Szczęściarz

Pomiędzy książkami zabierającymi czytelnika w świat dorosłych problemów, miłości, mniejszych czy większych dramatów czasami warto zrobić sobie odskocznię. Dla mnie okazała się nią pięknie wydana oraz ilustrowana przez Joannę Czarnecką powieść dla dzieci. Książka „Szczęściarz” Marty Dębowskiej dotarła do mnie dzięki uprzejmości księgarni TaniaK[Adres usunięty]. Przeczytałam ją razem z dziećmi w jeden dzień. Czy to znaczy, że tak bardzo nas pochłonęła? O tym opowiem Wam w dzisiejszej recenzji.

ZARYS FABUŁY

Mały, gałgankowy pajacyk siedział przy kasie kwiaciarni „Florian i Róża” przynosząc właścicielowi szczęście. Zerkał na odwiedzające sklep dzieciaki tęsknym wzrokiem i marzył tylko o jednym, by trafić w ich ręce i by móc się z nimi pobawić. Pech chciał, że maluchy odwiedzały księgarnię rzadko, a właściciel, niemłody już człowiek, był do niego całkiem przywiązany. Kiedy więc nastąpił czas remontu, a rzeczy księgarni zostały zapakowane w kartony, korzystając z okazji czmychnął na zewnątrz, by na skrzydłach gołębicy dostać się do sklepu z zabawkami. Czy wymarzone i wyidealizowane miejsce, w którym tak bardzo chciał się znaleźć, faktycznie okazało się trafionym pomysłem? Na swojej drodze pajacyk spotyka mysz Parmi, gołębia Kawkę i pieska Gusto, by dzięki nim odkryć te najpiękniejsze wartości: przyjaźń, odwagę, braterstwo, bezinteresowną pomoc, bezpieczeństwo i prawdziwy dom.

PAJACYK I JEGO ŚWITA

Głównym bohaterem powieści jest pajacyk, który zgodnie z napisem widniejącym tuż przy nim w kwiaciarni nazywa siebie „Dekoracją”. Ciekawy świata, złakniony przygód i kontaktu z dziećmi decyduje się na odważną przygodę. Stawia wszystko na jedną kartę i trafia do zupełnie nieznanego mu, zewnętrznego świata. Nieco naiwny i nieuświadomiony przekonuje się, że to, co na pozór wydaje się ładne, niekoniecznie jest takie od środka. Że ci, którzy oceniają powierzchownie, można by powiedzieć, „po wyglądzie”, niekoniecznie stają się dobrym materiałem na przyjaciół. Pajacyk na swojej drodze spotyka jednak postaci, a konkretnie mówiąc, zwierzęta, które wyciągają do niego pomocną dłoń. Wspólnie spędzony czas, wielka przygoda i odkrywanie nowych, nieznanych dotąd mu rzeczy doprowadzają go w końcu do domu pełnej ciepła pani Marysi. Czy tam odnajdzie swoje miejsce? Czy spełni się jego największe marzenie? Czy jego dawny właściciel i zarazem właściciel kwiaciarni będzie miał okazję go jeszcze spotkać? O tym musicie przekonać się sami.

O LEKCJI WRAŻLIWOŚCI I OGÓLNEJ OCENIE

Książki dla dzieci dzielą się na te, które bawią, uczą, uwrażliwiają. Mam wrażenie, że „Szczęściarz” łączy wszystkie te trzy określenia i choć to nie jest historia, która rozśmiesza, czas przy niej płynie zdecydowanie bardzo szybko, a kolejne przygody pajacyka naprawdę angażują. Także emocjonalnie. Historia akcentuje te dobre i te godne potępienia zachowania, pokazuje to, co tak naprawdę liczy się w życiu. Nie zewnętrzne piękno, nie bogactwo, ale dobre serce. Czytając można wyciągnąć wiele wniosków. Młody czytelnik zostaje porwany w wir praktycznej lekcji o życiu. Sama byłam wzruszona, kiedy wreszcie wszystko zaczęło układać się po myśli. Finał troszeczkę mnie zaskoczył, ale bez obaw, nie ma tutaj żadnego rozczarowania czy ciężkiego do strawienia wydarzenia. Książka, ze względu na sporą czcionkę, nadaje się także do samodzielnego czytania dla dzieci, które dopiero co rozpoczynają swoją przygodę z literaturą. Dodatkowo cieszy pięknymi ilustracjami. Polecam z czystym sumieniem.

To książka, która śmiało można ocenić po okładce! Piękna okładka, piękne wnętrze!

To jedna z najbardziej uroczych i ciepłych, zimowo świątecznych książek jakie mamy. Blask bije nie tylko od cudownych ilustracji, które cieszą oko, ale i od tekstu, który rozgrzewa serca w te zimne, grudniowe dni.

Pajacyk, który do tej pory służył jako sympatyczna dekoracja w kwiaciarni, postanawia spełnić swoje marzenie - stać się zabawka, którą będą bawić się dzieci. Marzył o zabawie, o wywoływaniu radości i uśmiechu, i podczas nadarzającej się okazji wyruszył w swoją pierwszą, niezwykłą podróż.

Podczas tej wyprawy los nie zawsze mu sprzyjał, jednak napotkał na swojej drodze wiele życzliwości, które obudziły w pajacyku głębokie uczucia. On sam pragnął, aby wszyscy byli szczęśliwi i dążył do tego niestrudzenie, w końcu jest pajacykiem przynoszącym szczęście, chociaż bez imienia.

Czy marzenie pajacyka spełni się i trafi do miejsca, w którym spotka dzieci? Jak potoczą się dalej losy naszego bohatera?

Historia pajacyka jest niczym recepta na smutek i zwątpienie. To książka niosąca uśmiech, ciepło i nadzieję. Osadzona w zimowej scenerii, otulająca magicznymi ilustracjami, które idealnie oddają tę cudowną opowieść.

Jeśli szukacie książki, która Was wzruszy, rozczuli i rozbawi jednocześnie to nie wahajcie się ani chwili. To piękna pozycja na zimowe i świąteczne wieczory, która pokochacie całym sercem.

Zacznę od tego, że sama okładka robi wrażenie i przyciąga czytelnika, tak samo było ze mną, chociaż mówi się, że książki po okładce się nie ocenia. Ja oceniłam i nie żałuję, że po nią sięgnęłam.

Książka pt.: "Szczęściarz" wywołała u mnie masę emocji i bez wątpienia po przeczytaniu tej książki można z niej wyciągnąć morał. Jest to opowieść o tym, czego tak naprawdę szukamy całe życie,

o szczęściu i marzeniach. Po przeczytaniu książki Marty Dębowskiej odzyskuje się nadzieję, że warto marzyć. Dodatkowo do historii zostały stworzone pełne uroku ilustrację.

Dzięki pięknej okładce i ilustracją książka przyciągnęła moją 6-letnią córkę i zażyczyła sobie czytanie jej przed snem. Naprawdę z całego serca polecam!

Jeśli chcesz poczuć magię świąt, zacznij właśnie od przeczytania tej historii.

Gdy dostrzegłam ją wśród zapowiedzi, bardzo starałam się nie oceniać po okładce i hamować podekscytowanie.

W końcu to prawdziwy majstersztyk.

Widać talent, serce i świetny wątek opowieści.

Okazuje się, że moje przypuszczenie było słuszne.

To jedna z tych magicznych książek, które uruchamiają lawinę emocji i współodczuwanie.

Nakładem @wydawnictwobis na rynku wydawniczym pojawiła się propozycja niebywałej urody.

"Szczęściarz " autorstwa Marty Dębowskiej z ilustracjami Joanny Czarneckiej to uczta dla konesera przesiąkniętych wartością treści literackich. 🥰

Historia opowiada o wyjątkowym pajacyku, który całe swoje życie spędził na blacie kwiaciarni, pilnujac cukierków dla odwiedzających ja maluchów.

Dlaczego wyjątkowym?

To postać, która doświadczyła już uroków życia trwając u boku właścicieli, Pani Róży i Floriana, chłonąc widoki zza sklepowej szyby i marząc o przebywaniu wśród dzieci.

Czuł się do tego stworzony.

Życie bywa jednak przewrotne i z tętniącego życiem lokalu kwiaciarnia stała się melancholijnym miejscem z którego czuł potrzebę ucieczki.

Nie trzeba było czekać zbyt długo, bo Pan Florian zaplanował remont.

Świat wyglądał na bezpieczniejszy zza szyby.

Sklep z zabawkami o którym marzył nie był tak przyjazny, jak oczekiwał.

A zabawki, mimo urody, uroku i nierzadko jeszczr połysku po produkcji okazywały się niezbyt miłe, a zdecydowanie częściej zapatrzone w swoje dobro i oceniały wyłącznie oczami.

"Dekoracja", bo tak głosił kartonik na jego szyi odkrył jednak, że świat nie kończy się na sklepie z zabawkami a otaczające go stworzenia również są miłe i życzliwe.

Nawet, gdy zgubi swoją czapkę, która miała przynosić szczęście. 🍀

Czy znajdzie swoje nowe miejsce?

Czy pokocha wielki świat?

I przede wszystkim czy odnajdzie szczęście?

Jak to zwykle bywa z książkami, również ta niesie wiele wartościowych morałów.

Odkrywa świat, który nie jest czarno biały.

Pokazuje prawdziwe cechy, również te ukryte i zawoalowane kłamliwym urokiem.

Aż wreszcie udowadnia, że "szczęście nosi się w sercu".

To jedna z tych publikacji, które zostaną z nami na długo.❤️

Już patrząc na samą okładkę czułam, że to będzie wyjątkowa książka. Kolory, migoczące światełka, przyjemność w dotyku. Magia.

Szczęściarz to przepiękna historia o przyjaźni, odwadze i szczęściu.

Bohaterem tej historii jest gałgankowy pajacyk. Niegdyś Własność szczęśliwego małżeństwa Floriana i Różu. Niestety Róży już nie ma, Florian nie jest już szczęśliwy. Pajacyk marzy, aby jakieś dzieci się nim bawiły. Siedzi na ladzie kwiaciarni pana Floriana i Z całego serca pragnie dostać się do sklepu z Zabawkami naprzeciwko. Zbliżają się święta, wkoło pojawiają się dekoracje, tylko w kwiaciarni jakoś tak smutno. Pewnego dnia Pajacykowi udaje się wymknąć z kwiaciarni. Dostanie się do sklepu wcale nie jest takie proste, na szczęście na swojej drodze spotyka Gołębia. To dzięki niemu udaje mu się dostać do sklepu z Zabawkami, jednak okazuje się, że tam wcale nie jest szczęśliwszy. Poznaje mysz, psa oraz Kota. Zdobywa przyjaciół. Trafia ostatecznie do domu dawnej przyjaciółki Floriana, w ręce dzieci i w końcu jest szczęśliwy. Wszystko oczywiście za zgodą swojego poprzedniego właściciela.

W końcu jest szczęściarzem.

Przygody tego pajacyka przyniosły szczęście nie tylko jemu. Tak naprawdę uszczęśliwił on swoich nowych przyjaciół, których poznał, uszczęśliwił dzieci, do których trafił, a także Floriana, który dawno zapomniał czym jest szczęście. Dzięki Pajacykowi wrócił do muzyki, otworzył się na przyjaciół i na życie.

Muszę przyznać, że to jedna z niewielu książek, która tak mnie zachwyciła. Historia ta pokazuje, że nie zawsze to co nam się wydaje, że jest najlepsze naprawdę takie jest. Siła przyjaźni natomiast zawsze pomoże nam osiągnąć cel a odwaga jest nam potrzebna aby dążyć za marzeniami.