Szkoła niemieckich narzeczonych

Hanna po śmierci matki, trafia pod dach swojego wujostwa. To tu pod ich opieką dziewczyna ma stać się kobietą. Zamknięta w złotej klatce, wie że każde nie wykonane polecenie czy złe zachowanie odbija się na jej rodzinie.

Chodź stryj i jego żona dbają o dziewczynę to nie może ona mieć własnego zdania, nawet wtedy kiedy znajdują jej męża, który okazuje się wysoko postawiony oficer SS.

Jednak zanim trafi pod dach przyszłego męża ten musi upewnić się że dziewczyna będzie godną niego żona.

I tak zostaje odesłana do budzącej grozę, szkoły narzeczonych, gdzie nauczy się wszystkiego czego wymagają od nie tacy mężczyźni jak jej przyszły mąż.

Tilde jest utalentowaną krawcową, jednak jej życie nie jest łatwe. Berlin to nie miejsce dla kobiet o takim pochodzeniu jak ona. Kobieta musi stawić czoła przeciwnością losu i zawalczyć o przetrwanie. Lecz nie tylko swoje.

Historię tych dwóch kobiet splotą się ze sobą, dodatkowo pojawi się jeszcze Klara która dopełni całości.

,,Szkoła niemieckich narzeczonych" to książka pełna emocji, porusza i skłania do przemyśleń. Miłość, strach, bezsilność i nadzieję że pozwalają się oderwać od tej historii która pozostaje bardzo długo w naszej pamięci.

Czyta się ją lekko i szybko chodź nie powiem czegoś mi w niej brakło tylko sama nie wiem czego, może tego że dziewczęta do szkoły trafiają na koniec książki a liczyłam że to będzie historia właśnie z tej szkoły. Nie powaliła mnie na kolana ale i nie zapomnę o niej długo.

Myślę że każdy powinien sam ją przeczytać o wyrazić swoje zdanie.

Na koniec dodam że to debiut autorski który jest naprawdę dobry.

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🏵 "Szkoła niemieckich narzeczonych" to niezwykle emocjonująca historia pokazująca życie w Niemczech w 1938 roku tuż przed i w czasie drugiej wojny światowej.

🏵 Hanna po śmierci matki zostaje przygarnięta przez stryjostwo, którzy obsypują ją drogimi prezentami i chcą dobrze wydać za mąż. Choć nowe życie mimo luksusów nie bardzo jej odpowiada, dziewczyna nie chce wyjść na niewdzięczną i robi wszystko o co ją proszą. Poznaje Klarę z którą się zaprzyjaźnia, jednak gdy na jej drodze pojawia się wysoki rangą oficer SS ich przyjaźń zostaje wystawiona na próbę.

Hanna jest pół żydowką, pół niemką, wraz z matką prowadzi zakład krawiecki, i dzięki temu poznaje Klarę a później Hannę.

Losy trzech kobiet splatają się ze sobą i pomimo, iż są zupełnie różne, to każda z nich ma swoje plany i marzenia.

Czy Hanna będzie szczęśliwa w aranżowanym małżeństwie?

Czy Klara spełni swoje marzenie, czy podporządkuje się rodzicom?

Jak potoczą się losy Hanny, i czy przetrwa wojnę?

🏵 Nie spodziewałam się, że ta książka tak mną wstrząśnie i poruszy. Myśląc o drugiej wojnie światowej nigdy nie zastanawiałam się, jak społeczeństwo niemieckie zapatrywało się na rządy Hitlera, oraz nie miałam pojęcia jak bardzo ograniczył on życie kobiet nie pozwalając im wykonywać niektórych zawodów, oraz sprowadzając ich życie do domu oraz wydawania na świat dzieci. W naszych czasach trudno to sobie wyobrazić, kobiety mają równe prawa i często zarabiają więcej niż mężczyźni.

Czytając tą książkę czułam mnóstwo emocji: strach, bezsilność, złość, zrezygnowanie, chęć walki, a koniec niezwykle mnie wzruszył i aż miałam łzy w oczach. Jest to naprawdę wspaniała choć bolesna historia, i dla wielbicieli książek o tematyce wojennej będzie prawdziwą gratką.

Rok 1939. Niemcy. Czasy, gdy rola kobiety sprowadzała się do bycia żoną swojego męża i usługiwania mu. Czasy, kiedy funkcjonały szkoły mające przygotować kobiet do bycia idealnymi żonami nazistów. Czasy, gdzie poniżanie kobiet było czymś normalnym i cieszyło się akceptacją społeczeństwa. Czy w takich czasach bohaterki odnajdą szczęście i siłę, aby walczyć o swoje prawa?

Uwielbiam książki, których akcja rozgrywa się za czasów II wojny światowej. Jednak muszę przyznać, że „Szkoła niemieckich narzeczonych” to coś zupełnie wyjątkowego.

Autorka stworzyła fabułę, która wciąga od pierwszych stron. Podkreśla jak ważne były kobiety dla Nazistów i jak ważne było, aby zachowywały się one w określony sposób. Szkoły dla narzeczonych miały stworzyć kobietę idealną, która straci pewność siebie i wolę walki o swoje dobro. Miała przygotować kobiety uległości wobec swoich mężów i usługiwania im w określony sposób.

Bohaterowie zostali wykreowani genialnie. Są bardzo wyraziści. Bije od nich prawdziwy realizm. Hanna i Tilde to swoje przeciwieństwa. Prowadzą rożny styl życia, mają rożne pochodzenie, jednak wzajemne wsparcie jakie je połączyło to coś niesamowitego. Ich przyjaźń jest motorem napędowym całej powieści. Czytanie o ich emocjach sprawiało momentami, że czułam się jakbym czytała czyjś pamiętnik. Nie brakowało w tych momentach wielu emocji, które powodowały, że utożsamiałam się z kobietami.

„Szkoła niemieckich narzeczonych” to książka, która bardzo mnie zaskoczyła. Jak nie lubię dzielić książek na kategorie męskie i kobiece to muszę przyznać, że ta zdecydowanie jest dla płci pięknej. Przede wszystkim dlatego, że uświadamia kobietą jaką moc ma nasza przyjaźń. Polecam Wam tę pozycję z całego serducha!

„Szkoła niemieckich narzeczonych” Aimie K. Runyan to piękna i wzruszająca opowieść o sile kobiecej przyjaźni z historią w tle. Autorka przenosi nas do Berlina w latach 1938 – 1939. Ukazuje dramatyczne losy dwóch Niemek stojących u progu dorosłości i półkrwi Żydówki, uzdolnionej krawcowej, przyjaciółki i nauczycielki jednej z nich.

Ta rozpisana na dwa głosy powieść przybliża czytelnikowi problemy z jakimi musiały mierzyć się niemieckie kobiety w przededniu wybuchu II wojny światowej. To z jednej strony opowieść o walce o przetrwanie w czasach skażonych nazistowską ideologią rasową, z drugiej – ukazanie dramatu młodych, ambitnych, inteligentnych Niemek zmuszonych do porzucenia marzeń i aspiracji zawodowych, aby sprostać roli idealnej żony wysoko postawionego nazisty.

Runyan snuje niespieszą opowieść o kobiecej solidarności, w czasach wybitnie kobietom nieprzychylnych, sprowadzających je do roli uległych i posłusznych mężowi żon, wzorowych gospodyń domowych i matek. Pierwszoosobowa narracja prowadzona z dwóch perspektyw pozwala niezwykle głęboko wniknąć w świat uczuć i emocji bohaterek – narratorek. Z łatwością można się z nimi utożsamiać. Przyjaźń, która mimo początkowej nieufności, niechęci i zazdrości, połączy trzy tak bardzo różniące się od siebie na wielu płaszczyznach kobiety, w chwili decydującej o życiu lub śmierci przejdzie zwycięską próbę.

„Szkoła niemieckich narzeczonych” to do głębi poruszająca opowieść o tym, jak wielką siłę dawało kobietom wzajemne wsparcie w chorych, skażonych hitleryzmem czasach. Bardzo polecam!

Podkreślająca nadzwyczajną siłę kobiecej przyjaźni, akcentująca hart ducha i niezłomność charakteru, tkwiące w bezbronnym, delikatnym ciele, obrazująca rolę przedstawicielek płci pięknej w nazistowskim Berlinie. „Szkoła niemieckich narzeczonych” to powieść utkana na fundamencie kontrastów, które okryte całunem iluzorycznej powierzchowności, skrywają równie zniewolone okowami ideologii losy bohaterek. Historia oddana głosem młodej Niemki i żydowskiej krawcowej, których ścieżki przecina i splata trzecia żeńska kreacja, przyjaciółka obu pań, została skomponowana z niebywałą lekkością, powodującą literacką przyjemność, odczuwalnie płynącą z każdego zdania, mimo wyraźnego dramatyzmu, przenikliwie otulającego fabułę. To książka, która nie opiewa w wymowną scenerię brutalności, tak charakterystyczną dla tytułów tego gatunku, autorka bowiem sportretowała wojenną rzeczywistość, eksponując psychologiczny wydźwięk skoncentrowany na aspekcie uniżenia znaczenia kobiet, sprowadzając ich przeznaczenie do bycia wzorową żoną i matką. Jednocześnie przeciwstawiono tę krzywdzącą koncepcję, mającą swoje podłoże w politycznych rozgrywkach, z identycznym wizerunkiem, natomiast wyzbytym z przymusu, a nasączonym miłością i świadomym wyborem – ta konstrukcja uwypukla skrajności otaczające to samo oblicze. „Szkoła niemieckich narzeczonych” porusza dojmującą wizją przetrwania, nierozerwalnie spojoną z wyzbyciem się zakorzenionych przekonań, ulokowanych na dnie duszy marzeń i pragnień, oraz zatrważa nieustannym poczuciem lęku, powstrzymywaniem się od wyartykułowania myśli i niemożnością postępowania w zgodzie ze sobą, nawet pomimo uprzywilejowanej pozycji, która dla osób o dobrym sercu stanowi jawne niebezpieczeństwo. Nie jest to historia oscylująca wokół miłości zakazanej bądź niemożliwej w czasach wojennej zawieruchy, jej nieszablonowość przejawia się w ukazaniu prób pogodzenia się z narzuconą codziennością przy zachowaniu tożsamości i człowieczeństwa. Narracja nie jaskrawi się impresywnością, esencjonalnego dynamizmu nabiera we fragmentach zwieńczających treść, tym samym im bardziej odbiorca zbliża się do słodko-gorzkiego zakończenia. To chwytająca za struny wrażliwości historia, wypełniona rozterkami dojrzewających, pozostawionych samym sobie dziewcząt, które w czasach naznaczonych okrucieństwem przybierały wymiar permanentnych zmagań o godność i czyste sumienie. Nietuzinkowa perspektywa przedstawiająca życie kobiet u progu dorosłości, naszkicowana na tle okoliczności niesprzyjających młodzieńczej beztrosce i poszukiwaniu szczęścia.