Tajemnica rzekomego małżonka

Muszę przyznać, że do przeczytania książki “Tajemnica rzekomego małżonka” zachęcił mnie sam tytuł - itrygujący i z nutą żartu. Wybierając tę lekturę, kompletnie nie zdawałam sobie jednak sprawy, że jest ona kontynuacją innego dzieła E.J. Coppermana, zatytułowanego “Tajemnica brakującej głowy”. Dowiedziałam się tego natomiast już w pierwszym zdaniu przedmowy od autora, a brak styczności z jego poprzednią powieścią wcale nie przeszkadzał mi w czytaniu drugiej części. Na kolejnych kartkach znajdują się bowiem najważniejsze informacje, istotne dla zrozumienia przebiegu akcji.

Tajemnica rzekomego małżonka

Głównym bohaterem książki “Tajemnica rzekomego małżonka” jest Samuel Hoenig, który od pół roku prowadzi biuro Odpowiedzi na Pytania. Mężczyzna zarabia bowiem na życie, jak wskazuje nazwa jego firmy, opowiadając na irracjonalne i niedorzeczne pytania. Choć upiera się, że nie jest detektywem, a jego biuro nie jest agencją detektywistyczną, w istocie charakter jego pracy zmusza go do prowadzenia swego rodzaju śledztw, nawet kryminalnych. W jego działalności pomaga mu jego niezwykły dar - zespół Aspergera. Objawy, takie jak niezwykła wnikliwość i ponadprzeciętna zdolność logicznego myślenia - wykorzystuje w odszukiwaniu odpowiedzi na pytania klientów.

Akcja powieści rozpoczyna się w chwili, gdy zgłasza się do niego klientka z dość osobliwym zagadnieniem. Kobieta chce się dowiedzieć, kim jest mężczyzna, z którym mieszka i który podaje się za jej męża. Podobno był ślub i są nawet zdjęcia, które to potwierdzają, ale ona zupełnie nie przypomina sobie samej ceremonii i nie wie, jakim cudem stała się żoną nieznajomego mężczyzny. Samuel Hoenig nie ma doświadczenia w bliskich relacjach, zwłaszcza małżeńskich, dlatego w odpowiedzi na to pytanie pomaga mu Janet Washburn, którą po długich namowach zgadza się, by zostać jego wspólniczką.

Droga do odszukania odpowiedzi na pytanie klientki staje się znacznie bardziej kręta, gdy w pewnym momencie w biurze Odpowiedzi na Pytania pojawia się ciało rzekomego małżonka. Jaka tajemnica kryje się za tym morderstwem? Kto go zabił i jaki miał motyw? Od tej pory sprawa się komplikuje, a duet detektywów dociera do pewnej grupy osób, która może być w to zamieszana. W międzyczasie otrzymują zlecenie od śledczego, który pyta wprost: "Kto zabił?". Samuel i Janet mają zatem do rozwikłania kryminalną zagadkę.

Zespół Aspergera pod lupą

Odnoszę wrażenie, że autor, pisząc powieść “Tajemnica rzekomego małżonka”, nie miał na celu jedynie zapewnienie rozrywki czytelnikom. W jego pracy widać duży pierwiastek edukacyjny. Odczuwa się wręcz realizację pewnej misji. Jej celem jest uświadamianie czytelników i oswajanie ich z osobami, które urodziły się z zespołem Aspergera. I zrozumienie ich zachowań, często odstających od przyjętej normy.

“Nie wspomniałem jej wcześniej o moim zespole Aspargera, ponieważ ludziom słowo "zespół" kojarzy się często - a zupełnie niełsusznie - z chorobą lub wybrakowaniem. Ja tymczasem nie jestem chory ani wybrakowany. Po prostu mam pewne cechy osobowości, które nie mieszczą się w powszechnie akceptowanej definicji "normalności", za to występują na tyle często, że wymyślono dla nich zbiorczą nazwę.”(Samuel Hoenig, fragment książki)

W umyśle zaburzonego

Pierwszoosobowa narracja, dzięki której znamy każdą myśli głównego bohatera, pozwala nam wejść do jego głowy i poznać specyficzny tok rozumowania oraz sposób funkcjonowania. Dzięki temu w książce znajduje się bardzo dużo wyjaśnień i analiz czasem najprostszych zwrotów, wyrażeń i zachowań, których używamy na co dzień, a których nie można traktować dosłownie.

Jak dowiadujemy się z książki, osoby z zespołem Aspergera mają problem z odczytywaniem drugiego dna, mimiki twarzy i nie zauważają niuansów, dlatego Samuel Hoeing dzieli się z czytelnikiem swoją perspektywą postrzegania poszczególnych elementów rozmowy oraz analizą zachowań swego rozmówcy, która dla ludzi bez spektrum autyzmu może się wydawać niezrozumiała. Główny bohater bez skrępowania mówi także o tym, że potrzebuje pomocy np. we właściwym odczytywania intencji czy emocji osób trzecich.

Relacje interpersonalne to obszar, w którym osoby z zespołem Aspargera radzą sobie najsłabiej. Analiza dynamiki kontaktów międzyludzkich to bez wątpienia jedna z moich pięt achillesowych. Potrzebuję kogoś, kto pomoże mi skupić się na niuansach i odczytywać ukryte znaczenia. Mama przecież wie, że ego mam dość rozdęte. Niemniej znam swoje słabości. (Samuel Hoenig, fragment książki)

Zrozumieć na nowo

Książka “Tajemnica rzekomego małżonka” poniekąd mierzy się ze stereotypami, jakie przez lata powstały na temat osób z zespołem Aspergera, co widać nie tylko w sposobie budowania postaci głównego bohatera, ale również wybrzmiewa całkiem wprost:

“Media rozrywkowe wykreowały wizerunek osoby ze spektrum autyzmu jako sawanta dysponującego nadzwyczajnymi zdolnościami. W rzeczywistości wcale tak to nie wygląda. Każdy z nas dostaje od losu pewne talenty i pewne słabości. Moja matka twierdzi, że z ludźmi z zespołem Aspargera jest dokładnie tak samo, tyle że jakby w większym stopniu.” (Samuel Hoenig, fragment książki)

Podsumowanie

W książce autor położył bardzo duży nacisk na świat wewnętrzny głównego bohatera. Na sposób, w jaki ON odbiera i przetwarza rzeczywistość, tym samym uwrażliwiając odbiorcę na osoby ze spektrum autyzmu, co jest dużą wartością dodaną opowieści. Jednak również przez to wątek kryminalny, w moim odczuciu, momentami schodził na drugi plan. Ten sposób prowadzenia historii może być zatem problematyczny dla miłośników kryminałów, którzy lubią, gdy akcja jest wartka, trzyma w napięciu, nie można się doczekać rozwiązania zagadki i o wiele więcej wynika z przebiegu dynamicznych wydarzeń niż z analiz czy wyciągania wniosków na podstawie poznanych faktów. Powieść E.J. Coppermana zatem bardziej spodoba się czytelnikom, którzy smakują książki Agathy Christie czy Sophie Hannah o detektywie Herkulesie Poirocie. Tam też historia opowiedziana jest w spokojny, niespieszny sposób. I w większości z dialogów dowiadujemy się o postępach w śledztwie. Nie oznacza to tym samym, że porównuję powieść o Samuelu do perełek królowej kryminału... ;) .

Znany mi już z pierwszej części cyklu „Tajemnicy Aspergera” Samuel Hoenig, główny bohater i właściciel firmy „Odpowiedzi na Pytania”, jest niezwykle oryginalną postacią. To inteligentny mężczyzna, który ma zespół zaburzenia rozwojowego ze spektrum autyzmu. Pomimo tego zaburzenia, w którym umiejętności społeczne trzeba ćwiczyć i rozwijać oraz uczyć się dostosowywać do otoczenia, wiele jego reakcji w relacjach międzyludzkich jest nienaturalnych dla nas. I o dziwno, wiele z nich potrafi czytelnika zaskoczyć. Samuel jest niezwykłym obserwatorem, widzi więcej niż przeciętny człowiek. Ma pełną świadomość swoich wad i zalet, które umiejętnie potrafi wykorzystywać przy wykonywaniu swoich nadzwyczajnych usług. To po prostu jego praca.

Prowadzona w pierwszej osobie narracja obrazuje nam komunikację ze światem, widzianym i słyszanym przez aspergerowca. I właśnie to uwiodło mnie od początku poznania tej serii. Całkiem inne spojrzenie, na rozwiązywanie zagadek kryminalnych. Więc bardzo chętnie sięgnęłam po „Tajemnicę rzekomego małżonka”.

„Luźnych wątków jest tu tyle, że dałoby się utkać z tego ze trzy dywany”.

Przy „Tajemnicy brakującej głowy”, pierwszej części, odnajdywanie odpowiedzi na zadane pytania przez klientów, okazało się wcale nie tak proste, jakby się wydawało. Nie inaczej jest tutaj.

Pewnego dnia do biura Samuela zgłasza się kobieta, która chce wiedzieć, kim jest jej mąż. Przyznacie, że pytanie dość zaskakujące?

„Na miano szczęśliwca zasługuje ten, kto wie, co dzieje się w jego własnym”.

W znalezieniu odpowiedzi na zadane pytanie pomoże mu znów Janet Washburn. Kobieta, która intuicyjnie potrafi „zastąpić’ Samuela w każdej sytuacji. Tworząc zgrany duet, kolejny raz stawią czoła skomplikowanej intrydze oraz będą świadkami znalezienia zwłok..w biurze Hoeniga.

Trzeba przyznać, że autorom wyszedł z tego całkiem niezły galimatias. Nie tylko małżeński.

Kto z kim i po co, i dlaczego?

Pytania w trakcie lektury się mnożyły i mimo niespiesznej akcji, z przyjemnością oczekiwałam odpowiedzi. I to niejednej.

Czekam na kolejne Tajemnice.

„Tajemnica rzekomego małżonka” E.J. Coppermana i Jeffa Cohena to drugi tom serii „Tajemnica Aspergera”. Cały cykl opowiada o losach Samuela Hoeniga, który swoje zaburzenie, jakim jest zespół Aspergera, śmiało wykorzystuje w pracy zawodowej – prowadzi agencję „Odpowiedzi na pytania”, gdzie jego skrupulatność, uważność i brak mieszających wszystko emocji wpływają na pozytywne wyniki i zadowolonych klientów. Każdy tom tej serii jest powiązany ze sobą bardzo luźno, więc spokojnie można czyta je jako osobne powieści. W tym tomie Samuel mierzy się z pytaniem dotyczącym tożsamości mężczyzny, który podaje się za męża klientki, jednak kobieta twierdzi, że w ogóle go nie zna. Jak to możliwe? Szybko okazuje się też, że sprawa jest bardziej skomplikowana, a pytań pojawia się coraz więcej… Dzięki rzadko spotykanym cechom głównego bohatera, książka wypada całkiem oryginalnie – Samuel na życie patrzy inaczej, co innego wywołuje jego lęki, co innego przyciąga uwagę. To na pewno cechy przydające się przy prowadzeniu śledztwa. Samuel w tym tomie lekko zmienia się, dopasuje do wymogów własnej pracy. Sama intryga kryminalna jest dosyć prosta, ale nie zmniejsza to przyjemności z lektury. Ogólnie jest to książka oparta na motywach powieści detektywistycznej, gdzie liczy się uważne śledztwo i dobra dedukcja. Z nutką humoru i lekkości, przez co książka na pewno jest dobrym wyborem na przyjemny, niezobowiązujący wieczór.

Zwariowany, zakręcony i całkowicie niestandardowy kryminał! Jeśli szukacie czegoś nietuzinkowego, łamiącego wszelkie konwenasne to tylko w tej książce.

🗣 Zabawna struktura, ciekawy bohater, który doprowadzi niejednego czytelnika do łez, a przede wszystkim rozwiązuje trudne zagadki niczym Sherlock Holmes.

🗯 Ciekawi bohaterowi, miła pokręcona fabuła, która w gruncie rzeczy jest bardzo dobra, ale uwaga nie jednego może przyprawić o zawroty głowy!

🗣 Akcja powieści jest dość wartka lecz czasami lekko zwalnia, by zaskoczyć czymś czytelnika.

Samuel, właściciel biura, w którym to odpowiada na pytania swoich klientów ma zespół Aspergera. Sam zastrzega, że nie jest detektywem, zajmuje się tylko odpowiedziami na zadane mu pytania. Niejednokrotnie szukanie odpowiedzi na zadane pytanie, wciąga go w świat kryminalny. Samuel jest wyjątkowym bohaterem. Niezwykle inteligenty, spostrzegawczy, jedynie ma problemy ze zrozumieniem prawdziwego znaczenia niektórych wyrażeń, a także emocji i mimiki twarzy u innych, często traktuje je zbyt dosłownie, co może przysporzyć mu dużo kłopotów. Na szczęście u swojego boku ma wspaniałą kochającą mamę oraz oddaną asystentkę. Czy i tym razem pomogą mu w znalezieniu odpowiedzi na nietypowe pytanie: Kto zabił rzekomego męża?

Zachęcam do sięgnięcia po tę wyjątkową lekturę!

Samuel zarabia na życie odpowiadając na pytania.

Ma zespół Aspergera. Jest zwariowany jak Monk i dociekliwy jak Poirot.

Co może wyjść z tak wybuchowej mieszanki?

Tym razem nasz nieco inny detektyw wraz cudowna panią Janet Washburn będą szukać odpowiedzi na dosyć nietypowe zlecenie.

Klientka prosi o znalezienie odpowiedzi w sprawie jej męża. Otóż chce poznać jego prawdziwą tożsamość. Ponieważ nie bardzo pamięta swój ślub. Kiedy sprawa zaczyna iść do przodu pewnego dnia ciało małżonka leży w ich biurze.

Teraz mają już dwie sprawy do rozwiązania i to nie takie proste.

Czyj to mąż? Czyja żona?

Ja już śledztwo poprowadziłam i zagadkę rozwiązałam.

Była to bardzo przyjemna lektura. Kryminał o zabarwieniu humorystycznym. Samuel od samego początku skradł moje serce. Jego błyskotliwość, a jednocześnie gapowatosc urzekają. Tok myślenia zrozumiały tylko jemu samemu.

To drugi tom z cyklu "Tajemnica Aspergera . Jestem bardzo ciekawa kolejnych przygód naszego "detektywa".