Śląski Kopciuszek

Książka miła i przyjemna w czytaniu. Trochę smutna miejscami. Podobno oparta na autentycznej historii i tym się broni. Warto przeczytać i dowiedzieć się jak się żyło na śląsku na przełomie wieków.

Ta książka to niezwykła i zaskakująca historia Joanny Gryzik.

Urodziła się ona w ubogiej rodzinie 29 kwietnia 1842 roku w Porębie, niedaleko Rudy. Śląskiej. Umiera ojciec Joasi, gdy ta jest małą dziewczynką. Matka zostaje bez grosza i bez perspektyw.

Co działo się z nią dalej? Dlaczego dziewczynkę, a póżniej kobietę nazwano Śląskim Kopciuszkiem? Tego dowiecie się z tej niesamowicie ciekawej i doskonale napisanej książki. Nie napisze nic więcej o treści książki, nie chcę spojlerować, ale gwarantuję, że losy Joasi, a pózniej Joanny niesamowicie was zaskoczą. Określenie Śląski Kopciuszek jest bardzo adekwatne.

Kańtor wertując setki dokumentów, przedzierając się przez archiwa, czytając kolejne zapiski stworzyła bardzo ciekawą, wręcz niezwykłą opowieść o wyjątkowej kobiecie. Historia Joasi, Joanny i człowieka, którego spotkała na swojej drodze jest niczym wyjęta z bajek. Czy to bajka z dobrym zakończeniem? Sami się o tym przekonajcie.

Dodatkowym atutem jest mimochodem opowiedziana historia Śląska i wplecione w fabulę ciekawe fakty dot. żyjących w tym okresie znanych osób.

Cała książka jest bajkowa, uwodząca magią, sprawiająca, iż mimo nieszczęścia, jakie w dzieciństwie spotkało Joasię wiele czytelniczek będzie jej zazdrościć.

Kańtor swoją opowieść snuje niczym piękną bajkę. Jest sierota, jest dobroczyńca, jest uczucie, jest dobro i zło. Czyta się za zaskoczeniem, że autorka wybrała taki styl, ale i z wielką ciekawością.

W trakcie lektury czułam pewien niedosyt. Kilka wątków urwało się, 2 nie zostały dokończone, nie poznałam losów jednej postaci. Myślałam początkowo, iż to pewne hmm...niedbalstwo autorki. Jednak po lekturze pogrzebałam w sieci i brak w ogóle informacji, szczegółów dot. urwanych losów, zagubionych wątków. Autorka chciała bazować na faktach, dokumentach, nie chciała konfabulować, oparła się na prawdzie, autentycznych wydarzeniach. I brawo za to. Wolę nawet niedokończona z braku informacji prawdę, niż zmyśloną bajkę.

Śląski Kopciuszek to bardzo ciekawa, doskonale napisana, wciągająca historia. Oparta na faktach, będąca w tym trudnym świecie, który nas otacza takim plasterkiem na duszę. Dodatkowo to po prostu dobra literatura faktu. Plusem jest też piękna okładka. Ale to standard w Wydawnictwie MG.

Gorąco was zachęcam do lektury tej niepozornej, mało znanej książki. Jeżeli lubicie dobrą literaturę, wątki oparte na faktach, ciekawe postaci będziecie z lektury zadowoleni.

Bajkowa historia o tym, jak biedna dziewczyna staje się nagle bardzo bogata i poślubia ukochanego księcia, jest z pewnością wszystkim bardzo dobrze znana. Jednak jest to tylko bajka, ale co jeśli jednak taka historia zdarzyła się naprawdę?

Coś takiego przeżyła wiele lat temu Joanna Gryzik, pół sierota, a właściwie można powiedzieć, że jednak sierota, nagle zostaje bajecznie bogata, a z czasem poślubia mężczyznę, którego pokochała.

Zabierając się za czytanie „Śląskiego Kopciuszka” Gabrieli Anny Kańtor myślałam, że książka będzie właśnie w większości o tytułowym Kopciuszku. Jednak czytając książkę, miałam wrażenie, że to nie Joanna jest głównym bohaterem, a Carl Godulla. Całą historię poznajemy w większości jego oczami. To właśnie z nim bardzo się zżyłam i bardzo ubolewałam nad jego cierpieniem. Cały czas przewijała mi się myśl, że gdyby żył ON w dzisiejszych czasach, z nowoczesnym sprzętem i wiedzą medyczną, spokojnie ze swoimi pieniędzmi mógłby wyleczyć wszystkie swoje choroby, a tak, żyjąc prawie 200 lat wcześniej, musiał zmagać się w wieloma niedogodnościami. Sama Joanna dostaje głos dopiero pod koniec książki. Z tego co wiem, to został wydany kolejny tom o Śląskim Kopciuszku „Pani na Kopicach”, to może właśnie w tej części historię będzie opowiadała Joanna.

Jeśli chodzi o styl autorki, to nie mam do czego się przyczepić. Książkę czytało mi się bardzo dobrze. Widać też, że autorka poświęciła dużo czasu na sprawdzenie wszystkich faktów, używa też gwary śląskiej, dzięki czemu książka nabiera autentyczności. Ci, którzy jej nie znają, nie mają się czego obawiać, bo co trudniejsze słowa zostały wytłumaczone.

Książka jest bardzo krótka, liczy sobie niecałe 200 stron. Dlatego zastanawiam się też, czy nie można było od razu napisać dalszych losów Joanny, zamiast rozdzielać to na dwa tomy?

Jeśli chodzi o samo wydanie, to „Śląski Kopciuszek” wydany jest bardzo porządnie. Twarda okładka jest zdecydowanym plusem. Ilustracja na okładce również jest dobrana bardzo dobrze. Lubię, gdy postacie czy miejsca na okładce odzwierciedlają to co znajduje się w środku.

Podsumowując, książkę oceniam dobrze. Nie było to co prawda do końca to, czego się spodziewałam, ale nie żałuję czasu poświęconego na jej przeczytanie.

Recenzja dostępna na stronie Kosz z Książkami.

Od najmłodszych lat poznajemy niezwykłe baśnie, które uczą nas dobra, lojalności i moralności. Każda z baśni jest na swój własny sposób niesamowita i każda zbiera grono młodych fanów. Jednak tutaj nie kończy się potęga tych historii – później inspirują artystów najróżniejszego rodzaju. Motyw z tak dobrze nam znanych opowieści znajdziemy w literaturze, filmach i sztuce. Baśnie to potęga i wbrew przekonaniu, że to fikcja, można spotkać je również w prawdziwym życiu i to wcale nie tak daleko od domu.

Joanna znalazła się w strasznym położeniu – jej ojciec nie żyje, a matka nie ma grosza przy duszy, by utrzymać dwie małe córeczki. Mimo że jest tylko dzieckiem już zaświadczyła okrucieństwa zwanego życiem. Dlatego też jej mama zgadza się oddać kochaną córeczkę pod opiekę drogiej przyjaciółki Emilii. W tym samym czasie górnośląski przedsiębiorca pomnaża swój majątek i by zapomnieć o przeszłości, poświęca każdą chwilę swojej pracy. Jego służący doskonale znają zasady panujące w domu i wiedzą, że nie można mu przeszkadzać w obowiązkach. Stąd zdziwienie Carla, gdy pewnego dnia w swoim ogrodzie zauważa małą dziewczynkę w czerwonej sukience.

Zdecydowałam się na przeczytanie tej książki, ponieważ zaintrygował mnie tytuł. Może nie jest to zbyt szlachetny sposób wyboru literatury, lecz w tym przypadku sprawdził się idealnie, ponieważ "Śląski Kopciuszek" pozwolił mi oderwać się od realnego świata i poznać prawdziwą historię pochodzącą prosto ze Śląska. Jestem nią oczarowana, gdyż jest to typ opowieści, która sprawia, że człowiekowi robi się ciepło na sercu, gdy ją czyta.

Styl autorki jest bardzo dopracowany i rozbudowany, co wyjątkowo cenię. Określiłabym go wręcz jako kunsztowny i wybitnie barwny. Być może niektórym utrudnia to lekturę, ale w moim przypadku jest to niezwykła pociecha dla duszy. Tym bardziej że pisarka używa wielu archaizmów, dzięki czemu czułam się, jakbym przeniosła się do XIX-wiecznego Śląska i uczestniczyła we wszystkich opisanych wydarzeniach. Myślę, że tego typu język jest idealnym wyborem dla tej powieści.

Sama fabuła okazała się wciągająca. Wiele scen mocno mnie poruszyło, ponieważ były dla mnie pewnego rodzaju symbolem miłości i dobra. Było to przeurocze i trudno było nie docenić niesamowitej relacji dwojga ludzi – małej dziewczynki i zgorzkniałego, starszego mężczyzny. Sama historia wydaje się dość oczywista, ale w żaden sposób nie ujmuje jej to kunsztu. Tym bardziej że całość ubarwiają niesamowicie ciekawe fakty odnoszące się do wielkich postaci oraz historycznych wydarzeń. Pisarka w optymalny sposób przedstawiła fabułę przeplatając przez nią rzeczywiste fakty. Jedynym mankamentem było zbytnie przyśpieszenie opowieści w pewnym momencie. Oczywiście same wydarzenia narzucały trochę szybsze tempo, jednak momentami okazało się dla mnie zbyt szybkie.

Sami bohaterowie wywołali we mnie sympatię, ale niestety nie byli do końca dopracowani. Najwięcej uwagi książka poświęca samemu Carlowi, który jest przedstawiony jako wielowymiarowo postać z własną przeszłością i wyraźnie zarysowanymi powodami swojego postępowania. Mimo surowości i smutku przedsiębiorca był niezwykłą personą. Jestem trochę zawiedziona Joanką, która wydaje się kimś pasjonującym, ale w samej powieści jest przedstawiona jako słodka i mądra dziewczynka. Brakowało mi jakiegoś dokładniejszego przedstawienia jej charakteru.

Niesamowicie cieszę się, że miałam okazję poznać historię Śląskiego Kopciuszka. Nigdy wcześniej nie słyszałam o tych postaciach, a ich życiorys jest wyjątkowo inspirujący i przywracający wiarę w ludzkość. Z perspektywy powieści jest to historia ukazująca jak bardzo w życiu jest ważna miłość, lojalność i pracowitość. Czasami na pozór zwykłe wydarzenia mogą doprowadzić do wielkich uczuć. Dlatego z całego serca polecam Wam zapoznać się z tą książką.