Smętarz dla zwierzaków

Dość dawno nie czytałam Kinga i to był bardzo miły powrót do tego autora po tak długim czasie. Chyba największym urokiem tej książki jest to, że, jak zresztą zazwyczaj, akcja rozkręca się bardzo powoli, a King jest niekwestionowanym królem w budowaniu grozy z pozoru drobnymi, niewyróżniającymi się spośród opisywanej codzienności wydarzeniami. Tutaj, muszę przyznać, przeszedł samego siebie, ponieważ choć z pozoru przez większość powieści tak naprawdę nic szczególnego się nie dzieje, nie możemy opędzić się od tego charakterystycznego uczucia z tyłu głowy, które szepcze nam cichym głosikiem, że zaraz wydarzy się coś złego.

Zaprzyjaźniamy się tutaj z sympatyczną rodziną Creedów. Louis, Rachel i dwoje ich dzieci, czyli Ellie i Gage, przeprowadzają się do nowego domu w Ludlow. Towarzyszy im kot dziewczynki, Church. Rodzina liczy na szczęśliwe i spokojne życie. Zaprzyjaźniają się ze starszym małżeństwem, Judem i Normą, którzy mieszkają po sąsiedzku. Creedowie zostają mile przyjęci, ale otrzymują od Juda ostrzeżenie: nieopodal domów przebiega bardzo ruchliwa autostrada, więc z pewnością trzeba bardzo uważać i mieć oczy dookoła głowy. Jud zabiera także rodzinę na mały spacer, gdzie pokazuje towarzyszom tajemnicze miejsce, tytułowy cmentarz. To właśnie tam dzieci żegnają swoje ukochane zwierzaki, które niestety odeszły. Louis jeszcze nie wie, co "zrobi" dla niego nowopoznane, mroczne cmentarzysko.

Mogłabym o tej książce mówić i mówić, pisać i pisać. Ale nie chcę zdradzać istotnych szczegółów. To niesamowita frajda móc samemu odsłaniać kolejne karty i delektować się lekturą. Pamiętam, gdy czytałam "Cmętarz zwieżąt" po raz pierwszy, lata temu. Pamiętam tę ciekawość, towarzyszące co chwilę elementy zaskoczenia, lekkie odczucie przerażenia i niesamowite emocje. I z każdym kolejnym czytaniem, ta książka podoba mi się jeszcze bardziej. Powiedzieć, że ją uwielbiam, to jak nie powiedzieć nic! To zdecydowanie moja ulubiona historia. Ta doza smutku, rozpaczy, szaleństwa i obłędu stopniowo wylewa się z napisanych słów. Sprawia, że powieść jest naszpikowana emocjami i naprawdę przerażająca. Czytajcie, mam nadzieję, że się nie zawiedziecie.

"Smętarz dla zwierzaków", 😼 bo o tej lekturze chcę Wam dziś opowiedzieć, znam już od lat. Uwielbiam zarówno książkę, 📖 jak i obie wersje ekranizacji. 🎬 Moim zdaniem to istny majstersztyk! 💪

Książka jest naprawdę świetnie napisana, a jej fabuła i bohaterowie idelanie wykreowane. 👍 Czyta się ją jednym tchem, przez cały czas czując narastający niepokój i coraz cięższą atmosferę, która przyprawia o dreszcze. 🫨 Strona po stronie napięcie sięga zenitu, aby ostatecznie eksplodować lawiną przerażających wydarzeń. 😵

Stephen King świetnie ukazuje tu emocje ludzi, którzy przeżyli traumę związaną ze śmiercią bliskiej osoby. 😔 Są to bardzo silne emocje, z którymi nie każdy potrafi sobie jednak poradzić. Co więc może się stać, jeśli pogodzenie się ze stratą nie jest możliwe? 😳 Do czego jest w stanie posunąć się człowiek, który tak bardzo chce odzyskać utraconych członków rodziny? Autor pokazuje, że naprawdę daleko. 🫣

"Śmierć jest tajemnicą, a pogrzeb - sekretem", ale nie w przypadku rodziny Creedów...💀☠️

Pierwszy horror Mistrza, który miałam okazję przeczytać. I to faktycznie jest horror przez duże H. Nie mogłam zasnąć :) Może dlatego, że w książce nie ma jakichś totalnie niestworzonych, fantastycznych rzeczy, wszystko wydaje się boleśnie realne. Po przeczytaniu musiałam długo sobie tłumaczyć, że to tylko książka, i to nie zdarzyło się naprawdę.