Tarmosia

Seria Zwierzaki sprawia, że przenosimy się do lasu, gdzie świat zwierząt zachwyca nas swoją codziennością i różnorodnością, świat do którego wchodzimy i stajemy się naocznymi świadkami ich życia. Ich naturalny świat staje się świtem czytelnika. To co urzeka w tej historii, to przypisanie zwierzęcych cech, które utożsamiają się z ludzkimi, świetny obraz przedstawiony dziecku, które edukuje się i czerpie z świata zwierząt to co najlepsze.  Młody czytelnik uświadamia sobie, że dzielenie się jest ważne, że warto dbać o słabszych, być pomocnym, troskliwym, rodzinnym i opiekuńczym.

Motywem przewodnim książki są zmagania rodziny borsuków z nieproszonymi gośćmi zamieszkującymi ich norę, do zamieszkania zapewne by nie doszło gdyby nie dobre serce Tarmosi, która chciałaby pomóc każdej napotkanej na swej drodze zwierzynie.

I tak śledzimy żywot lisów, jenotów, wilków i ich potomstwa. Mnóstwo dobrego humoru i zabawnych perypetii związanych z nowymi "przyjaciółmi" stawiają Tarmosię po dwóch stronach z jednej chce być pomocna, z drugiej boi się opinii rodziców, którzy wychodzą z założenia, że teren należy do nich. 

Dużo ciepła, waloru edukacyjnego i przepięknych ilustracji. Ta seria, ta książka, to wydawnictwo stawia zdecydowanie wysoko poprzeczkę.

Dla wszystkich małych fanów przyrody i leśnych zwierzątek ta książka to propozycja idealna. Dużo ciekawych historyjek z życia borsuczej rodzinki i innych zwierzaków. A wszystko to okraszone ciepłym humorem, który nie raz wywołał śmiech nie tylko na buzi mojego dziecka, ale i na mojej. Spędziliśmy przy tej książce bardzo miłe chwile. To opowieść, przy której moje dziecko nie nudzi się i słucha z zaciekawieniem, a to duży sukces. Wyraziści bohaterowie przyciągają uwagę i zapadają w pamięci. Przy okazji książka zmusza również do refleksji na temat dzikiej przyrody i ochrony środowiska. Piękne wydanie w twardej okładce jest dodatkowym plusem. My jesteśmy oczarowani małą Tarmosią.

Książki o zwierzętach zawsze będą cieszyć się moim uznaniem, więc postanowiłam skusić się na pozycję o borsukach.

Tarmosia obudziła się, ponieważ coś ją zaniepokoiło. W norze byli także jej rodzice i przyszywany dziadek. Wkrótce oni także mieli wybudzić się ze snu. Na Tarmosię czekało wiele przygód - pojawienie się na świecie jej rodzeństwa, odwiedziny innych zwierząt, ale także chwile niebezpieczeństwa.

Pozycja została wydana w sztywnej oprawie ze sporą ilością przepięknych ilustracji. Treść, jak zawsze w przypadku tego autora, jest bezbłędna. Od samego początku wciągnęłam się w przygody Tarmosi i innych gatunków, które stanęły na jej drodze.

,,Tarmosia" Tomasza Samojlika to książka napisana plastycznym językiem, z humorem, z przyjemnością można zagłębić się w tę lekturę.

Biorąc tę książkę wiedziałam, że Helenka będzie chciała mieć do czytania przed snem. Czytaliśmy po kilka stron, bo jeżeli byłoby po całym rozdziale Ona już nie pamięta, więc trzeba dostosować ilość czytania do dziecka (wiadomo każde dziecko jest inne) Mnóstwo zabawy dała nam postać, która non stop nadużywała określenia PANIE DZIEJU, ale to musicie sami odkryć, kogo mamy na myśli. Podpowiem, że córka jak tylko zaczynałam kwestie tego bohatera/ki to uśmiech przy już zasypiających oczkach. Kochani przed wami historia małej borsuczki o imieniu Tarmosia.

Wraz z rodziną przeżywają takie przygody, że głowa mała, ale jak w każdej bajce wszystko kończy się dobrze. Tarmosia ma wspaniałą rodzinę, ale czasem trzeba wyściubić nosek poza miejsce określone przez tatę i zobaczyć, co kryje się w innym miejscu. W pewnym momencie do nory obok wprowadzają się inne zwierzęta i robią przy tym mnóstwo hałasu, co będzie z takiej lokatorki? Dlaczego zamieszkali akurat obok borsuczej rodzinki to też należy do was żeby odkryć, ale podkreślę, że jak ludzie mają swoje przyzwyczajania, postępowanie, zwyczaje tak zwierzęta, jakie poznaje Tarmosia też są różne.

Według mnie w książce widzimy sposób funkcjonowania przy innych zwierzętach, uczymy się ich zwyczajów, zachowań, klimatu, jakie potrzebują do rozmnażania się. Pokazany jest problem złego wpływu człowieka na przyrodę i to, co w niej żyje. Poznajemy piękne okolice Puszczy Białowieskiej. Tolerancja, pomoc innym, szacunek, życzliwość, empatia i wiele cudownych cech, jakie możemy przekazać naszym dzieciom.

Kochani z całego serca zachęcam was do kupienia książki. Dorosły mógłby przeczytać, chociaż jeden raz tak dziecko obowiązkowo. Za egzemplarz dziękuje Wydawnictwu Agora dla dzieci, a Was zapraszam do Pana Dzieja : D