Ślady

WOW. To było pierwsze co pomyślałam po przeczytaniu wszystkich felietonów zawartych w tej książce. Oczywiście po 5 minutowej ,,pauzie", którą spowodowała ta książka. 5 minut na refleksje, idealna na prezent, dla kogoś kogo chcesz wyrwać z wiru ,,dzisiejszych czasów". Ślady... genialne, bo zostawiają również ślady w naszej głowie.

Janusz L. Wiśniewski jest naukowcem i pisarzem. Jest doktorem informatyki i doktorem habilitowanym chemii. Ma na swoim koncie wiele bestsellerów – w tym „Samotność w sieci” czy „Bikini”. Pisze także opowiadania. Jego książki ukazują się w wielu krajach. Najnowsza książka „Ślady” ukazała się dzięki Wydawnictwu Literackiemu.

Jest to zbiór opowiadań, które dotykają tematów miłości i wszystkich jej barw – zdrady, tęsknoty, bólu, rozstań, ale też wsparcia i lojalności. Głównym wątkiem jest więc pragnienie miłości. Jest ona różnorodna – miłość do drugiej osoby, ale też do dziecka lub rodzica.

W krótkich tekstach poznajemy wiele osób. Są bardzo różne – mają różne doświadczenia, są w różnym wieku, mają inne zawody… Każda z tych osób, a są to głównie kobiety, opowiada o tym, co ich spotkało. Czasem opowieści wyglądają jak monolog, który bohaterowie kierują do słuchacza (świadczą o tym wtrącenia typu „widzi pan”, które podtrzymują kontakt). Są też historie, które opowiada narrator.

Wiele opowieści pokazuje nieszczęśliwą miłość – taką, która doświadczyła bólu i zdrady. Jednak dają też nadzieję, bo w większości bohaterowie wciąż wierzą, że gdzieś czeka na nich odpowiednia osoba.

Język jest jak zwykle u tego autora bardzo kunsztowny i przemyślany. W krótkich formach i z różnymi bohaterami mógł ON pozwolić sobie na nieco inne style. Czasem wyczuwałam w opowieściach szczyptę ironii, czasem ból albo tęsknotę. Wydaje mi się, że nikt nie potrafi tak pisać o miłości jak Wiśniewski. Zdaje się, że przejrzał ON duszę ludzką i potrafi dotrzeć do takich jej zakamarków, które są głęboko ukryte. Widać to w jego opowiadaniach – nie są one sztuczne, bohaterowie są bardzo zwyczajni, tacy jak my i ludzie wokół nas. Poza tym porusza ON uniwersalny i bogaty temat, który pokazuje w różnym świetle.

Zaskoczeniem dla mnie był fakt, że na kartkach książki znalazło się tak mało tekstu. Był ON rozłożony pośrodku strony. Opowiadania były krótkie, czasem zaledwie pięciostronicowe, dlatego może tekst jest tak ułożony.

Książka pozbawiona jest ozdobników graficznych – tytuły wydrukowane są wersalikami, nieco pogrubionymi, ale to jedyna zmiana w czcionce, jaką zauważyłam. Są oczywiście kursywy, ale mają ten sam krój, co reszta tekstu.

Jedyne, co mi przeszkadzało od strony redakcji to fakt, że nie zawsze wiedziałam, kiedy zaczyna się monolog danej osoby. W jednym opowiadaniu narracja trzecioosobowa opisywała losy dziewczyna, a potem ona sama zabrała się za opowieść, jednak nie zostało to wyróżnione za bardzo (nie było ani myślnika, ani cudzysłowu). Poza tym znalazłam jeden błąd – brak polskiej litery w wyrazie. Poza tym książka była zrobiona bardzo dobrze.

Zbiorek ten czyta się świetnie. Tematyka przedstawiona została w różnych odcieniach, dlatego nie nudzi, a wciąga. Krótkie teksty pozwalają szybko przebrnąć przez historie. Jak zwykle nie zawiodłam się na twórczości Wiśniewskiego, a na dodatek zdobyłam nowy cytat do swojej kolekcji.

Polecam tym, którzy chcą zobaczyć, jak miłość i jej odcienie widzi mężczyzna, o którym mówi się, że zna kobiece dusze na wylot. Bohaterami w tym zbiorze są głównie panie, które przedstawiają swoje historie. Czyta się szybko, czasem można się wzruszyć, a czasem zamyślić. Czego więcej potrzeba? Znajdźcie chwilę, w końcu to tylko 92 strony śladów uczuć…

Ksiazeczka sklada sie z kilkunastu krociutkich opowiadan, w sam raz na ich przemyslenie i zastanowienie nad ich przekazem..Opowiadania sa raczej smutne ,wzruszajace i daja duzo do myslenia ."Slady ", pozostawia napewno swoje slady po przeczytaniu..Nie potrafilam sie od niej oderwac . Poza tym sliczne wydanie .

Życie każdego z nas jest splotem różnorodnych znaczeń oraz śladów, które w bardzo znaczący sposób wpływają na naszą osobowość. Ślady pozostawiają po sobie ludzie będący w naszym życiu, zarówno na chwilę, jak i na długi czas. Jedni odeszli, a inni trwają nadal przy naszym boku. Wszelakie wydarzenia również odciskają piętno na naszym losie, który toczy się tak a nie inaczej. Każde życiowe doświadczenie zmienia nas - czasami pozytywnie, a innym razem negatywnie, co zależy od ogromu istotnych czynników. Dosłownie WSZYSTKO zostawia mniejszy bądź większy ślad i tylko od nas zależy, jak poradzimy sobie z tym bagażem...

"Wmówiła sobie, że przecież, jest do cholery, ten magiczny czas, który wszystko kiedyś na pewno uleczy."

Janusz L. Wiśniewski kolejny raz pokazuje, że wspaniały z niego obserwator. Uwielbiam jego krótkie formy - każde opowiadanie porusza najskrytsze emocje, pobudza wyobraźnię, skłania do rozmyślań... Jego bohaterowie są prawdziwymi ludźmi z krwi i kości, co sprawia, że czytelnik potrafi utożsamić się z nimi, odnajdując w bohaterach siebie samego, własne problemy, swoje troski, radości i żale.

"Bo czasami chciałabym, żeby ON potraktował mnie znowu jak bonus, jak cudownie słodki cukierek opakowany w szeleszczącą folię lub ozdobny pergamin. Żeby bardzo powoli rozpakowywał albo zjadł do końca, taką nie całkiem rozpakowaną."

"Ślady" to zbiór szesnastu krótkich opowiadań, które w latach 2012-2014 były publikowane na łamach miesięcznika "Pani". Zaledwie pięć stron konkretnej historii pozwala na zaangażowanie emocjonalne i poczucie jedności z głównym bohaterem, co zdarza mi się dość rzadko, a nawet bywa wręcz niemożliwe. Każda opowieść wzbudziła moje zainteresowanie i nie potrafiłabym podzielić ich na lepsze bądź gorsze - wszystkie są godne uwagi. Wszystkie są wyjątkowe, nostalgiczne, smutne, niekiedy wręcz tragiczne, a pomimo tego - z każdą kolejną stroną pragnie się więcej i więcej... Autor umiejętnie lawiruje pomiędzy emocjami, tak naprawdę nie kończąc żadnej z opowieści, pozostawiając wiele niedopowiedzeń. Przyznam, że nie lubię tego zabiegu, ale u Wiśniewskiego jest to ogromny atut - jemu potrafię wybaczyć wszystko.

[Adres usunięty]