Szklane dzieci

Książka godna polecenia. Bardzo wciągająca,ciekawa,lecz krótka.Spodoba się dzieciom,nastolkatkom, a nawet dorosłym, którzy lubią przenosić sie w inny zaczarowany i zaskakujący świat. Akcja dzieje się szybko, tajemniczo, a zarazem zaskakuje czytelnika. Jeśli chodzi o mnie mogłaby mieć więcej fantastycznych lub paranormalnych istot. Zakończenie jest jedną wielką niespodzianką, a ostatnie zdanie bardzo zaskakuje.Nie wiadomo co wydarzy się dalej.

Przyjemnie i szybko się czyta. Trzyma w napięciu do ostatniej strony. Polecam na wspólne czytanie wieczorem z dziećmi. Przyprawia o gęsią skórkę.

Przerażająca historia o dwunastolatce, duchach z przeszłości i nawiedzonym domu ukrytym głęboko w ciemnym lesie.

Dziewczynka o imieniu Billie wraz z mamą, po śmierci ojca, przeprowadzają się z miasta do mniejszej miejscowości. Jest to bardzo spokojne miejsce z miłymi ludźmi, nawet publiczną biblioteką, niestety jest tak małe, że rowerem może dojechać wszędzie.

Dom, w którym Billie ma spędzić resztę życia mieści się w lesie i wygląda bardzo ponuro nawet wtedy, kiedy jest pomalowany na niebiesko. W środku jest jeszcze dziwniej, ściany pomalowano na żółty kolor, a meble wcześniejszych domowników, jak twierdzi oprowadzający mają sprzedać się wraz z domem. Górne piętro posiada tylko dwa pokoje, sypialnię mamy i pokój dziewczynki. A tam coś zadziwiającego. Wszystko jest tak porozstawiane, że sprawia wrażenie jakby ktoś wyszedł z pokoju tylko na chwilkę i wszystko zostawił. Billie z uporem i niechęcią spowodowaną przeprowadzką chce urządzić pokój tak jak sama chce. Wszystkie rysunki na biurku zbiera do papierowych kartonów, a książki na półkach jednak postanawia zostawić i pośród nich dostawia także swoje.

Coś jest nie tak z tym domem. W nocy ptaki cały czas hałasują po dachu, ktoś cały czas puka w okno sypialni dziewczynki, aż w końcu dochodzi do tego, że na antycznym stoliku dwunastolatka znajduje odcisk rączki dziecka i rysunek wcześniej przez nią schowany z napisanym na nim „WYNOŚCIE SIĘ!”.

Cała historia, jak się później okazuje wiąże się z ciężkimi wydarzeniami w tym miejscu, które jeszcze sięgają lat XX.

Czy to duchy postanowiły w końcu wsiąść odwet za wcześniejsze lata?

Bardzo króciutka historia, dosłownie na jeden dzień. Akcja oczywiście dzieje się w Szwecji, a nawet jest wspomnienie o samej Polsce. Duchy, tajemnice i zaskakujące zakończenia, to tak małe elementy w powieści, ale za to jakie sprawiają wrażenie na czytelniku.

Czyta się bardzo przyjemnie o losach dwunastolatki i jej rówieśników.

Warto też wspomnieć o okładce. Pięknie wykonana, skromna i prosta, lecz w twardej oprawie, to jest jeden z plusów tej książki.

Czy wierzycie w duchy?

Ocena:9/10

Polecamy, zespół [Adres usunięty]