Tajemne życie seksualne kobiet w średniowieczu

Moim zdaniem książka jest całkiem niezła. Obala wszystkie mity, jakoby kobiety średniowiecza miały chodzić bez bielizny, aczkolwiek w pasie cnoty. Z pewnością nie przypominały płci pięknej w obecnym wydaniu, lecz mogły się malować i modniej ubierać. Warunkiem jednak było życie seksualne, którego nie mogła doświadczać wdowa ani dziewica. Było to wielce niesprawiedliwe, gdyż nie wdowy wina, że nią się stała.

Bardzo zaabsorbował mnie fakt rozumowania bycia dziewicą. Im kobiety pozycja była wyższa, tym bardziej ktoś decydował za kogo wyjdzie za mąż. Kiedy i jej przyszły mąż miał wysoką pozycję, wtedy jej cnota była weryfikowana przez zakonnice i położne. Wszystko jeszcze przed ustaleniem rozmów o finansowej stronie transakcji. Zupełnie jakby była towarem, nie człowiekiem. Wtedy też dziewice zwracały się z modlitwą do świętej Agnieszki, by ta ochroniła je przed niebezpieczeństwem.

W książce poznacie kilka rodzajów dziewic, gdyż niektóre poprzez specyfiki po prostu je udawały. Aż nie mogłam uwierzyć w to, że posuwały się nawet do umieszczenia pijawek za wargami sromowymi. Chodziło tu o skrzep krwi, który miał oszukać mężczyznę, jakoby to współżycie było jako pierwsze. Chylę głowę za pomysłowość, aczkolwiek nie wyobrażam sobie, bym miała ją tam trzymać przez całą noc. Bywało bowiem, że wchodziły one nie tam gdzie trzeba...

W książce zobaczycie wszelkie tajniki kobiece, a także przykłady osób, które w ten sposób postępowały. Skąd zdobywały wiedzę w jaki sposób zaspokoić mężczyznę i co było w przypadku, kiedy pojawienie się dziecka nie było przewidziane? Jakie stosowały środki antykoncepcyjne i czy były one skuteczne? Pomysłowość owych istot była dla mnie nadzwyczaj interesująca. Śmiem nawet twierdzić, że jestem w tym totalnym laikiem.

A czy w tamtych czasach były prostytutki? Oczywiście, tylko czy można je porównać do tych z naszych czasów?

Czy kobiety karmiły piersiami, kiedy już porodziły dziecko, czy wolały zachować swoje kształty dla mężów? A może w tej kwestii nie miały w ogóle wyboru?

Poznacie też choroby jakie przenosili drogą płciową i metody by się ich pozbyć.

Podobało mi się to, że zawsze czytałam o jakichś konkretnych przypadkach. Autorka nie rzucała słów na wiatr, tylko dobrze je argumentowała. Nie jest pisana w surowy sposób, nawet czasami niektóre wątki służą dla rozbawienia czytającego

"Zielona suknia", "zrywanie róży", "nawlekanie pierścienia" - o czym mowa? Te pochodzące ze średniowiecza określenia odzwierciedlają ówczesne podejście do seksu: oficjalnie nie mówiło się o nim wprost.

A co mówiło się nieoficjalnie? Jak kobiety tamtych czasów radziły sobie [Adres usunięty]. z ciążą, miesiączką, chorobami wenerycznymi czy antykoncepcją?

Odpowiedzi na te pytania udziela Rosalie Gilbert w swojej książce pt. “Tajemne życie seksualne kobiet w średniowieczu”.

🔸 Pasy cnoty? No co ty! 🔸

Rosalie Gilbert już we wstępie podkreśla, że współczesne powszechne wyobrażenie o średniowieczu jest mocno "podlane" popkulturą, sięgającą jeszcze czasów wiktoriańskich. To stąd wzięły się "romantyczne" historie na przykład o pasach cnoty, których w średniowieczu... nie było.

Autorka sięgnęła do źródeł średniowiecznych w postaci [Adres usunięty]. kronik sądowych, zapisków spowiedników, traktatów naukowych (pisanych także przez kobiety - tak, w średniowieczu!). W swojej książce Gilbert przytacza historie wielu osób, znanych z imienia lub anonimowych. Z opowieści tych tworzy się obraz życia seksualnego - ale także społecznego - kobiet tamtych czasów.

W wiekach średnich pozycja kobiety była ściśle związana z tym czy i jak uprawia seks. Mogła być dziewicą (a więc nie mieć z seksem nic do czynienia), żoną i matką (czyli uprawiać seks w celu płodzenia potomstwa i zachowania zdrowia), wdową (której seks już nie dotyczy) lub ladacznicą (potępioną, uprawiającą grzeszny seks).

🔸 “Czy zrobiłaś to, co czynią niektóre kobiety?” 🔸

W książce znajdziemy rozdziały poświęcone każdej z wymienionych wyżej ról, a także całą masę ciekawostek związanych z życiem seksualnym ludzi średniowiecza. Autorka przytacza między innymi opisy metod na poczęcie potomka określonej płci, polegające na jedzeniu specyfików ze ściśle określonych i bardzo zaskakujących (ze współczesnego punktu widzenia) składników.

Wiele z opisywanych przez średniowiecznych autorów porad wywołuje ciarki... czasem grozy, czasem obrzydzenia. Bo czy wyobrażacie sobie na przykład TAKI afrodyzjak (fragment pochodzi ze średniowiecznego podręcznika dla spowiedników)?

>>Czy zrobiłaś to, co czynią niektóre kobiety? Biorą żywą rybę, wprowadzają ją do pochwy i trzymają tam, aż zdechnie. Potem gotują ją lub smażą i karmią nią swoich mężów, aby silnieć rozpalić miłość małżeńską. Jeśli tak, będziesz odbywała pokutę przez dwa lata w wyznaczone dni.

Uwielbiam książki o średniowieczu i dawnych czasach, więc kiedy tylko znalazłem tą książkę od razu zamówiłem i pochłonąłem w ekspresowym tempie. Czytałem już wiele pozycji historycznych, czy na temat zwyczajów albo codziennego życia, jednak jeszcze nigdy nie miałem w rękach czegoś o takiej tematyce. Autorka opisuje temat seksualności w średniowieczu w sposób ciekawy i miejscami nawet nieco humorystyczny, co sprawia że całość czyta się bardzo dobrze. Ta opowieść o życiu kobiet może niejednokrotnie wprowadzić w zdumienie. Świat pełen zakazów i przekonań typowych dla tamtych czasów nie był wcale taki nudny i szary, jak by nam się wydawało, co idealnie zostało tutaj przedstawione. Oczywiście zostały także poruszone nieco mnie przyjemne tematy związane z seksualnością, dziećmi czy samą ciążą, które miejscami mogą wprowadzić w osłupienie i pokazać, jak duży postęp został zrobiony od tamtych czasów.