Stroicielka dusz

Idealna książka na jesień 🍁🍁🍁

W zasadzie te cztery słowa składające się na tytuł tej recenzji doskonale opisują "Stroicielkę dusz" Aldony Bognar, ale możecie być spokojni. Ta opinia będzie miała więcej niż jedno zdanie 😉

"Stroicielka dusz" opowiada o losach czterech kompletnie różnych kobiet, które połączy ze sobą postać stroicielki. Takich przeciwieństw świat literacki jeszcze nie widział 😉

Julita to dwudziestolatka, która dopiero powinna wkraczać w dorosłość. Tymczasem od dawna dźwiga ciężar, z którym na pozór świetnie sobie radzi. Prawda jest jednak taka, że nikt nie powinien dorastać zbyt szybko. W tym miejscu pozwolę sobie zaznaczyć, że Julita była bohaterką, która najczęściej wyprowadzała mnie z równowagi. O, matko! Jak ta dziewczyna grała mi na nerwach. Aż dziwne, że nie zajmowała się tym zawodowo. Myślę, ba! ja to wiem, że pozostałe bohaterki miały o niej podobne zdanie.

Druga z bohaterek, Dagmara, to pracownica korporacji, która stres odreagowuje tworząc biżuterię. W przypadku tej bohaterki od początku przed oczami miałam obraz kobiety eleganckiej, wiecznie zabieganej, może nawet trochę... sztywnej. Czy słusznie?

Eliza z kolei to ambitna nauczycielka polskiego. Taka wiecie, z piekła rodem. Aż strach pomyśleć, jak wyglądałaby ta recenzja, gdyby wpadła w jej ręce 🙈🙊🙉

Łucja, ostatnia z głównych bohaterek to matka dwóch córek, będąca w kompletnej rozsypce po śmierci ukochanego męża. Nagle jej życie zamieniło się w piekło na ziemie. Ale co z dziewczynkami?

Kiedy na lokalnym forum internetowym pojawia się tajemnicza oferta dostrajania duszy do harmonii świata, wszystkie cztery kobiety postanawiają z niej skorzystać. Czy prawda je wyzwoli?

"Czasem życie po prostu źle się układa. Starasz się, jak możesz, robisz wszystko, co należy, jednak wciąż nie jesteś szczęśliwa. Potrzebujesz wskazówek, potrzebujesz pomocy, potrzebujesz życzliwego zrozumienia. Umiem dostrajać duszę do harmonii wszechświata. Siły przeznaczenia zaczną pracować na Twoją korzyść, osiągniesz to, co jest dla Ciebie najważniejsze. Dzwoń o każdej porze, nawet w nocy. Umów się na spotkanie."

Jest jeszcze oczywiście postać stroicielki, ale aby dowiedzieć się o niej czegoś więcej, będziecie musieli już sami sięgnąć po najnowszą powieść Aldony Bognar.

Kiedy zaczęłam czytać tę powieść (nie licząc pierwszego rozdziału, który napisany był z perspektywy Julity - czytając go, miałam ochotę cisnąć książką o ścianę), trochę obawiałam się, że za dużo będzie w niej magii. Wiecie, jakichś magicznych kul, skomplikowanych rytuałów itp.

Z czasem odkryłam, że to piękna powieść obyczajowa o kobietach, które w swoim życiu troszkę się pogubiły. A wiadomo, że kiedy już raz zejdzie się z tej właściwej ścieżki, kolejne błędy to tylko kwestia czasu.

W tej powieści wszystko dzieje się powoli. Poznajemy główne bohaterki i ich problemy z ich perspektyw, bo to one są tutaj narratorkami. Potem jesteśmy świadkami ich pierwszego spotkania (kobiety postanowiły się spotkać, bo coś im się nie zgadzało 😉). Następnie obserwujemy próby zrozumienia. A to bywa czasami najtrudniejsze. Nie będę mydlić Wam oczu, próbując wmówić Wam, że akcja pędzi tu jak szalona, a zwroty akcji pojawiają się tu co kilka stron, bo według mnie to po prostu nieprawda. Jednak ta historia, a raczej te historie, mają coś w sobie, co sprawia, że chcemy (a przynajmniej ja chciałam) być w tym świecie jak najdłużej.

Recenzję "Stroicielki dusz" rozpoczęłam od zdania, że to idealna książka na jesień. I będę bronić tej opinii niczym lwica.

Ta książka to doborowe towarzystwo na długie, być może wkrótce deszczowe, jesienne wieczory. Historie tych kobiet zasługują na głębszą refleksję. Na poczucie tego, co czują one. Właśnie na próbę zrozumienia. Zastanowienia się, co my byśmy zrobili na ich miejscu. Czy postąpilibyśmy tak, jak one? Czy zdecydowalibyśmy się na "zabieg" nastrojenia duszy? Przecież dusza to nie gitara, której brzmienie można poprawić. A może jednak? Rozwiązanie z pewnością Was zaskoczy.

Autorce udało się stworzyć dobrą, z przesłaniem, mądrą powieść, z której bohaterkami może się utożsamiać większość czytelniczek.

Bohaterki to cztery bardzo różne kobiety. Różnią się wszystkim, stylem życia, wiekiem, bagażem doświadczeń, miejscem zamieszkania, sposobem na życie. Łączy je jedno, mają zdecydowanie pod górę. Jedna jest wdową z dwoma cierpiącymi po stracie ojca córkami, druga zbyt wcześnie dojrzałą starszą siostrą, trzecia ma ogólnie problemy, a czwarta...nawet nie będę wam wspominać, sami się przekonacie.

Jak wspomniałam, każda z nich ma pod górę, każdą los boleśnie doświadczył, lub właśnie doświadcza. Każda z nich boryka się z trudami, prawdą. Czy będą miały siłę na coś jeszcze?

Te cztery kobiety zdaje się dzielić wszystko. Jak się okaże połączy je pewne ogłoszenie na lokalnym forum....o....dostrajaniu dusz. Tak, dobrze czytacie.

Pomyślicie, bzdura, infantylna opowiastka, jakich wiele. Zdecydowanie nie. Autorce udało się napisać mądrą, wartościową powieść, z której wieloma elementami może się utożsamiać większość czytelniczek. Jednocześnie udało się uniknąć nakreślenia słodkiej, lukrowanej, infantylnej opowiastki, jakich na rynku wydawniczym niestety zbyt wiele.

Julita, Łucja, Dagmara i Eliza to postaci, które muszą, ale i chcą zmierzyć się z życiem, poznać prawdę, rozgryźć własne problemy i wszystko zrobić tak, żeby żyło się inaczej, lepiej. Z pewnością będzie to niełatwe, a momentami bardzo bolesne. Czy to im się w ogóle uda?

Gorąco zachęcam was do lektury. Stroicielka dusz to mądra, ciepła, z przesłaniem, zmuszająca do myślenia powieść. Pod płaszczykiem słodkiej, lekkiej okładki, lekkiego, może nawet odrobinę infantylnego tytułu, kryje się dużo więcej. Tym co skrywają kartki książki jest przede wszystkim mądrość, taka życiowa, ale też o nas samych, o nas kobietach, naszym życiu, marzeniach, mierzeniu się z troskami, o lękach i nadziejach, które drzemią w każdej z nas, niezależnie od tego, jak bardzo byśmy je wypierały. Polecam.