Oto najprawdziwsza historia miłosna. Historia pary dwudziestolatków – polskiej Żydówki, która zrządzeniem losu i mielących młynów wielkiej polityki zmuszona została do wyjazdu pamiętnego Marca 1968 roku, i Polaka, który porzucił całe swoje dotychczasowe życie i wyruszył za ukochaną.
Opuścili swój kraj bez szans na powrót. Po skromnym ślubie w Londynie, po jej życiu w telawiwskim kibucu i jego pracy na izraelskich wykopaliskach archeologicznych, wylądowali szczęśliwie w Nowym Jorku, gdzie od kilkudziesięciu lat żyją razem z synami, ich rodzinami i wnukami. Karuzela ich życia pokazuje, że ludzki los jest nieprzewidywalny i nigdy nie zatacza przysłowiowego koła.
To także opowieść o przeszłości, o czasach II wojny światowej i tego, co z nas wszystkich po Shoah pozostało, jest to zatem również szczególna narracja związana z osobistym doświadczeniem straty, wymazywania ludzi, przyjaciół, braci, całych rodzin, które żyły w Polsce obok siebie od pokoleń, a nagle pozostała po nich ciemna plama i urywki wspomnień. Hanna i Henryk Jakubowscy swoimi decyzjami i działaniami przypieczętowali własną miłość, której nie jest w stanie pokonać żadna władza, cenzura, odległość czy brak środków do życia.
Oczami zakochanych poznajemy egzystencję przesiedleńców w Jerozolimie lat 70. XX w., gdzie realia życia podcięły skrzydła wielu wypędzonym z własnego kraju, zranionym Polakom. Z okazji 50 rocznicy swego ślubu autorzy pragną opowiedzieć czytelnikom tę jedyną w swoim rodzaju historię i dać świadectwo miłości, która zwyciężyła wszystkie przeciwności losu.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
Jakie historyczne wydarzenia stanowią tło dla osobistej historii miłosnej przedstawionej w książce?
Książka osadzona jest w tle dwóch kluczowych wydarzeń historycznych: Marca 1968 roku w Polsce oraz dramatycznych konsekwencji II wojny światowej i Holokaustu. Wydarzenia Marca '68 zmuszają głównych bohaterów do emigracji, co staje się punktem zwrotnym w ich życiu i rozpoczyna ich długą podróż przez świat. Jednocześnie, narracja głęboko wplata w sobie echa Shoah, ukazując osobiste doświadczenie straty oraz wymazywania całych rodzin i społeczności. To połączenie osobistej miłości z wielką historią nadaje opowieści wyjątkową głębię i kontekst.
Czy historia Hanny i Henryka Jakubowskich, opowiedziana w "Tango w cieniu marca", jest autobiograficzna?
Tak, historia przedstawiona w książce jest najprawdziwszą i osobistą opowieścią Hanny i Henryka Jakubowskich, którzy są również autorami. Postanowili oni podzielić się swoimi wspomnieniami z okazji 50. rocznicy ślubu, dając świadectwo swojej miłości i niezwykłego losu. Książka stanowi ich osobiste świadectwo o miłości, która zdołała przetrwać wszelkie przeciwności, takie jak cenzura, odległość czy brak środków do życia. To autentyczna relacja z ich życia, pełna wyzwań i triumfów.
Przez jakie etapy i miejsca prowadzi czytelników podróż głównych bohaterów po opuszczeniu Polski?
Po opuszczeniu Polski w Marcu 1968 roku, bohaterowie rozpoczynają długą i złożoną podróż, która prowadzi ich przez różne zakątki świata. Ich pierwsze kroki kierują się do Londynu, gdzie biorą skromny ślub, a następnie kontynuują swoją tułaczkę. Życie Hanny w telawiwskim kibucu oraz praca Henryka na izraelskich wykopaliskach archeologicznych to kolejne ważne przystanki. Ostatecznie, po latach doświadczeń i adaptacji w różnych kulturach, osiedlają się szczęśliwie w Nowym Jorku. Ta długa droga ukazuje ich zdolność do przystosowania i nieustanne dążenie do zbudowania wspólnego życia w obliczu nieprzewidywalnego losu.
Jakie główne przesłanie dotyczące siły miłości i niezłomności ducha ludzkiego płynie z tej opowieści?
Głównym przesłaniem książki jest niezłomna siła miłości, która jest w stanie pokonać wszelkie przeciwności losu, od politycznych represji po brak środków do życia. Opowieść Hanny i Henryka Jakubowskich jest świadectwem, że prawdziwe uczucie może przetrwać odległość, cenzurę i bolesne doświadczenia, takie jak wygnanie z własnego kraju. Pokazuje również niezwykłą odporność ludzkiego ducha, który mimo traumy i straty potrafi odnaleźć sens i zbudować nowe życie. Jest to inspirująca historia o determinacji i nadziei w obliczu burzliwych dziejów.
W jaki sposób książka porusza temat osobistej i zbiorowej pamięci o tych, którzy zginęli w wyniku historycznych tragedii?
Książka w poruszający sposób eksploruje temat osobistej i zbiorowej pamięci o ofiarach historycznych tragedii, zwłaszcza Holokaustu. Autorzy opisują, jak po Shoah pozostała jedynie "ciemna plama i urywki wspomnień" po całych rodzinach i przyjaciołach, którzy żyli w Polsce od pokoleń. Narracja staje się szczególnym świadectwem doświadczenia straty i wymazywania ludzi z historii. Ta osobista perspektywa pozwala czytelnikom zrozumieć głębię traumy i potrzebę pielęgnowania pamięci o tych, którzy zostali niesłusznie zapomniani. Książka podkreśla, jak przeszłość nieustannie wpływa na teraźniejszość i kształtuje tożsamość.
