Świat na nowo. Wielkie Litery

Jak to jest, gdy trzeba wszystko zacząć od nowa? Jak to jest, gdy trzeba porzucić dom i dotychczasowe życie? Powieść "Świat na nowo" ukazuje życie repatriantów ze Wschodu na Ziemiach Zachodnich. Lata powojenne, Nowa Sól jako nowe miejsce do życia dla Lidii Malczewskiej i jej rodziny, dla Janka Zielińskiego, który stracił narzeczoną. A także dla Szczepana Andryszka, funkcjonariusza UB. Powieść jest bardzo ciekawa, wiernie odmalowuje realia epoki. Postacie są prawdziwe, wielowymiarowe, a ich wybory życiowe niesamowicie trudne. To poruszająca i mądra książka.

Jak zwykle Pani Barbara Wysoczańska stanęła na wysokości zadania.

Po przeczytaniu "Narzeczonej Nazisty" od razu wzięłam się za powieść "Świat na nowo". Autorka jest mistrzynią pod względem fabuły osadzonej w latach czterdziestych minionego wieku. Dzięki wartkiej akcji można niemal poczuć atmosferę i napięcie, jakie towarzyszyło bohaterom w odradzającej się po wojnie Polsce. Przekonały mnie również postacie Lidii, Janka oraz Szczepana. To wyjątkowa powieść obyczajowa, w której nie zabrakło subtelnej dawki romansu i miłości. Z pewnością przypadnie ona do gustu innym czytelniczkom! 

Barbara Wysoczańska to autorka, która zasłynęła swoją pierwszą książką. Najnowsza "Świat na nowo" też jest warta polecenia. Zbiera dużo pozytywnych recenzji i przenosi czytelnika do powojennej Polski, w której dzieje się wiele. Ale czy to czas na miłość i na konkretne potrzeby jednostki? Czy czas na odbudowę kraju i zadbanie o tych, którzy przetrwali wojnę? Na te pytanie znajdziecie odpowiedź w książce, która porywa od pierwszego rozdziału. Jeśli lubicie powieści z historią w tle to tą koniecznie musicie poznać!

"Gdzieś w głębi serca wiedziała, że myślami wciąż będzie wracać do nieukojonej tęsknoty, do straconej szansy na miłość i do tamtego mężczyzny o szarym spojrzeniu. Do tamtej obietnicy, która nigdy się nie spełniła."- fragment książki

"Świat na nowo" to nowa powieść Autorki, której wypatrywałam bardzo niecierpliwie. Tym razem Pani Barbara umiejscowiła fabułę książki w latach powojennych. W czasach, gdy Polską rządził Stalin "idąc ramię w ramię z Polakami"😏

Po zmianie granic Polski, ludzie masowo zostali zmuszeni do zostawiania swoich domów i przeniesienia się w granice nowego Państwa Polskiego, do Ziem Odzyskanych. Zostawiali swój dobytek, przyjaciół, pracę, marzenia. Musieli rozpocząć swe nowe życie w zupełnie nieznajomym otoczeniu, wśród obcych ludzi. Pośród tych wszystkich wydarzeń poznajemy bohaterów, którym przyszło się zmierzyć z nowymi porządkami- porucznika Szczepana, Lidię Malczewską z ojcem, siostrą i jej rodziną, a także partyzanta Janka. Łączy ich budowanie nowego życia, co okazuje się trudniejsze niż myśleli. Ich losy splatają się ze sobą w sposób, momentami, bardzo zaskakujący. Sposób, który powodował, że nie mogłam się oderwać od lektury.

''Wojna zmieniła zasady, usunęła zakazy moralne i kazała ludziom żyć chwilą. To, co niegdyś uważano za niedopuszczalne, teraz, w świecie niepewności o jutro, nie miało już znaczenia. Podczas wojny ludzie tak samo szybko kochali, jak zabijali, i to przyzwyczajenie wciąż w nich tkwiło." - fragment

''Świat na nowo" to książka pełna wielkich uczuć i emocji- troski o los najbliższych, zrozumienia, strachu, potrzeby bezpieczeństwa i miłości. Pogrzebaniu marzeń, które zniwelowała wojna, a także tworzeniu nowych, które nadadzą życiu sens.

W słowach pisanych przez Autorkę jest taka niesamowita magia, która sprawia, że ból i strach bohaterów stają się Twoim bólem i strachem. Nadzieja- nadzieją, którą czuje serce, a wszystkie emocje przelewają się w człowieku i powodują przyspieszone bicie serducha. To książka, która niejednokrotnie zaskoczy czytelnika postawą głównych bohaterów, ich decyzjami oraz emocjami będącymi częścią ich nowego, powojennego życia. Polecam!♥️

„Siła kobiet” trafiła do najlepszych przeczytanych przeze mnie w ubiegłym roku książek rodzimych autorów. Niemal równie silne emocje wywarła na mnie najnowsza powieść Barbary Wysoczańskiej „Świat na nowo” ukazująca trudną polską rzeczywistość po odzyskaniu niepodległości. Trudną szczególnie dla tych, którzy po zmianie granic musieli opuścić rodzinne strony i szukać nowego miejsca do życia.

Poznajemy rodzinę repatriantów z Drohobycza, którzy w odebranej Niemcom Nowej Soli zaczynają swoje życie na nowo. Życie obciążone bagażem wojennych tragedii, tęsknotą za domem, promykiem nadziei i niezgodą na zastaną rzeczywistość. Bo choć okrzyknięta wolną, Polska pod butem Sowietów nigdy taka nie będzie, a każdy sprzeciw rodzi zagrożenie.

Prócz budzącego gorycz rysu historycznego, książka opowiada przede wszystkim o losach Lidii Malczewskiej, młodej kobiety, której wojna odebrała najlepsze lata życia i szansę na miłość. Teraz chce zawalczyć o siebie, dać sobie szansę. Tylko czy wybory, których dokona przyniosą jej szczęście?

Powieść dostarcza ogromnych emocji, porusza i skłania do przemyśleń nad wyborami i motywacją poszczególnych bohaterów. Ukazuje trudny, powojenny czas i walkę o siebie i o przetrwanie w nowej, niepewnej i nieprzychylnej rzeczywistości. Wciąga czytelnika od pierwszych stron w tamten czas, tamten świat i zapewniam, że te ponad 600 stron umyka w mgnieniu oka.

Byłam niezwykle ciekawa tej historii, bo poprzednie książki tej autorki bardzo mi się podobały i zapadły w pamięci. Nie zawiodłam się i tym razem, bo już po pierwszych rozdziałach zaangażowałam się w losy bohaterów i wciągnęłam w fabułę.

Opowiada ona o próbie powrotu do normalności po wojennych przeżyciach i odnalezieniu się w nowej rzeczywistości. Jest napisana pięknym, przyjemnym językiem, dzięki czemu przez powieść się płynie i nie sposób się od niej oderwać.

Bohaterowie, podobnie jak w poprzednich dziełach autorki są naprawdę świetnie wykreowani i wydają się ludźmi z krwi i kości. Najbardziej zapadła mi w pamięć postać Janka, co do którego z początku miałam dość mieszane uczucia, jednak później znacznie zyskał w moich oczach. Jest jeszcze jedna postać, o której zmieniłam zdanie z biegiem fabuły (tym razem na jej niekorzyść), jednak nie będę mówić kto to jest, żeby uniknąć ewentualnych spoilerów 😄.

Podsumowując, jest to przepiękna, świetnie napisana i zdecydowanie warta przeczytania książka, dzięki której stałam się jeszcze większą fanką autorki i z ogromną niecierpliwością wyczekuję jej kolejnych powieści ❤️. Gorąco polecam!

To moje drugie spotkanie z twórczością autorki, poprzednio czytałam "Siłę kobiet", która bardzo mi się podobała, więc kiedy tylko zobaczyłam, że @wydawnictwofilia wydaje kolejną książkę Pani Basi, wiedziałam, że będę musiała ją przeczytać. Mam na półce również "Narzeczoną nazisty" i muszę w końcu się za nią zabrać w wolnej chwili! Stylistyka i język jakim operuje autorka jest niezwykle przyjemny, co sprawia, że książkę czyta się naprawdę szybko, z dużym zainteresowaniem i zaangażowaniem. Fabuła książki została w bardzo ciekawy sposób nakreślona, przemyślana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie świetnie i autentycznie wykreowani. Historia ta przedstawiona jest oczami kilkorga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się borykają, mogłam również lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzji. Myślę, że w tym przypadku był to świetny zabieg, ponieważ tym sposobem każda z postaci odegrała tutaj istotną rolę, dostarczając tym samym wielu emocji. Akcja powieści rozgrywa się tuż po zakończeniu II Wojny Światowej, autorka ukazuje w dobitny i realistyczny sposób to jak wyglądały polskie ziemię w tamtym okresie oraz jak ciężkie było życie ludności, która przeżyła wojnę. Na kartach powieści poznajemy i skupiamy się tak naprawdę na trójce bohaterów - Lidii, Szczepanie i Janie, którzy próbują odnaleźć się w powojennej rzeczywistości. Autorka w tak plastyczny sposób opisuje wszystko co działo się w życiu bohaterów, że wielokrotnie miałam wrażenie jakbym była tam razem z nimi i odczuwała wszystkie towarzyszące im w różnych wydarzeniach emocje. Książka ma bardzo bogate tło historyczne, co niezwykle mi się podobało, lubię czytać i poznawać różne fakty historyczne. Jestem naprawdę pod wrażeniem rozeznania i wiedzy autorki, bo to ogromna sztuka w tak umiejętny sposób przelewać wszystko na papier. Poraz kolejnych w świetny sposób spędziłam czas z książką Pani Basi i z pewnością w przyszłości sięgnę po kolejne. Polecam! Moja ocena 9/10.

~Koniec || wojny Światowej to dla Polski nic innego jak gruzy, ruiny, zgliszcza, wielkie spustoszenie i totalny chaos, związany z brakiem podstawowych produktów do ludzkiej egzystencji.

W takiej rzeczywistości poznajemy naszych bohaterów, którzy pomimo niełatwego startu próbują odnaleźć się w powojennej rzeczywistości.

Pewnego dnia Szczepan Andryszek, młody porucznik, funkcjonariusz Urzędu Bezpieczeństwa, zostaje oddelegowany na Ziemie Odzyskane do Nowej Soli.

Po dotarciu na miejsce i zapoznaniu się z nowymi obowiązkami mężczyzna towarzyszy przy przyjedzie jednego z wielu transportu z repatriantami ze Wschodu.

To właśnie tam poznaje Lidię Malczewska, która wraz z ledwo trzymającym się na nogach ojcem, byłym profesorem i pianista oraz siostrą Zosią i jej rodziną mają zasiedlić nowe bezpieczne tereny.

Lidia dzięki wielkiej pomocy Szczepana i jego wstawiennictwu dostaje pracę w poniemieckim szpitalu. Tam poznaje ciężko rannego partyzanta Janka Zielińskiego, który po starcie bliskiej osoby próbuje odnaleźć się w nowej szarej rzeczywistości.

Czy nasi bohaterowie odnajdą się w nowej powojennej rzeczywistości?

Czy jeszcze kiedyś na ich twarzach pojawi się uśmiech? Czy odnajdą miłość?

~ Wielokrotnie wam wspominałam, że książki Barbary Wysoczańskiego to mistrzostwo jeśli chodzi o literature wojenną, jak i powojenną.

Dlatego gdy tylko zobaczyłam najnowsze dziecko autorki wiedziałam, że i tym razem się nie zawiodę.

~ "ŚWIAT NA NOWO" to kolejna zniewalająco emocjonująca historia, która za sprawą lekkiego przyjemnego języka, ciekawych opisów, zaskakujących, momentami nawet bolesnych wątków, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki przenosi nas do trudnych czasów powojennych.

Miejsca, w którym pomimo końca wojny nadal nie można było czuć się bezpiecznie. Gdyż zewsząd zalewała nas fala komunizmu, donosów, szpiegowania, oraz niesprawiedliwych działań politycznych, które wraz z szarą trudną rzeczywistością były wręcz na porządku dziennym.

Trudna, niepewna, sytuacja odbija piętno na naszych bohaterach stając się punktem kulminacyjnym w całej historii, przez co zwykła codzienność stała się wręcz walką o przetrwanie.

Dlaczego? Po więcej jak zawsze odsyłam lektury!

~ A zatem jeśli szukacie pełnej emocji historii, w której fikcja literacka miesza się z faktami historycznymi to ta opowieść jest wprost dla was.

Gwarantuje wam, że zadbano tutaj o każdy szczegół, zwłaszcza jeśli chodzi o perfekcyjnie odmalowane tło powojennej Polski co świadczy o dużej wiedzy autorki jak i dużego nakładu pracy.

~Jak dla mnie była to kolejna przepyszna, życiowa, momentami nawet bolesna opowieść, którą czyta się zapartym tchem.

Idealna dla koneserów tego gatunku.

Polecam i czekam na więcej!

Szukacie książki, od której ściska się serce? Książki, przy której wzruszenie, mieszające się ze smutkiem, nie pozwala odłożyć lektury i aż żal iść spać?

"Świat na nowo" to powieść, którą z czystym sumieniem mogę polecić na jesienne wieczory.

Znam twórczość @[Adres usunięty]zanska - przeczytałam wszystkie jej książki, więc wiedziałam, że znajdę tu ogromną dawkę uczuć i emocji, ale nieprzerysowanych, wyolbrzymionych, lecz całkowicie autentycznych, które udzielają się czytelnikowi.

Kończy się wojna, jednak dla Polaków koniec ten nie oznacza niezależności i wolności. Choć na wojnie mówi się o wygranych i przegranych w rzeczywistości wojna niesie ze sobą ból i cierpienie, a po niej zostają rany, pustka i zgliszcza. Jak na nich budować swój świat na nowo? Czy w takich okolicznościach istnieje szansa na znalezienie miłości i stabilizację? Ile sił trzeba w sobie mieć, by zacząć wszystko od zera? Choć w Polsce zaczyna się okres powojennej odbudowy, nowe granice naszego kraju skutkują przymusowymi wysiedleniami. Jak to jest zostawić wszystko co mieliśmy za sobą i z wiarą patrzeć w przyszłość?

Niezwykle piękny styl pisania autorki otulał mnie w trakcie czytania o tak trudnym temacie, jakim były repatriacje. Doskonale oddała ona nastroje społeczne i dylematy moralne, które przeżywali bohaterowie. To wielokrotnie zmuszało mnie do zatrzymania się i refleksji nad złożonością problemów tamtych czasów.

"Przez wojnę świat stanął na głowie i już przestało być jasne, co jest właściwe, a co nie. Jedynym rozwiązaniem było tę głupią rzeczywistość jakoś oswajać i liczyć, że kiedyś wróci normalność."

Choć książka liczy ponad 600 stron, trudno było mi się rozstać z tą historią, która skradła moje serce i która niewątpliwie pozostanie mi w pamięci. Nie zawaham się i napiszę, że choć "Narzeczona nazisty" i "Siła kobiet" bardzo mi się podobały, "Świat na nowo" poruszył mnie najbardziej i staje się moim numerem jeden w twórczości autorki.

Są też książki, o których się nie zapomina. Tak mam właśnie z piórem @[Adres usunięty]zanska 🤎 mają tak niesamowity klimat, że po prostu wchłaniam kolejne strony. Myślałam, że "Siła kobiet" będzie moją top, ale chyba jednak obydwie wywarły na mnie niesamowite wrażenia.

Po zakończeniu II Wojny Światowej Polska zaczyna swoją prężną odbudowę, a wraz z tym napływają do podnoszącego się z gruzów Państwa Polskiego repatrianci ze wschodu. Nie wiedzą co zastaną, a tak bardzo nie chcieli zostawiać swoich dotychczasowych domów...

Między innymi przyjeżdża rodzina Malczewskich, zmęczeni, brudni i wygłodzeni po tygodniach podróży w bydlęcych wagonach docierają do Nowej Soli. Tam niepewni swojego losu zaczynają życie na nowo.

To historia ciężkich czasów, strachu, niepewności i niespełnionej miłości i bólu.

Nic więcej nie trzeba tutaj pisać, to po prostu trzeba przeczytać 🖤

Kończy się II Wojna Światowa, a w Polsce zaczyna się czas odbudowy i nowych porządków. Bohaterowie najnowszej książki Barbary Wysoczańskiej „Świat na nowo” próbują odnaleźć się w nowej, powojennej rzeczywistości. Jednak droga nie będzie łatwa, a codzienność zupełnie inna od ich oczekiwań. Na kartach książki obserwujemy bohaterów i ich losy gdzie porucznik Szczepan Adryszka będący funkcjonariuszem Urzędu Bezpieczeństwa, zostaje oddelegowany na Ziemie Odzyskane do Nowej Soli. To tam poznaje Lidię Malczewską przybyłą wraz z rodziną z kresów Drohobycza. Lidii dzięki wstawiennictwu Szczepana dostaje pracę w radzieckim szpitalu gdzie poznaje partyzanta Janka. Czy bohaterowie odnajdą się w powojennej rzeczywistości? Czy będą szczęśliwi?

„Świat na nowo” to niezwykle ciekawa historia pokazująca zmartwienia i codzienne zmagania ludzi, którym wojna zniszczyła plany, marzenia ale i zabrała najbliższych. Autorka w bardzo obrazowy sposób pokazuje trud ale i brutalne realia powojennej rzeczywistości. Niewiele się o tych latach mówi, ale to był bardzo trudny czas.

„Wojna się skończyła, a ludzie dalej zachowują się jak bestie”.

Donosy czy przesłuchania były na porządku dziennym. Mimo zakończenia wojny nie można było dalej wyrażać głośno swojego zadania zwłaszcza jeśli było „niewygodne” dla władzy. Polityka sprawiła, że życie wielu ludzi całkiem się zmieniło. Nowe granice kraju spowodowały, iż wiele ludzi musiało na nowo szukać swojego miejsca do życia.

Trzeba przyznać, iż autorka świetnie przedstawiła realia historyczne. Wojna się co prawda skończyła ale inna okupacja trwała. Bohaterowie zostali naprawdę dobrze wykreowani i przedstawieni. Dzięki plastycznym opisom widzimy i odczuwamy ich obawy, strach i nieufność oraz trudy codziennego życia. Ta cudowna i pełna emocji lektura porusza do głębi i zdecydowanie skradła moje serce.

Lubicie czytać powieści historyczne? Często po nie sięgacie, czy raczej sporadycznie, raz na jakiś czas?

Jeśli chodzi o literaturę wojenną to mam swoją ulubioną autorkę, a jest nią właśnie Pani @[Adres usunięty]zanska Na jej książki czekam z wielką niecierpliwością i wiem, że to będzie kawał dobrej powieści, bo do tej pory jeszcze mnie nie zawiodła jako pisarka. A muszę Was uprzedzić, że objętościowo książka robi wrażenie, bo ma 600 stron, aczkolwiek w trakcie czytania nawet tego nie odczujecie🤗

.

🌿 Koniec II wojny światowej, Polska powstaje z gruzów i zaczyna pomału odbudowę swojego kraju. Porucznik Szczepan Andryszek pod rozkazami Sowietów zostaje przeniesiony do Nowej Soli w roli funkcjonariusza Urzędu Bezpieczeństwa. W tym samym czasie do miasta przybywa pociąg z transportem ludzi uciekających ze Wschodu. Wśród nich jest Lidia Malczewska, wraz z ojcem wybitnym pianistą, siostrą i jej rodziną. Pomocną dłoń wyciąga do niej porucznik Szczepan, zauroczony dziewczyną, oferuję Lidii pracę pielęgniarki w radzieckim szpitalu. Jednym z jej pacjentów będzie ciężko ranny partyzant Janek Zieliński. Losy tej trójki mocno się skrzyżują i czeka przed nimi wiele trudnych decyzji.🌿

.

Po raz kolejny zostałam oczarowana przez autorkę, genialna powieść, wobec której nie sposób przejść obojętnie. Pełna emocji i wzruszeń historia miłości w czasach powojennych. W czasach kiedy Polska próbuje stanąć na nogi i poradzić sobie z nową rzeczywistością, odbudować chociaż część tego, co utracili. Autorka w piękny sposób pokazała, że najważniejszą rzeczą jest bliskość drugiej osoby, bo to dzięki niej mamy siłę i determinację, aby zbudować świat na nowo.

.

"Świat na nowo" to losy trójki bohaterów Lidii, Szczepana i Janka, których ścieżki będą nieprzerwanie się łączyć ze sobą. Lidię będzie czekać niewyobrażalnie trudna decyzja, czy wybierze miłość, a może jednak górę da rozsądek. To powieść o stracie, tęsknocie, bólu i nadziei o lepsze życie. Bardzo poruszająca historia osadzona na kartach historii po zakończeniu wojny. Książki Pani Barbary to wielka uczta dla czytelnika, nafaszerowane są one ogromnymi emocjami, które poruszą nie jedną osobę. Chociaż tematyka jest trudna i bolesna, to autorka ma w sobie niewyobrażalny dar pisania lekkich historii, które czytasz jednym tchem.

To już trzecia książka Barbary Wysoczańskiej, którą miałam okazje przeczytać. Jak przy wcześniejszych recenzjach powieści tej autorki pisałam, że pokochałam jej twórczość i gdy tylko coś nowego się ukazuje to wiem, że będę musiała to przeczytać.

Tym razem akcja książki dzieje się tuż po zakończeniu II Wojny Światowej. Tym co przeżyli ten ciężki czas trudno uwierzyć, że teraz będzie tylko lepiej. Nastał czas odbudowy. Niestety wiele osób musi opuścić swoje mieszkania z rozkazu Sowietów. Tak właśnie Lidia wraz z ojcem, siostrą i jej rodziną zmuszeni są do opuszczenia Drohobycza. Pociągiem jadą do Nowej Soli, tam poznają porucznika Szczepana Andryszka, są bardzo zdziwieni, że to właśnie on zwraca na nich uwagę i stara się im pomoc. Tatę głównej bohaterki transportuje do szpitala a dodatkowo dla niej załatwia tam pracę. Pracuje tam, jako pielęgniarka, a wszyscy dokoła widzą, że wpadła porucznikowi w oko. Pewnego dnia do szpitala trafia ciężko pobity młody chłopak, to przy jego łóżku Lidia spędza najwięcej czasu. Janek, (bo tak ma na imię pacjent) cały czas wspomina swoją zmarłą narzeczoną. Główna bohaterka chcąc nie chcąc zaczyna coś czuć do swojego podopiecznego, jednak co zrobić ze Szczepanem?

Czy Lidia pójdzie za głosem serca czy rozumu? Jak dalej potoczą się jej losy. Jak wszyscy będą sobie radzić w nowym świecie po II Wojnie Światowej?

Dwie poprzednie książki autorki dotyczyły czasów wojny, tym razem mamy okres zaraz po jej zakończeniu. Każdy próbuje odnaleźć się w tym nowym świecie, zastanawia się jak to teraz będzie pod okupacją Sowietów. Rosyjscy żołnierze słynęli z brutalnych gwałtów. Jak wspomniałam wyżej wiele rodzin musiało opuścić swoje domostwa na rozkaz właśnie Sowietów.

Przyznam, że uwielbiam czytać tego typu książki, przenoszę się wtedy w ten opisany świat, który był bardzo trudny. Poznaję przez ten sposób kawałek historii, a nie tylko tak jak podczas lekcji same daty. Historie stworzone przez Barbarę Wysoczańską są nie tylko przepięknie opisane, ale też właśnie są w stanie nauczyć nas wiele na temat historii a wszystko w otoczeniu pięknej miłości.

W czasie wojny jak i zaraz po jej zakończeniu ciężko było wybrać czy iść za głosem serca czy może kierować się tym, co podpowiada rozum. Nie raz kierując się rozumem wybierali mniejsze zło dla swoich bliskich, często nie patrząc na to, jaką krzywdę robią sami sobie.

Jeśli tak jak ja lubicie powieści historyczne to koniecznie musicie przeczytać tę książkę. Gwarantuję, że przeczytacie ją w mgnieniu oka, wręcz nie będziecie się mogli od niej oderwać (przynajmniej tak było w moim przypadku). Uważam, że naprawdę warto jest sięgać po tego typu historie, mogą nas wiele nauczyć o przeszłości.

Długo wyczekiwane pierwsze spotkanie z twórczością @[Adres usunięty]zanska już za mną! 🥰 Było mnóstwo emocji. Historia pochłonęła mnie całkowicie, strony przewracały się jedna za drugą w zastraszającym tempie. 😄 Tym bardziej cieszy mnie fakt, iż dwie poprzednie książki autorki czekają już w mojej biblioteczce. 📚❤️

•

Powojenna rzeczywistość. Polska podnosząca się z gruzów pod czujnym okiem Związku Radzieckiego. I ludzie, przerażeni i wycieńczeni. Podczas wojny stracili wielu bliskich. Stracili domy i majątki. A to, co im pozostało zmuszeni byli porzucić, by jechać w nieznane. Zagubieni i wygłodzeni musieli szukać nowego miejsca do życia. Do próby odbudowania swojego świata na nowo. Jedną z repatriantek ze Wschodu jest Lidia Malczewska. Po kilkumiesięcznej podróży wagonem, w warunkach urągających człowieczeństwu, wraz ze swoim ojcem, siostrą i jej rodziną trafia na Ziemie Odzyskane. Elegancki profesor, ceniony niegdyś pianista - tata Lidii, jest w bardzo ciężkim stanie. I choć nie widać w nim chęci życia, kobieta z pomocą porucznika Szczepana Andryszka, zawozi go do radzieckiego szpitala. Sama jest pielęgniarką i dostaje tam pracę. Ciesząca się specjalnymi względami u porucznika rodzina Lidki ma nieco lżejszy start w poniemieckiej Nowej Soli. Bez większego entuzjazmu dziewczyna zaczyna spotykać się z ich wybawicielem. Sprawy komplikują się jednak, gdy do szpitala trafia ciężko ranny pacjent. Lidia jeszcze nigdy nie poczuła tak silnego uczucia. Ale czy Janek, po traumatycznych wojennych przeżyciach, jest w stanie ją pokochać?

•

Poruszająca opowieść o zwykłych ludziach, którym przyszło żyć w niezwykle trudnych czasach. Bo choć wojna się skończyła, to dla nich zaczął się kolejny jej etap.

Polecam serdecznie! 😍

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwofilia . ❤️

Książki z tłem historycznym, a zwłaszcza z wojennym czy powojennym niosą ze sobą smutek. Zawsze gdy czytam książki, w których akcja dotyczy tych czasów, czuje smutek i nostalgie. A z drugiej strony szacunek do tych ludzi, którzy musieli żyć w tych czasach, nawet jeśli akcja to fikcja literacka. Zawsze gdzieś jest trochę prawdy w każdej zmyślonej historii. Gdy zobaczyłam zapowiedź książki Barbary Wysoczańskiej "Świat na nowo" bardzo się ucieszyłam. Poprzednie dwie książki pokochałam wielką miłością wiec nie mogłam doczekać się również tej książki.

"Świat na nowo" to książka, w której akcja dzieje się w czasach powojennych. Do Nowej Soli przybywają transporty z repatriantami ze Wschodu rodzina Malczewskich. Lidia zostaje zatrudniona w szpitalu, gdzie poznaje ciężko rannego partyzanta Janka, który po śmierci narzeczonej próbuje odnaleźć swoje miejsce.

Porucznik Szczepan Andryszek zostaje oddelegowany do Nowej Soli, gdzie zostaje funkcjonariuszem podległym Urzędowi Bezpieczeństwa. Ich losy zostaną ze sobą powiązane, w jaki sposób? Dowiecie się tego z lektury. Czy świat po II Wojnie Światowej wróci do normalności? Czy znajdzie się w nim miejsce na miłość i normalne życie?

Uwielbiam tą historię. Jest taka piękna, prawdziwa ale zarazem smutna. Czytając tą książkę czuję jakbym żyła w tamtych ciężkich czasach. Jakbym to ja pracowała w szpitalu, i chciała poskładać swoje życie na nowo. Nowa rzeczywistość nie jest łatwa. Książka napisana jest w takim stylu, od którego nie da się oderwać. Choć jej obszerność może odstraszać, to w trakcie czytania strony same się pochłania. Mnie ta historia kupiła i czekam na więcej.

Polecam

Wydawać by się mogło, że wraz z zakończeniem wojny ludzie przestali się bać i mogli powrócić do normalnego życia… Niestety, to nie takie proste. Obdarci z godności, zostawieni na łaskę lub niełaskę. Poharatani nie tylko fizycznie, ale również psychicznie.

Czy da się zbudować świat na nowo, jeżeli zostało przelane tak wiele krwi i cierpienia?

Ta historia jest co prawda fikcją literacką, ale mamy tutaj ukazaną namiastkę tego, co działo się w rzeczywistości. Z czym ludzie musieli mierzyć się podczas wysiedlenia i jak próbowali odbudować namiastkę tego, z czego zostali obdarci.

Takie książki zawsze wywołują u mnie wiele emocji. Tych tutaj z pewnością nie brakuje. Lidia przez wojnę została pozbawiona możliwości poznania co to jest miłość. Jej zamożna rodzina została nagle z niczym. Zostali wyrzuceni na bruk tak samo, jak inni mieszkańcy. Nie wiedzieli dokąd rzuci ich los i co zastaną na Ziemiach Odzyskanych.

Poznajemy tutaj losy wielu ludzi. Zderzamy się z okrucieństwem jaki człowiek potrafi zgotować bliźniemu. Główna bohaterka czuje się rozdarta. Za wszelką cenę chciała poczuć jak to jest być kochaną. Musi podjąć decyzję, która zawarzy na jej całym życiu. Musi zrezygnować z tego, co podpowiada serce.

Czasami jedna pochopna decyzja może zniszczyć wszystko. Pożądanie i szukanie na siłę szczęścia potrafi zasklepić.

Czy Lidia odnajdzie miłość, czy może zaprzepaści jedyną szansę jaką da jej los?

Są takie pisarki, które urzekły mnie swoją pierwszą powieścią i które z każdym kolejnym tytułem utwierdzają mnie w tym, że mnie nie zawiodą bo potrafią pisać piękne książki.

Do takich autorek mogę z czystym sumieniem dodać Barbarę Wysoczańską. Właśnie skończyłam czytać jej trzecią książkę - "Świat na nowo" - i ponownie jestem z niej zadowolona. Kolejny raz pani Barbara stworzyła interesującą, życiową historię osadzoną w dawnych i trudnych czasach dla Polski.

"Wojna zmieniła zasady, usunęła zakazy moralne i kazała ludziom żyć chwilą. To, co niegdyś uważano za niedopuszczalne, teraz, w świecie niepewności o jutro,

nie miało już znaczenia. Podczas wojny ludzie tak samo szybko kochali, jak zabijali, i to przyzwyczajenie wciąż w nich tkwiło."

Za wcześnie by zapomnieć o wojnie, za wcześnie, aby zacząć żyć od nowa i na nowych warunkach ale żyć trzeba i trzeba stworzyć nowy świat ...

Akcja "Światu na nowo" rozgrywa się w pierwszych latach po II wojnie światowej na Ziemiach Odzyskanych.

Naszych bohaterów poznajemy równocześnie z nową dla nich rzeczywistością - w czasie powojennej odbudowany kraju i ustalania nowego porządku pod dyktando Związku Radzieckiego.

Lidia wraz z ojcem, siostrą i jej rodziną są repatriantami ze Wschodu i zostają przesiedleni ze swoich rodzimych terenów Drohobycza, aby zająć poniemieckie mieszkanie w Nowej Soli. Już pierwszego dnia dochodzi do spotkania z funkcjonariuszem UB - Szczepanem Andryszkiem, który mając władze i znajomości pomaga rodzinie Lidii osiedlić się w mieście. Gdy Lidia znajduje pracę w szpitalu jako pielęgniarka, poznaje tam tajemniczego Janka - rannego partyzanta, "samotnego wilka".

Losy Lidii splecione zostają z losami tych dwóch mężczyzn. Do każdego coś poczuje ale te uczucia nie będą takie oczywiste, będzie musiała podjąć trudne wybory.

Tylko jednego z nich szczerze pokocha, zaś ten drugi będzie dla niej gwarancją stabilnego i bezpiecznego życia. Kogo z nich wybierze? I czy w ogóle odnajdzie spokój i szczęście?

"Świat na nowo" liczy ponad 600 stron - czyli dużo, jak na moje książkowe standardy. Ale książka napisana jest tak płynnie, z mnóstwem dialogów, że nawet nie odczułam tego gabarytu i bardzo szybko ją przeczytałam.

Oczywiście styl pisania to jedno, ważniejsza jest historia zawarta w tej książce. I ta historia jest całkiem zwyczajna,

stonowana, dużo spraw jest tam oczywistych ale czy to źle? No właśnie nie w tym przypadku. Ta książka ma w sobie to "coś". Coś, co ciężko wyjaśnić ale ta prostota, proza życia wydaje się tam pasować.

Tak samo bohaterowie - nie są to wybitne jednostki, te osoby raczej nie będą naszymi ulubieńcami. To normalni ludzie. Ale jest wiele uczuć, wiele emocji, z którymi próbują sobie poradzić. Widzimy ich zmagania, rozterki, życiowe dylematy. Naprawdę ich poznajemy.

Lidia, Szczepan, Jan - każdy z nich coś przeżywa i coś ich łączy. Śledzimy rozwój tych postaci wraz z biegiem wydarzeń, by po zakończeniu stwierdzić "ach, więc tak to miało być, tak musiało się to wszystko potoczyć".

Warto zwrócić uwagę jeszcze na jedną kwestię. Ta książka pod kątem historyczno-społecznym jest perfekcyjna, doskonale oddaje nastroje i problemy tamtych czasów. I choć nie żyłam w latach 1946-1952 to z łatwością wczułam się w to, co czytałam. Miałam wrażenie, że tak właśnie było. Tak wygląda powojenna codzienność. Taka jest historia wyłaniającej się z gruzów Polski. I za to uwielbiam Barbarę Wysoczańską - żeby stworzyć obyczajową opowieść potrafi odpowiednio wykorzystać historyczną wiedzę. W jej książkach można znaleźć "echo przeszłości".

Bardzo polecam zarówno "Świat na nowo", jak i poprzednie jej książki: "Narzeczoną nazisty" i "Siłę kobiet" ❤️.

Lubicie powieści historyczne? Ja bardzo, szczególnie w ciemno mogę czytać książki pani Barbary. Zarówno "Narzeczona nazisty" jak i "Siła kobiet", to lektury które wywarły na mnie wrażenie i na długo pozostały w mojej pamięci. Do tego grona dołączyła również nowość "Świat na nowo".

Tym razem akcja powieści rozgrywa się w powojennej Polsce. Nowa Sól to tereny na Ziemiach Odzyskanych. Tam splatają się losy trójki kluczowych dla fabuły bohaterów.

Poznajemy Szczepana Andryszka, który w czasie wojny służył w Wojsku Polskim pod rozkazami Sowietów zostaje funkcjonariuszem Urzędu Bezpieczeństwa. W tym czasie dojeżdża transport repatriantów ze Wschodu, a w nim Lidka z rodziną. Zostaje zatrudniona w szpitalu, w którym poznaje Janka Zielińskiego, ciężko rannego partyzanta z Lubelszczyzny.

Autorka w cudowny sposób wplotła losy bohaterów w historyczne tło powojennej Polski. Miłość, kłamstwa, trudne wybory, brak wolności słowa i wieczny niepokój to codzienność naszych bohaterów. Mimo wszystko cechuje ich również odwaga, mądrość i siła. Suniemy po kartach tej historii z zaciekawieniem i przyjemnością. Zaskakujący finał, na który po cichu liczyłam. Z całego serca polecam Wam tę historię.

Jeszcze w jesiennym klimacie chciałabym opowiedzieć Wam o autorce, po której książki sięgam w ciemno. To już trzecia historia spod pióra @[Adres usunięty]zanska i mam nadzieję, że takich historii będzie znacznie więcej.

Świetny styl, znakomicie oddane realia powojennych czasów i bohaterowie, żywi, realni, tacy którzy mają wady, podejmują złe decyzje i potrafią ponosić konsekwencje swoich czynów. To tylko mały wstęp do tego co Was czeka w tej książce.

Wybieramy się do Nowej Soli tuż po wojnie, kiedy władze nad ludem przejmują czerwonoarmiści. Miasto, w którym przyjdzie żyć bohaterom wydaje się idealnym miejscem na rozpoczęcie nowego życia. Od samego początku los się do nich uśmiecha. Tylko czy codzienność, którą muszą odbudować od podstaw będzie sprawiała iż będą szczęśliwi? Poznajemy bohaterów, dostajemy szansę aby zajrzeć w ich serca. Dojrzeć cierpienie ukryte głęboko w zakamarkach duszy. Strach, który każdego jednego dnia próbują zdusić w zarodku.

Jesienią uwielbiam sięgać po książki z gatunku literatury wojennej. Są one nie tylko poruszające, wartościowe ale dzięki nim możemy poznać zarys czasów, które dla nikogo nie były łatwe a wiedza o nich przekazana jest w bardzo przyjemny sposób.

"Świat na nowo" to powieść historyczna, w której bardzo ważne są wątki miłosne, przez co jest nieco melodramatyczna w swoim wydźwięku. Znajdziemy w niej dramaty życiowe, próby organizowania na nowo swojej codzienności po trudach wojennych, ale też dylematy moralne i miłosne, a także sporą dawkę historii budowania powojennej Polski. Ciekawy wybór miejsca i czasu akcji powoduje, że poza miłosnymi perypetiami bohaterów, widzimy też dramatyczne losy osób, które musiały opuścić swoje domy i udać się na tułaczkę do poniemieckich miejscowości, ale też możemy śledzić mozolną pracę przy odbudowywaniu, porządkowaniu i przystosowywaniu dla potrzeb Polaków tzw. Ziem Odzyskanych.

Nie przypadło mi do gustu całe zbudowanie historii - była rozwijana dość powoli, szczegółowo, z dobrze opisanym tłem, żeby pod koniec za bardzo przyśpieszyć i zakończyć się w sposób nie do końca dla mnie satysfakcjonujący. Niektóre wątki zostały pośpiesznie zamknięte, właściwie tylko wątek miłosny się rozwiązał nie tak błyskawicznie i po łebkach. Trochę mnie to rozczarowało, bo miałam nadzieję na więcej. Nic by się nie stało, jakby pierwsza część książki została nieco skrócona kosztem zakończenia.

Pani Wysoczańska ma tak lekkie pióro, pisze tak prosto i bezpretensjonalnie, że całą historię czytało mi się naprawdę bardzo dobrze i płynnie, zupełnie nie czułam znacznej objętości tej książki (608 stron!). Losy bohaterów były interesujące, chociaż jak wspomniałam wyżej - zmieniłabym nieco dynamikę akcji i dodała trochę życia do niektórych postaci. Tło historyczne tej powieści zasługuje z kolei na pochwałę - chyba to pierwsza historia romansowo-obyczajowa rozgrywająca się na Ziemiach Odzyskanych, jaką czytałam.

"Świat na nowo" to kolejna w dorobku autorki interesująca powieść historyczna. Chociaż w porównaniu poprzednimi książkami, ta, moim zdaniem wypada najsłabiej, to jednak pani Wysoczańska cały czas trzyma całkiem wysoki poziom, jaki pokazała przy debiucie. Myślę, że wielbicielki skomplikowanych historii miłosnych rozgrywających się w ciekawych, choć trudnych czasach, może ta książka zachwycić. I sądzę, że niejedna czytelniczka wzruszy się perypetiami bohaterów... Polecam!

Recenzja pojawiła się pierwotnie na blogu Książki Agi i powstała we współpracy z Wydawnictwem.

Ostatnio w moje ręce wpadła bardzo wzruszająca i łamiąca serce najnowsza powieść Barbary Wysoczańskiej "Świat na nowo". Przeczytałam ją w ciągu jednego dnia. Poświęciłam na nią sporo czasu, ale było warto.

Kończy się druga wojna światowa i trzeba zacząć układać swoje życie od nowa. Czy naszym bohaterom uda się wyjaśnić wszystkie sprawy? Czy Sowieci pozwolą na normalne życie?

Poznałam cudownych bohaterów, którzy w trudnych czasach pragnęli zaznać szczęścia, miłości, spokojnego normalnego życia.

Znakomity pianista trafił do szpitala. Jego córka dostała propozycję pracy w tym szpitalu. Czy się jej podejmie? Dodam tylko, że ten szpital należy do wrogów — Sowietów. Ta praca miała gwarantować jej bezpieczeństwo, możliwość zarobku i dodatkowo doglądanie własnego ojca. Dziewczyna wpadła w oko porucznikowi Wojska Polskiego Szczepanowi Andryszekowi. Obecnie niestety jest funkcjonariuszem Urzędu Bezpieczeństwa, działa na rzecz Sowietów. Czy warto ufać takiemu człowiekowi? Czy warto mieć go wśród swoich znajomych? Z jednej strony chłopak, żeby godnie żyć, musiał wykonywać rozkazy. Z drugiej strony kompletnie nie rozumiem tego bohatera.

Nasza rodzinka to repatrianci ze Wschodu z Drohobycza. Przyjechali transportem do Nowej Soli. To tutaj mają zacząć swoje życie od nowa. Poznałam Lidię Malczewską, która wpadła w oko nie tylko Szczepanowi, jej tatę znakomitego pianistę oraz jego drugą córkę Zofię i jej dzieci. Oprócz tych bohaterów poznałam Janka Zielińskiego. Chłopak leży na sali razem z ojcem naszych bohaterek. Zajmuje się nim Lidia, która za wszelką cenę chce poznać historię życia tego mężczyzny. Odkrywając sekrety jego życia, byłam bardzo przerażona.

Lidia będzie w głębokiej kropce. Nie będzie wiedziała, jak ma potoczyć się dalsze jej życie, czy ma iść za głosem serca, czy raczej rozumu. Pamiętacie, los bywa przewrotny. I tak też zdecydował za naszą bohaterkę. Czy w swoim życiu będzie szczęśliwa? Autorka swoim czytelnikom uwielbia dawać pstryczki w noski, także możecie spodziewać się niespodziewanego.

Ogólnie przeraziło mnie to, co spotkało naszych bohaterów. Wczułam się w losy Lidii.

Na jej miejscu sama miałabym problemy z wyborem właściwej drogi na dalsze życie. Zastanawiałam się, czy nasz profesor jeszcze kiedyś zagra na pianinie. Czy wyszkoli nowych pianistów?

Bardzo ciekawa i emocjonalna historia, która wyciska łzy z oczu. Jak się kończy cała książka oczywiście, dowiecie się tego po jej przeczytaniu. Warto wytrwać do końca. Będziecie zdziwieni zakończeniem. Plus dla autorki.

Wielkie brawa dla Barbary Wysoczańskiej za tak piękną książę.

Poznajcie życie repatriantów wśród Sowietów.

Z całego serca polecam tę powieść, mommy_and_books.

Lubię powieści historyczne i dziwi mnie, że dopiero teraz trafiłam na książkę Barbary Wysoczańskiej. Czy będzie między nami chemia, czy też na tym jednym spotkaniu się skończy, to się okaże.

Rok 1945. Koniec II wojny światowej. Polska musi podnieść się z gruzów, ale także znaleźć swoją tożsamość. Po okupacji niemieckiej staliśmy się prawie „republiką sowiecką”. Życie w strachu się nie skończyło, choć ten strach ma teraz inną twarz. Wracanie do normalności nie jest proste ani łatwe. Tytułowy „świat na nowo” momentami zdaje się niemożliwy do zrealizowania.

Troje bohaterów: porucznik Szczepan Andryszek – funkcjonariusz podległy Urzędowi Bezpieczeństwa; oddelegowany do Nowej Soli na Ziemiach Odzyskanych; Lidia Malczewska, repatriantka ze Wschodu (z Drohobycza), zatrudniona w poniemieckim szpitalu; Janek Zieliński, ranny partyzant z Lubelszczyzny. Po śmierci narzeczonej próbuje stanąć na nogi. Ich losy splotą się ze sobą. Czy w tym dziwnym okresie znajdzie się miejsce na miłość?

Przyznaję, że przekonuje mnie sposób w jaki Wysoczańska przedstawiła tę historię. Widać, że włożyła w nią sporo pracy i wysiłku. Opowieść jest dopracowana w każdym szczególe i nie zauważyłam momentów, które trzeba byłoby poprawiać. Autorka „Siły kobiet” potrafi wykreować interesujących bohaterów, którzy nie są płascy i pozbawieni barw. To postaci wielowymiarowe, ciekawe, niekoniecznie kryształowe, ale zdecydowanie jakieś i to jest ważne, bo odgrywają swoje role bardzo dobrze.

Jeżeli nie lubicie powieści historycznych, to zróbcie wyjątek i spróbujcie się przełamać. Myślę, że nie będziecie żałować swojej decyzji, bo to książka świetna. Wysoczańska ma talent do tworzenia interesujących opowieści, a ta dodatkowo ma oparcie w prawdzie historycznej. Książka jest napisana lekko, a czyta się wyśmienicie, choć tematyka momentami wydaje się być przytłaczająca. Rodzące się uczucie nie jest wyciągnięte na pierwszy plan, przez co historia nie staje się ckliwym romansidłem.

„Świat na nowo” powinien zainteresować każdego czytelnika, który sięga po książki historyczne i te z historią w tle. Myślę, że będziecie zadowoleni. Ja byłam. Polecam

Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją książki Świat na nowo autorstwa Barbary Wysoczańskiej. To moje drugie spotkanie z twórczością autorki, której styl pisania bardzo przypadł mi do gustu. Kolejny raz tytuł powieści okazał się wielowymiarowy. Odnosi się on zarówno do powojennych losów naszego kraju, który tak bardzo dotknięty zniszczeniami wojennymi musiał odbudować się na gruzach tego co zostało zrujnowane, ale i losów pojedynczych ludzi. Ludzi, którzy zmęczeni ciężkimi latami wojny i okupacji, straumatyzowani musieli zaczynać budować swój świat na nowo. Mieszkańcy Kresów Wschodnich dodatkowo zmuszeni byli do opuszczenia swoich rodzinnych stron i udania się w podróż w nieznane. Taki los dotknął Lidię Malczewską, która wraz ojcem, siostrą i jej rodziną po wysiedleniu trafiła do Nowej Soli. Lidia miała szczęście, gdyż trafiła na pomoc życzliwego jej porucznika Szczepana Andruszka. W czasie wojny służył on w Wojsku Polskim. Po wojnie osiedlił się natomiast w Nowej Soli, gdzie rozpoczął pracę w Urzędzie Bezpieczeństwa. Wykorzystując swoje kontakty pomógł Lidii i jej rodzinie znaleźć mieszkanie, a samej młodej kobiecie również i pracę w szpitalu. W szpitalu losy bohaterki książki splotą się natomiast z Jankiem - partyzantem, który został ranny i znajduje się w bardzo ciężkim stanie. Nie zdradzę Wam więcej poza tym, że autorka bardzo zręcznie utkała nić powiązań między bohaterami splatając ich losy w sposób nieoczywisty. Sama książka niesie ze sobą ogromny ładunek emocjonalny. Jest świetnie napisana, czyta się ją szybko i przyjemnie. Wartością dodaną powieści są fantastycznie wykreowane, wielowymiarowe postaci. Autorka zadbała również o odpowiednie przedstawienie tła historycznego. Książka godna przeczytania do czego serdecznie zachęcam.

Z ujmującą wrażliwością obrazująca meandry ludzkich uczuć, obnażająca iluzoryczną wolność po wymownym zniesieniu jarzma wojennej zawieruchy, poruszająca wizją usilnych prób rozpoczęcia życia od początku.

„Świat na nowo” to powieść determinowana losem trojga bohaterów, których ścieżki nierozerwalnie się plączą, implikując supły skrajnych impresji – ich relacje przyjmują niejednoznaczną i nieoczywistą formę. Barbara Wysoczańska już po raz trzeci kreuje złożone portrety kobiece, zachwycające siłą w obliczu trudów okoliczności, jawną odwagą i wolą walki o własną przyszłość, wokół których ogniskuje się treść. Wyraźnie zaakcentowane tło historyczne sugestywnie intensyfikuje doznania, nie pozwalając rozstać się z fabułą bez dogłębnie odczuwalnej tęsknoty.

To nie tylko intencjonalna relacja sukcesywnego odgruzowywania wtórnie wytyczonych ziem Polski, ale także podnoszenia się z kolan, po dotkliwych ciosach z rąk oprawcy, całej społeczności. Naznaczone lękiem i obawą, nieufnością, ale i kroplą nadziei oblicze wielu serce, które chcą kochać, wierzyć, chcą żyć na nowo. Pióro Barbary Wysoczańskiej tka nici opowieści trudnej, niewątpliwie wymagającej wyzbycia się skłonności do moralnych osądów, wszak posługując się słowami Wisławy Szymborskiej: „tyle wiemy o sobie, ile nas sprawdzono”. To niebanalna konfrontacja ludzi z postaciami, którymi w okresie permanentnego ucisku się stali, to ich pogodzenie się ze wciąż ewoluującymi w nich zmianami. I w tym okresie niegasnącej niepewności i pozornie tylko głoszonego bezpieczeństwa kształtuje się emocjonalny trójkąt – kompozycja porywów serca w tym tytule dotyka sentymentalnych strun, ukrytych na dnie czeluści duszy odbiorcy. Ta książka dobitnie uświadamia, że nie zawsze nasze decyzje podyktowane są świadomym wyborem, że niekiedy egzystencjalna droga wiedzie tylko w jednym, wyboistym kierunku. „Świat na nowo” to z empatią oddany rys powojennej rzeczywistości, na którego płótnie autorka namalowała wielobarwny pejzaż doświadczeń, wypełniając nimi treść warstwa po warstwie. One mimowolnie osadzają się w pamięci, przejmując machinalnie myśli czytelnika na bardzo długi czas. Eksponująca rzetelnie nakreślone realia tamtych czasów, stanowi finezyjną ucztę literacką, która tylko potwierdza fenomenalny warsztat pisarski autorki, narracyjnie uwypuklający uniwersalne traumy Polaków po wojnie, tym samym tworząc wielopłaszczyznową rozprawę psychologiczną. Powieść z czułością definiuje potrzebę bliskości każdego człowieka, która nie dba o właściwy ku temu czas. Polecam z całego serca!

Barbara Wysoczańska jest pisarką, która z każdą powieścią chwyta czytelnika za serce. „Świat na nowo” to już trzecia książka autorki. Pani Barbara ponownie stworzyła wyjątkową, poruszającą, głęboką historię, która nie tylko porywa nasze emocje, lecz również pozwala nam na chwilę refleksji.

Na kartach tej powieści poznajemy historię trzech bohaterów, którzy próbują odnaleźć się w nowej, powojennej rzeczywistości. Polacy po zakończeniu II wojny światowej próbują na nowo stworzyć swój świat, zbudować swoją przyszłość. Jednakże ta droga nie będzie łatwa, będzie zatem wymagała wiele pracy i determinacji.

Czy bohaterowie powieści „Świat na nowo” zdołają odnaleźć się w nowej rzeczywistości? Czy odnajdą szczęście? Sens? Miłość? Radość z życia? Warto się tego dowiedzieć i sięgnąć po najnowszą powieść Barbary Wysoczańskiej.

Autorka zaprasza nas do poznania historii porucznika Szczepana Andryszka, który po wojnie zostaje funkcjonariuszem podległym Urzędowi Bezpieczeństwa. Zostaje oddelegowany na Ziemie Odzyskane, do Nowej Soli. Poznajemy również Lidię Malczewską, która przybywa do miasta z Drohobycza. Nie przyjeżdża jednak sama. Towarzyszy jej ojciec oraz siostra i jej rodzina. Lidia podejmuje prace w poniemieckim szpitalu. To właśnie tutaj poznaje partyzanta z Lubelszczyzny - Janka Zielińskiego. Mężczyzna trafił do szpitala z ranami. Czy znajomość tych dwojga, sprawi, że rany zadane przez wojenną zawieruchę zostaną zagojone nową miłością? Czy bohaterowie najnowszej powieści Barbary Wysoczańskiej zdołają stworzyć ŚWIAT NA NOWO?

To, co warto podkreślić, to fakt, że autorka słowem rysuje poruszające historie, które pozostają w pamięci na zawsze. Historie, które choć są fikcją, niewykluczone, że są ukazaniem bólu i zmartwień ludzi, którym wojenna rzeczywistość zniszczyła plany i marzenia. A te powojenne realia były trudne do odbudowania. I tutaj ogromną wartość ma ludzka życzliwość, solidarność, która pomaga przezwyciężyć wiele trudów i pozwolić spojrzeć na świat na nowo.

Gdy poznałem historię Lidii, Janka i Szczepana, to poczułem wdzięczność do losu, że nie rzucił mnie w czasy, w których żyli bohaterowie tej powieści. Czasy o wiele trudniejsze. Dlatego też warto sięgnąć po książkę „Świat na nowo”, aby docenić to, co mamy i przyjrzeć się historii trojga bohaterów najnowszej książki Barbary Wysoczańskiej – autorki, która na trwałe wpisała się w czołówkę polskich pisarek powieści życiowych, które mocno trafiają do naszych serc i naszej pamięci. Autorka w lekkim stylu porusza nasze najczulsze struny. Historie przez nią tworzone wręcz rozbrzmiewają w naszym sercu. Zdecydowanie polecam.

Książka „Świat na nowo” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia

O czasach, które nastały po zakończeniu II wojny światowej większość ludzi żyjących w tamtym okresie chciałaby zapomnieć. O tym, że mimo radości z zakończenia tego krwawego czasu w dziejach Polski, nadal odczuwało się strach, bo Polska nie była do końca Polską, a sowieckim tworem, wychowującym sobie lud oraz o tym, że za najdrobniejszą niesubordynację można było trafić na przesłuchanie lub do aresztu. Pamiętać jednak należy, że ci wystraszeni i doświadczeni ludzie usiłowali odbudować swoje życie i mimo przeżytych traum, wrócić do normalności. Zatrudniali się więc w zakładach pracy, obchodzili urodziny, imieniny, zakochiwali się. Żyli. I o tym traktuje książka Barbary Wysoczańskiej. O życiu w powojennej Polsce.

Lidia wraz z ojcem, siostrą i jej rodziną uciekają z Drohobycza tuż po zakończeniu wojny. Po kilkudziesięciu tygodniach podróży w wagonach bydlęcych trafiają na małą stację w Nowej Soli, gdzie mają rozpocząć nowe życie. Dzięki zbiegowi okoliczności i koneksjom ich wybawiciela – Szczepana, Lidka dostaje pracę jako pielęgniarka w radzieckim szpitalu, wycieńczony podróżą ojciec trafia na oddział, a siostra z mężem otrzymują mieszkanie. Wydawać by się mogło, że powoli rodzina zadomawia się w nowym miejscu, ale żal za opuszczonym domem, za innym życiem i bliskimi, nie pozwala pójść do przodu.

Barbara Wysoczańska ma wspaniały dar do zaglądania w ludzkie dusze. Do rozbierania uczuć targających człowiekiem na czynniki pierwsze, naprawiania ich i składania na nowo. Dzięki temu, jej postaci są wielowymiarowe i rzutkie, zawsze pełne sprzeczności, ale też ufności i wiary w lepsze jutro.

Jeśli chodzi o warstwę historyczną, to jak zwykle wszystkie wątki przygotowane są w punkt. Pieczołowite i drobiazgowe przygotowania do pisania tej powieści procentują, a nawet jednozdaniowe wspominki, które mają solidne podparcie historyczne nadają powieści autentyczności. Świetnym tego przykładem jest choćby opis egzekucji gauleitera Greisera czy aresztowanie Witolda Pileckiego.

To co na najważniejsze jednak, to odkrywanie przed czytelnikiem miłości, do której tak bardzo tęsknili bohaterowie. Do odrobiny czułości, która choć na chwilę wyrzuciłaby z głowy traumatyczne przeżycia, do poczucia bezpieczeństwa i przynależności do drugiej osoby. I to czytelnicy otrzymali z nawiązką.

Autorka pisze przepiękne powieści, a ta, moim zdaniem jest jak do tej pory najlepsza. Najbardziej emocjonalna, wzruszająca i dotykająca wszystkich ważnych tematów, o których w wielu rodzinach się nie mówi. Gorąco polecam, zachwycam się niezmiennie stylem i wielką wrażliwością Barbary Wysoczańskiej.