Szkoła dla wybranych

Już po kilku stronach wiedziałam, że to nie jest powieść o miłości młodzieńczej czy zwyczajnych problemach nastolatków. Narracja prowadzona jest w trzeciej osobie z perspektywy kilku uczniów, co daje nam to pełen obraz na całą fabułę. Szkoła została opisana przez autora bardzo ciekawie. Wciąga nas w swoje korytarze, prowadzi do trochę szarych pokoi uczniów i pokazuje rozległy teren. Charakterystyka każdego bohatera sprawia, że poznajemy go dobrze. Inteligentni młodzi lidzie o skomplikowanej osobowości, dziwni, a zarazem genialni. Cały pomysł na miejsce fabuły bardzo mi się podobał.

Dużo psychologii, zajrzymy głębiej w dusze uczniów, odkryjemy ich uczucia oraz bardzo skrajne emocje. Rzeczywistość miesza się z wydarzeniami, które wydają się fikcją, ale czy na pewno? Kilka razy chciałam krzyczeć, gdzie są ich rodzice? Dorosłym często jest łatwiej nie wiedzieć, nie widzieć, nie słyszeć co dziecko mówi.

Elitarna szkoła miała dać im szansę na lesze życie, karierę, pieniądze nieraz dla całej rodziny. Uśmiechałam się, lecz na smutno, bo tematy tu poruszane nie są zbyt wesołe, ale jakże potrzebne. Czy powieść dotrze do młodzieży, czy ich przekona swoją fabułą? Tego nie wiem. Jedno jest pewne, dużo mogliby wynieść z niej dla siebie. Uprzedzam jednak, banalnej historii tu nie znajdziecie, lecz bardziej do rozmyślań i zachętę, by zajrzeć w głąb własnych emocji. Może to nieładnie zabrzmi, ale to powieść dla młodzieży szukającej czegoś więcej niż romans.

Książka zawiera dobrą fabułę, akcja toczy się szybko w intrygującym, trochę mrocznym miejscu. Bohaterowie o wyjątkowej inteligencji i specyficznych cechach charakteru. Jest tajemnica, którą skrywa szkoła, a zaginięcie jednej z uczennic, dodatkowo powoduje szybsze bicie serca. Dostajemy dużo emocji i nerwowo przyspieszony oddech. Takich momentów, gdzie pojawia się strach i niepewność jest więcej.

To opowieść o bólu, cierpieniu duszy młodych ludzi i ciężaru, jaki niosą, by nie zawieść swoich rodziców i siebie, bo muszą być najlepsi. Cena, którą za to płacą jest ogromna, a rana do końca życia będzie widoczna na ich sercach. To historia, którą się albo pokocha, albo nie zrozumie, ale na pewno zapamięta. Kolejna powieść tego autora, która znajdzie miejsce w mojej pamięci w szufladzie z napisem „wyjątkowa”.

Redemption Prep to szkoła niezwykła. Rekrutuje uczniów specyficznych i znanych w sobie tyko wiadomy sposób dokonując selekcji. Do szkoły, nie wejdzie nikt od tak z ulicy. I nie tylko dlatego, że leży w głębi lasu i nikt dokładnie nie zna jej położenia. Nie tylko dlatego, że szkoła ma całą masę zabezpieczeń, o którym strażnikom więziennym się nie śniło. Na wejście do takiej szkoły trzeba sobie zasłużyć. Mieć albo znakomite wyniki w sporcie, albo wygrać z komputerem w szachy. Zostać młodym naukowcem, znać świetnie 12 języków lub odznaczać się tak wielką wrażliwością, że w wieku lat nastu zostaje wydany tomik poezji. To właśnie młoda poetka Emma jest główną bohaterką, wokół której toczy się akcja. Mająca dużo ilość znajomych, chłopaka znanego z powodu ogromnego bogactwa rodziców i cichego wielbiciela- podglądacza. W pewnym momencie dziewczyna zmienia swój schemat zachowania a po obowiązkowej mszy znika bez śladu. Najbliżsi koledzy mimo wzajemnej niechęci jednoczą siły by wyjaśnić, co się stało z koleżanką. Jednak nie wszyscy chcą by uczennica została odnaleziona. Szczególnie, że sama szkoła i jej kadra nauczycielska wraz z licznym personelem pomocniczym nie jest taka, jaka się początkowo wydawała.

Mam bardzo mieszane odczucia po lekturze „Szkoły dla wybranych”. Od samego początku bardzo zaintrygowała i wciągnęła, czytało się jednym tchem. Im jednak bliżej końca tym było niestety gorzej. Akcja płynęła wartko jednak wyjaśnienie wszystkich wątków poruszonych w powieści było zbyt wydumane jak na mój gust. Trochę na siłę, naciągane. Spodziewałam się innego finału szczególnie, że bohaterów książki nie dało się lubić, co dodatkowo stwarzało atmosferę niepokoju, niedopowiedzeń i mogło spowodować masę innych bardziej trafionych i realnych zakończeń. A to, co się działo za murami szkoły było dziwne i nierealne czasem aż do przesady. Gwarantuję Wam, że nie chcielibyście uczęszczać do takiej placówki. Na pewno historia opisana przez Samuela Millera nie pozostanie na długo w mojej głowie mimo początkowej iskry i zachwytu.

Nie opuszczaj mszy! Nie wchodź do lasu! I najważniejsze... Przestrzegaj zasad💬

Widzisz na okładce takie zdanie i jak przejść obojętnie.

Autor wymyślił całkiem niezłą fabułę z wątkiem kryminalnym.Książka jest utrzymana w mrocznym klimacie.

Jest ona bardziej skierowana do młodzieży, ale czytając ją wcale nie odniosłam takiego wrażenia.

Młodzi odbiorcy mogą bardziej wczuć się w niektóre wątki, gdyż szkoła jest ich dniem codziennym i mogą być dla nich bardziej przerażające niektóre sytuacje.

Tajemnica lasu nie dawała mi spokoju co jeszcze bardziej ciąglo mnie do kolejnych stron.

Akcja książki rozgrywa się w 1995/1996 roku i należy wziąć to pod uwagę. Mlodsi czytelniczy mogą czuć się nieco zagubieniu czytając o formach działania ówczesnej młodzieży. To czas bez smarfonów i ogólnie dostępnego internetu.

Szkoła Redemption Prep przyjmuje jedynie wybitnie uzdolnionych uczniów. Gromadzi ich jak króliki doświadczalne.

Wybierani są uczniowie z różnych dziedzin humanistycznych, ścisłych, umysły nieprzeciętne.

W szkole przeprowadzane są dziwne sesje terapeutyczne, rozmowy o niezrozumiałym podłożu. Czemu to wszystko ma służyć?

Autor przedstawia życie bohaterów sprzed naboru do szkoly. Ich wychowanie, wartości, które wynieśli z domu.

To wszystko przekłada się na dalsze wybory i plany względem ich.

Szkoła graniczy jedynie z lasem, jest na uboczu z bardzo ograniczonym dostępem do cywilizacji. Władze szkoły są rygorystyczne, bardzo dużą uwagę przywiązują do wieczornych mszy. Obecność jest obowiazkowa. Za złamanie tego nakazu są bardzo surowo karani.

W trakcie jednaj z mszy znika Emma. Jedna z bardziej lubianych uczennic. Ta wiadomość wstrząsa jej przyjaciółmi. Są tym faktem bardzo zaskoczeni i postanawiają szukać jej na własną rękę.

Podczas poszukiwań odrywają wiele skrywanych przez władze szkoły sekretów. Odkrywają prawde, która nigdy nie powinna zostać odkryta.

Dlaczego nauczycielom tak zależy na odnalezieniu Emmy?

Wiem napewno, że nie chciałabym się znaleźć w tak mrocznej, pełnej tajemnic szkole.

Samuel Miller Szkoła dla wybranych, motyw szkoły, prestiżowej, z internatem, dla wybranych, idyllicznej bądź budzącej strach często pojawia się w światowej literaturze czy filmie. Weźmy chociażby książkową baśniową Akademię Pana Kleksa Jana Brzechwy, umiejscowionego na pograniczu dwóch światów pełnego magii Harrego Pottera J. K. Rowling, antyutopijne, dziejące się w alternatywnym świecie Nie opuszczaj mnie Kazuo Ishiguro czy serialowe Beverly Hills 90210 albo filmowe kultowe już Stowarzyszenie Umarłych Poetów w reżyserii Petera Weira. To tylko kilka przykładów, które na szybko przyszły mi na myśl. Tych, które poznałam na przestrzeni lat i z różnych powodów na dłużej zagościły w mojej w pamięci. Prawdopodobnie każdy z Was dorzuciłby jeszcze dużo innych, równie znanych.

Szkoła dla Wybranych różni się jednak od tych już wymienionych. Akademia Redemption Preparatory mieści się w Stanach Zjednoczonych w stanie Utah, z dala od cywilizacji, posiada wieloletnią już tradycję. Prowadząc niezwykle elitarną edukację, przyjmuje jedynie najzdolniejszych uczniów z całego świata, oferując im naukę za darmo. W zamian jednak wymaga bezwzględnego posłuszeństwa, podporządkowania, zobowiązując ich do pisania dzienników, do których dostęp ma każdy z nauczycieli. Akcja toczy się w roku szkolnym 1995/1996, a więc jeszcze przed erą smartfonów i komunikatorów. Pewnego dnia, podczas trwającego nabożeństwa, znika nagle jedna z uczennic, Emma. Rozpoczynające się poszukania doprowadzają w międzyczasie do ujawnienia wielu skrywanych między murami szkoły tajemnic. Wstrząsną one społecznością uczniowską, otwierając młodzieży oczy na wiele spraw. Rywalizujące do tej pory pomiędzy sobą osoby, chcąc doprowadzić do odkrycia prawdy, będą musiały zewrzeć szyki. Czy bezwzględne przestrzeganie zasad zawsze się opłaca?

Rywalizacja i doskonalenie się za wszelką cenę, tęsknota za domem rodzinnym, nauczycielska inwigilacja, różnorodne próby radzenia sobie z emocjami, prowadzone w szkole sesje terapeutyczne i przesłuchania, wszystko to w otoczeniu wielohektarowego lasu powoduje, że otrzymujemy mroczny i pełen tajemnic klimat całej historii.

Poznając poszczególnych bohaterów, wchodzimy w szczegóły ich osobistych historii, motywacji do nauki w szkole, odkrywamy ich sytuację rodzinną, a także panujące pomiędzy nimi przyjaźnie bądź antagonizmy.

Podobało mi się sięgnięcie przez autora do historii uczniów jeszcze sprzed pobytu w szkole, pokazanie różnorodnego wyniesionego z domów wychowania, relacji między nimi a rodzicami. To pozwalało lepiej zrozumieć ich zachowanie, poruszało, a zarazem potęgowało niepokój.

I wszystko byłoby dobrze, gdyby nie zakończenie, które w pewnym elemencie zaskoczyło mnie ogromnie. Dotyczyło ono wyjaśnienia motywów postępowania szkoły i całkowicie do mnie nie przemówiło. Wydało mi się z jednej strony naciągane, a z drugiej niezwykle tragiczne. Również igranie uczuciami bohaterów, wzbudziło mnóstwo moich emocji. Być może jest to tylko moje odczucie? Może tak skonstruowane, zahaczające o antyutopię i science fiction młodzieżówki rządzą się swoimi prawami, a ja jestem na nie za duża? A może ten pojawiający się na końcu szczegół, to nie do końca moja stylistyka?

Wiem, w każdym razie, że nie chciałabym być częścią tak mrocznej i w taki sposób zarządzanej szkoły.