Smażone zielone pomidory

Ta książka to prawdziwa perełka literacka, lubię do niej wracać. Wciąga coraz bardziej z każdą, nową stroną. Napisana pięknym językiem, czyta się ją niezwykle przyjemnie. Warto mieć tę lekturę w swoich czytelniczych zbiorach. Książka wzrusza i bawi, ma w sobie wszystko to, czego potrzebuje dobra lektura.

Fannie Flagg napisała przepiękny cykl niesamowicie ciepłych i nastrojach książek. "Smażone zielone pomidory" to już książka kultowa, a teraz Wydawnictwo Literackie postanowiło ją wznowić oraz wydać "Powrót do Whistle Stop", ich kontynuację.

Spędziłam bardzo przyjemne wieczory z tymi dwiema książkami. Otuliły mnie one swoim ciepłem, zaskoczyły mądrością, wzruszyły oraz niekiedy rozbawiły.

Bałam się, że książka napisana w 1987 r.

wyda mi się nieco staroświecka, ale nic bardziej mylnego. Zawiera tak uniwersalne prawdy o ludziach i życiu, które chyba nigdy nie stracą na swojej aktualności.

W "Smażonych zielonych pomidorach" życie kręci się wokół kawiarni Whistle Stop. Jest to miejsce w którym nie tylko podają najlepsze smażone zielone pomidory, ale również miejsce, do którego może wstąpić każdy bez względu na kolor skóry czy majątek i porozmawiać z ludźmi o złotym sercu. Poznajemy historię o mieszkańcach tego urokliwego miasteczka opowiadaną przez staruszkę, która świetnie pamięta dawne czasu. Opowiadań wysłuchuje Evelyn Couch, która zaprzyjaźnia się ze staruszką i pod ich wpływem postanawia wreszcie zmienić swoje życie i podjąć ważne życiowe decyzje.

"Powrót do Whistle Stop" to kontynuacja bestsellerowych "Smażonych zielonych pomidorów". Po latach emerytowany weterynarz postanawia wraz ze swoją matką odwiedzić miejsce, w którym byli szczęśliwie. Mowa oczywiście o miasteczku z nieczynną już Whistle Stop. Starczy pan znika jednak bez śladu. Do akcji poszukiwawczej wkracza Evelyn Couch, a tym samym wszystkim grzeszki i tajemnice mieszkańców zaczynają wychodzić na jaw.

Książki Flagg przede wszystkim zachwycają sielankowym klimatem małego amerykańskiego miasteczka i dobrocią jego mieszkańców. Słodko-gorzka opowieść o sile kobiecości o małych społeczności, a także chwilach szczęścia przeplatanych porażkami. To książki podczas których będziecie wielokrotnie płakać ze śmiechu i ze wzruszenia.

Książka „Smażone zielone pomidory” jest starsza ode mnie, lecz dopiero niedawno dowiedziałam się, że istnieje. Stało się to dzięki jednemu programowi jaki oglądałam na Youtubie. Uczestniczka tego programu powiedziała, że jej ulubionym filmem jest właśnie o tytule „Smażone zielone pomidory”. Tytuł tak mi się spodobał, że zaczęłam go szukać i wtedy dowiedziałam się, że istnieje książkowy pierwowzór o takim samym tytule. Z czasem dowiedziałam się, że ta powieść była popularna. Zaciekawiła mnie i zechciałam ją przeczytać. Tak się złożyło, że niedawno pojawiło się wznowienie tej książki i to właśnie po nie sięgnęłam.

Od początku byłam bardzo ciekawa z kim się spotkam w książce „Smażone zielone pomidory”. Bardzo szybko się przekonałam, że opisywana historia jest pełna ciekawych bohaterów. Z wielką chęcią poznawałam ich życie. Moją ulubioną bohaterką stała się zdecydowanie Idgie i byłam pod wrażeniem jej pomysłów. Polubiłam tę książkę i postacie, lecz jedna rzecz przeszkadzała mi w czerpaniu pełnej przyjemności z czytania. Każdy rozdział dział się w innym roku, które wcale nie były chronologicznie poukładane. Czytelnik skacze w czasie i między bohaterami, co sprawiało, że momentami się gubiłam. Musiałam się na chwilę zatrzymać i jakoś umiejscowić dane wydarzenia w tym co już wiem o bohaterach.

Książka „Smażone zielone pomidory” jest pełna rodzinnego ciepła, które sprawia, że nie chce się przerywać czytania. Po prostu ma się ochotę cały czas być z bohaterami. Ma swoje minusy, lecz plusów zdecydowanie więcej i to one sprawiają, że po zakończonej książce mam ochotę od razu sięgnąć po kolejną część. Na szczęście nie muszę na nią czekać trzydziestu lat, gdyż już jest wydana i czeka na mojej półce.

Nigdy nie miałam styczności z twórczością Fannie Flagg. “Smażone zielone pomidory” postanowiłam przeczytać, ponieważ czytałam dużo pozytywnych opinii na temat tej książki. Mi osobiście książka się podobała, chociaż czasami czytało mi się trochę chaotycznie I myliły mi się niektóre wątki, jednak im bardziej zagłębiałam się w lekturze, tym wciągałam się coraz bardziej.

Przenieście się zarazem z bohaterami do klimatycznej kawiarni Whistle Stop i poznajcie zaklinaczkę pszczół Idgie, przemiłą Ruth oraz Evelyn, która przeżywa kryzys małżeński.

Bohaterowie to osoby bardzo autentyczne. Czasami nas rozmieszą, a niekiedy doprowadzą do łez.

Mimo tego, że książka jest dosyć obszerna czyta się szybko.

"Smażone zielone pomidory" Fannie Flagg

Evelyn Couch zmaga się z menopauzą i kryzysem wieku średniego. Gdy w domu opieki, w którym odwiedza teściową poznaje panią Threadgoode między kobietami zawiązuje się nić porozumienia. Łączą je zamiłowanie do jedzenia i wspomnień. Virginia nieustannie snuje opowieści o kolejowym miasteczku Whistle Stop, jego mieszkańcach i kawiarni, w które serwuje się najlepsze smażone zielone pomidory.

"Smażone zielone pomidory" to książka już kultowa, która podbiła serca tysięcy czytelników na całym świecie. Znana i lubiana jest również ekranizacja powieści w reżyserii Jona Avneta.

Fannie Flagg stworzyła chwytającą za serce, wzruszającą, ciepłą historię opisując w niej losy niesamowitych, niepowtarzalnych postaci, jakich nie znajdziemy w żadnej innej książce. Każda z nich wyróżnia się na tle innych, ma swoją wyjątkową cechę charakteru lub wyglądu, która umożliwia czytelnikowi szybkie zorientowanie się w rodzinnych koligacjach, relacjach łączących poszczególne osoby. Jest to także opowieść o miłości, trosce, przyjaźni i nadziei na lepsze jutro, a jednocześnie o tęsknocie, samotności oraz odrzuceniu.

Autorka w całokształt powieści subtelnie, bardzo delikatnie wplotła epizod z historii, a mianowicie czasy kryzysu w latach 30. w Stanach Zjednoczonych.

"Smażone zielone pomidory" podbiły moje serce głównie przez wspaniale zarysowany w książce klimat małego, amerykańskiego miasteczka, w którym czuć ducha dawnych lat. W opisanej historii Flagg udało oddać się również tę sielską, swojską, przyjazną i niezwykle smakowitą, dosłownie i w przenośni, atmosferę.

Koleje losu mieszkańców Whistle Stop są opowiadane tak plastycznie, tak porywająco i wartko, że podczas lektury czytelnik ma okazję poczuć smak tytułowych smażonych zielonych pomidorów.

Atutem cechującym książkę jest dodanie do publikacji kilku przepisów stosowanych w kawiarni Idgie i Ruth.

Jednak mimo wszystko nie jest to pozycja bez wad. Przeszkadzało mi w niej to, że Flagg "skakała" pomiędzy kilkoma liniami czasowymi bardzo niedokładnie i chaotycznie, co wywoływało poczucie zagubienia w fabule. Powodowało to, że momentami czułem się zwyczajnie przytłoczony.

Poza tym książkę mogę śmiało polecić.

⭐7/10

Za egzemplarz książki dziękuję wydawnictwu Literackiemu.