Szach-mat. Jak umierali władcy Rosji

Bez względu na czasy sprawowanie władzy zawsze wiązało się z ryzykiem przedwczesnego zejścia. Mógł taki nieszczęśnik zginąć w czasie walki (a w każdej epoce znalazł się jakiś wróg i powód, by na niego ruszyć). Mogli zbuntować się wykorzystywani poddani i posłać go na szafot - jak we Francji. Do jego szybkiego zgonu mogła doprowadzić zniecierpliwiona rodzina chętna, by przejąć tron lub magnackie koterie prowadzące na monarszych dworach niezliczone intrygi. Krótki nieraz bywał monarszy żywot. Jednakowoż w Rosji ryzyko było podwójne. Wielu tych, którym udało się założyć Czapkę Monomacha (symbol carskiej władzy), zakończyło panowanie jako ofiary zamachu. Wielu schodziło w boleściach z powodu trybu życia, jaki prowadzili. Nie inaczej było, kiedy stery Rosji przejęli ci, którzy pod pretekstem zmiany niesprawiedliwego ustroju wprowadzili nowy. Obsesja Stalina panicznie bojącego się utraty władzy lub zamachu pochłonęła miliony ofiar.

"Szach-mat" to kilkanaście rozdziałów poświęconych ostatnim dniom najbardziej znanych władców Rosji - carom, carycom oraz Leninowi i Stalinowi. Całość jest krwawa i przygnębiająca, bo podsyca obawy, że Rosja na zawsze pozostanie krajem na styku Europy i Azji, którym rządzi strach i chaos zapijane - lepszym lub gorszym - alkoholem.

"Szach-mat. Jak umierali władcy Rosji" to książka, która opowiada o ostatnich dniach wielkich władców rosyjskich.

Czyta się ją bardzo dobrze. Jest to wciągająca i fascynująca lektura. Przypomniała mi trochę rosyjskiej historii ale również wzbogaciła moją wiedzę.

Rosyjscy władcy byli bezwzględni. Musieli tacy być aby utrzymać swoją władzę. W końcu car powinien być silny i naród powinien się go bać. Prowadziło też do tego, że wielu pragnęło ich śmierci.

Przeczytamy tutaj o intrygach politycznych, działaniach władców, a także (a raczej głównie) o ich śmierci. Jak zginęli? Czy zostali zamordowani? W jakich okolicznościach?

Będzie to doskonała lektura zarówno dla tych, którzy znają rosyjską historię jak i dla tych, którzy wcześniej nie za bardzo interesowali się tą tematyką.

Autor w ciekawy sposób przedstawia wydarzenia. Muszę przyznać, że bardzo spodobała mi się ta książka. Uważam, że jest warta lektury.

Napisana jest przystępnym językiem. Przeczytamy tutaj [Adres usunięty]. o Iwanie Groźnym, Piotrze Wielkim, Aleksandrze I, Mikołaju II ale również o Leninie i Stalinie.

Zdecydowanie polecam!

Na samym wstępie zaznaczę, iż po książki historyczne nie zdarza mi się sięgać zbyt często. Historia to zdecydowanie nie mój konik, a sama zawsze obawiam się nudy i zawiłości. Na książkę Mariusza Sampa zdecydowałam się jednak, gdyż moją uwagę przyciągnęły tytuł i tematyka. I cóż mogę napisać? Jeśli szukacie pozycji, która Was nie zanudzi, a jednocześnie przybliży pewne prawdy historyczne i zaciekawi, to „Szach-mat. Jak umierali władcy Rosji” będzie idealnym wyborem 😉

Jak możecie się domyślać, książka ta skupia się przede wszystkim na ostatnich chwilach największych władców rosyjskich – od Iwana Groźnego po Stalina, jednocześnie przytaczając najważniejsze i interesujące fakty z lat ich panowania. I jedno mogę stwierdzić na pewno – żywoty przywódców tegoż niesławnego dziś narodu nie zaliczały się do nudnych, a sposób pożegnania się z tym światem bardzo często nie należał do najprzyjemniejszych!

Historia każdego z nich opisana jest przez autora w sposób niezwykle ciekawy, pozbawiony nużących datowników i bogaty w najintymniejsze szczegóły. Czyhający wrogowie, spiski i krwawe mordy, pijackie hulanki i intymne swawole – to tylko nieliczne z wątków poruszanych w książce.

Osobiście przy lekturze bawiłam się wyśmienicie, dlatego każdemu polecam „Szach-mat…” jako ciekawy przerywnik od codziennej nudy i źródło zaskakujących ciekawostek o władcach Rosji 😊

Bycie władcą i zasiadanie na tronie to - co by Disney nie twierdził - nie bajka. Odpowiedzialność za losy kraju, ciągłe mierzenie się z niezadowoleniem poddanych i polityczna szachownica nie jednemu przywódcy skróciły życie.

Mariusz Samp w prosty, przyjazny czytelnikowi sposób przedstawia historię zgonów 13 władców Rosji i wydarzeń, które były ich przyczyną. W swoje opracowanie wpłata nie tylko fakty historyczne ale również anegdoty i pogłoski które towarzyszyły przez wieki śmierci rosyjskich władców.

Bycie suwerenem to nie najbezpieczniejsza profesja i autor przytacza na to dowody. Liczba władców, którzy zginęli w przewrotach, zamachach i spiskach wydaje się znacznie przewyższać naturalne zgony i rozbudzać umysły fanów teorii spiskowych. Autor w trzynastu rozdziałach swojej książki nie szczędzi smaczków związanych z przejściem do wieczności władców i plotkami, które ożywiały wyobraźnię gminu, co ciekawe nawet ci, którzy wydawali się odchodzić z przyczyn naturalnych, rzadko zostawali oszczędzeni przez plotkarskie języki.

Moim ulubieńcem jest Dymitr Samozwaniec i jego nieustanne „wstawanie z grobu”, choć akurat Szach – mat nie poświęca mu zbyt wiele uwagi, skupiając się na innych władcach, jego fenomen od dawna niezwykle mnie interesuje.

Szach – mat. Jak umierali władcy Rosji to pozycja, po przeczytaniu której zakrzyknęłam: Mało mi! Nie obraziłabym się, gdyby autor dodał do niej jeszcze z 50 stron i rozbudował wątki choćby pozostawionych współmałżonków, czy dzieci które nie dziedziczyły tronu. Oczywiście, to nie jest bezpośrednim tematem książki ale zdecydowanie zaciekawiły mnie ich losy i nie obraziłabym się, za kilka zdań opisujących ich dalsze życie.

Dla mnie 9/10, to naprawdę dobra pozycja a lekkie pióro i prosty styl sprawiają, że nie trzeba być historykiem czy entuzjastą by czerpać przyjemność z czytania Szach – mat. Dobrze zredagowana, płynna i najzwyczajniej w świecie ciekawa sprawiła, że czekam niecierpliwe na kolejne książki Mariusza Sampa i polecam Wam tą, bo warto!

Za egzemplarz recenzencki i autograf dziękuję autorowi

#współpracarecenzencka

#współpracabarterowa

#współpracareklamowa