Tajemnice lasu. Misia i jej mali pacjenci

Przygody Misi czytamy i lubimy już od jakiegoś czasu, jednak do tej pory trafiałyśmy na książki z trzema opowieściami. Dlatego, gdy dotarły do nas „Tajemnice lasu”, byłam zaskoczona, że publikacja wygląda inaczej niż te, które znamy. Ma nieco mniejszy format, za to opowieści jest w niej więcej. I to zapisuję jej na duży plus, bo książkę czytałyśmy aż trzy wieczory, podczas gdy krótsze książeczki z Misią wystarczały nam na jedno czytanie. Co więcej, każdy kolejny rozdział jest kontynuacją poprzedniego, a wszystkie tworzą spójną i bardzo przyjemną w odbiorze całość.

Bardzo podoba mi się tematyka. W książkach z Misią jest ona w ogóle interesująca, bo zawsze chodzi o pomoc zwierzętom, niemniej w tej części autorka poszła o krok dalej i podjęła się tematu śmiecenia w lesie. A to temat bardzo na czasie, niestety nieustannie od wielu lat.

Misia i Ewcia są już uczennicami, a szkoła to miejsce, gdzie na dziewczynki czeka wiele atrakcji. Jedną z nich jest kółko leśne, na którym zaprzyjaźniają się z leśniczym i starszym kolegą – Pawłem. To ostatnie nie od początku jest takie oczywiste, przyjaciółki muszą najpierw lepiej poznać chłopaka, by mu zaufać. Tak w zasadzie to poznać i jego, i jego psa, któremu Misia pomaga w swojej klinice.

Bardzo podoba mi się motyw wprowadzenia postaci tajemniczego mężczyzny mieszkającego w lesie w niewielkim domku. Na temat nieznajomego powstaje wiele plotek, ale to właśnie Misi uda się odkryć, z kim tak naprawdę ma do czynienia.

A czy uda się dotrzeć do osoby, która notorycznie zaśmieca las? Na pewno nie będzie to łatwe zadanie. Ale gdy za śledztwo weźmie się trójka zdeterminowanych dzieciaków, to wszystko jest możliwe 🙂

Bardzo polecam. Przyjemnie się czyta i ogląda, bo ilustracje też są genialne. Ale to nie dziwi, wszak ich autorką jest Agnieszka Filipowska.

Nachodzi nowy rok szkolny, czas zmian i wyzwań dla Misi. Dziewczynka zapisuje się do kółka przyrodniczego, które prowadzi sam leśniczy. Wraz z przyjaciółką będą zajmować się problemem śmieci w lesie, będą próbować odkryć, kto robi coś tak niestosownego. Czy im się uda? Czy odkryją, kto zaśmieca las?

Misia to urocza dziewczynka kochająca przyrodę i zwierzęta. Jej przygody są nie tylko ciekawe, ale również bardzo wartościowe. Tym razem wraz z Misią będziemy rozwiązywać problem ze śmieciami w lesie. Książka będzie doskonałym początkiem rozmowy o tym, a moim zdaniem powinno się rozmawiać z dziećmi od najmłodszych lat, aby śmieci zawsze trafiały do kosza. Wtedy, jak już nasz maluch dorośnie, dla niego będzie to czymś naturalnym, a dzięki temu planeta troszkę czystsza.

Ilustracje śliczne, kolorowe, przyciągające wzrok i zachęcające do poznania treści.

Tekst jest ciekawy i wciągający a przy tym zrozumiały dla dziecka.

„Misia i jej mali pacjenci. Tajemnice lasu” to książka, którą warto dołączyć do domowej biblioteczki. Polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Tę małą rudowłosą dziewczynkę doskonale już znam. Towarzyszy mi od lat i mam do niej szczególny sentyment, gdyż Misia ma tak samo na imię, jak moja trzyletnia chrześnica. W zasadzie bohaterkę książki poznałam szybciej, niż kochaną Michalinkę.

Misia jest pogodnym dzieckiem, które najbardziej na świecie lubi zwierzęta oraz przyrodę. Prowadzi lecznicę i w przyszłości chce zostać weterynarzem. Rozumie mowę zwierząt, ale jest to tajemnica. Nie może znieść działań człowieka na rzecz szkody w środowisku naturalnym. Dlatego, gdy zauważa, że ktoś regularnie wywozi do lasu odpady po remoncie, koniecznie chce odnaleźć sprawcę i dać mu nauczkę.

Tym razem książeczka wygląda inaczej niż poprzednie części serii. Historyjek jest dziewięć, a nie tak, jak do tej pory miało miejsce - tylko trzy, są też one znacznie dłuższe i łączą się w jedną całość. Prócz Misi, w książeczce występuje również Ewcia – jej przyjaciółka, którą mogliśmy czasem widzieć w poprzednich historyjkach. Tym razem poznajemy również Pawła – ich kolegę z kółka leśnego, leśniczego, a także tajemniczego, zarośniętego, budzącego lęk pana mieszkającego na odludziu.

Bardzo cenię sobie tę serię, ponieważ każda książeczka zawiera w sobie morał. Tym razem autorka skupiła się na problemie śmieci. Zapewne nie jest Wam miło, gdy podczas spaceru w lesie napotykacie śmieci, mi również nie jest wtedy miło, wręcz przeciwnie, jest we mnie gniew. Nie rozumiem, jak ludzie mogą zachowywać się w ten sposób. Czy im przyjemnie się spaceruje wśród takiego otoczenia? Czy nie wiedzą, że takim zachowanie robią krzywdę zarówno roślinom, jak i zwierzętom oraz ludziom? Uważam, że powinni się oni wstydzić, a dbania o środowisko należy uczyć nasze pociechy od najmłodszych lat. Ta książeczka właśnie w tym pomaga. Nie mogę również, nie wspomnieć o przepięknych ilustracjach autorstwa Agnieszki Filipowskiej. Nie można od nich oderwać wzroku. Piękne barwy i kształty odwzorowujące fabułę.

Polecam zarówno dla dziewczynek, jak i dla chłopców!