Sisi. Samowolna cesarzowa

Sisi jest od piętnastu lat żoną Franciszka Józefa, cesarza Austro-Węgier. Kiedyś naiwna i nieśmiała, teraz to pewna swych racji i wyborów kobieta, matka następcy tronu. Poddani ją kochają, krytycy i wrogowie niechętnie przyznają, że sprawdziła się w roli cesarzowej. Jednak jej rosnące wpływy są dla wielu solą w oku. A chociaż w Wiedniu szampan leje się strumieniami i co wieczór rozbrzmiewają melodyjne walce, dwór Habsburgów to przede wszystkim pole bitwy – o władzę i majątek. Wielu marzy, by coraz bardziej niezależna cesarzowa popełniła taki błąd, który na zawsze odsunie ją od tronu.

To moje drugie spotkanie z twórczością autorki, tak jak wcześniej wspominałam po książki dotyczące losów Sisi zdecydowałam się sięgnąć, ponieważ lata temu uwielbiam oglądać serial z jej udziałem. Pierwszy tom spodobał mi się na tyle, że wyczekiwałam kontynuacji losów Sisi, byłam szalenie ciekawa jak autorce udało się oddać w treści to co mogłam oglądać na ekranie telewizora i poraz kolejny jestem naprawdę miłe zaskoczona. Styl i język jakim posługuje się autorka jest bardzo przyjemny w odbiorze, co sprawia, że tak obszerną książkę czyta się naprawdę sprawnie i z dużym zainteresowaniem. Książka jest powieścią historyczną, dużo rzeczy jest tutaj opartych na faktach, dzięki czemu staje się jeszcze ciekawsza, dodatkowo ma bardzo bogate tło historyczne. Poraz kolejny autorka świetnie oddała klimat tamtych czasów. Tym razem śledzimy losy głównej bohaterki i jej bliskich po kilkunastu latach, możemy obserwować przemianę jaka dokonała się w Sisi - z nieśmiałej młodej kobiety przeobraziła się w pewną siebie i swoich racji kobietę, dowiadujemy się jak decyzję, które podjęła cesarzowa wypłynęły na jej życie, życie jej bliskich i poddanych, co zostało tutaj bardzo ciekawie, prawdziwie i emocjonująco przedstawione. Co prawda znów wiedziałam jak w większości będzie wyglądała fabuła tej powieści to i tak nie odebrało mi to przyjemności z czytania. Moja ocena 7/10.

Allison Pataki jest amerykańską pisarką powieści historycznych i dziennikarką. Studiowała na uniwersytecie Yale, gdzie ukończyła filologię angielską. Na drugim roku studiów poznała swojego męża.

W 2015 r. była współzałożycielką edukacyjnego i społecznego programu reConnect Hungary dla młodych dorosłych pochodzenia węgierskiego, którzy urodzili się w Stanach Zjednoczonych lub Kanadzie, który miał na celu pomóc im lepiej zrozumieć ich węgierskie dziedzictwo. Historia wojny o niepodległość jej miasta zainspirowała Pataki do napisania pierwszej książki opartej na życiu Benedicta Arnolda. Powieść została wydana w 2014 roku.

Mija 15 lat, odkąd Sisi jest żoną Franciszka Józefa i cesarzową Austro-Węgier. Nieudane małżeństwo, zaborcza teściowa arcyksiężna Zofia, która ograniczyła jej kontakt z dziećmi ani też trudne obowiązki cesarzowej nie złamały tej kruchej, zagubionej dziewczyny, którą poznaliśmy w pierwszej części dylogii. Sisi, choć wciąż bardzo młoda, lecz z piętnastoletnim doświadczeniem na habsburskim dworze jest kobietą dojrzałą i pewną siebie. Jest matką następcy tronu i doradczynią swojego męża, dzięki której Habsburgowie wciąż są u władzy.

Allison Pataki w drugiej części dylogii o Sisi przedstawia Elżbietę w roli matki. Cesarzowej nie było jednak dane szczęśliwe macierzyństwo. Jej najstarsza córka – Zofia zmarła mając zaledwie dwa lata, o czym przeczytaliśmy w pierwszym tomie. Dwoje kolejnych dzieci Gizelę i Rudolfa – następcę tronu – odebrała jej teściowa arcyksiężna Zofia, która uważała, że Sisi jest za młoda i niedoświadczona, by wychowywać swoje własne dzieci. Tylko najmłodsza z rodzeństwa Maria Waleria (w książce zwana Walerią) została przy boku cesarzowej i to na nią Elżbieta przelała całą swoją matczyną miłość. Nie oznacza to jednak, że nie kochała dzieci, z którymi miała mocno ograniczony kontakt i dość kiepskie relacje. Kiedy podczas pobytu w Budapeszcie dotarły do niej wieści, że Rudolf jest ofiarą przemocy psychicznej i fizycznej pod przykrywką nauki i przygotowania go do roli cesarza przez hrabiego Gondrecourta, bez zbędnej zwłoki wróciła do Wiednia, by wstawić się za synem i rozmówić się z jego oprawcą.

Choć miłość do dzieci zyskiwała na sile, tak ta do męża coraz bardziej gasła. Nawet do tego stopnia, że Sisi sama pchnęła Franciszka w ramiona aktorki Katheriny Schratt, która mogła dać mu wszystko to, czego żona dać mu już nie chciała. Sisi, przez wielu uznawana za najpiękniejszą kobietę w Europie, miała wielu adoratorów. Między innymi węgierskiego polityka Gyula Andrássy’ego, który przez długie lata był jej wielkim przyjacielem, natomiast w czasie pobytu w Anglii zaprzyjaźniła się z kapitanem Bayem Middletonem, który tak jak ona kochał jazdę konno.

Na uwagę zasługuje również wątek śmierci arcyksiężnej Zofii. Sisi odkrywa zapiski teściowej, z których dowiaduje się, że wszystkie uprzedzenia, które ta żywiła do synowej wynikały jedynie z troski o nią i syna, z dbania o dobro ich samych oraz całego cesarstwa. Choć Zofia w kontakcie z Elżbietą była zwykle surowa i opryskliwa, tak naprawdę kochała ją jak własną córkę, starała się też być dobrą babcią dla swoich wnuków. Przyznam, że byłam zszokowana tymi zapiskami, nigdy nie sądziłam, że Zofia może być taka czuła i łagodna.

Kolejną ciekawą historią jest wątek Ludwika II Wittelsbacha, zwanego Ludwikiem Szalonym lub Bajkowym Królem. To kuzyn Sisi, za którego miała wyjść jej młodsza siostra. Ludwik był ekscentrykiem, który zasłynął jako mecenas muzyki kompozytora Ryszarda Wagnera. Jego miłość do twórczości, a może i samego Wagnera była tak ogromna, że zastanawiałam się, czy Ludwik nie był gejem. To on zbudował zamek Neuschwanstein, który był pierwowzorem zamku Śpiącej Królewny w Disneylandach.

Kolejny raz jestem zachwycona powieścią Allison Pataki. Towarzyszymy Sisi do jej ostatniego dnia. Myślę, że wszyscy jesteśmy zgodni co do tego, że ta śmierć była niepotrzebna i nadeszła zbyt szybko. Autorka w ciekawy sposób przedstawiła postać włoskiego anarchisty Luigi'egi Lucheni'ego, który zamordował cesarzową.

Uwielbiam prosty język autorki, jej dbałość o szczegóły, wręcz drobiazgowość, barwne opisy i umiejętność wciągnięcia czytelnika w wir wydarzeń. Opowieść o Sisi pełna jest zwrotów akcji, dzięki czemu powieść historyczną czyta się tak łatwo jak powieść obyczajową.

Dalsza część na blogu: [Adres usunięty]

Allison Pataki bardzo miło zaskoczyła mnie przy lekturze pierwszej części losów uwielbianej przeze mnie Sisi, więc z ogromną przyjemnością sięgnęłam po kolejną opowieść o tej wyjątkowej bohaterce. Autorka utrzymała poziom swojej poprzedniczki, postawiła na dopracowanie oraz zaangażowanie a my tym sposobem otrzymaliśmy rzetelne źródło wiedzy oraz przyjemną opowieść.

W historii widzianej oczami Pataki Sisi nabiera nowego wydźwięku. Nie jest kobietą idealną a raczej tą, która popełnia wiele błędów. Cesarzowa wydająca się stanowić wzór do naśladowania nie zawsze uczyła się na swoich błędach, ale nie była przy tym bezczelna czy arogancka tylko zagubiona jak każdy z nas. Trudno nie zrozumieć jej działań, trudno nie współczuć jej ciężaru dźwiganych obowiązków a jeszcze trudniej nie uwielbiać ją za odwagę, walkę o swoje miejsce w świecie czy po prostu o ludzką naturę, którą autorka przedstawiła po prostu rewelacyjnie.

Żałuję, że o tej bohaterce wciąż mówi się za mało. Powyższa książka udowadnia jak ważna było to postać, jak żądna przygód i miłości. Czytamy o jej podróżach, nowych romansach, potrzebie akceptacji czy zrozumienia i nie jest łatwo ocenić ją pozytywnie lub negatywnie, bo w każdym jej ruchu dostrzegamy cząstkę samego siebie. Owszem, stała na wysokim stanowisku i miała narzucone pewne zachowania, ale czy to skreśla ją z bycia po prostu człowiekiem? Jedni więc pokochają cesarzową Elżbietę, jedni ją znienawidzą a rozłam ten idealnie udowadnia, że ocena sposobu zachowania to bardzo indywidualne podejście.

Uważam, że Pataki włożyła sporo pracy w swoją serię i odpowiada mi w niej wszystko: styl autorki, przedstawione fakty, nacisk na emocje a w szczególności fakt, że mogę sama ocenić główną bohaterkę oraz wyciągnąć własne wnioski. Nikt nie narzuca mi tego co mam myśleć, po prostu kontynuuję lekturę, dowiaduję się nowych faktów z życia historycznej postaci i poznaję jednocześnie rolę innych życiowych towarzyszy Sisi. To lektura bogata w wiedze, przypomina zwykłą obyczajówkę a jednak ma w sobie pewien intensywniejszy czynnik co wyróżnia ją spośród tłumu. A jeśli obawiacie się historycznego wydźwięku - niepotrzebnie. Nie ma tutaj żadnego miejsca na nudę!

"Sisi. Samowolna cesarzowa" to opowieść o tytułowej samotności, próbie bycia zwykłym w niezwykłych czasach. Historia cesarzowej, wyjątkowej bohaterki a jednocześnie kobiety takiej jak my, która marzy wyłączenie o szczęściu bez żadnych narzuconych reguł. Lektura ciekawa, emocjonalna, utrzymująca poziom swojej poprzedniczki, w której można odnaleźć wiele ukrytych znaczeń. Ze swojej strony bardzo polecam!

Historia o kobiecie nieszczęśliwej, która nigdy nie znalazła swojego miejsca na ziemi. Kobiecie silnej i słabej zarazem. Krytykowanej i uwielbianej. Potężnej władczyni i przegranej matce. Kobiecie rozdartej uczuciowo między dwoma mężczyznami.

Historia o świecie, w którym każdy zna swoje miejsce i każdy rozumie obowiązujące zasady. Świecie ułożonym przez protokół i tradycje liczące setki lat.

Bardzo czekałam na kontynuację powieści o Cesarzowej Sisi i nie zawiodłam się ani na… pół kartki. Wciągająca, przemyślana, świetnie napisana. Nie mam uwag ani do stylu, ani tłumaczenia. Wszystko jest, jak w powieści historycznej być powinno. Wnikliwie, w oparciu o mnóstwo źródeł historycznych. Ciekawe, z należytym zachowaniem faktów. W drugiej części wyjątkowo mnie urzekło;

Po pierwsze, ciekawym zabiegiem jest umieszczenie w książce wątku Luigi'egi Lucheni'ego, mordercy Cesarzowej. Czytelnik śledzi jego pobyt w Genewie, poprzedzający dzień zamachu. Swoją drogą, śmierć Sisi była zupełnie przypadkowa, pierwotnie miał zginąć książę Orleanu, który odwołał swoją podróż.

Po drugie, bardzo ciekawa historia króla bawarskiego Ludwika II Wittelsbacha i jego zamku Neuschwanstein (kojarzycie ten zamek z czołówki Disneya!). Był bardzo blisko związany z Cesarzową, stąd wiele kart powieści mu poświęcono. Życie Ludwika jest tak szalone, że nawet trudno wpaść na pomysł równie szalonego scenariusza filmowego.

Po trzecie, interesujący wątek dzieci Franciszka Józefa i Sisi. Troje ludzi, którzy zostali tak różnie wychowani, jak różnie potoczyły się ich późniejsze życia. Bycie, a właściwie niebycie matką, to największy dramat w życiu Cesarzowej. Swoją drogą, właśnie protokół i tradycje związane z macierzyństwem, najbardziej mnie poruszyły podczas czytania.

Po czwarte, bogate tło historyczne. Poznajemy najpotężniejszych władców XIX-wiecznego świata, ich zachowanie, a często też słowa są przytaczane w oparciu o historyczne źródła. W tle powstają największe dzieła Straussa i Wagnera. Ludzie podziwiają prace młodego Klimta i zaczynają dyskutować o naukach Freuda.

Spacerujemy po Wiedniu w jego najświetniejszym okresie, choć to bogactwo i postęp jest dla wielu przekleństwem, wszak Wiedeń zapisuje się na kartach historii jako światowa stolica samobójstw. Autorka i ten temat w ciekawy sposób czytelnikom przybliża. Uczestniczymy w przygotowaniach i zakulisowych spotkaniach podczas wiedeńskiej wystawy światowej. A jak już wiedeński tłok nam się sprzykrzy, wraz z Cesarzową odpoczywamy na angielskiej wsi. Tam, mam wrażenie, że Sisi spędziła najszczęśliwsze chwile w swoim życiu.

Polecam serdecznie, świetnie napisana powieść historyczna!

Zapoznawanie się z powieściami historycznymi, w których główną rolę odgrywa prawdziwa postać zawsze jest ciekawym przeżyciem. Nie inaczej jest z postacią cesarzowej Sisi, o której powstało już sporo książek oraz filmów. Poznawanie kolejnych historii z jej udziałem zawsze jest niezmiernie ciekawe. Z tego też powodu nie mogłam przejść obojętnie obok wydania, jakim jest ,,Sisi. Samowolna cesarzowa" Allison Pataki. Jest to obszerna publikacja, więc jej przeczytanie dobrze jest rozłożyć sobie na kilka dni. Na pewno okażą się bardzo przyjemne pod względem zapoznawania się z tak ciekawym wydaniem.

Sisi obecnie już od kilkunastu lat była żoną Franciszka oraz matką następcy tronu. Z nieśmiałej, onieśmielonej istotki stała się osobą, z której zdaniem musieli liczyć się inni. Jak to zazwyczaj bywało, nie wszystkim, podobało się nowe wcielenie Elżbiety, która zdobywała coraz większe wpływy. Wielu osobom zależało na jej potknięciu i dodatkowo tym, by jej upadek był tak wielki, by udało pomniejszyć się jej wpływy. Czy zawistnikom udało się tego dokonać?

Już pierwszy tom serii o cesarzowej Sisi wywarł na mnie spore wrażenie. Nie inaczej było też tym razem, dlatego nie mogłam doczekać się chwili, w której będę miała okazję zapoznać się z drugim tomem. Niewątpliwie ,,Sisi. Samowolna cesarzowa" Allison Pataki jest obszerną, ale bardzo rzetelną publikacją, na którą warto zwrócić uwagę w trakcie wolnych dni. Dzięki sfabularyzowaniu życia Sisi całość czyta się jeszcze świetniej.