Skrzydła nocy

„Skrzydła nocy” przeniosły mnie w inny wymiar świata. A jednak…i w tym wymiarze miłość ma niezwykłą moc, która potrafi „przenosić góry”. Czytając książkę Roberta Silverberga nie mogłam się od niej oderwać. Szybowanie w kosmosie za pomocą niezwykłej koncentracji umysłu, realia życia ludzi w czasach przedstawionych przez autora i Avuela – delikatna, piękna istota, która zawładnęła sercem starego strażnika. Potęga wyobraźni. Wszystko to można znaleźć w tych pięknie napisanych artefaktach. Szczerze polecam.

Powieść czyta się błyskawicznie, a jednak ma się ochotę smakować ją powoli, by zbyt szybko nie dotrzeć do ostatniej strony. Jej lektura wywołuje wiele emocji i skłania do refleksji, i pozostaje w czytelniku na długo. Polecam!

Cała recenzja:

[Adres usunięty]

„Skrzydła nocy” jest piękną, nastrojową książką, która zabiera nas do magicznego świata, pełnego niesamowitości i zaskakujących bohaterów. Opisy są barwne i bogate, akcja szybka, a fabuła nie raz potrafi zaskoczyć. Świat odległej przyszłości pochłania czytelnika, sprawiając, że nie może oderwać się od lektury od pierwszej do ostatniej strony. Przyszłość ludzkości maluje się w ciemnych barwach, prowadząc nieuchronnie do upadku i degeneracji człowieka.

Daleka przyszłość ukazuje ciężkie życie ludzi na zdewastowanej i zrujnowanej Ziemi. Nasza planeta została ukazana za czterdzieści tysięcy lat i nie jest to przyjemny widok. Poznajemy losy starego człowieka, który pełni funkcję Stróża. Ma za zadanie obserwowanie nieba, w celu wykrycia potencjalnej inwazji obcych i wszczęcia zawczasu ostrzegawczego alarmu. Starzec zastanawia się jednak czy jego praca ma sens i czy faktycznie obcy zaatakują naszą planetę. Gdy inwazja nie następuje, Stróż przestaje wierzyć w to, że inwazja kiedykolwiek nastąpi.

Książki takie jak ta czyta się dosłownie jednym tchem. Posępna wizja przyszłości została ukazana wiernie i realistycznie, sprawiając, że czytelnik od razu emocjonuje się burzliwymi losami bohaterów. Arogancja człowieka doprowadza do globalnej katastrofy, karząc ludzkość za butę i chęć kontroli nad światem. Wizja stworzona przez autora niezwykle przypadła mi do gustu. Robert Silverberg spisał się na medal i stworzył różnorodny świat, przepełniony wieloma niepowtarzalnymi stworzeniami, jak choćby Odmieńcami czy Lataczami. Książka stawia wiele pytań, dając częstokroć niejednoznaczne odpowiedzi. Czy ludzkość ma szanse przetrwać? Kiedy przestaje się być człowiekiem? Na te, jak i wiele innych pytań stara się odpowiedzieć ta niesztampowa książka.

„Skrzydła nocy” mile mnie zaskoczyła i sprawiła, że nabrałem większej ochoty na książki spod pióra tego autora. Główny bohater zaciekawił mnie i z zapartym tchem śledziłem jego kolejne losy. Nie nudziłem się ani przez moment lektury, głównie za sprawą ciekawego świata i bohaterów z krwi i kości. Silverberg posługuje się barwnym piórem, dzięki czemu czytanie to prawdziwa przyjemność. Okładka również została porządnie wykonana, przyciągając od razu wzrok czytelnika. Jest to pozycja ciekawa i jak najbardziej godna uwagi. Serdecznie polecam.

[Adres usunięty]

"Co dla jednych jest martwym rytuałem, dla innych stanowi treść życia."

Piękna, nastrojowa, kładąca nacisk na uczucia i refleksje jednostki, przygoda czytelnicza. Nie ma w niej spektakularnych wydarzeń, zaskakujących zwrotów akcji, tajemniczych postaci czy złożonych opisów rzeczywistości. A jednak przeżywa się ją z zainteresowaniem i zaangażowaniem. Przyjemnie i sympatycznie zagłębiamy się w treść książki, intrygująca fabuła jakby sama wpasowywała się w nastrój czytelnika. I choć przedstawia świat z odległej przyszłości, to łatwo łapie się z autorem wspólny rytm szybowania wyobraźnią. Frapująco przyglądamy się proponowanemu wariantowi przewidywanego pojutrza ludzkości, charakterystyce cywilizacji, funkcjonującym systemom wartości, modelom społecznym i osiągnięciom naukowym. Ziemia za czterdzieści tysięcy lat, wkraczająca w czwarty cykl historii, pokonana i upokorzona planeta.

Śledzimy losy głównego bohatera, odnajdujemy się w realiach współczesnych mu czasów, równocześnie dociekliwie i wnikliwie patrzymy na dawno upadłe imperia, ruiny ich świetności, pozostałości działalności i realizowanych wizji. Ludzie rejestrujący informacje i wpływający na środowisko, spotykający inteligentne formy życia z dalekich planet, handlujący z wszystkimi światami, ale też stwarzający podludzi i nadzwierzęta, zmieniający prawa przyrody, niszczący środowisko, rujnujący dorobek przeszłych pokoleń, z zadufaniem i pogardą odnoszący się do pozornie niżej od nich rozwiniętych ras galaktycznych, nieprzemyślanymi i aroganckimi czynami pozwalający uzależnić się finansowo od najpotężniejszych obcych w kosmosie. Społeczeństwo oparte na sztywnej strukturze ponad stu gildii, przykładowo strażnicy, obrońcy, dominatorzy, pielgrzymi, latacze, rejestratorzy, pamiętający, ale i ci spoza gildii, jak partacze, odmieńcy, potwory teratogenezy. Lepsi i gorsi, cieszący się prawami, jak i ich pozbawieni, osadzeni bezpiecznie w społeczeństwie i ci z niego pogardliwie wykluczeni.

Kluczowa postać powieści, której prawa gildii nie zezwalają na ujawnienie imienia, należy do strażników. Wraz z towarzyszami przemierza planetę w poszukiwaniu odznak zagrożenia ze strony zewnętrznego świata, niepokojących sygnałów z kosmosu wskazujących na zamiar zaatakowania Ziemian. Pod wpływem pewnych wydarzeń i moralnych dylematów, zaczyna mocno interesować się przeszłością ludzkości, dociekać źródeł i przyczyn możliwej inwazji wrogów ludzkości, pielgrzymować w poszukiwaniu wiedzy, prawdy, odkupienia, oczyszczenia sumienia, zrzucenia ciężaru grzechu. W pełni satysfakcjonujące zakończenie powieści, doceniamy jak wszystkie części, wątki i elementy zgodnie wybrzmiewają w finalnej odsłonie. Interesująca propozycja czytelnicza, napisana w urokliwy sposób, potrafiąca porwać czytelnika, bazująca na atrakcyjnym pomyśle fabuły, przedstawiająca przekonujące i różnorodne postaci, mające wiele ciekawego do przekazania, skłaniające do przemyśleń i odniesienia się do uniwersalnych prawd.

[Adres usunięty]

Pamiętam, kiedy lata temu natrafiłem na książkę"Kroniki Majipooru". Ten niesłychanie złożony świat, przepięknie skonstruowany, działający na wyobraźnię był dla mnie nowością. Nie czytałem jeszcze wtedy niczego, co bardziej przemawiałoby do mnie swoją historią. Robert Silverberg stał się dla mnie jednym z pisarzy, do którego utworów wracam bardzo chętnie. A zważywszy na to że jest to pisarz bardzo płodny, tym większa moja radość, że trafiłem na utwór którego nie znam.

"Skrzydła nocy"-taki tytuł nosi ta publikacja. W zamierzchłych czasach ludzkość osiągnęła wyżyny swojego intelektu. Maszyny ułatwiające życie, takie które potrafią odmłodzić i inne. W swoich ambicjach sięgnęła także gwiazd. Pod pozorem badań na Ziemię zostały sprowadzone inteligentne gatunki, które służyły tylko i wyłącznie rozrywce. Jedna ze zniewolonych ras przysięga, że za zbrodnie na swoim gatunku ktoś zapłaci. Okazja nadarza się prędzej czy później. W wyniku zmian klimatycznych Ziemia znajduje się na krawędzi upadku. I wtedy zaciągając ogromny dług, nasza planeta zostaje uratowana, a dług zostaje spłacony, właśnie przez zniewoloną niegdyś rasę.

Tysiące lat później Strażnik zajmujący się penetracją kosmosu i szukający tam jakichś śladów inwazji, zauważa armadę statków. Dłużnicy upominają się o swój dług. Jako, że jego profesja nie jest już raczej potrzebna, nasz bohater po różnych perturbacjach udaje się na pielgrzymkę, która może odmienić jego życie. Miejsce jego przeznaczenia leży w Jorslemie...

No i cóż ja mam napisać o tej powieści? Przepiękna powieść drogi. O odkrywaniu samego siebie, o wątpliwościach które trapią każdego z nas. Dokąd zmierzamy i czy nasze działania przyniosą coś dobrego? A może będzie na odwrót i stoczymy się zbyt nisko?

Dodatkowo doskonale przedstawiony świat przemawia po prostu do czytelnika. Zaginione Kontynenty, dziwnie znajome nazwy i nie tylko.

Podsumowując warto, nagrody, jak najbardziej zasłużone. Polecam nieustająco.