Śpiewaj, tańcuj i wesel się

Trzeci tom autobiografii "Śpiewaj, tańcz i wesel się" przenosi nas w świat dorosłej Mayi Angelou, która musi radzić sobie z przeciwnościami jakie spotyka na swojej drodze, ale także cieszyć się chwilami sukcesu oraz radości. Opowiada o problemach i radościach życia opisując swoje doświadczenia z pracy jako piosenkarki. Nie brakuje tu również opisów nieudanego małżeństwa, życia rodzinnego czy podróży po świecie oraz trudności związanych z samotnym macierzyństwem.

Maya w niezwykle barwny i poruszający sposób potrafi opowiedzieć o swoich doświadczeniach, uczuciach, dylematach czy refleksjach. Jej narracja jest pełna emocji, siły i mądrości, co sprawia, że nie tylko poznajemy historię jej życia, ale mamy okazję czerpać z niej inspirację i siłę do pokonywania problemów. Do tego dostajemy przejmujący opis tęsknoty za synem i rozłąki z nim, do którego była zmuszona aby zadbać o finanse oraz jego przyszłość. Przenikające ją poczucie winy i tęsknota za synem sprawiają, że czytelnik odczuwa głębokie współczucie i zrozumienie dla niej. Obserwujemy również jak zmienił się jej sposób patrzenia na wiele spraw, jak dojrzała.

Autobiografia Angelou to nie tylko zbiór wspomnień, ale także hołd dla życia, miłości, macierzyństwa i człowieczeństwa. Książka porusza ważne tematy jak samoakceptacja, walka z przeciwnościami losu czy droga do szczęścia. Jest to opowieść, która mimo trudności, pokazuje, że warto wierzyć w siebie i dążyć do spełnienia swoich marzeń.

"Śpiewaj, tańcz i wesel się" to piękna i poruszająca książka. Książka jest pełna emocji, prawdziwych uczuć i refleksji na temat życia czy miłości. Ta część ma swój rytm niczym dobrze napisana pieśń. Czytając można odnieść wrażenie, iż uczestniczymy w jej życiu przenosząc się jednocześnie w miejscu i czasie. Gorąco polecam tę książkę tak jak i poprzednie tomy każdemu.

Siłą autobiografii Mayi Angelou jest styl pisania, którym operuje i który w mistrzowski sposób przełożyła Elżbieta Janota. Nie spotyka się prawie nigdy, a jednak jest właśnie ten wyjątkowy wyjątek, by ktoś podzielił swoją autobiograficzną opowieść na siedem części, a niedawno na rynku polskim ukazała się część trzecia.

Znając już dzieciństwo i nastoletnie czasy z życia Mayi chronologicznie poznajemy jej bardzo wczesne dorosłe lata, bo książka zaczyna się w momencie, gdy autorka ma 21 lat. Dygresja, która mi towarzyszy przez całą tę książkę jest taka, że łapię się na tym jak młoda była Angelou w stosunku do tego co zdążyła już przeżyć.

Jej historia nie jest łatwa pod względem doświadczeń, z którymi się mierzy, a wszystko to utrudnia jeszcze fakt bycia ciemnoskórą osobą w latach 50. XX wieku w Ameryce, gdy raptem pokolenie dziadków zmagało się z niewolnictwem. Nosi ze sobą brzemię przodków, ale i powoli zmieniającego się świata pod tym względem.

Gdy w książkach trafiam na wątki związane z muzyką i tańcem to jestem usatysfakcjonowana, więc jakie było moje zdziwienie, gdy spora większość tej książki dotyczy właśnie tego wycinka z życia Mayi Angelou, gdy była świetną piosenkarką i tancerką. Oczywiście Maya nie byłaby sobą, gdyby nie przekazała tego momentu z odpowiednią dozą nie tylko radości z bycia na scenie i robienia co się kocha, ale i udręki, która wiążę się z tym, że wyjeżdżając na zagraniczne tournée musi zostawić syna. Uczucia, które jej towarzyszą nie są takie oczywiste i za to też z wielką chęcią oddaję się przygodzie jakim jest poznawanie jej życia, bo potrafi przyznać się do swoich niedoskonałości, które przecież każdemu się zdarzają.

Szczerość tej książki obok stylu przekazu jest jej największym atutem. Fascynujący świat muzyki i amerykańskiego musicalu lat 50. XX wieku będzie gratką dla wszystkich, których taki temat interesuje.