Slow przewodnik. Bieszczady

@kilka_slow_o_ksiazkach

Z czym kojarzą się Wam Bieszczady?

Mogłoby się wydawać, że Bieszczady to ciche i dzikie góry, jednak turystyka masowa już opanowała te tereny. Można to zauważyć np. nad brzegami Jeziora Solińskiego – w Polańczyku i Solinie.

W przewodniku autor opisuje bieszczadzkie miejscowości, które warto odwiedzić, [Adres usunięty]. Sanok, Zagórz, Lesko, Ustrzyki czy Cisna. Znajdziecie tutaj żubry, proziaki, ikony czy zaporę w Solinie. Przedstawiając kolejne miejscowości, autor pokazuje nam ciekawe miejsca, które warto w nich zobaczyć, np. parki, muzea, pomniki, rynki czy skanseny.

Książka została bardzo ładnie wydana. W przewodniku znajdziecie cudowne zdjęcia bieszczadzkich krajobrazów, cerkwi, synagog i ikon.

Nie jest to jednak typowy przewodnik. W książce nie zamieszczono map z zaznaczonymi szlakami turystycznymi. Zabrakło tutaj szczegółowych opisów szlaków czy czasów przejścia trasy.

Uważam, że jest to bardzo ciekawa pozycja, którą warto przeczytać, aby lepiej poznać te do niedawna jeszcze dzikie tereny. Warto także zajrzeć do niej planując wyjazd w Bieszczady.

„Po prostu wyjedź w Bieszczady”!

Wczoraj w moim mieście odbył się I Dzień Bieszczadzki „Przystanek Przemyśl”, który jest przedsmakiem festiwalu w Cisnej — „Natchnieni Bieszczadem ”, w tym roku już po raz XIV. Ciśnie mi się na usta pytanie, dlaczego tak późno, ale jak to mówią, lepiej późno niż wcale. Gdyby jednak komuś wybitnie nie odpowiadał kiermaszowy klimat tego przedsięwzięcia, polecam zaopatrzyć się w najnowszy „Slow Przewodnik. Bieszczady”, dobre buty, wygodne ubranie  oraz masę pozytywnej energii, i samemu na nowo odkryć ten wyjątkowy skrawek naszego kraju.

Kiedy już mówimy o muzyce, nie sposób nie wspomnieć o jednym z pierwszych polskich zespołów punkrockowych. KSU i ich Wolna Republika Bieszczad dziś z niejednego słuchacza wyciska łzy wzruszenia, wystarczy otworzyć YT i poczytać komentarze pod akustyczną wersją „Moich Bieszczad”. Teksty Macieja Augustyna mają vibe, jakich nie mają współczesne polskie utwory. Natomiast dzięki Staremu Dobremu Małżeństwu po zielonych połoninach fruwają bieszczadzkie anioły, które uwidaczniają się czasem w malarstwie lub rzeźbie, stanowiąc oryginalną pamiątkę z wakacji.

Cudne, nieodkryte przez nikogo manowce przyciągały do siebie niejednego włóczęgę, który na tych ziemiach zyskiwał nową tożsamość. Jednym z ciekawszych bieszczadzkich zakapiorów był Juliusz Wasik, Król Włóczęgów, który żył na brzegu solińskiego jeziora w domu zbudowanym wyłącznie z materiału wyrzuconego na brzeg. Tu też ukojenie znalazł perkusista zespołu Dżem, Michał „Gier” Giercuszkiewicz, który przed śmiercią zdążył wydać jeszcze solowy album.

Jadąc w góry, warto na dłużej zatrzymać się w Sanoku, gdzie w Muzeum Historycznym znajduje się największa na świecie galeria Zdzisława Beksińskiego (to zbiór około 600 prac autora). Malarz nietuzinkowy, którego tragiczny los można obejrzeć w filmie  „Ostatnia rodzina ”. Autor książki opowiada o popularnych miejscach, ale też wskazuje alternatywy, tak się dzieje przy okazji opowieści o zaporze solińskiej, i mniej odwiedzanej zaporze wodnej w Myczkowicach. Dużo jest tu też historii o ludziach, których już nie ma, ale o tym przeczytajcie sami.

IG @angelkubrick