Szkarłatna wdowa. Beatrice Scarlet. Tom 1

Polowania na czarownice to niechlubny okres w dziejach ludzkości, szczególnie biorąc pod uwagę liczbę kobiet zamęczonych na śmierć na wiele sposobów. Niezależnie do tego, czy – w oczach oprawców – ofiara była czarownicą czy też okazała się być niewinna i tak umierała na skutek dziwacznych prób, które musiała przejść. Na śmierci tych kobiet bogacili się nie tylko łowcy czarownic, ale i rządzący, wszak zastraszoną gawiedzią łatwiej jest rządzić szczególnie, jeśli ma się straszaka w postaci Szatana.

Właśnie w takich czasach wychowała się Beatrice Scarlet, choć teoretycznie już nie skazywano na spalenie na stosie. Mimo iż Londyn tamtych czasów nie był przyjazny, to dziewczynka wychowywała się w szczęśliwej rodzinie, a jej rodzice byli cenieni przez lokalną społeczność. Matka poświęciła się jej wychowaniu, otaczając ją miłością i troską, ojciec zaś – ceniony aptekarz i wynalazca, wdrażał ją w arkana zawodu farmaceuty i naukowca, dbając o to, by miała otwarty umysł i nie kierowała się tylko tym, co widzi, albo w co wierzą inni.

Szczęśliwe dzieciństwo przerywa śmiertelna choroba matki, która umiera prawdopodobnie na gruźlicę. Zdruzgotany ojciec zamiast opiekować się córką i pilnować interesu, coraz częściej sięga po kieliszek, zaniedbując zarówno dom, sklep, jak i Beatrice. Ta coraz częściej zamiast uczęszczać na zajęcia dla dziewcząt, towarzyszy ojcu w sporządzaniu mikstu, sam często bowiem nie jest w stanie ich przygotować. Wcześniej również uczestniczyła w pracach i eksperymentach ojca, zresztą ku niezadowoleniu rodzicielki, teraz jednak tak naprawdę wszystko spoczywa na jej barkach. Tak jest do chwili, kiedy ojciec, stając w jej obronie, pada ofiarą ataku nożownika, który wraz z towarzyszami zaczepił Beatrice. Dziewczyna zostaje sama, a mieszkająca w pobliżu kuzynka doradza jej, by zamieszkała u kuzynki Sary w Birmingham.

Kuzynka Sara, kościska i skąpa kobieta, wychowująca wraz z szalonym mężem trzech synów, z których jeden przebywał w Indiach, drugi na uniwersytecie, zgadza się przyjąć sierotę, choć jednocześnie zawłaszcza jej majątek. A jest tego sporo, bowiem dziewczyna spieniężyłą wszystko, co posiadała w Londynie, choć tak naprawdę najcenniejsze dla niej są zapiski ojca oraz jego sprzęt. Zresztą to, co ze sobą przywiozła staje się przydatne chociażby po to, by wykryć prawdziwego złodzieja pieniędzy odkładanych przez kuzynkę Sarę dla biednych. Mieszkanie pod takim dachem nie jest jednak łatwe, szczególnie z żądnym zemsty najmłodszym synem Sary, Jeremym. Dlatego też Beatrice przyjmuje oświadczyny Francisa Scarleta, który planuje zostać pastorem, zaś od razu po ślubie wykupuje dla nich rejs do Ameryki, gdzie ma objąć parafię.

Co prawda w Sutton małżonkowie nie opływają w luksusy, ale cieszą się swoją miłością i małym synkiem. Przynajmniej do chwili, kiedy w okolicy zaczynają dziać się dziwne rzeczy. W kilku osadach w Massachusetts zdychają zwierzęta, zaś na ich językach znajdowane są odłamki lustra, chorują i umierają również ludzie, zaś część przypadków przypomina eksperymenty ojca Beatrice. Jednocześnie na miejscach tych zdarzeń znajdują się dziwne ślady, to kopyt kozła, to odwrócony krzyż, co wskazywałoby (podobnie jak lustro) na dzieło Szatana. Czy to możliwe, by było to jedyne wytłumaczenie? Wciąż przesądni ludzie są przekonani, że to zawiść wdowy Belknap sprowadziła na nich nieszczęścia, winią też samego Diabła. Beatrice, nieodrodna córka swojego ojca, jest przekonania, że musi być na to jakieś racjonalne wytłumaczenie.

Gdzie leży prawda? Czy znajdzie się winowajca, który odpowiada za wszystkie te straszne czyny i cierpienia? Czy oskarżanej wdowie uda się uniknąć samosądu? A może Beatrice dowiedzie prawdy? Przekonamy się o tym dzięki lekturze frapującej powieści autorstwa Grahama Mastertona, pt. „Szkarłatna wdowa”. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Albatros książka to może nie horror, jakiego można by się spodziewać po opisie, ale doskonały thriller w którym – mimo iż bardzo wcześnie domyślamy się rozwiązania zagadki – można zatopić się przez kilka godzin, prowadząc wraz z bohaterką swego rodzaju dochodzenie. To zatem książka zarówno dla miłośników autora, jak i dla tych, którzy cenią sobie doskonale skonstruowane książki z dreszczykiem, pełne nieoczywistych wydarzeń i zwrotów akcji. Niezłomna bohaterka w postaci Beatrice, jej wierny i nieskazitelny mąż, a także tajemniczy nieznajomy, oferujący swoją pomoc przy egzorcyzmach to bohaterowie znakomicie się uzupełniający i podgrzewający atmosferę. To wszystko tworzy iście mroczny klimat, w którym bez problemy się odnajdziemy, ale też którego mrok wpełza i w naszą duszę.

⭐RECENZJA⭐

@grahammasterton to znany, ceniony i dobry pisarz, który zachwyca mnie swoim piórem za każdym razem, gdy sięgam po jego powieści. Może nie są to częste spotkania, ale jak już są, to są bardzo, ale to bardzo udane! 😁 Zacznę od historii, która dzieje się we wcześniejszych czasach, w osiemnastowiecznej Ameryce, kiedy były polowania na czarownice i przeróżni alchemicy oraz różne wierzenia. Z początku fabuła mi się troszkę dłużyła, chyba z powodu tego całego wprowadzenia do historii, ale po pewnym czasie zaczęło się coś dziać i czułam ciarki na całym ciele. Ogromnie podobała mi się ta osiemnastowieczna otoczka, wszystkie te stroje z innego wieku, ich wierzenia oraz walka z szatanem i różne sytuacje, które są nie do uwierzenia 😱 Główną bohaterkę polubiłam od samego początku. Miała ona świetny charakter, taki uparty, nieustępliwy, zadziorny. To, co sobie umyśliła, to dążyła do tego. Miała ogrom wiedzy, którą potrafiła wykorzystać i działać. Cieszy mnie to, że mąż tej naszej postaci nie ograniczał ją w żaden sposób, ale też ją słuchał. Było to nie do pomyślenia w tamtych czasach. Zabolało mnie to, co spotkało ją w pewnym momencie jej życia, ale to było, jest i będzie... Niestety... Nie zdradzę Wam o co chodzi, ale może dzięki temu zachęcę Was już w tym miejscu do sięgnięcia po tę książkę. Chcę wspomnieć również o stylu i języku ów lektury, które są świetne i dzięki nim przez powieść się "leci". Nie czuć uciekających stron, dlatego migiem przeczytałam tę książkę 😊 Czekam z niecierpliwością na kolejny tom z tej serii i wierzę w to, że również mi się spodoba! A Wam w tym miejscu polecam tę powieść 😊

⁉️

Współpraca z @wydawnictwoalbatros 💚

⁉️

Moje drugie spotkanie z autorem, i powieść, która całkowicie się różni od tego, czego się spodziewałam. To książka obyczajowa, historyczna, z elementami fantastycznymi, ale czy horror? Raczej nie.

W niewielkim miasteczku zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Giną zwierzęta, giną ludzie, a wszystkie zle uczynki przypisywane są diabłowi. Żona pastora, a równocześnie córka aptekarza, dostrzega w tych wypadkach więcej medycznych wyjaśnień, niż tych związanych z religią, jednak wspiera męża w modlitwach.

Chociaż książka odbiega od moich oczekiwań, to w całym rozrachunku wypada całkiem dobrze. Autor zbudował atmosferę strachu, bogobojności i wiary w zjawiska nadprzyrodzone. Fabuła jest przemyślana, spójna, a zakończenie tak przedstawione, że wszystkie elementy wskakują w swoje miejsce. Trochę szkoda, że autor nie skusił się na poprowadzenie wątku kobiety-aptekarki, a zastąpił ją kobietą-żoną męża, ale rozumiem, że to oddało lepiej klimat epoki.

Kostiumowa, historyczna, w klimacie. Dobra książka na kilka wieczorów, ale takich bez strachu. Dla mnie grozy tu nie było, ale doceniam prowadzenie akcji i pomysł.

Lubię książki tego autora. Szkarlatna wdowa to ciekawa dobra książka. Polecam!

Lubię powieści Mastertona, chociaż często bywa, że mam zastrzeżenia do finałów jego powieści. Zazwyczaj rewelacyjnie rozwijająca się fabuła ostatecznie trochę mija się z moją wizją zakończenia, ale prawda jest taka, że nie przeszkadza mi to w sięganiu po kolejne książki autora. Lubię jego styl, lubię pomysł na prowadzenie akcji a tym bardziej gdy zabiera się za coś tak nietypowego jak kostiumowa wersja horroru oraz kryminału w jednym.

Masterton lubi bawić się konwencją i zawsze wychodzi poza schemat co cenię u niego najbardziej. Nigdy nie mogę być ostatecznie pewna przebiegu wydarzeń, ponieważ akcja płynnie ewoluuje pod naporem działań bohaterów. W "Szkarłatnej wdowie" widać ten element jak na dłoni, ponieważ łączymy ze sobą wiele gatunków i na przestrzeni czterystu stron dochodzi do morderstwa, pojawiają się zjawiska paranormalne czy uzasadnione religijne rytuały co jedynie popycha nas w stronę rozwoju fabuły, ale nigdy niczego nie sugeruje.

Fabuła cofa się wstecz, ku czasom bardzo klimatycznym i wabiącym czytelnika, by porzucić ponurą codzienność i odkrywać alchemiczne zapędy głównej bohaterki kierowane ku walce z samym szatanem. Beatrice Scarlet dzięki ojcu aptekarzowi zdobyła wiedzę jak tworzyć lekarstwa oraz trucizny co w końcu przydało się jej w dorosłym życiu. Osierocona i porzucona na łaskę ciotki w końcu znalazła miłość u boku pastora, ale nie spodziewała się, że nowy początek będzie dla niej wyzwaniem. Zaskakujące zjawiska, martwe zwierzęta i przekonanie małomiasteczkowej społeczności, że w ich otoczeniu zamieszkał szatan wywabi z ukrycia talenty Beatrice. Tylko czy na pewno możemy mówić o siłach nadprzyrodzonych?

Dużo w tej książce się dzieje. Najpierw wchodzimy w temat niespiesznie, zagłębiamy się w obyczajowe tematy, później mierzymy się z potencjalnym wątkiem paranormalnym i ostatecznie kończymy z kryminałem w tle. Wszystko to śledzimy u boku Beatrice Scarlet, ciekawej głównej bohaterki, choć przyznaję, że nie pozbawionej wad. Polubiłam ją, ale miałam pewnie zastrzeżenia co do jej kreacji, ponieważ wydała mi się trochę zbyt mało plastyczna jak na otoczenie i zbyt niechętna do przeżywania głębszych emocji. Nie mniej chętnie śledziłam jej poczynania jako alchemiczki.

"Szkarłatna wdowa" bardziej przypomina thriller historyczny aniżeli horror, ale ma w sobie tak dużo motywów, że bez problemu każdy znajdzie coś dla siebie. Historia zaskakująca i wciągająca, której najmocniejszą stroną jest na pewno wyjątkowy klimat. Bawiłam się podczas czytania dobrze i mimo pewnych zastrzeżeń na pewno sięgnę po kolejne wydarzenia z udziałem głównej bohaterki. To przyjemna odskocznia od codzienności, idealna lektura do poczytania późnym popołudniem z kubkiem gorącej herbaty w dłoni.