Szukając szczęścia

"Szukając szczęścia" Kamila Mitek

Główną bohaterkę tej książki, Annę, poznałam w "Pomóż mi kochać" czyli pierwszej części o strażakach Dorocie i Ryśku. Ta książka jest jej kontynuacją.

Autorka skupiła się tym razem na psycholog dziecięcej, "spotkanej" przeze mnie już wcześniej na obozie dla trudnej młodzieży. Zgodnie z przysłowiem, że "szewc bez butów chodzi", Anna pomaga innym, ale sama nie potrafi uwolnić się z toksycznego związku z Janem (poznanym też w poprzedniej części). Jan po bliższym poznaniu nie wzbudził mojej sympatii, choć wcześniej wydawał się pozytywną postacią. Tutaj mnie do siebie bardzo zraził.

Podobała mi się za to wewnętrzna walka bohaterki, jej próby zrozumienia i przepracowania własnych emocji, a także odkrywanie rodzinnych tajemnic. Autorka również doskonale oddała realia szkolne i problemy dzieci i młodzieży. Widać tu głęboką wiedzę i przygotowanie autorki w temacie psychologii i pedagogiki oraz znajomość środowiska, o którym pisze.

Myślę, że warto poznać tę historię.

Polecam ją wszystkim, którzy szukają w książce zarówno ważnych społecznie tematów, jak i szczypty humoru. Bo są tu też sytuacje prowokujące do śmiechu, mimo że pod powierzchnią kryją się trudne i bolesne doświadczenia.

Nie jest to powieść tylko o miłości i związkach, ale przede wszystkim o samopoznaniu i poszukiwaniu swojego miejsca w świecie. Porusza ważne i aktualne problemy. Skłania do refleksji nad własnym życiem i relacjami z innymi ludźmi.

Dajcie szansę Annie i jej historii. Ja polecam.

" Szukając szczęścia" Kamila Mitek

Poznajcie Annę Nowak, główną bohaterkę najnowszej książki Kamila Mitek Autorka „Szukając szczęścia”, o której chcę wam pokrótce opowiedzieć. Anna, jak każdy z nas pragnie być szczęśliwa. Niestety w momencie, kiedy my czytelnicy przystępujemy do lektury powieści, a tym samym wkraczamy w jej życie, wszystko wskazuje na to, że szczęście zapomniało adresu, pod którym może ją spotkać. Właśnie straciła możliwość zatrudnienia w ośrodku wychowawczym, na którym, jako że jest psychologiem dziecięcym, bardzo jej zależało. Jakby tego było mało, tym który odebrał jej wymarzone stanowisko pracy, okazał się były partner Jan Dobroń, z którym bezskutecznie stara się zerwać wszelkie relacje. Środki na koncie bankowym są bardzo skromne, a lista wydatków staje się coraz dłuższa. Ciężka sytuacja finansowa skłania Anię do przyjęcia posady psychologa w szkole podstawowej. Nowa praca nie napawa kobiety entuzjazmem. Jest zdecydowanie poniżej jej zawodowych celów, a już na pewno posiadanych kwalifikacji. Jawi się jej jako nudna i mało ambitna. Już wkrótce przekona się, jak bardzo myliła się w swoich osądach. Niespodziewanie dla siebie samej na prośbę koleżanki podejmuje się także poprowadzenia grupy wsparcia dla dorosłych.

Ci z was, który choć trochę znają twórczość autorki i ją samą na pewno wiedzą, że podobnie jak bohaterka jej najmłodszego literackiego dziecka, ona również jest psychologiem. Czytając książkę mamy możliwość poznać niejako kulisy tego ciekawego, ale i niezwykle odpowiedzialnego zawodu, na płaszczyźnie, których zostajemy skonfrontowani z bardzo życiowymi, trudnymi problemami. Zarówno osób dorosłych, które na sesje terapeutyczne do Ani przychodzą z bagażem swoich życiowych doświadczeń, jak i przeżyć, jak również dzieci, które nierzadko mimo swojego młodego wieku zmagają się z problemami, którym nam dorosłym trudno byłoby sprostać. Środowiska i rodziny, z których się wywodzą, wymusiły na nich konieczność szybkiego dorastania i szukania swojej życiowej drogi. Ukształtowani przez niepoprawne wzorce młodzi ludzie, często pozostawieni samym sobie skrywają własne uczucia i potrzeby za zasłoną buntu. W dzisiejszych czasach współczesna szkoła ma się nijak do tej, którą pamiętają osoby dorosłe. Dziś to właśnie przed szkołą, więc między innymi przed naszą Anią jako psychologiem stoi niezwykle ważne i odpowiedzialne zadanie, aby dotrzeć do tych młodych ludzi, wskazać im właściwą ścieżkę, którą powinni podążać, służyć wsparciem i ofiarować pomocą.

Ania jest przykładem psychologa z powołania, który problemom swoich podopiecznych ze szkoły, jak i dorosłym klientów z grupy wsparcia poświęca swoją całą uwagę i pełne zaangażowanie. Dzięki temu, że problemy, z jakimi każdy z nich się zmaga, są bardzo autentyczne i życiowe wielu czytelników będzie identyfikowało się z nimi, co sprawi, że odnajdą w czytanej historii cząstkę siebie, a refleksje płynące z tej niezwykle wartościowej, przepełnionej życiową mądrością książki przeniesie na płaszczyznę własnego życia. Jak możemy przeczytać na okładce książki ma ona terapeutyczny wymiar i tak rzeczywiście jest. Nie każdy z nas jest gotów na to, aby uczęszczać na terapię do specjalisty, więc jestem ogromnie wdzięczna autorce, że zdecydowała się napisać, tak potrzebną myślę, że każdemu z nas powieść, której przeczytanie jest przeprowadzoną w bardzo ciekawy i przystępny sposób terapią samą w sobie.

Dzięki temu, że Anna pracuje zarówno z dorosłymi, jak i z dziećmi, każdy, kto sięgnie po tę książkę, do czego już teraz gorąco zachęcam i namawiam, będzie miał możliwość spojrzeć na problemy młodych ludzi z zupełnie innej perspektywy i dostrzec je w innym świetle. Natomiast nam dorosłym uświadomi, że jesteśmy tylko ludźmi i mamy prawo popełniać błędy. To, co jest wielkim atutem tej książki to fakt, że pisarka nawet przez chwilę nie osądza wyborów i decyzji swoich bohaterów. Wręcz przeciwnie, poprzez budowanie relacji Ani z każdym z nich stara się ich zrozumieć i poprowadzić tak, aby znaleźli w sobie odwagę, by zacząć wszystko od nowa i odkryli, gdzie tak naprawdę skrywa się to upragnione szczęście i co jest jego istotą.

Ania wie, jak pomóc innym odkryć siebie na nowo i pomóc im odnaleźć prawdziwe szczęście, ale niestety nie potrafi pomóc sobie. Oczywiste jest, że łatwiej jest radzić i dawać innym wskazówki na bardzo często krętej drodze do szczęścia aniżeli sobie, kiedy w grę wchodzą własne uczucia i emocje. Bo to właśnie w uczuciach do Jana tkwi jej problem. Mimo że się rozstali, ona nie umie przestać go kochać. Wie, że to uczucie ją niszczy, gdyż dla mężczyzny stało się narzędziem manipulacji dla jego własnych korzyści, ale nie potrafi odpuścić. Dlaczego dobrowolnie godzi się na ból, który Jan jej zadaje, wracając do niej niczym bumerang, ale tylko wtedy, kiedy sam tego potrzebuje? Anna chce znaleźć odpowiedź na to tak ważne dla niej pytanie, cofając się do przeszłości swojej rodziny i odkrywając wiele niewyjaśnionych spraw i nieznanych sobie faktów. O tym jednak musicie przeczytać już sami. Jak możemy przeczytać w opisie książki, Ania poznaje pewnego mężczyznę. Jest dla niej intrygującą zagadką, Nic więcej nie zdradzę ponadto, że ma on swoją głęboko skrywaną tajemnicę. Sprawdźcie koniecznie, czy Ania znajdzie w sobie siłę, by wyrwać się władzy niewidzialnej mocy, która ciągnie ją do Jana i poddać się zmianom, jakie szykuje dla niej los.

„Szukając szczęścia” to książka bardzo potrzebna społecznie, którą powinien przeczytać każdy z nas. Każdy niezależnie od wieku, sytuacji życiowej i ciężaru dźwiganego na barkach się w niej odnajdzie i znajdzie, coś wartościowego dla siebie, czego akurat w danym momencie życia potrzebuje. A to z racji, jak się przekonacie bardzo szerokiego wachlarza poruszanych w niej problemów. To zajmująca i mocno angażująca czytelnika opowieść opierająca się na wielu skomplikowanych relacjach międzyludzkich, a także schematach wyniesionych z życia rodzinnego, które niejednokrotnie kształtują nasze zachowania oraz postrzeganie siebie, już jako dorosłych ludzi. Myślę, że już wiecie, iż warto sięgnąć po ten tytuł. Niech jednak wybrzmi fakt, że jest to taka książka, do której wraca się za każdym razem, kiedy potrzebujemy impulsu, by odzyskać wiarę w siebie i nadzieję na lepsze jutro. To, które zawsze otwiera przed nami szansę na zmiany. Jednocześnie niezależnie od tego, ile razy po tę powieść sięgniecie, zawsze wszystko, o czym w niej przeczytacie, będzie aktualne i ponadczasowe.

Na zakończenie mam dla was radę, aby mimo iż książkę czyta się lekko, łatwo i przyjemnie, nie spieszcie się z jej czytaniem. Zatrzymajcie się na chwilę, aby przemyśleć przesłanie, które skrywają jej karty, docenić mądrość z niej płynącą oraz dać sobie czas na to, aby lektura dotarła wprost do waszych serc. Wówczas niemalże na własnej skórze poczujecie, jak duży wpływ książka na was wywarła.

Ania, psycholog pracująca z dziećmi i młodzieżą, zostaje zatrudniona w szkole podstawowej. Początkowa niechęć kobiety, by pracować w placówce szkolnej, z czasem przeradza się w zaciekawienie tym nowym miejsce, które nie jest wcale tak nudnym, jak się wydawało. Psycholog szkolny ma ręce pełne roboty, a młodzi ludzie mierzą się często z problemami, które mogą mieć wagę śmierci i życia. Jednocześnie kobieta przejmuje grupę wsparcia, pod nieobecność koleżanki. Raz w tygodniu prowadzi sesje, które z czasem stają się dla niej, jak i dla uczestników miejscem, gdzie wreszcie mogą być sobą, bez oceniania. Pewnego dnia na spotkanie przychodzi mężczyzna, który odmieni życie Ani. Jednak skrywa on pewną tajemnicę...

"Szukając szczęścia" to piękna, poruszająca opowieść o nadziei, o zmianach, o nieustannej walce o siebie. Tak jak czytamy na okładce, jest to terapeutyczna powieść. I zgadzam się z tym stwierdzeniem w stu procentach. Problemy młodych ludzi, które zostały poruszone w tej historii, to sytuacje, które dzieją się każdego dnia. Być może nie jedna osoba czytając tę powieść, będzie mogła odnieść ją do swojego życia. Autorka wyciąga rękę do czytelnika, wskazując drogę jaką warto podjąć by zawalczyć o siebie, by wyrwać się z toksycznych relacji, czasem udać się do terapeuty bez obaw i wstydu, oraz by nie zamykać oczu na dramat młodego człowieka, który z pozoru może wydawać się jakąś fanaberią.

Bardzo polecam wam książkę "Szukając szczęścia". Przekonacie się, że choć te poszukiwania bywają bolesne i trudne, to zawsze czeka na nas jutro, a wraz z nim nowa nadzieja.

Opowieść o młodej kobiecie, psycholożce, która od lat pomaga innym – i teraz nadszedł czas, by pomogła również samej sobie. Książka z wartościowym wątkiem psychologicznym – ujmuje empatią, realizmem i trafnym spojrzeniem na problemy dorosłych oraz kryzysy zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży. Historia, która zagłębia się w zawiłości ludzkich uczuć, relacji i doświadczeń, często tych najtrudniejszych, najbardziej bolesnych. Kamila Mitek pisze o miłości, przyjaźni, rodzinnych tajemnicach, stracie i tęsknocie. O wewnętrznej sile, którą mamy w sobie, patrzeniu z nadzieją w przyszłość, gotowości do zmian i nowych początkach. I przede wszystkim o samopoznaniu, wsłuchiwaniu się w głos własnego serca – świadomości, że czasami musimy podjąć najtrudniejszą decyzję, by móc pójść ze swoim życiem naprzód; że szczęście zależy od nas samych – mamy je w sobie. Chętnie poznałabym dalsze losy Anny – to bohaterka, z którą łatwo nawiązać nić sympatii.

Często zastanawiamy się, czy istnieje jakiś klucz do bram szczęścia. Prawda jednak jest taka, że to my sami musimy o nie zadbać (choć tak ulotne), nie bać się poszukiwać, błądzić, popełniać błędów. Ważne, by potrafić wszystko przemyśleć, wyciągnąć odpowiednie wnioski, by w przyszłości nie dopuścić do niechcianych wydarzeń. Wcale nie musimy być idealni. Pracując nad sobą, powinniśmy skupić się na poznawaniu siebie, swoich mocnych stron, ale i ograniczeń. Równie istotna jest świadomość, co możemy i co chcemy zmienić. 

Bohaterka książki pracuje jako psycholog dziecięca oraz prowadzi grupę wsparcia dla dorosłych, więc na co dzień ma styczność z wieloma problemami. Logiczne jest zatem, że Anna powinna umieć poradzić sobie z własnymi problemami. Uwikłana w dziwną relację z Janem, nie potrafi zerwać z nim kontaktów. 

Kamila Mitek (również pracująca jako psycholog) stara się nakreślić nam, z jakimi trudnościami mierzą się dziś ludzie, dzieci, młodzież oraz przedstawić kulisy pracy psychologa. W moim odczuciu wyszło jej to nadzwyczaj dobrze. Szczególnie zainteresowało mnie to, z jakimi problemami styka się szkolna młodzież. Jest to np. przedwczesne dorastanie, potrzeba akceptacji oraz sporo innych trudności i wyzwań, które nierzadko przerastają ich siły.

Wspomniany przeze mnie na początku motyw szczęścia, jest szeroko rozwinięty. Szczęścia poszukuje nie tylko Anna, ale i inni bohaterowie, co okazuje się bardzo interesujące. Byłam bardzo ciekawa, komu się to uda, jakie po drodze będzie musiał pokonać przeszkody oraz jakie podejmie decyzje. Co do zakończenia, to muszę przyznać, iż nie tego się spodziewałam... Jednak jest bardzo realne.

Dodam, iż Annę i innych bohaterów możemy znać z wcześniejszej powieści autorki zatytułowanej "Pomóż mi kochać". Fajnie było sprawdzić, co u nich słychać. Jednakże obie te książki można czytać jedna po drugiej lub niezależnie od siebie.

"Szukając szczęścia" to pełna emocji, tajemnic i niedopowiedzeń wartościowa lekcja życia dla każdego. To powieść, w której, mimo iż znajdziemy mnótwo problemów, to tchnie ciepłem, dobrocią i nadzieją. Przede wszystkim nadzieją i inspiracją do zmian. Poznajcie terapeutyczną moc tej historii!

Lato to czas, kiedy częściej sięgam po lżejsze lektury, takie jak komedie czy obyczajówki. "Szukając szczęścia" idealnie się ten mój wakacyjny trend wpisuje. Zaciekawiła mnie też opis książki i jej terapeutyczna rola, ponieważ wcześniej nie spotkałam się z terapeutyczną obyczajówką.

Anna Nowak jest psychologiem dziecięcym. Właśnie stara się o wymarzoną pracę w zamkniętym ośrodku wychowawczym. Posadę niestety dostaje jej były partner (chociaż partner to za duże słowo), Jan. Anna z braku innych ofert zatrudnia się w szkole podstawowej. Sądzi, że ta praca nie będzie wiązała się dla niej z żadnymi wyzwaniami i będzie najzwyczajniej w świecie nudna. Czy tak jest w rzeczywistości?

Poza problemami z pracą Anna zmaga się też z uczuciem do Jana, który lubi wykorzystywać jej słabość do niego. Czy aby zapomnieć o starej miłości, potrzebna jest nowa? Czy Anna uporządkuje własne uczucia i życie?

"Szukając szczęścia" to pierwsza książka Kamili Mitek, jaką miałam okazję przeczytać. Myślę, że nie ostatnia. Autorka ma bardzo lekkie pióro. Książkę czyta się przyjemnie, a lektura można powiedzieć, że jest kojąca.

Historia Anny i jej pracy jest ciekawa. Przedstawiona bardzo realnie i nawiązująca do aktualnych problemów wśród młodzieży i nie tylko. Anna jest psychologiem, ale jest też człowiekiem. Mierzy się z własnymi problemami i uczuciami. Chociaż wie, że Jan to nie jest dobry materiał na partnera, przynosi jej tylko ból, smutek i rozczarowanie, to nie potrafi się z tej relacji wyplątać. Jednak wsparcie przyjaciół i praca nad sobą pozwalają jej przejrzeć na oczy. Czy to wystarczy?

Również praca Anny rzuca jej wiele wyzwań i problemów. Uczniowie z depresją, problem agresji, alkoholizmu i praca z ich rodzicami, sprawiają, że psycholog musi czasem nagiąć zasady. Nic nie jest tylko czarno białe. Poza pracą w szkole Anna prowadzi też grupę wsparcia dla dorosłych. Rozmowy w trakcie ich spotkań skłaniają do refleksji również czytelnika. Jak wygląda moje życie, relacje z bliskimi, co mogłabym poprawić? Z taką książką się jeszcze nie spotkałam.

Najnowsza książka Kamili Mitek to historia o poszukiwaniu szczęścia, o szukaniu własnej drogi i własnego miejsca. Autorka daje wskazówki jak do tego szczęścia dotrzeć. Najważniejsze to pokochać siebie. Nie uzależniać swojego szczęścia od innych.

"Żaden człowiek nie da mi szczęścia, jeśli samodzielnie nie zbuduję go w sobie."

Anna jest psychologiem dziecięcym z powołania. Poznajemy ją w momencie, kiedy wymarzoną pracę w ośrodku wychowawczym zmiata jej sprzed nosa jej były partner. Były i powracający jak bumerang, ale zdecydowanie toksyczny, od którego Anna próbuje się uwolnić.

Anna dostaje posadę w szkole podstawowej i z czasem odkrywa, że to jest jej powołanie. Okazuje się, że wbrew jej oczekiwaniom nie jest to nudna praca od 9 do 5. Pomaga dzieciom i dorosłym. Poświęca się pracy całkowicie, czasem na granicy etyki zawodowej. Podczas sesji w grupie wsparcia dla dorosłych poznaje mężczyznę, który pomoże jej zapomnieć o toksycznym kochanku i daje nadzieję na normalny związek… czy aby na pewno? Czy jest gotowa na zmiany? Czy udźwignie ciężar sekretu wybranka?

Jeszcze nigdy nie czytałam powieści obyczajowej o takim terapeutycznym wydźwięku. Wspaniała powieść o nowych początkach, poznawaniu siebie, konieczności zmian w życiu.

Na koniec cytat, który zapamiętam na długo:

„Zrozumiałam także, że życie zawsze przynosi coś dobrego. Ta myśl napełniła mnie nadzieją i wiarą. Dodała energii i wyzwoliła od przymusu gonienia za czymś nieuchwytnym. Dotarło do mnie, że to nie związek z mężczyzną miał zapełnić pustkę w moim sercu i dać mi poczucie spełnienia. Wiele znanych historii uczy nas, że szczęście można odnaleźć tylko w relacji z drugim człowiekiem. Wreszcie odkryłam coś innego. Żaden człowiek nie da mi szczęścia, jeśli samodzielnie nie zbuduję go w sobie.

Puste miejsce w moim sercu mogę sama wypełnić miłością. Ja jestem miłością.”

Bardzo polecam!

„Szukając szczęścia” to powieść obrazująca troski codzienności. To historia poruszająca różnorodne problemy, od toksycznych relacji, poprzez depresję, agresję, manipulacje, na braku zrozumienia kończąc. To poszukiwanie szczęścia, które niezwykle ulotne jest tak bardzo potrzebne do życia. W końcu to książka, która daje nadzieję. Nadzieję na szczęśliwe życie, na miłość i na zaakceptowanie siebie.

Anna psycholog dziecięca, marzy o pracy w ośrodku wychowawczym. Jak się okazuje wymarzona praca od której dzielił ją zaledwie krok nie jest dla niej. Zatrudniony zostaje jej były partner życiowy - Jan. I choć praca w szkole wydaje się mało ambitnym zajęciem, Anna przyjmuje posadę psychologa. Ku jej zdziwieniu dzieciom i młodzieży potrzebna jest ogromna pomoc, a ta praca podsuwa nowe doświadczenia. Dodatkowo w zastępstwie prowadzi zajęcia wsparcia dla grupy dorosłych i poznaje kogoś, kto choć skrywa pewną tajemnicę, mocno zakotwicza się w jej sercu… Czy Annie uda się pozamykać stare sprawy by otworzyć się na nowe doświadczenia? Czy przeszłość nieustannie będzie kładła się cieniem na jej przyszłości?

Choć akcja książki nie pędzi, a zdecydowanie toczy się niespieszne, fabuła potrafi zaintrygować. Autorka celowo manewruje myślami czytelnika, pozwala mu na stworzenie swoich własnych wizji dotyczących bohaterów po to, by niejednokrotnie go zaskoczyć. Spowodować nie tylko zdziwienie, ale też pojawienie się całej palety emocji. To historia utkana majestatycznie i pozwalająca czytelnikowi na odpoczynek podczas jej lektury, przy czym zapewniająca różnorodne uczucia. Co ważne niepozbawiona została życiowej mądrości i nadziei na lepsze jutro…

Czy skorzystalibyście z pomocy terapeuty gdybyście tego potrzebowali? Czy wizyta u psychoanalityka stała się normalnością?

Ania Nowak to oddana swojej pracy psycholożka dziecięca. Jej plan na objęcie stanowiska w zamkniętym ośrodku wychowawczym rujnuje Jan Dobroń - jej wielka, niespełniona miłość. Z braku funduszy podejmuje pracę psychologa w szkole podstawowej. Praca, która miała być tylko źródłem utrzymania, daje Ani wiele satysfakcji. Jak terapeutka upora się ze swoimi prywatnymi problemami? Kogo spotka na swoje drodze?

Pani Kamila Mitek w zawoalowany sposób, poprzez historie swoich bohaterów, przekazuje nam mnóstwo porad o podłożu terapeutycznym. Anna - jej główna heroina - wspiera dzieci w kryzysie psychologicznym: ofiary przemocy rówieśników oraz patologii w rodzinach. Pracuje też jako terapeutka w grupie wsparcia osób dorosłych.

"Szukając szczęścia" to powieść bardzo prawdziwa i życiowa. Bez przesadzonej dramaturgii opowiada o ważnych, często bolesnych sprawach przekazując w ukryty sposób terapeutyczne metody na radzenie sobie w takich sytuacjach. Miłość pozbawiona jest tutaj lukru i naiwnych wzdychań, jest po prostu normalna, a nie wymyślona na potrzeby książki.

Bonusem dodatkowym jest pewna tajemnica dotycząca głównej bohaterki, która zostanie odkryta na końcu książki i wręcz zwali czytelnika z nóg.

Autorka stworzyła grono ciekawych bohaterów. Bardzo polubiłam przyjaciółki Anki, szczególne Zochę; jej występ na szpilach w barze jest mistrzostwem świata - uśmiałam się do rozpuku.

Powieść czyta się płynnie, z przyjemnością. W czasie lektury i po niej popada się w refleksję na różne tematy i to jest chyba największa wartością tej książki.

"Szczęście sprzyja śmiałym" Jak myślisz? Czy szczęściu trzeba czasem pomóc? Coś w tym jest. Nie od dziś wiadomo, że do odważnych świat należy i że życie, pomimo wielu zawirowań i burz, zawsze przynosi coś dobrego.

O tym przekonała się Anna Nowak, bohaterka powieści "Szukając szczęścia".

Ania to psycholog dziecięca, która pragnie podnieść swoje kwalifikacje i poczuć jeszcze większą satysfakcję ze swojej pracy. Ma zamiar zatrudnić się w zamkniętym ośrodku wychowawczym, jednak upragniona pracę dostaje jej były partner - Jan, z którym wiąże ja toksyczna więź. Mężczyzna wodzi ją za nos, bawi się jej uczuciami i nie ma co ukrywać, to perfidny egocentryk.

Ostatecznie kobieta decyduje się na przyjęcie posady psychologa w szkole podstawowej. Sceptycznie nastawiona do tej pracy, po czasie uznaje, że zajęcie to daje jej wiele satysfakcji i wcale nie wydaje się ani nudne, ani mniej ambitne.

Dodatkowo na prośbę koleżanki, prowadzi w zastępstwie grupę wsparcia dla dorosłych.

Na kartach powieści poznajemy stopniowo problemy uczniów oraz ich rodziców, ale też dorosłych ludzi ze wspomnianej grupy wsparcia.

Autorka wnikliwie przedstawia emocje i trudności, tworząc realistyczny obraz życia, wraz z jego wzlotami i upadkami. Rozterki bohaterów są nieodłącznymi elementami ludzkiego istnienia i czasem też trudno podjąć decyzję, gdy serce i rozum podpowiadają różne ścieżki.

"Szukając szczęścia" to książka, w której wydawca zapewnia, że jest to obyczajowa powieść terapeutyczna o poznawaniu siebie i wytyczaniu nowych ścieżek w życiu. To prawda! To mocna i pouczająca lektura. To bardzo ważna książka dla ludzi, którzy borykają się z różnymi problemami i przeżyciami. Poruszane są w niej takie tematy jak:

*toksyczna relacja

*depresja wśród młodzieży szkolnej

*psychologia dziecięca

*problemy dzieci i ich rodzin

*poznawanie siebie i swoich potrzeb

*głęboka przyjaźń

*pragnienie miłości i szczęścia

*relacje międzyludzkie

"Szukając szczęścia" to książka pełna miłości, ciepła i dobra, mądrości i uśmiechu mimo, że porusza tematy trudne. To także refleksja nad swoim życiem, wyborami, ale również relacjami z nastolatkami. Chwyta za serce i funduje wzruszenie. A co najważniejsze, ta powieść uczy jakich błędów nie popełniać, że warto słuchać i przyglądać się swoim pociechom, swoim bliskim. Warto rozmawiać i nie bagatelizować problemów. Uczy jak odpuszczać miłość, której nie ma. Bo odpuszczenie nie oznacza przegranej. Czasami to jedyna słuszna droga, niezbędna do osiągnięcia szczęścia. A im bardziej będziesz siebie szanować i lubić, tym trudniej będzie Cię skrzywdzić. Bo miłość do samego siebie i samoakceptacja jest gwarantem szczęścia. Serdecznie zachęcam do lektury.

Miała mieć posadę w ośrodku wychowawczym, zamiast niej zatrudniony zostaje Jan. Mężczyzna, którego chyba wciąż kocha. Pozostaje jej jedynie praca szkolnego psychologa. Przyjęta z braku innych możliwości okazuje się całkiem sporym wyzwaniem, podobnie jak problemy, z którymi zmaga się młodzież. Ania jeszcze nie wie, że to dopiero początek zawirowań w jej życiu. Będzie musiała stawić czoła nie tylko burzliwym podopiecznym i ich rodzicom, ale także uczuciom i przeszłości.

Kamila Mitek opowiada historię kobiety na zakręcie, która walczy o szczęście. Będzie to walka pełna trudu, bo gdzie się nie ruszy, albo nie spojrzy tam czekają na nią kolejne przeciwności. Przyjdzie czas, aby zawalczyć o zdrowie, a nawet życie uczennicy i uporządkować uczucia do Jana. Kiedy natomiast zacznie grzebać w przeszłości rodziny, ta sama ją nieoczekiwanie odnajdzie i przewróci wszystko do góry nogami.

Autorka ma wyjątkowy dar do snucia z pozoru spokojnych i niespiesznych historii, w których jednocześnie cały czas coś się dzieje. Zdecydowanie nie są nudne czy powolne, ale podczas lektury pozwalają na chwilę wytchnienia od codziennego pędu, zachęcają do refleksji i stawiają pytanie „Co ty byś zrobił na miejscu bohatera/bohaterki?”.