Szczypta magii. Tom 1

Przeglądając mojego bloga, nawet bez wgłębiania się w poszczególne posty można zauważyć, że dość często sięgam po literaturę młodzieżową, a nawet dziecięcą. Tak było i tym razem, ponieważ za mną jedna z cudowniejszych powieści, jakie przyszło mi czytać. Szczypta magii miała swoją premierę całkiem niedawno, więc za chwilę Wam o niej trochę opowiem.

Na Wronoskale mieszkają trzy siostry: Fliss, Betty i Charlie oraz ich babka. Wioska jest dla nich niczym więzienie, ponieważ dziewczynki mają bezwzględny zakaz jej opuszczania. O wszelkich wycieczkach na sąsiednie wyspy mogą zapomnieć. Jednak Betty uparcie chce się dowiedzieć, dlaczego babka jest tak stanowcza. Wkrótce na jaw wychodzi fakt, że siostry obarczone są klątwą Wspacznych: nie mogą opuścić rodzinnej wioski pod groźbą okrutnej kary. Czy Fliss, Betty i Charlie zdołają złamać klątwę? Czy uda im się umknąć przed prześladującym ich pechem?

Kilka dni zbierałam się do lektury tej książki. Szczerze mówiąc, bałam się trochę, że może mi się nie spodobać, a tego bym chyba nie przeżyła. W końcu jednak odważyłam się i sięgnęłam po swoją Szczyptę magii, która jak napisałam wcześniej, okazała się naprawdę cudowną powieścią, o której nie zapomnę jeszcze długo.

Jedna z głównych bohaterek, Betty całkowicie skradła moje serce. Choć jest piekielnie uparta, to przy tym nieustraszona, a dla rodziny jest w stanie poświęcić wiele – nawet swoje życie, gdyby zaszła taka potrzeba. Jeśli mam być szczera, to właśnie ją polubiłam najbardziej z całej trójki. Podziwiam ją również za ogromną wolę walki, dzięki której nie zrezygnowała z dalszych poszukiwań sposobu na złamanie klątwy.

Najmniej polubiłam niestety Charlie. Jest to najmłodsza z sióstr, więc teoretycznie powinna wzbudzić moją sympatię. Może zabrzmię okrutnie, ale ta bohaterka irytowała mnie swoją lekkomyślnością. Nie rozumiała tego, że są rzeczy ważniejsze niż ratowanie szczura (tak, szczura) i przez to doprowadziła prawie do tragedii. No przyznaję, że jak czytałam ten fragment, to myślałam, że wyjdę z siebie. Po prostu nie mogłam znieść zachowania Charlie.

Fliss, czyli najstarsza z trójki sióstr, jest mi jednocześnie obojętna. Nie poczułam do niej nic więcej poza obojętnością i szczerze, nawet by mnie nie obeszło, gdyby coś jej się stało. Właściwie odniosłam takie wrażenie, że autorka bardziej skupiła się na kreacji Betty i Charlie, a Fliss pozostawiła tak naprawdę jaką dość płaską postać.

Mimo tego jestem całkowicie zakochana w piórze autorki! Cudowne opisy miejsc, w których znajdowały się bohaterki i magiczna atmosfera (dosłownie), jaka mi towarzyszyła podczas lektury to po prostu coś bajkowego.

Choćbym chciała, nie jestem w stanie znaleźć innych wad tej powieści. Dla mnie jest to jedna z lepszych powieści dla dzieci i młodzieży, jakie wyszły w ostatnich latach na polskim rynku wydawniczym. Absolutnie wciągająca, akcja pędzi do przodu cały czas, więc tak naprawdę nie ma czasu na wytchnienie.

Da miłośników iście magicznych powieści, gdzie pojawia się również wątek rodzinnych/siostrzanych więzi - Szczypta magii to pozycja obowiązkowa.

Autor: Michelle Harrison

Tytuł: Szczypta magii

Wydawnictwo: Literackie

Jest to pierwszy tom serii, którą bardzo chciałam poznać!

Zaskakująca, ciekawa i intrygująca historia, która spodoba się każdemu.

Nie ma tutaj nudy, dlatego szybko się ją czyta.

Wprowadzenie w fabułę było efektowne. Chciałam jak najszybciej dowiedzieć się, dlatego babcia bohaterek postąpiła właśnie w taki sposób. Prawda jaka została przed nimi ukryta sprawiła, że zaintrygowałam się do czytania.

Nie spodziewałam się, że bohaterki będą musiały zmierzyć się z taką rzeczywistością. Myślę, że dlatego spodobała mi się ona jeszcze bardziej.

Główne bohaterki zawalczą z przeszłością, która im ciąży. Chciały ją przezwyciężyć, jednak jak się okazuje nie było to takie łatwe. W pewnym momencie siostry muszą podjąć ogromne ryzyko. Czy sobie z tym poradzą?

Koniecznie muszę podjeść do kolejnych tomów! To była świetna historia!

5/5

Spotkanie z pierwszą częścią przygód sióstr Wspacznych uważam za bardzo udane. Ich historia tak mnie wciągnęła, że pochłonęłam tę książkę w jeden dzień.

W książce „Szczypta magii” poznajemy trzy siostry Wspaczne – Charlie, Betty i Fliss. A wraz z nimi poznajemy trzy magiczne przedmioty oraz ciążącą na siostrach klątwę. Czy uda im się złamać zaklęcie i odmienić swój los? Tego dowiecie się zagłębiając się w lekturze. Ta książka pełna jest niezwykłych wydarzeń, odrobiny grozy i szczypty magii ;) Dowiemy się też, jak silna potrafi być siostrzana miłość. Książka kierowana jest do dzieci i młodzieży, ale powiem Wam, że mi, osobie dorosłej, czytało się to rewelacyjnie.

Siostry Wspaczne wciągnęły mnie w swój świat i już nie mogę się doczekać czasu z kolejną częścią ich przygód.

Z wielką mocą przychodzi wielka odpowiedzialność. Ale czasem, odpowiedzialność zastępuje przekleństwo, które snuje się nad nami jak burzowa chmura. Nie można się mu wyrwać, bo jedyną ucieczką jest nasz koniec..

O tej serii i konieczności jej przeczytania, krzyczało mi wiele osób. Już teraz wiem, dlaczego. I teraz ja będę krzyczeć, czytajcie, bo do tej pory nie mogę uwierzyć, jak bardzo ją pokochałam. Siostry Wspaczne są absolutnie wspaniałe! Odpowiedzialna Fliss, nieustraszona Betty i odważna mała Charlie zapewniają taki ogrom rozrywki i napięcia, że czytanie o ich przygodach to rozkosz kompletna. Michelle Harrison napisała cudowną i magiczną książkę, która przypomniała mi moich ulubionych autorów z dzieciństwa, których dzieła pochłaniałam i czytałam na okrągło, bo nie chciałam opuszczać świata stworzonego na ich kartach. I Szczypta magii jest właśnie taka sama, z tą różnicą, że już nie muszę się skradać, ukrywać i używać latarki pod kołdrą, kiedy siedzę do późna, aby przeczytać jeszcze jeden rozdział, który zamienia się w kolejny i kolejny. Wciąga od pierwszych słów i ujmuje swoją magią i klimatem. Nie można nie dać się jej oczarować, zaangażować i emocjonalnie zainwestować w każdą z postaci. Za każdym rogiem czai się niebezpieczeństwo i zagrożenie, na tak odpowiednim poziomie, by nerwy czytelnika lekko drżały. Wszystko jest dźwięczne, ładne i urzekające, łącznie ze stylem autorki, który swoją lekkością i zgrabnością rewelacyjnie buduje klimat. Tak rewelacyjnie przedstawia świat, że z łatwością można się w nim zanurzyć, dać się ponieść wyobraźni, która maluje nam realne obrazy i chcieć więcej. Nastrojowa, delikatna i inteligenta pokazuje jak wielki wpływ na nas ma przeszłość i jak silne są siostrzane i rodzinne więzy. I jest perfekcyjnym przykładem, że książki przeznaczone dla młodszych odbiorców mają głębsze znaczenie i są bardziej przejmujące niż przeciętna powieść dla dorosłego czytelnika. Ogromna radość płynie z czytania tej historii, tak ogromna, że chce się do niej wracać raz po raz.

Betty Wspaczna od zawsze marzyła o dalekich wojażach, gdyż przez całe swoje trzynastoletnie życie nie opuściła Wronoskału. I wreszcie, gdy już zaplanowała swoją wycieczkę w tajemnicy przed surową babcią, ta niweczy jej plany i informuje o klątwie ciążącej na niej i jej siostrach. Promykiem nadziei pośród przygnębiających informacji okazują się trzy magiczne przedmioty przekazywane w rodzinie od pokoleń.

Czy dziewczynom uda się zniszczyć klątwę, a może rządna przygód Betty sprowadzi swoje rodzeństwo na manowce?

Michelle Harrison w swojej powieści "Szczypta magii" wprowadza nas w niezwykły świat, w którym czary są możliwe, niebezpieczeństwo goni przygodę, a siostrzana miłość nie zna granic. Uważam, że niektóre momenty tej historii były mocno naciągane, ale nie było ich wiele więc starałam się przymykać na nie oko. Było tu mnóstwo niebezpiecznych sytuacji, ale nie zabrakło także tych zabawnych i pełnych humoru. Kto jak kto ale Charlie, Betty, Fliss i szczurek Hopsasa potrafią rozkręcić fabułę, a ta z kolei nieźle trzyma w napięciu.

Wydanie książki jest przepiękne, wspaniała kolorowa okładka, chociaż historia w środku wydaje się nieco mroczniejsza, mapka dzięki której nie jesteśmy w stanie zgubić się w naszej opowieści i grafiki, które wraz z tytułami rozdziałów uchylają nieco rąbka tajemnicy na temat tego co nas za chwilę czeka.

Recenzja dwóch pierwszych tomów

„Szczypta magii” i „Odrobina czarów” to nie tylko przepiękne, przyciągające wzrok wydania, ale i poruszająca treść zaklęta na kartach powieści. Historia trzech, niezwykle dzielnych sióstr, które darzą się bezwarunkową miłością, jaką można uświadczyć tylko pomiędzy osobami połączonymi więzami krwi, zachwyci zarówno młodszych, jak i starszych czytelników. To opowieści o uniwersalnym przekazie, które wciągają w wir niezliczonych przygód bez znaczenia, ile ma się lat. Urocze, odważne, ale również posiadające niezwykłą skłonność do wpadania tarapaty dziewczynki to postaci, które od pierwszych stron oplata się nićmi sympatii. Ich rodzinną więź nakreślono na tle świata pełnego czarów i magicznych przedmiotów, w którym uczciwość i troska jest nagradzana, a niegodziwość i chciwość karana. Podkreślona siła, determinacja, bohaterstwo i duch buntu, istot uchodzących niekiedy w literaturze za kruche, stanowi o nietuzinkowości fabuły. Natomiast nieszablonowość przejawia się w kreacji postaci drugoplanowych, których niejednoznaczność skrzy się wieloma odcieniami dobra i zła. Słodycz i ciepło, płynące z historii, poprzetykane są mrocznym obliczem w postaci wiedźm, klątw i swoistych historyjek osadzonych w pierwszy i drugim tomie. Bajkowy klimat unosi się jednak nad wszystkimi stronami, mimo obecności otoczonych tajemniczą mgłą wydarzeń, a otulające serce odbiorcy przesłanie wywołuje szeroki uśmiech na twarzy. W końcu dorośli czytelnicy nie powinni pod żadnym pozorem utracić swojego „wewnętrznego dziecka”, a wręcz je pielęgnować – ta seria nadaje się do tego wręcz idealnie. Każdy z nas zasługuje od czasu do czasu na baśniowe szaleństwo, nakreślone plastycznym piórem pobudzającym wyobraźnię. Michelle Harrison stworzyła niesamowitą literacką ucztę dla dzieci i dorosłych odczuwalną wszystkimi zmysłami – sekretnymi składnikami są szczypta magii i odrobina czarów. Jestem ciekawa, co powstanie, gdy doda się do kociołka jeszcze plątaninę zaklęć!

Są książki, które zapadają nam w pamięci i takie o których od razu się zapomina. Tu zdecydowanie nie tylko cała historia zostaje z nami, ale i bohaterzy, których można polubić.

Z reguły wszystkie siostry bywają do siebie podobne, lecz nie te. Tutaj różnią się pod względem wyglądu, tolerancji i charakteru. Nawet styl wypowiedzi bywa różny. Myślę, że żyłoby im się całkiem dobrze, gdyby nie pewien szczegół, który poznajemy na początku książki. Siostry Wspaczne nie mogą opuścić swojego miasteczka. Wszystko za sprawą klątwy, która od pokoleń na nich ciąży. Nie są to tylko słowa rzucone na wiatr. Coś bardzo złego i przykrego obezwładnia już same ich myśli, nie wspominając już chwili, gdyby to miało nastąpić.

Nie mam wątpliwości, by nazwać je dobrymi postaciami. Miło się nawet czytało o ich nadzwyczajnych przedmiotach, które służą do poprawy życia. Ktoś powie, że jakieś lusterko, czy też matrioszki nie mogą posiadać mocy. Jednak czy z trzecim powiedzmy amuletem podróżnym zwanym sakwojażem mogą cokolwiek zmienić? Muszą jednak pamiętać, by prawowicie z nich korzystać. Jesteście ciekawi dlaczego?

Nie wiem czemu, ale czytając skojarzyła mi się bajka,, Czarownica piętro niżej". Tam również działy się pasjonujące rzeczy, nie wszystko było takie, jakie się wydaje i śmiało można było podpiąć ją pod baśń. Nie są to jednak jedyne bohaterki książki. Bardzo polubiłam tutaj też ich babcię. To dobra kobieta o własnych zasadach, które chciała wpoić dziewczynkom. Przede wszystkim zawsze chodziło jej o dobro wnuczek. Bywało, że pogroziła nie tylko palcem.

Bardzo podobał mi się świat wykreowany przez autora. Takie magiczne miejsce pomiędzy snem a jawą. Historia, które mogła się wydarzyć bardzo dawno temu, jak i faktycznie może gdzieś w przestrzeni trwać. Znakomita lektura nie tylko dla młodzieży, ale nawet dla dorosłych w których ciele wciąż odzywa się dziecko. Kraina, którą z chęcią bym odwiedziła:-)

Jest to tom pierwszy i bardzo dziękuję Wydawnictwu Literackiemu, że posiadam również tom drugi:-)

Książka podobała mi się, super pomysł na fabułę i na świat, wykreowany przez autorkę.

Jest bardzo oryginalna, czytałam ją z ogromnym zaciekawieniem, ze strony na stronę coraz więcej się działo, jedyne do czego mogę się przyczepić to, to że styl pisania jest bardzo infaltylny i momentami bardzo mi to przeszkadzało. Polecam nie tylko dzieciom lecz młodzieży i dorosłym, myślę, że każdy znajdzie tutaj coś dla siebie.

Książka wywołała u mnie bardzo dużo emocji, towarzyszył mi gniew, smutek i wzruszenie. Rzadko kiedy towarzyszyło mi tyle emocji czytając, co uważam za bardzo duży plus.

Bardzo podobał mi się ,,siostrany" morał który bardzo mnie wzruszył.

W tej książce uwielbiam rozdziały w którym opowiadane jest życie Soroshy (czytając dowiecie się kto to)

polecam!

Betty, Fliss i Charlie to siostry, które razem z babcią mieszkają na Wronoskale, gdzie rodzina Wspacznych od wielu lat prowadzi karczmę. Kieszeń Kłusownika to dość ponure miejsce, jak z resztą cała wyspa. Życie w cieniu znajdującego się w pobliżu więzienia i wieży, która według mieszkańców Wronoskału jest nawiedzona, bardzo ciąży nastoletniej Betty. Dziewczyna marzy o dalekich podróżach, ciekawych przygodach i porywach serca. Niestety babka Wspaczna kategorycznie zabrania siostrom wycieczek poza wyspę. I o ile najstarsza z sióstr sprawia wrażenie pogodzonej z decyzją babci, o tyle Betty na każdym kroku szuka okazji do złamania zakazu opiekunki.

Wszystko wskazuje na to, że Halloween będzie idealnym dniem na potajemną wycieczkę! Kieszeń Kłusownika pęka w szwach, seniorka będzie więc miała pełne ręce roboty i prawdopodobnie nie znajdzie czasu, by zastanawiać się, gdzie przepadła Betty. Nastolatka zabiera więc młodszą siostrę, by przeprawić się na Grzęzistopie i wziąć udział w jarmarku. Ku ogromnemu zdziwieniu obu sióstr, babcia i tym razem pokrzyżuje im plany dalekiej wyprawy, pojawiając się znikąd w ich łodzi, znajdującej się na środku jeziora! Szybko okazuje się, że nie będzie to jedyne niezwykłe wydarzenie tego dnia. Betty i Charlie czeka trudna rozmowa, w czasie której dowiedzą się o klątwie, ciążącej od ponad wieku na rodzinie Wspacznych! Co więcej, właśnie w tym dniu dziewczęta otrzymają wyjątkowe dary, w których drzemie szczypta magii.

Jakie tajemnice skrywają sakwojaż, matrioszki i lusterko? Czy dziewczętom uda się z ich pomocą złamać klątwę? Sięgnijcie po „Szczyptę magii” i przekonajcie się, jakie przygody czekają na siostry Wspaczne!

„Szczypta magii” to historia absolutnie przepiękna! Jest to niezwykła opowieść o siostrzanych relacjach, które nie zawsze są łatwe. Betty, Fliss i Charlie, pomimo że są ze sobą dość blisko, bardzo się od siebie różnią. Ich różne charaktery i temperamenty sprawiają, że stosunki między siostrami miewają słodko-gorzki smak. W książce poznamy także tajemniczą Sorshę Cienioczar, której sytuacja rodzinna jest aż nadto skomplikowana. Jej historia będzie zaproszeniem do refleksji nad tolerancją i brakiem społecznej akceptacji. I mimo, że opowieść sprawia wrażenie osadzonej w czasach dawno minionych, przesłanie książki jest szalenie aktualne!

Przygody sióstr Wspacznych skłaniają do zadania sobie kilku pytań. Jak wiele zaryzykujesz, by spełnić swoje marzenia? Co jesteś w stanie poświęcić dla swojej rodziny? W książce pojawi się także wątek więzienia, które nie zawsze ma ściany i kraty. Zachęci ON młodych czytelników do pochylenia się nad problemem przeróżnych ludzkich ograniczeń. Warto podkreślić, że „Szczypta magii” to lektura, która zdecydowanie pozostaje z czytelnikiem na dłużej. Jest to opowieść niezwykła, piękna, baśniowa i urzekająca. Każda z sióstr Wspacznych ma w sobie „to coś”, dzięki czemu kolejne strony powieści pochłania się w zawrotnym tempie. Jest to jedna z tych książek, które chciałoby się czytać bez końca.

Gorąco polecam Wam książkę „Szczypta magii” dla czytelników od 12. roku życia.

Czytelnicze Podwórko

Uwielbiam baśnie przepełnione magią i tajemniczością. "Szczypta magii" Michelle Harrison od @wydawnictwoliterackie jest dokładnie taką książką, dlatego powiem Wam od razu, że idealnie wpasowała się w moje gusta. Historia opowiada o trzech siostrach - Betty, Fliss i Charlie. Dziewczynki, niegdyś nierozłączne, rozdziela wiek, bowiem najstarsza, Fliss, postanawia nieco odseparować się od młodszych sióstr. Pewnego dnia Betty i Charlie próbują opuścić wyspę, na której mieszkają. Nie wiedzą jednak, że kobiety z ich rodziny mają zakaz opuszczania tego miejsca. Za taki występek czekają je bowiem śmiertelnie poważne konsekwencje. A to wszystko z powodu klątwy, która ciąży na wszystkich kobietach z ich rodu. Dziewczynki za wszelką cenę pragną zdjąć magiczny czar, aby odzyskać wolność. Czy im się to uda? Historia stworzona przez autorkę jest baśniowa, przepiękna, ale również bardzo mądra. Niesie ze sobą wiele przesłań, dlatego nie zaszufladkowałabym jej jako książki jedynie dla młodszych czytelników. Miłość, walka z przeciwnościami losu oraz niesprawiedliwość, z którą muszą zmagać się bohaterki tej książki, to główne wątki przestawione przez autorkę. Poza tym magiczny świat, niepowtarzalny klimat, poruszająca i naprawdę ciekawa fabuła sprawiają, że nie można oderwać się od tej lektury. Uwielbiam takie historie. I Wam również gorąco ją polecam!

~W gospodzie zwanej Kieszeń Kłusownika rządziła despotyczna staruszka, zwana Bunią. Kobieta miała nie lada wyzwanie, gdyż oprócz trzymania w ryzach gospody musiała wychowywać trzy wnuczki, które miały tylko ją. Ojciec dzieci odsiadywał wyrok w więzieniu, a matka zmarła w tragicznych okolicznościach. Dziewczynki niczym żywioły różniły się pod każdym względem. Fliss to najstarsza z sióstr, piękna i nieco próżna szesnastolatka. Środkowa i najbardziej żądna przygód to trzynastoletnia pyskata Betty. Najmłodsza z rodzeństwa to wiecznie głodna Charlie, psotna sześciolatka, kochająca każde zwierzątko. Mimo różnic siostry były bardzo zżyte z sobą i zawsze mogły na siebie liczyć. Życie całej rodziny zmienia się w dniu urodzin Betty,kiedy to razem z Charlie zostaje przyłapana na próbie opuszczenia wyspy. Tego dnia babcia wyjawia im sekret i przedmioty z nim związane przekazywane z pokolenia na pokolenie dziewczętom Wspacznym. Sakwojaż, matrioszki i lusterko to niepozorne przedmioty codziennego użytku posiadające w sobie ogromną, magiczną moc. Okazuje się, że na żeńskiej części rodziny Wspacznych ciąży klątwa, która na zawsze uniemożliwia im opuszczenie Wronoskału,a te trzy przedmioty są ściśle z nią związane. Czy dziewczynki znajdą sposób, żeby zdjąć klątwę i odzyskać wolność? Jaki udział w historii ma Sorsha i jej przyrodnia siostra Prue?

~ Po prostu kocham te baśniowe klimaty. Ten magiczny świat, który wciąga od pierwszych stron i nie pozwala odłożyć książki choćby na chwilę. Fabuła zawarta w książce pochłonęła mnie całkowicie, losy trzech sióstr śledziłam z zapartym tchem. Obserwowałam jak każda z nich się zmienia i dojrzewa w chwili zagrożenia. Wszystkie dziewczyny są niesamowite, ale Betty pokochałam najbardziej-za jej wielką odwagę i determinację. Autorka pokazuje w książce ogromną siostrzaną miłość, walkę z przeciwnościami losu i niesprawiedliwość, na którą nikt się nie godzi. Przyznam, że historia Wspacznych bardzo mnie poruszyła i uroniłam łzy. Autorka napisała ją w piękny sposób. Nie żałowała nam niebezpiecznych sytuacji, nagłych zwrotów akcji i napięcia, które towarzyszy do samego końca. Zdecydowanie polecam!

Gdy zobaczyłam zapowiedź książki „Szczypta magii" uznałam, że chcę ją przeczytać. Nie jestem może grupą docelową, ale zaciekawił mnie opis oraz spodobała mi się okładka. Okładka tej książki na żywo robi jeszcze większe wrażenie. Gdy można się jej przyjrzeć, to można zauważyć jak bardzo nawiązuje do historii. Ostatnio, rzadko trafiam na okładki tak dobrze dopasowane do powieści, a gdy już to się stało, to moje serduszko się cieszy z tego powodu.

Już kilka stron po rozpoczęciu czytania książki „Szczypta magii" wciągnęła mnie ona do swojego świata. Byłam ciekawa tej magicznej historii i nie mogłam się doczekać, aby zobaczyć co takiego wymyślą główne bohaterki, czyli Charlie, Betty i Fliss. Bardzo polubiłam siostry Wspaczne i z wielką uwagą przyglądałam się ich przygodom. Zachwycił mnie także przedstawiony świat w powieści. Od nazwiska bohaterek poprzez walutę aż do nazw wysp, które pojawiły się w książce. Wszystkie te elementy łączyły się i tworzyły taką przyjemną otoczkę dla całej historii.

„Szczypta magii" to wyjątkowa przygoda z odrobiną magii, wronami i siostrzaną miłością. Ciężko było mi się od niej oderwać. Przez prawie cały czas byłam pod wrażeniem wykreowanego świata. Nie chciałam go opuszczać. Zakończenie tej powieści odrobinę mnie zawiodło. Przypuszczałam jak skończy się ta historii i liczyłam na coś więcej. A najbardziej to liczyłam na dodatkowe pięćdziesiąt stron. Na szczęście, autorka wydała już drugą część, więc pozostaje mi tylko czekanie na kolejne spotkanie z siostrami Wspacznymi.