Tam, gdzie nie ma końca

Wielkie brawa dla autorek, które stworzyły fantastyczną powieść, która zachwyca swą historią, lekkością i świetnymi dialogami. Oj śmiałam się nieraz w głos podczas czytania.

Uwielbiam takie opowieści pełne ciepła, uczucia oraz emocje bohaterów są jak żywe, namacalne i autentyczne. To pasjonująca lektura pełna romantyzmu, o sile miłości, która mnie pochłonęła. Czyta się mega szybko, bo książka liczy sobie jakieś 200 stron, ale napisana jest przez świetne autorki. Ich pióro jest bardzo przystępne, lekkie i przyjemne w odbiorze. Nie zauważyłam różnicy w stylu pisania i za to podziwiam autorki, które tak świetnie się uzupełniały. Okładka jest cudowna i przyjemna dla oka.

Dyrektorka szkoły Rachel została porzucona przez narzeczonego. Załamana dziewczyna za radą matki wyjeżdża na Dominikanę by odreagować i zapomnieć o tym co ją spotkało. Po przylocie okazuje się, że pech ją nadal prześladuje i jej rezerwacja została anulowana. Na szczęście z opresji wybawia ją William. Ten mężczyzna zamieszkał na Cabarete by zapomnieć o pracoholizmie i wyścigu szczurów w korporacji, w której pracował. Tu odnalazł szczęście i spokój, którego bardzo potrzebował. Zaintrygowany załamaną kobietą postanawia, że uprzyjemni jej urlop i pozwoli nacieszyć się urokami i atrakcjami tej wyspy.

Czy pobyt Rachel będzie należał do udanych? Czy uczucie, które kiełkuje pomiędzy bohaterami ma jakąś przyszłość? Jak potoczą się ich losy?

Z całego serca polecam tę książkę na wakacyjny relaks, ale i nie tylko. Przy tej lekturze nie można się nudzić, uprzyjemni czas i pozwoli odpocząć. Mnie ta powieść zachwyciła i miałam niezły ubaw podczas czytania. Zmusiła mnie również do refleksji i zadumy. Czy pogoń za dobrami materialnymi ma sens? Czy powinniśmy być bardziej otwarci na zmiany? Czy nie zapominam o czasie na wypoczynek i spędzaniu miłych chwil z rodziną? Czy nie zaniedbuję ich? Wiadomo, że takich pytań jest zbyt wiele, by od razu na wszystkie odpowiedzieć. Czasem warto jest zaryzykować i odmienić swoje dotychczasowe życie, bo takie zmiany mogą nam wyjść na dobre.

„Każdy koniec, jest początkiem czegoś nowego”.

Rachel po tym jak narzeczony zerwał z nią dwa tygodnie przed ślubem za namową matki postanawia wyjechać na urlop do Cabarete. Podczas niefortunnych okoliczności poznaje Williama – właściciela hotelu w którym się zatrzyma. Mężczyzna jednak nie ma jej za złe okoliczności w jakich się poznali, ponieważ dziewczyna go bardzo intryguje dlatego też zamierza ją lepiej poznać. Wakacje które przeżyje Rachel z nowo poznanym facetem na pewno staną się niezapomniane. Lecz czy powstające uczucie między dwójką nowo poznanych sobie osób będzie miała przyszłość?

Gdyby ktoś kazałby mi w kilku słowach opisać tą książkę powiedziałabym ”banalna historia miłosna z błahym zakończeniem”. Mówiąc szczerze przez zaczęciem czytania spodziewałam się romansu z bardziej skomplikowaną fabułą, która wciśnie mnie w fotel. Jednak na pewno nie można powiedzieć że więź między bohaterami nie była wyczuwalna, gdyż chemię między tą dwójką można było wyczuć z odległości kilometra. Jednym z największych plusów tej książki są dialogi między głównymi bohaterami. Gra słów między Rachel a Williamem z pewnością może wywołać uśmiech na twarzy. Osobiście wolę gdy w książce się coś dzieje, mamy pewien dreszczyk niepewności. Jednak tutaj czuję, że książka miała być lekka i przyjemna. Brakowało mi w niej czegoś co zapamiętałabym na długo.

Podsumowując jest to lekka książka na wieczór gdy jesteśmy po całym dniu spędzonym w pracy i nie musimy za bardzo myśleć i zbytnio się zastanawiać nad fabułą. Ewa Pierce i Barbara Staroń stworzyły piękną historię miłosną którą nie jedna kobieta chciałaby przeżyć. Jednak uważam, że czegoś zabrakło w tej książce. Mimo wszystko moje obiekcje skierowane są do fabuły, gdyż to jak pisały panie bardzo mi się podoba. Mają lekkie pióro i całość czyta się bardzo przyjemnie. Z niecierpliwością będę czekała na ich kolejne dzieła.

Rachel, za namową matki, postanowiła zresetować umysł i jako porzucona panna młoda, skorzystać z podróży poślubnej na Dominikanę. Tam spotyka ją przykra niespodzianka w postaci anulowanej rezerwacji na pobyt. Słysząc to, William, proponuje jej swój apartament. On, jako były korposzczur, postanowił zmienić swoje życie i przeprowadzić się na wyspę, w której zakochał się od pierwszego wejrzenia. Czy ta znajomość będzie jedynie małą przygodą, czy mają szansę na stworzenie czegoś trwalszego?

Muszę się przyczepić długości książki, ponieważ liczy ona niecałe 200 stron, a akcja pędzi na łeb na szyję. Przez to dla mnie była mało realistyczna, a romans dwójki bohaterów rozwinął się już na początku, przez co stała się nazbyt oczywista. Żałuję, że nie poznaliśmy bliżej bohaterów, ale w tak mało obszernej książce wszystkiego się nie zmieści. Zabrakło mi głębszych uczuć, wszystko potoczyło się zbyt szybko. Nie sądzę, by ktoś ze złamanym sercem mógł tak szybko puścić to w zapomnienie i zakochać się w pierwszym napotkanym mężczyźnie.

Nie jest to lektura wymagająca, nie znajdziecie w niej zbyt wielu zwrotów akcji. Nie trzeba przy niej zbyt wiele myśleć, służy totalnemu odprężeniu i relaksowi. Jeśli macie ochotę na niezobowiązujący romans, a w tle uroki Dominikany, polecam Wam tę książkę!

Nieczęsto sięgam po książki pisane w duetach, albo i większą ilość autorów, np. antologie. Duet Ewa Pirce & Barbara Staroń to zaskoczenie nie tylko dla czytelników, ale i samych autorek. Nie wiedziały o sobie nic, miały obawy, jak sobie poradzą z dzieleniem historii, wątpiły w powodzenie tego … eksperymentu?.

Znałam już pióro Ewy, niestety nie miałam pojęcia, jaki styl prezentuje Barbara Staroń, więc i ja podzielałam część ich obaw. Dlaczego więc zdecydowałam się zgłosić do zrecenzowania ich wspólnego dzieła?

Po pierwsze urzekła mnie okładka. Po drugie przeczytawszy opis książki uznałam, iż nie będzie to banalne romansidło, lecz książka o czymś więcej.

Po trzecie ZARYZYKOWAŁAM!

Zaryzykowałam, jak autorki podejmując się jej napisania. Zaryzykowałam, jako czytelnik, który jedyne, co może stracić, to trochę czasu na jej przeczytanie. Zaryzykowałam, jak jej bohaterowie.

„Każdego dnia ludzie podejmują ryzyko, Rachel. Jedynie wtedy jesteśmy w stanie zrozumieć, jakim cudem jest życie.”

Rachel to małomiasteczkowa, poukładana, wiodąca spokojne życie dyrektor szkoły podstawowej, której świat wali się w gruzy, kiedy na dwa tygodnie przed ślubem, w dość prymitywny sposób zostaje porzucona przez narzeczonego.

Za namową nadopiekuńczej matki, nie mogącej już patrzeć na jej cierpienie, wyrusza samotnie w nieślubną podróż na Dominikanę. Jak to w życiu bywa, nie zawsze wszystko idzie po naszej myśli, ale zawsze patrząc na to, co nam ono przynosi możemy dostrzec w tym jakiś cel. Los postawił na drodze Rachel byłego korporacyjnego szczura, goniącego za pieniędzmi, który na Dominikanie znalazł sens istnienia i swoje miejsce na ziemi. Zaryzykował porzucając nowojorską dżunglę na rzecz pięknego i spokojnego Cabarete. Czy i jak zaryzykuje Rachel? Jaki los jest im pisany?

Sposób, w jaki panie splotły ich linie życia są zabawne. Z resztą cała historia zarówno bawi, jak i wzbudza wiele emocji. Da się odczuć, że autorki świetnie się bawiły w trakcie pisania tej tandemowej opowieści. Opowieści o przewartościowaniu życia. O podnoszeniu się po porzuceniu. O sile namiętności. O pozorach, które mogą skrzywdzić kogoś i nas samych.

O tym, czym jest szczęście i miłość, a także o podejmowaniu ryzyka, dzięki któremu możemy dowiedzieć się, jak daleko możemy zajść.

Podsumowując, jeśli szukacie czegoś lekkiego, co bawi, wzrusza, przy tym nie emanuje wyuzdanym seksem i nada się do czytania w letni wieczór – to to jest to!

Ewa Pirce i Barbara Staroń w ogóle nie powinny się martwić, że coś poszło nie tak. Styl, w jakim napisały tę książkę, to styl, dzięki któremu przepadłam we wcześniejszych powieściach Ewy. Jedyne, o co mam ochotę obie zamordować (oczywiście w przenośni), to fakt, że książka ma zaledwie 208 stron, a naprawdę chciałoby się, aby zabrały czytelnika tam, gdzie nie ma końca. W końcu letnie wieczory są długie 😊

„Miłość jest piękna, pod warunkiem, że ulokujesz uczucia we właściwej osobie. Dopiero wtedy człowiek czuje się kompletny.”

Kiedy Rachell, główna bohaterka zostaje porzucona przez swojego narzeczonego przed samym ślubem. Pęka jej serce. Związek, który miał przynieść jej szczęście i miłość, okazał się życiową pomyłką. Za namową matki postanawia wykorzystać jednak pobyt w Cabarete, które miało być miejscem upojnych chwil podróży poślubnej. Obiecuje sobie, że ten wyjazd odmieni jej życie, nie wie tylko, że prócz niesamowitych wrażeń przyniesie jej emocjonalny rollercoaster u boku Williama , przystojnego właściciela kurortu.

Czy Rachel gotowa jest brać życie pełnymi garściami? Czy rysa na jej sercu pozwoli się jej otworzyć na nowe doznania? Przekonajcie się sami.

Ewa Pirce i Barbara Staroń przeniosły mnie do niesamowitego miejsca, pełnego piaszczystych plaż, genialnej atmosfery i gorącego pożądania. Historia Rachel i Willa pokazała, że warto w swoim życiu mieć wiarę na lepsze jutro, a wyrwę w sercu można uleczyć prawdziwym, wytrwałym uczuciem. Bo życie jest pełne niespodzianek i nigdy nie wiadomo co nam przyniesie. Trzeba czerpać z niego jak najwięcej i trzeba umieć dać sobie szansę na lepsze jutro. Przecież.... „Każdy zasługiwał na drugą, a nawet trzecią szansę, jeśli tego potrzebował. Nikt z nas nie rodzi się idealny i bez zarzutu. Jesteśmy ludźmi. Popełniamy błędy, podejmujemy złe decyzje i nieustannie się uczymy.” Przez całe życie raczkujemy, upadamy, wstajemy i zmagamy się ze złem tego świata i pogardą wśród ludzi. Próbujmy żyć dla siebie, a świat stanie się piękniejszy. Musimy tylko chcieć otworzyć się na swoje własne pragnienia, a reszta przyjdzie sama.

„ Tam, gdzie nie ma końca” to powieść niezwykle życiowa. Mądra w swoim przekazie. Styl obu autorek bardzo mi się podobał, sceny intymne opisane są w niebywale subtelny sposób, nadają całości nutkę erotyzmu w bardzo zdrowym wydaniu. Można pisać pięknie, jednocześnie wywołując purpurę na twarzy. To powieść naznaczona pasmem życiowych problemów i prawdziwych uczuć. Polecam gorąco, lekko ponad 200 stron powieści zachwyci i zniewoli

Rachel po namowie matki leci na Cabarete. Została zraniona i upokorzona. Teraz jest w miejscu gdzie miała mieć miesiąc miodowy. Pierwszego dnia poznaję tam Williama - były szczur korporacyjny, który odnalazł swoje miejsce na tej małej wysepce. Między nimi rodzi się uczucie, odnajdują szczęście. Czy wykorzystają to co między nimi się zrodziło by być szczęśliwymi i odnaleźć swoje miejsce?

Mało kiedy mam styczność z książkami, które są napisane przez dwóch autorów/autorek. Ta książka jest tak napisana spójnie, że miałam wrażenie jakby to jedna i ta sama osoba pisała.

Bohaterowie zostali świetnie wykreowani. Od razu polubiłam dwójkę głównych bohaterów - Rachel i William, którego chętnie poznałabym w prawdziwym życiu. Czytając czułam każdą ich emocje - ból, radość, niepewność.

Dialogi zostały poprowadzone naturalnie. Opisy sprawiały, że chętnie bym się zjawiła na Cabarete i trochę się poopalała.

Książka jest króciutka (ok. 200 stron) czyta się nią wręcz na raz. Jak już zaczniesz nie dasz rady jej odłożyć.

„Tam, gdzie nie ma końca" jest to cudowna opowieść, w której od pierwszych stron się zatraciłam. Jest to idealna książka na wakacje. Jest to książka o znalezieniu własnego siebie, swojego miejsca, cieszenia się każdą chwilą, miłości i ryzykowaniu. Ja się w niej zakochałam, czas na was kochani. Myślę, że każdy znajdzie w niej siebie.

Polecam!

Kochani książki jakiego gatunku zabieracie ze sobą na urlop? Ja wyjeżdżając na wakacje nie zabieram thrillerów ani kryminałów, a książki lekkie, przyjemne, żebym mogła zrelaksować nie tylko ciało, ale i umysł. I taka jest właśnie najnowsza książka duetu autorek Ewa Pirce - strona autorska i Barbara Staroń “Tam, gdzie nie ma końca”.

To pozycja obowiązkowa do spakowania w wakacyjnej walizce, a jeśli nigdzie nie wyjeżdżacie idealna na relaks na leżaku, czy hamaku.

“Każdy koniec jest początkiem czegoś nowego.”

W tym momencie życia Rachel ciężko w to uwierzyć. Narzeczony porzucił ją niedługo przed ślubem, dlatego za namową mamy wyjeżdża w podróż “nieślubną” na Dominikanę, do miejsca gdzie miała spędzić miesiąc miodowy. Tam czeka ją przykra niespodzianka, na szczęście z opresji ratuje ją William, choć ich pierwsze spotkanie jest dla niego dosyć bolesne.

William przybył na Cabarete kiedy z dnia na dzień porzucił pracę w korporacji. Miał dosyć chciwości i konsumpcjonizmu. Dopiero na wyspie poczuł się wolny i szczęśliwy.

Rachel i Will nie spodziewali się, że te dziewięć zachodów słońca odmieni życie ich obojga.

Wszystko co się wydarzyło na Dominikanie, miało zostać na Dominikanie. Przynajmniej tak obydwoje od początku planowali. Nie spodziewali się miłości, która narodziła się w promieniach słońca. Rachel leczyła złamane serce, a Will odkrył przy niej uczucia, o istnienie, których nawet się nie podejrzewał. Wprowadził w nudne i poukładane życie kobiety powiew radości i szaleństwa. Wypchnął ją ze strefy komfortu, dzięki niemu na nowo zapragnęła smakować życia. Spędzili razem magiczny czas. Ale czy wakacyjny romans ma szansę przerodzić się w coś poważniejszego?

Jestem zachwycona tą historią, bardzo szybko i przyjemnie się ją czyta, a naprzemienna narracja pozwala poznać punkt widzenia obojga bohaterów.

Wspaniale poprowadzone opisy wyspy sprawiły, że czytając czułam się jakbym wyruszyła w tę podróż z Rachel i razem z nią zwiedzała wyspę.

Bardzo dobrze wykreowani bohaterowie, czuć ich rozterki, wahania, przemyślenia i narastające pożądanie między nimi. Fanki romantycznych uniesień znajdą również coś dla siebie, a pikantniejsze momenty bardzo obrazowo napisane. Na uwagę zasługuje również przyjaciel Willa, Giudo. Nie ma go może zbyt wiele w fabule, ale znacząco dał się zauważyć i wprowadza do niej troszkę humoru.

Moje kochane autorki ten epilog... Mam nadzieje, że jest to wprowadzenie do następnej waszej książki, a ja z przyjemnością ja przeczytam. Gorąco polecam!!!

Autorki w swej powieści zabierają nas na rajską Dominikanę. To tutaj Rachel poznaje Williama, kiedy za namową mamy postanawia polecieć w podróż, która miała być podróżą poślubną. Ta historia skradła moje serce już od pierwszych rozdziałów, pokazuje, że zawsze jest dobry czas by opuścić swoją strefę komfortu i żyć po swojemu. Książka bez zbędnych opisów, dająca do myślenia i skłaniająca do refleksji ale również zabawana. Książka, którą chciałam skończyć czytać by dowiedzieć się jak ta historia się zakończy i jednocześnie nie chciałam jej kończyć by nie rozstawać się z bohaterami. Polubiłam ich i z ciekawością śledziłam ich relacje oraz rodzące się między nimi uczucie, całości dopełnia rajski klimat Cabarete😍 Jest to przyjemna w odbiorze, krótka historia, taka na jedno popołudnie przy kawie. Pozwoli Wam się zrelaksować i przenieść myślami w to piękne miejsce. Gorąco Wam ją polecam❤️

,,Tutejsze życie nie było walką czy wyścigiem, lecz przyjemnością. Zaufanie i szacunek do własności był imponujący i godzien podziwu. Kochałem tę wyspę oraz jej mieszkańców z każdym dniem coraz bardziej. Byłem pewien, że gdybym się przewrócił na drodze, zawsze znalazłby się ktoś, kto pomógłby mi się podnieść."

,,Tam, gdzie nie ma końca'' to książka, która zachwyca, swą lekkością, by przenieść nas na Dominikanę i poczuć morską bryzę na ustach i promienie słońca na skórze.

Rachel to piękna kobieta, która została zraniona przez najbliższą jej osobę, która zapewniała o swej miłości a w końcowym rozrachunku, sama wybiera się w podróż poślubną. Zachody słońca na plaży, piękna natura to ma być jej odskocznią i zapomnieniem od przykrych chwil.

William to przystojny mieszkaniec Dominikany. Jego życie było z góry zaplanowane, lecz ON miał dość, dość wyścigów szczurów, dość życia w biegu ON potrzebował oazy spokoju i wyciszenia, gdzie życie toczy się powoli i bez ciągłej gonitwy.

Rachel i William to dwa serca pokryte bliznami, to dwie dusze szukające nadziei na lepsze jutro, lecz czy ją odnajdą, tego Wam nie zdradzę!

Czy tych dwoje znajdzie swoje miejsce na ziemi? Czy będą w stanie zaufać sobie nawzajem? Tego dowiecie się z książki.

,,Tam, gdzie nie ma końca" to piękna historia, która wywołuje lawinę emocji, od tych złych po te dobre. Czytając nawiązałam więź z główną bohaterką, czułam jej łzy rozpaczy i bezsilności na własnym policzku, czułam żal do życia, które postawiło ją w sytuacji, w której życie stało się klatką dla niej, czułam też nadzieję na lepsze jutro, która pojawiała się wraz ze wschodzącym słońcem w Cabarere.

Miałam nadzieję, że wyłapie różnice w tekście i dopasuje dany fragment do autorki i jakie było moje zaskoczenie, gdy nie znalazłam nic, książka jest dopracowana pod każdym względem, a to za sprawą lekkiego pióra, jakie posiadają Ewa Pirce i Barbara Staroń. Panie napisały świetną książkę i ja liczę na powtórkę!

Historia, która została pokazana w książce, pozwala mieć nadzieję, że wraz ze wschodem słońca możemy liczyć na nowy początek, który może być nasz nowym darem od losu lub kolejnym upadkiem, lecz to już tylko zależy od nas. Książkę polecam!!!!