Szczęście za horyzontem

Główną bohaterką książki jest Justyna. Kobieta mieszka w mieście, wiedzie wygodne życie, ma partnera i jest w bliźniaczej ciąży. Choć ciąża bardzo jej doskwiera macierzyństwo widzi w samych różowych kolorach i a bycie matką jest spełnieniem jej marzeń. Niestety w wypadku, który sama spowodowała giną jej jeszcze nienarodzone dzieci. Kobieta nie potrafi się z tego otrząsnąć. Porzuca partnera, pracę, miasto i wyjeżdża do babci. Po drodze jednak w przypadkowo odwiedzonym sklepie jest świadkiem sytuacji, która zapada jej głęboko w pamięci. Pewien mężczyzna przychodzi na zakupy z trójką dzieci. Widać na pierwszy rzut oka, że niespecjalnie radzi sobie z ich wychowaniem. Justyna w oczach dzieci widzi ogromny smutek. Za radą babci postanawia poddać się pokucie, zadośćuczynieniu za utratę dzieci. Decyduje się na dość heroiczny gest, rzecz niewyobrażalną a jednocześnie bardzo jej potrzebną. Postanawia pomóc mężczyźnie spotkanemu przypadkowo w sklepie, sprawić by jego dzieci znów mogły wieść beztroskie, szczęśliwe życie...

Autorka w swej powieści opowiedziała czytelnikom historie dwóch bardzo różnych ludzi. Każdy z nich doświadczył w życiu wielkiej tragedii. Justyna straciła dzieci, Jan zaś żonę, która pozostawiła po sobie kosmiczne długi oraz trójkę małych dzieci. Ich losy połączył przypadek, który całkowicie odmienił życie tych dwojga poszukujących w życiu szczęścia, miłości i oparcia. Pokazuje przy tym, że nasze życie należy tylko do nas samych. To nasze dobre i złe decyzje kształtują nasz los, to my musimy ponosić ich konsekwencje. Jesteśmy ludźmi więc popełniamy błędy i one wpisane są do naszego życiorysu, są potrzebne, uczą i motywują. Może wybory, których dokonujemy nie od razu będą tymi najlepszymi, ale przecież nie robiąc nic, nic nie osiągniemy, będziemy egzystować z dnia na dzień. Właśnie dlatego warto odważyć się często nawet na małe szaleństwo, coś niezwykłego aby odnaleźć miłość, aby być szczęśliwym i mieć poczucie spełnienia...

Uwielbiam powieści Krystyny Mirek. Tę także czytało mi się naprawdę fantastycznie. Jest bardzo przyziemna i współczesna a zarazem niezwykła i magiczna. Autorka w wyjątkowo błyskotliwy i porywający czytelnika sposób motywuje do działania. Świetnie wykreowała swoich bohaterów, są wyraziści i naturalni. Nie wyidealizowała ich w żaden sposób. Każdy ma swoje wady i zalety. Fabuła natomiast jest niebywała. Książka będzie idealna na chłodne jesienne wieczory. Na pewno rozgrzeje i pokaże nam, że powinniśmy cieszyć się życiem, szukać szczęścia, a nie zamartwiać kompleksami czy niepowodzeniami. Możemy bowiem stracić cenne minuty, których już nigdy żaden zegar nie cofnie.

Powieść jest zdecydowanie godna polecenia. Trudno się od niej oderwać, a jeszcze trudniej nie zgodzić z mądrościami jakie przemyciła w niej sprytnie pisarka. Gorąco zachęcam do lektury ;)

Każdy z nas jest tylko człowiekiem i ma prawo popełniać błędy. Wszyscy doskonale zdajemy sobie z tego sprawę, dlatego, choć nie jest to łatwe jesteśmy w stanie wiele wybaczyć innym. Niestety najtrudniej jest wybaczyć samemu sobie. Czasami bowiem jedna chwila może sprawić, że popełnimy błąd, który będzie ciążył nam na sumieniu przez resztę życia. Jak w takiej sytuacji dalej żyć? Na to pytanie stara się odpowiedzieć sobie główna bohaterka najnowszej powieści Krystyny Mirek „Szczęście za horyzontem” – Justyna.

Młoda kobieta przeżyła naprawdę wielką tragedię. Poniosła największą stratę, jakiej może doświadczyć kobieta. Straciła swoje dwa małe skarby, które przez osiem miesięcy nosiła pod sercem. Teraz jej życie straciło sens. Ból jest tym bardziej dotkliwy, że Justyna wie, że to ona sama naraziła swoje dzieci na największe niebezpieczeństwo. Żyje w przeświadczeniu, że właśnie ona jest winna ich śmierci. Jej świat legł w gruzach, a ona została pochłonięta przez macki cierpienia, którego nic nie jest w stanie ukoić. Odcięta od świata nagle zostaje zupełnie sama, ponieważ jej życiowy partner nie potrafi dłużej znieść stanu odrętwienia i depresji, w której tkwi kobieta. Nie ma dokąd iść, gdyż dawno temu skłócona z rodziną, zerwała wszelkie kontakty z najbliższymi. Postanawia jednak zaryzykować i przyjeżdża do domu swojej kochanej babci, mając cichą nadzieję, że ta jej nie odrzuci. Babcia, jak to babcia oczywiście przyjmuje wnuczkę z otwartymi ramionami. Justyna opowiada najbliższej swojemu sercu osobie o tym jak bardzo cierpi. Babcia widząc, że trawiona rozpaczą Justyna nie może tak dalej żyć, czerpiąc z nieprzebranych pokładów swej życiowej mądrości wskazuje wnuczce drogę ku wybaczeniu, do którego środkiem jest zadośćuczynienie za wyrządzoną krzywdę.

Sposobność by komuś zadośćuczynić pojawia się tak samo szybko, jak niespodziewanie. Los kieruje kroki Justyny ku rodzinie, która boryka się z wieloma trudnościami codziennego życia, na każdym kroku pokonując z trudem wszystkie jego przeciwności.

Janek Małecki jest ojcem samotnie wychowującym trójkę wspaniałych dzieci. Pracuje od rana do nocy, a dzieci pozostawione samym sobie zmuszone są radzić sobie same. Rolę rodzica i opiekuna dla dwójki swojego rodzeństwa pełni jedenastoletni Wiktor, który mimo że sam jest jeszcze dzieckiem na swoich barkach dźwiga ogromny ciężar. Tu pomóc może tylko cud, o który każdego dnia modli się chłopiec. Justyna postanawia, że pomoże tej rodzinie i to oni będą jej sposobem na zadośćuczynienie, o którym mówiła jej babcia. Kiedy Justyna zjawia się w domu rodziny Małeckich sytuacja wygląda dramatyczne. Wszystko wskazuje na to, że zderzenie dwóch zupełnie różnych światów będzie dla naszej bohaterki największą pokutą. W momencie, kiedy Justyna poznaje Janka i jego dzieci, sytuacja jest naprawdę poważna, ponieważ mężczyzna w każdej chwili może stracić Wiktora, Emilkę i Leosia. Tylko ona może uratować tę rodzinę przed katastrofą. Ale czy na pewno?

Przekonacie się sami podczas lektury, a nieco więcej o książce przeczytacie oczywiście na moim blogu.

[Adres usunięty]

"Szczęście za horyzontem" to powieść, która udowadnia, że nie warto oceniać ludzi po pozorach. Krystyna Mirek pisze naprawdę barwnie, a jej książkę przeczytałam bardzo szybko. Autorka opisuje życie ludzi, którzy nie mają żadnego wsparcia. Powieść pomimo, że zachowuje dzięki sposobie narracji lekkość jest naprawdę bardzo emocjonalna. Główni bohaterowie są ludźmi, z którymi możemy się poniekąd utożsamiać, a temat pomocy, który porusza w swojej powieści autorka jest bardzo trudny i daje wiele do myślenia. Sama główna bohaterka to osoba, która jest pełna sprzeczności. Z jednej strony potępiamy ją, a jednocześnie współczujemy jej. W powieści nie brakuje również wielu emocjonalnych scen, które dają czytelnikowi wiele do myślenia. "Czasami spalone mosty, to najlepszy w życiu start" śpiewa w jednej ze swoich piosenek Budka Suflera i myślę, że te słowa stanowią doskonałe podsumowanie tej powieści.

Całą recenzję przeczytasz na blogu [Adres usunięty]

"Spalone mosty to najlepszy w życiu start".

Krystyna Mirek po raz kolejny zachwyciła mnie niebanalną,interesującą historią, od której trudno się oderwać. Justyna jest młodą, przebojową pracownicą korporacji. Wraz z narzeczonym wiedzie dość beztroskie,dostatnie życie w stolicy.Pewnego feralnego dnia popełnia błąd, który powoduje,że jej dotychczasowe życie legnie w gruzach...

Jan jest całkowitym przeciwieństwem Justyny.Samotnie,po śmierci żony wychowuje troje dzieci.Rodzina żyje bardzo biednie i jest zadłużona.Mężczyzna całymi dniami pracuje i stara się dbać o dom.Bardzo boi się,że opieka społeczna z powodu biedy może odebrać mu dzieci.

Przypadkowe spotkanie Justyny i Jana powoduje,że dziewczyna postanawia pomóc mężczyźnie i jego dzieciom, w ten sposób pokutując za swoje winy.Trafia do ich domu dosłownie w ostatniej chwili i pomaga im uporać się trudną sytuacją.

Autorka w przejmujący sposób ukazuje problem biedy, wykluczenia społecznego i brak jakiejkolwiek pomocy....

Czasem spalone mosty to najlepszy początek. Justyna popełnia wielki błąd, po którym nie może już wrócić do dawnego życia: pracy w eleganckim biurowcu, wygodnego apartamentu i związku, który opiera się na przyjemności. Janek wszystko zrobił, jak należy, jednak na każdym polu ponosi klęskę. Ma kłopoty finansowe, beznadziejną pracę, której nie znosi, a jego dzieci są zaniedbane. Tych dwoje spotka się przypadkiem. Zderzenie dwóch światów sprawi, że życie Justyny i Janka na zawsze się odmieni. Czy starczy im odwagi, by poszukać szczęścia trochę dalej niż na wyciągnięcie dłoni? Ruszyć za horyzont, do miejsca, które wydaje się najmniej odpowiednie, a jednak kusi z wielką mocą? To historia niezwykła, pokazuje, jak bardzo można się pomylić, sądząc po pozorach.

"To był ułamek sekundy. Chwila tak krótka, że nikt nie byłby w stanie jej świadomie zauważyć. Zbyt maleńka. Człowiek nie zdąży nawet mrugnąć. Wydaje się, że niewiele może się zdarzyć w tak nikłym ułamku czasu. Czasem jednak ułamek sekundy wystarczy, by komuś zawalił się świat."

Justyna zdaje się być szczęśliwym człowiekiem. Odcięła się od przeszłości, zamieszkała w Warszawie, ma wspaniałą pracę oraz atrakcyjnego partnera, z którym prowadzą bardzo wygodne życie. Kobieta doczekała się także spełnienia największego marzenia, którym była ciąża, w dodatku bliźniacza. Rzeczywistość znacznie różni się od oczekiwań, Justyna niełatwo odnajduje się w obecnym stanie, gdzie na każdym kroku pojawiają się poważne komplikacje, obawia się, że brak jej instynktu macierzyńskiego, ale mimo to, nadal wierzy, że po porodzie jej życie stanie się idealne. Gdy przez nierozsądny wybryk doświadcza poważnej tragedii, całkowicie się załamuje. Niefortunny wypadek sprawia, że traci dosłownie wszystko, co kiedykolwiek miało dla niej jakieś znaczenie. Nieopisany ból przeplata się z potężnymi wyrzutami sumienia, kobieta rozstaje się z partnerem i wyrusza na poszukiwania cudu, jaki pomoże choć trochę załagodzić cierpienie. Gdy w drodze do rodzinnego domu spotyka w sklepie wyjątkowo biedną, zaniedbaną rodzinę, nawet nie spodziewa się, że wkrótce ich losy się połączą.

Czy czyn, który miał być karą i zadośćuczynieniem ma szansę okazać się prawdziwy zbawieniem?

Do jakiej tragedii może doprowadzić bezmyślne ocenianie ludzi po pozorach?

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Krystyny Mirek i muszę przyznać, że jestem totalnie zachwycona. Już od pierwszych stron byłam pewna, ze spędzę z tą pozycją wspaniałe, emocjonujące chwile. Urzekło mnie lekkie i nadzwyczaj ekspresyjne pióro autorki, dzięki któremu miałam nieoparte wrażenie, że przebywam tuż obok nakreślonych bohaterów. Ogromnym plusem był również mocny wstęp, jaki zwiastował naprawdę niebanalną i nieprzewidywalną, chwytającą za duszę fabułę. Pisarka genialnie udowodniła, iż to, co zdaje się być nieodwracalnym końcem, może okazać się początkiem czegoś naprawdę wyjątkowego i pięknego.

"Jednak ludzie popełniają błędy. Niektórzy tylko małe, inni większe. Ona za swój ogromny chciała zapłacić i była gotowa na wszystko."

Moim zdaniem "Szczęście za horyzontem" stanowi swoisty drogowskaz dla każdego człowieka. Po pierwsze, porusza niezwykle ważną kwestię oceniania innych po pozorach. Na przykładzie rodziny Małeckich czytelnik widzi, jak bardzo niesprawiedliwe potrafią być wyrażane publicznie opinie. Jeśli nie znamy całej sytuacji z dwóch perspektyw, nie mamy prawa nikogo oceniać, a robimy to z łatwością, bez namysłu. Co gorsza, ludzie często nie zdają sobie sprawy z mocy krzywdzących osądów. Coś, co dla jednych jest gorącą plotką, ekscytującym tematem do rozmowy, dla drugiej osoby stanowi źródło problemów, siejące stratę i zniszczenie. Jedno, nieobiektywne, szkodliwe założenie naprawdę może zniszczyć komuś życie. Dlaczego tak często o tym zapominamy?

Drugim istotnym tematem poruszonym przez autorkę jest szczęście, a dokładniej droga ku jego osiągnięciu. Wszystko, co pojawia się w naszym życiu z nieopisaną łatwością, szybko traci swą wartość. Człowiekowi zdaje się, że tylko wygoda i bogactwo mogą dać mu spełnienie, a jednak przecież każdy z nas jest inny. Bezrefleksyjna, komfortowa egzystencja szybko się nudzi, przestajemy doceniać wiele kwestii, gdyż doświadczamy ich na porządku dziennym. Zapominamy, że to, co dla nas naturalne, dla innych byłoby spełnieniem marzeń. Droga do prawdziwego szczęścia zwykle bywa wyboista, usłana trudami, wątpliwościami i kolejnymi przeszkodami, jednak jeśli człowiek kieruje się sercem, wie, że warto walczyć. Spełnienia nie mogą dać przedmioty, pieniądze czy wygoda, tu prym wiodą miłość i przyjaźń, dzięki którym nawet najcięższa praca cieszy, bo przecież wywołuje wdzięczność i uśmiech na twarzy najbliższych.

"Człowiek może odnaleźć prawdziwe szczęście w zachwaszczonym ogrodzie, choć nie znalazł go dotąd w drogich hotelach ani w błyszczącej szkłem korporacji."

Autorka stworzyła doskonałe, jak najbardziej przemawiające kreacje bohaterów. To ludzie z krwi i kości, którzy popełniają błędy, tracą siłę i ducha walki, przeżywają liczne rozterki, gubią się na ścieżce codziennych trudów, jak my wszyscy. Naprawdę wspaniałym doświadczeniem okazało się śledzenie ich wewnętrznej przemiany, jaka bez wątpienia była efektem wzajemnego oddziaływania. Jeśli wątpicie jeszcze w hasło, iż miłość potrafi zdziałać cuda, koniecznie musicie sięgnąć po tę powieść i przekonać się o tym na własnej skórze. Pisarka perfekcyjnie ukazała również funkcjonowanie małej, hermetycznie zamkniętej społeczności, gdzie wszyscy się znają i notorycznie szukają wartej uwagi sensacji. Nowa osoba szybko staje się punktem zainteresowania, a tajemniczość, jaką jest owiana jej wizyta w domu Małeckich, stanowi wyjątkowo apetyczny kąsek dla wszystkich ciekawskich mieszkańców.

"Kto nigdy nie był głodny, pojęcia nie ma o smaku potraw. Kto nie pracuje naprawdę, nie zna przyjemności wytchnienia."

"Szczęście za horyzontem" jest niesamowicie poruszającą, wciągającą, prawdziwą, słodko - gorzką opowieścią z tragedią i ludzką podłością w tle. To piękna i nadzwyczaj refleksyjna książka przypominająca, iż nie wolno nikogo oceniać po pozorach, najważniejsze jest niewidoczne dla oczu. To wreszcie przepełniona intensywnymi emocjami historia, która trafia wprost do czytelniczego serca, by uzmysłowić, że często spełnienie jest bardzo blisko, ale go nie dostrzegamy, bo wybieramy to, co jest na wyciągnięcie ręki, wolimy wygodę i łatwość, niż walkę czy poświęcenie. A przecież, im więcej coś wymaga wysiłku, tym bardziej jest potem doceniane, a prawdziwe szczęście i miłość są warte największego zachodu. Najnowsza książka Krystyny Mirek chwyta za serce, delikatnie otula duszę i wielokrotnie wzrusza do łez. To pozycja idealna na długie, jesienne, refleksyjne wieczory. Gorąco polecam!

Krystyna Mirek nie ustaje w działaniu i kilka dni temu na naszym rynku pojawiła się jej kolejna powieść, czyli ,,Szczęście za horyzontem".

Justyna z pozoru miała wszystko - fajnego chłopaka, dobrą pracę i bliźniaczą ciążę, która nieco uprzykrzała jej życie. Kobieta nie spodziewała się tego, że przez jedną głupią decyzję jej szczęście może rozlecieć się w drobny mak.

Janek po śmierci żony musiał sam radzić sobie z pracą i wychowywaniem trójki dzieci. Teściowa nie była dla niego żadną podporą, wręcz jeszcze uprzykrzała mu życie. Czy jego los miał się niebawem odmienić?

Nie ukrywam, że zawsze z największą przyjemnością wyczekuję kolejnych powieści Krystyny Mirek. Polska pisarka, matka kilkorga dzieci, doskonale operuje słowem i tworzy całkiem niebanalne historie. Choć może spodziewać się takiego zakończenia, i tak jestem z niego zadowolona.

Powieści obyczajowych na polskim rynku miesięcznie jest pewnie co najmniej kilkadziesiąt. Tym, co wyróżnia prozę Krystyny Mirek spośród całego gąszczu nowości jest niebywała mądrość życiowa, która płynie z każdej karty tej powieści. Naprawdę warto dać szansę jej twórczości, jeśli jeszcze tego nie uczyniliście.

,,Szczęście za horyzontem" to publikacja, w której dzięki szczęśliwemu splotowi wydarzeń splatają się ze sobą losy dwójki głównych skrzywdzonych przez życie bohaterów. Czy dadzą sobie szansę na szczęśliwe życie? O tym przekonajcie się sami.