Tacet a Mortuis. Elite King's Club. Tom 3

W tej części dużo się dowiadujemy o wszystkim co do tej pory było zagmatfane i nie zrozumiałe dla Madison jak i dla czytelnika. Ogólnie cała seria Elite Kings Club mną zawładneła, dopóki nie skończyłam czytać danego tomu nie mogłam przestać myśleć co tam się jeszcze wydarzy, gorąco polecam całą serie a ja osobiście nie mogę się już doczekać 4 części

Seria z czarnymi okładkami od wydawnictwa Kobiecego jest tym niewytłumaczalnym czymś, co od czasu do czasu staje na czytelniczej drodze każdego mola książkowego. Cyklem tak ciężkim do ujęcia i zdefiniowania, że odczuwalny staje się brak słów. Zaczynając od pierwszego tomu czułam zarówno wstręt, jak i zafascynowanie prozą Amo Jones. A jej pomysł wydawał mi się ciekawy i irracjonalny zarazem. Plusy i minusy Elite Kings Club toczyły ze sobą batalię o moją opinię i choć miałam całe mnóstwo zastrzeżeń, zdecydowałam się sięgnąć po kolejną, trzecią już część. Tak dotarłam do „Tacet a mortus”. Z jakim ukończyłam ją wrażeniem?

ZARYS FABUŁY

W życiu Madison nadszedł czas wielu pytań, na które wciąż nie ma odpowiedzi. Odkrywając powoli kolejne puzzle dotyczące swojej przeszłości, odkrywa także samą siebie. A samotna i zagubiona znajduje ukojenie w ramionach Nate’a, czym wywołuje gniew mrocznego Bishopa. I choć Madison potrafi wskrzesić poczucie zazdrości nie wie, że Bishop ma przygotowaną dla niej niechlubną „niespodziankę” w postaci bolesnego odwetu. Kiedy w życie chłopaka wkroczy zdeterminowana ex, sprawa skomplikuje się jeszcze bardziej.

UFFF, CO ZA DZIEWCZYNA…!

Szukacie bohaterów oryginalnych na wskroś? Macie. Oto oni. Miejcie jednak na uwadze fakt, że odmienność bywa utożsamiana z dziwactwem. Oj tak, bohaterowie Amo Jones z pewnością do standardowych nie należą, więc jest co oceniać i nad czym debatować. Główna postać, Madison, to dziewczyna, która trwa w paszczę lwa. Odważna, a zarazem krucha, mierzy się ze swoją przeszłością szukając ukojenia w męskich ramionach. Uwaga, niejednych. Momentami miałam wrażenie, że Madison cierpi na schizofrenię. Wzdycha do Nate’a, chce go, powstrzymuje się, a potem znowu chce. Kocha Bishopa, choć ma satysfakcję z tego, że uda się jej go zranić. A potem już byle kto, byle z kimś. W końcu w domu pełno jest tak zwanych Królów. Otóż „Co muszę zrobić, żeby ktoś mnie tu zerżnął […] Otacza mnie dziesięciu najgorętszych facetów znanych ludzkości…” to dokładnie jej słowa. „Kicia” szaleje i z pewnością odbija się to także na emocjach czytelnika.

KRÓLOWIE

Tuż obok naszego kobiecego rodzynka pojawia się cała paleta męskich kreacji, a czele których stają Bishop i Nate. Te drugi, mniej pokręcony, jest typem dobrej duszy, przyjaciela, człowieka potrafiącego doradzić i zaopiekować się. Choć nie do końca zawalczyć. W obliczu Bishopa staje się taki malutki. Ten zaś z kolei doprowadza do szewskiej pasji działając wbrew zasadom logiki. Samiec alfa, przywódca, wojownik. Niby kocha, a jednak nie waha się zboczyć z toru. Ma pretensje, choć sam zachowuje się jakże daleko od tego, co poprawne, słuszne i właściwe. Nie brakuje postaci drugoplanowych, które mieszają, mącą i szkodzą. Można byłoby pisać i pisać.

SZALEŃSTWO ZDARZEŃ

W tym momencie ktoś mógłby stwierdzić, że skoro bohaterowie tacy odrealnieni, to po co sięgać po tę książkę? Otóż w tym całym wariactwie i nielogicznej konstrukcji jest coś atrakcyjnego. Nieobliczalne postaci raczej niezachowujące się według standardowych zasad potrafią zapewnić wiele wrażeń. Fabuła może zaskoczyć na każdym kroku i zaskakuje. Ta świadomość zdecydowanie działa na plus, oczywiście pod warunkiem, że po książkę sięga ktoś ukierunkowany na taką powieść i niedoszukujący się wiarygodnej, czy tym bardziej wielce romantycznej lektury. Jest elitarne stowarzyszenie, niebezpieczne, wykraczające poza granice tego, co legalne i dozwolone. Jest przeszłość bohaterki, która dopiero teraz odkrywa kim tak naprawdę była i kim jest. Pojawia się wyraźny wątek miłosny, kontrowersyjny, chwilami bardzo namiętny. Do samego końca nie wiadomo cóż takiego może się wydarzyć. Zwrotów akcji więc nie zabrakło.

STYL

Jeśli chodzi o styl autorki, pomiędzy karty wciąż wkrada się nuta chaosu, choć już nie tak widocznego, jak to było przy okazji pierwszego tomu. Myślę, że autorce udało się wyklarować niektóre kwestie i odpowiedzieć na wiele pytań dręczących zdezorientowany umysł czytelnika. Rozdziały są krótkie, przeładowane dialogami i akcją. Amo Jones stroni od długich opisów, stąd kolejne zdarzenia następują po sobie szybko i trzeba czytać uważnie, by niczego nie stracić i dobrze się orientować.

PODSUMOWANIE

Ci, którzy zrezygnowali z serii po pierwszym, dość kontrowersyjnym tomie, pewnie nie zainteresują się tą recenzją. Ci, którzy dali autorce szansę, trzecią częścią nie będą zawiedzeni bo jest nieco lepsza niż jedynka, choć wciąż nieidealna. Jak już wspomniałam, cały cykl jest niestandardowym i oryginalnym pomysłem dla tych czytelniczek, które odważne w doborze lektur są w stanie przymknąć oko na niedoskonałości i jakże niemoralne zachowania bohaterów. Autorka na pewno ma głowę pełną pomysłów, a dając im upust nie wyznacza sobie żadnych barier. A to zarówno zaleta, jak i wada – w zależności od punktu widzenia i oczekiwań. Na pewno nie jest to zatem książka dla każdego.

[Adres usunięty]

O MATKO!!! Co to jest za książka!!! Powiem Wam, że sama nie wierzę w to, co przeczytałam i nawet nie wiecie, jak mi jest ciężko pisać dla Was tę recenzję. „Tacet a Mortuis” to prawdziwa petarda, która rozsadziła mi mózg. Amo Jones sprawiła, że dzięki tej powieści jeszcze bardziej zakochałam się w serii Elite Kings Club. Po prostu brakuje mi słów, którymi mogłabym Wam opisać tę książkę.

Historia opisana w „Tacet a Mortuis”, przede wszystkim jest bardzo wciągająca, ponieważ czytelnik nie potrafi przestać jej czytać i być wobec niej obojętny. Jednak, aby zrozumieć wydarzenia z tej części serii Elite Kings Club niestety należy przeczytać poprzednie dwa tomy, ponieważ wydarzenia z tej książki są kontynuacją wydarzeń z „Srebrnego Łabędzia” i „Marionetki”. Muszę się Wam przyznać, że ja też na samym początku „Tacet a Mortuis” nie mogłam się w tym odnaleźć, jednak z każdą kolejną przeczytaną stroną wszystko poukładało mi się w głowie i potem było już tylko z górki, chociaż ta książka to prawdziwy rollercoaster.

W „Tacet a Mortuis” pojawiają się nowe postacie, które sprawiają, że ta historia nabiera kolorytu, ponieważ po mistrzowsku ubarwiają one życie postaciom, które poznaliśmy w poprzednich częściach Elite Kings Club. Amo Jones przez całą tę historię powoli odkrywała karty związane z sekretami, które towarzyszą czytelnikowi od „Srebrnego łabędzia”. Do samego końca, coś się dzieję i zostajemy z lekkim niedosytem,

W „Tacet a Mortuis” pojawiło się kilka scen, które według mnie niemiłosiernie się przeciągały. Nawet momentami odnosiłam wrażenie, że rozpraszają one moją uwagę od głównego wątku tej historii. Przypuszczam że w ten sposób Amo chciała podtrzymać napięcie w czytelniku.

Za to podobała mi się dynamika relacji Madison i Bishopa. Powiem Wam, że czytało mi się to naprawdę dobrze, co tyczyło się tej dwójki. Po cichu kibicowałam tym bohaterom i momentami chciałam wykreślić wszystkie te dramaty, które były z nimi powiązane w tej książce. Nawet Madison nie była taka irytująca, jak w poprzednich dwóch częściach, aż nie wierzę, że Wam o tym napisałam 😉 Chociaż nie twierdzę, że nie pojawiło się kilka momentów, gdzie miałam ochotę kopnąć ją w tyłek, aby się ogarnęła.

Sceny erotyczne w tej powieści też nie należą do tych cukierkowych i słodziutkich, więcej jeżeli nie jesteście fanami takich odważnych zachowań, to zdecydowanie odpuście sobie tę książkę.

Trzeci tom jest chyba najlepszy jak dotąd z tej serii choć chaos nadal dominuje. Jest zmiana, mamy już rozdziały nie tylko z perspektywy Madi, poznajemy tu też lepiej Bishopa, jego przeszłość oraz obecne przemyślenia. Madi nadal nie wie czego chce, po odkryciu szczegółów z inicjacji Bishopa, chce się na nim odegrać oczywiście flirtując i nie tylko z innymi. A sam Bishop w tej części doznaje tak drastycznej przemiany z totalnego twardziela ,wręcz psychola, w wielce zakochanego i zadziwiająco troskliwego partnera dla Madi , że aż można gałki oczne urobić od przewracania nimi w trakcie wielu absurdalnych scen.

Dzieje się dużo, aż ciężko nadążyć i nadal trudno się w tym połapać, bo wiele kwestii ponownie jest niedopracowanych, nie dostatecznie wyjaśnionych lub nagle urwanych i niedokończonych. Wszystko wywraca się do góry nogami. Nowe fakty, tajemnice , osoby. Pod koniec jest szok, chwila takiej dezorientacji co się dzieje. Miałam takie wrażenie jak przy filmie Przed świtem 2 jak zaczyna się wizja walki z Volturi . Siedziałam przerażona patrząc jak te wampiry i wilkołaki giną a później się okazało, że to tylko perspektywa. I tu autorka zastosowała podobny zabieg, przy którym byłam przez moment solidnie przerażona. Zakończenie - istne porno... nie wiem czy to było dobre . Całkiem ta Madi mi przez to nie pasuje, ciężko lubić te dziewczynę. Co może chore , chyba Bishopa polubiłam najbardziej i Nate'a.

Nie żałuję, że przeczytałam ale liczyłam na coś innego. Sugerowano mi, że to lepsze od Corrupt. Absolutnie się z tym nie zgadzam. Niestety Amo Jones w moim przekonaniu przegrywa z Penelope Douglas bezdyskusyjnie.

Kolejne tajemnice z przeszłości Madison i te związane z jej własną rodziną zostaną ujawnione, zadając dziewczynie ból, którego nigdy wcześniej nie doświadczyła

Dziewczyna czuje się zdradzona zarówno przez własnych rodziców, jak i Bishopa. Rozumie, że zawsze jest i będzie tylko marionetką w rękach ludzi, którzy ją otaczają.

Tymczasem w życiu Bishopa pojawia się dziewczyna z przeszłości, która ma niego oko.. Madison jest zazdrosna i zraniona, a to prosta droga do popełnienia błędu.

Czy to, co łączyło Madison i Bishopa było prawdziwe? A może to kolejne kłamstwo, w które uwierzyła?

Tak jak podobały mi się poprzednie dwie części, tak ta jeare chyba najgorsza z nich wszystkich.

Historia zaczyna się w tym samym momencie zakończenia tomu drugiego. Co więcej, w książce znajduje się ostatnie kilka stron z romu drugiego, więc jeśli ktoś zapomniał, co się działo, to bardzo szybko sobie przypomni i to nadrobi.

Więcej na: [Adres usunięty]