraźniejszość i prowadzone śledztwo, ale też wracamy do przeszłości. Poznajemy od podszewki relacje w rodzinie, a te z każdym rozdziałem s stają coraz bardziej naszpikowana kłamstwami, niedopowiedzeniami, zazdrością, zawiścią, sekretami. W pewnym momencie wyglada to tak jakby ta rodzina gotowała się w tym sosie, złożonym z negatywnych relacji. I tylko ojciec, którego brakło potrafił trzymać ich wszytkich razem. Przyznaję, że autorka świetnie manipuluje czytelnikiem. Podsuwa coraz to nowe tropy i miesza w głowie. Dość szybko okazuje się, że każdy miał motyw, żeby zamordować mamusię...

Duży plus za obraz Diany, który jest dość złożony. Tą kobietę ukształtowała przeszłość i to chyba ona miała tak wielki wpływ na jej zachowanie w stosunku do dzieci.

Fenomen tej książki chyba opiera się na tych relacjach synowa-teściowa, ale i świetnym portrecie psycho Diany i ciągłym wyprowadzaniu czytelnik w pole.

Czyta się rewelacyjnie 😁👌📚

Bierzcie i czytajcie 😅🙌

Nie oceniaj ludzi po pozorach.

Moi kochani czy pamiętacie dzień, kiedy po raz pierwszy mieliście poznać rodzinę swojego przyszłego męża, bądź przyszłej żony? Większości z nas ten moment przywodzi na myśl towarzyszące nam wówczas podekscytowanie, ale również stres i obawy o to, jakie wrażenie wywrzemy na najbliższych naszego ukochanego i jak zostaniemy przez nich przyjęci. Co prawda mówi się, że nie powinniśmy przejmować się tym, co rodzina wybranka o nas pomyśli, bo przecież wychodzimy za mąż z niego, a nie za jego krewnych, ale nie jest to do końca prawda. Życie niejednokrotnie pokazuje, że nasze wzajemne z nimi relacje mogą mieć duży wpływ na naszą wspólną z nimi przyszłość. Wszak chcąc nie chcąc, stajemy się jej częścią.

Powyższe refleksje i spostrzeżenia nie są wynikiem moich osobistych doświadczeń, a powstały po lekturze najnowszej książki Sally Hepworth „Teściowa”, o której chcę Wam dziś opowiedzieć.

Zapewne zgodzicie się ze mną, że to teściowe, o których powstało już setki historii, anegdot i dowcipów cieszą się największą atencją, a także budzą największy może nie tyle strach, ile respekt. Nawet jeśli nie jesteśmy jeszcze w związku mamy już jakieś swoje wyobrażenie osoby teściowej. Taką swoją wizję idealnej teściowej miała również Lucy, główna bohaterka powieści. Kiedy jej chłopak Ollie Goodwin postanawia przedstawić ją swoim rodzicom, dziewczyna ma nadzieję, że w jego matce odnajdzie ciepłą i serdeczną kobietę, która stanie się namiastką matki, którą ta straciła bardzo wcześnie. Wyobraża sobie, że kobieta przyniesie stare zdjęcia i wspólnie w miłej atmosferze będą wspominać czasy dzieciństwa Olliego. Niestety bardzo szybko przekonuje się, że jej pragnienia okazują się płonne, gdyż jedyne czego tego dnia doczekuje się ze strony Diany na swój temat, to zaledwie zdawkowo rzucone dwa słowa „może być”

Wspomnienie tamtych chwil jest już dla naszej bohaterki przeszłością. W momencie, kiedy my czytelnicy zaczynamy poznawać historię opisaną na kartach książki, kobieta wiedzie spokojne stabilne życie u boku Olliego, wychowując dwójkę dzieci. Jeszcze nie wiedzą, że za chwilę dwójka policjantów, którzy zjawiają się w ich domu, przekaże im wiadomość, która nie tylko wstrząśnie ich życiem, ale przede wszystkim sprawi, iż uświadomią sobie, że choć są rodziną, to właśnie teraz okazuje się, jak mało o sobie wiedzą. Diana nie żyje. Początkowo wszystko wskazuje na samobójstwo, ale w miarę tego, jak postępuje śledztwo, okoliczności śmierci teściowej Lucy nie są już takie oczywiste, jak mogłoby się wydawać. Kto i dlaczego mógłby chcieć śmierci tak zacnej kobiety?

Nie bez powodu używam określenia zacna, gdyż Diana była kobietą oddaną rodzinie, i niosącą pomoc drugiemu człowiekowi. Tak właśnie postrzega ją świat zewnętrzny. Jaka naprawdę była zmarła, wiedzą tylko jej najbliżsi. Ale czy na pewno? Jak to zwykle bywa, dochodzenie rozpoczyna się od najbliższego otoczenia ofiary. Niemalże od samego początku lektury czujemy, że atmosfera w rodzinie Goodwinów jest bardzo gęsta. Wszyscy doskonale wiedzą, że synowa z teściową nie żywiły względem siebie zbyt ciepłych uczuć i można by pomyśleć, że to ona mogła mieć motyw, by zabić. Nie dajcie się jednak zwieść, ponieważ tu nic nie jest takie, na jakie wygląda, i mało tego żaden z bohaterów nie jest kryształowy. Każdy ma swoje tajemnice i problemy. Każdy coś ukrywa.

Musicie wiedzieć, że Diana była kobietą trudną w obyciu. Jej stanowczość i zasadniczość oraz twarde stąpanie po ziemi nie każdemu odpowiadało, a nawet często przeszkadzało. Ona nigdy nikomu nie podawała niczego gotowego na tacy, choć będąc osobą zamożną, miała taką możliwość. Nie stosowała taryfy ulgowej nawet wobec swoich dzieci. Ollie i jego siostra Nettie wiedzieli, że matka ich kocha i służy wsparciem, ale jasno określa granice.

Czy sposób bycie i postępowania jest wystarczającym powodem, aby pozbawić kogoś życia?

Mam nadzieję, że czujecie się zaintrygowani i będziecie chcieli dociec prawdy, która na pewno Was zaskoczy.

Autorka podzieliła fabułę na rozdziały opisywane z perspektywy Diany, opisujące jej przeszłość i te widziane oczami Lucy opisujące bieżące wydarzenia od momentu śmierci Diany. Obie te perspektywy doskonale się ze sobą łączą, ukazując dramat rodzinny, która żyła przez lata przygnieciona ciężarem wielu tajemnic pragnień, a nawet obsesji.

Muszę przyznać, że autorka w perfekcyjny sposób wykreowała postacie bohaterów swojej książki. Zrobiła to w taki sposób, abyśmy już na wstępie jednoznacznie ich ocenili, po to, żeby za chwilę pokazać nam, jak bardzo mocno możemy okazać się niesprawiedliwi w swoich osądach. Dała nam bardzo cenną lekcję życia, by nie oceniać ludzi zbyt pochopnie, ponieważ za każdym z nas kryje się przeszłość, która nas kształtuje, a której inni nie muszą przecież znać.

Z tym tymi słowami Was zostawiam i zachęcam do ich głębokiego przemyślenia. Książkę oczywiście serdecznie polecam. Jeśli lubicie historie rodzinne, sekrety i tajemnice, to zapewniam Was, że decydując się na lekturę „Teściowej”, dokonacie dobrego wyboru. Autorka posługuje się bardzo lekkim i przystępnym językiem, co sprawia, że książkę czyta się bardzo przyjemnie i szybko. Wszystko, o czym w niej przeczytamy , jest bardzo mocno angażujące, a tym samym lektura książki staje się wspaniałą rozrywką. Prawda, że brzmi ciekawie? Nie zwlekajcie dłużej. Połóżcie się wygodnie na leżaku z lampką wina i oddajcie się przyjemnością czytania.

"Mamo pomocy! Skarbie - nie mogłabym ci zrobić większej krzywdy"

Kto z nas nie zna kawałów o teściowej? :) Ten stereotyp nadopiekuńczej matki i zrzędzącej jędzy znany jest pewnie każdemu z nas, a Sally Hepworth użyła go do stworzenia niezwykle ciekawego thrillera psychologicznego. Relacje na linii teściowa - synowa to dość skomplikowany temat, pewnie niejedna z nas doświadczyła tego na własnej skórze. U Sally Hepworth mamy dwie perspektywy: Diany (teściowej) i Lucy (synowej), z których obserwujemy akcję toczącą się w czasie przeszłym i teraźniejszym. Bez obaw - fabuła jest na tyle nieskomplikowana, że nie ma szans, aby się pogubić. Diana uchodzi za surową i oschłą w relacjach z własnymi dziećmi, a kiedy przedstawiona zostaje jej przyszła synowa nie ukrywa, że ta nie przypadła jej do gustu, jest taka sobie. między kobietami atmosfera momentami gęstnieje na tyle, że śmiało można było ją kroić nożem, liczne niedopowiedzenia, uwagi czy lekceważenie słów synowej doprowadzi w efekcie do istnej katastrofy. Czy za zachowaniem teściowej kryje się jakieś uzasadnienie? Autorka świetnie obrazuje jak trudna przeszłość, brak zainteresowania ze strony matki wywierają wpływ na późniejsze relacje Diany z bliskimi. Ta kobieta ma problem w wyrażaniu swych uczuć i emocji, zdecydowanie bardziej swą pomoc okazuje podopiecznym fundacji, w której się udziela, twierdząc, że tylko ciężką pracą można się wzbogacić. Kiedy dzieci przychodzą po pomoc zawsze odpowie w ten sam sposób - nie mogłabym ci zrobić większej krzywdy!

Kiedy do rodziny dociera tragiczna informacja o śmierci Diany nikt wówczas nie podejrzewa, że kobieta targnęłaby się na swoje życie, a wszystkie podejrzenia padają w kierunku synowej. Ta rodzina skrywa wiele sekretów, a niektóre z nich z pewnością nigdy nie ujrzą światła dziennego. Czy tajemnicę swej śmierci Diana zabierze ze sobą do grobu?

Książka napisana lekkim językiem wciągnęła mnie już od pierwszych stron, trudno było mi się od niej oderwać, aż do momentu, gdy nie poznałam odpowiedzi na wszystkie pytania. "Teściowa" to świetny thriller o skomplikowanych relacjach rodzinnych - polecam!

Sam tytuł jest już intrygujący, prawda? Jak dołączyć do tego opis, książka wydaje się być idealna dla fanów tego typu literatury. Czy tak faktycznie było?

'Mam wrażenie, jakbym oglądała nas w telewizji: przystojny, bezradny tatuś, słodki bobas. Zwykła rodzina z przedmieścia, której życie za chwilę stanie na głowie. Raz na zawsze zostanie zrujnowane.'

Lucy jako synowa Diany nie ma łatwo. Jej relacje z teściową są mniej niż poprawne. Nie potrafią znaleźć wspólnego języka. Dlatego też, gdy Diana umiera nikt nie wierzy w jej samobójstwo, pomimo twardych dowodów. Podejrzenia są różne, jednak najłatwiejszym celem jest nielubiana synowa, prawda? Rodzina ma jednak wiele sekretów i to właśnie one prowadzą do rozwiązania sprawy. Czy Diana popełniła samobójstwo czy została zamordowana?

Stosunki pomiędzy teściową i synową zazwyczaj są skrajnie różne. Mogą one być przyjaciółkami, ale najczęściej jest tak, że w ogóle się nie dogadują. Tak było też w tym przypadku, stosunki Lucy i Diany były co najwyżej znośne. Ale w każdym człowieku kryje się przeszłość. Każdego kształtują wydarzenia, które miały wpływ na nasze życie. Nikt nie ma obowiązku opowiadać o swoich doświadczeniach, nie ma konieczności, aby się z nich tłumaczyć. Ale warto zastanowić się, dlaczego osoba, z którą ciężko nam znaleźć wspólny język zachowuje się w ten, a nie inny sposób. Czy w takim razie brak bezpośredniej czułości ze strony Diany może być dla Lucy powodem, aby ją zabić? A może kobieta faktycznie popełniła samobójstwo?

'Są ludzie, który rzucają się innym na ratunek, i są tacy, co zrobią wszystko, by ocalić siebie.'

Świetna pozycja dla każdego, kto oczekuje wartościowej i jednocześnie lekkiej lektury. Nie jest to typowy kryminał, ma wiele cech powieści obyczajowej i właśnie to jest w niej najlepsze. Bardzo przyjemnie można spędzić czas, poznając historię tytułowej teściowej.

'Oczekujesz pomocy? Skarbie, nie mogłabym ci zrobić większej krzywdy.'