Siostry. Martin Servaz. Tom 5

Moje pierwsze spotkanie z twórczością pana Miniera odbyło się w 2012 roku, kiedy to ukazała się w Polsce jego pierwsza powieść, czyli ,,Bielszy odcień śmierci". Gdy niedawno sprawdziłam datę wydania tej książki to mocno się zdziwiłam. Zaskoczyło mnie to, że moja przygoda z tym autorem trwa już siedem lat. Minier zachwycił mnie już od pierwszych stron i z chęcią sięgam po kolejne historie wychodzące spod jego pióra. Moja historia z tym autorem sprawiła, że nie potrafiłam obojętnie przejść obok najnowszego dzieła, czyli książki pod tytułem ,,Siostry", która jest piątą częścią serii o komendancie Servazie.

W książce ,,Siostry" zapoznajemy się z dwiema sprawami, jakie dzieli niekrótki czas. Najpierw, poznajemy szczegóły śledztwa dotyczącego brutalnego morderstwa sióstr w 1993 roku. Następnie, przenosimy się do 2018 roku, gdzie przyglądamy się poszukiwaniom mordercy żony, poznanego dwadzieścia pięć lat wcześniej, pisarza kryminałów. Servaz, jak zwykle, dąży do rozwiązania sprawy. Jednak nie potrafi porzucić myśli, że ta sprawa łączy się z morderstwem sprzed lat.

Muszę przyznać, że bardzo szybko wciągnęłam się w książkę ,,Siostry". Już od pierwszych stron byłam ciekawa, kto jest sprawcą morderstw i z wielkim zaangażowaniem śledziłam wszystkie szczegóły dotyczące śledztwa. Mimo mojego zaangażowania i wiedzy, że autor potrafi zaskoczyć to gdy doszło do rozwiązania byłam zdziwiona. Nie spodziewałam się takiego rozwiązania, jakie zaserwował nam autor. Po skończeniu czytania ,,Sióstr" czułam smutek, że to już koniec. Chciałam dłużej zostać w tym świecie i przekonać się, co nowego czeka Servaza. W oczekiwaniu na kolejną książkę Miniera, czas chyba odświeżyć jego poprzednie dzieła.

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autora. Obawiałam się bardzo czytając tę książkę, że nie będę wiedziała o co chodzi. A to z racji tego, iż jest to 5 tom cyklu: Martin Servaz. Na szczęście nie było tu nic, co mogłoby wprowadzić w zdezorientowanie. Więc śmiało można czytać "Siostry" nie znając wcześniejszych części.

To była świetna książka! Czytało się ją bardzo dobrze. Autor fajnie buduje napięcie. Jego styl pisania wręcz zachęca do sięgnięcia po inne powieści.

Główny bohater - Seravaz to intrygująca i interesującą postać. Bardzo go polubiłam i jestem przez to ogromne ciekawa wcześniejszych tomów.

Historia wciąga od pierwszych stron. Motyw z mordercą bardzo dobrze rozwinięty i wykreowany. Do tego zaskakujące i ciekawe rozwiązanie akcji. Ależ mi się to podobało!

Od książki nie idzie się oderwać. Do tego wątek obyczajowy z życia głównego bohatera dodaje charakteru powieści. Lubię takie połączenia.

Podsumowując - jest to pozycja, która musi się znaleźć w Waszych biblioteczkach. Chociażby dlatego, że Minier potrafi wzbudzić napięcie, akcję prowadzi lekko i szybko i buduje niesamowity klimat. Jest mrocznie, tajemniczo i wręcz zachęcająco do ciągłego czytania! Polecam!

Zwłoki dwóch sióstr zostają znalezione w lesie na brzegu rzeki. Ubrane w pierwszokomunijne sukienki, zostały przywiązane do drzew. To pierwsza tak poważna sprawa w karierze Martina Servaza. Uwaga młodego policjanta zwraca się w kierunku Erika Langa, autora niezwykle krwawych kryminałów. Znalezione dziewczyny były wielkimi fankami pisarza a ich związek wyraźnie wykraczał poza normy. Śledztwo zostaje jednak zamknięte a Servaz nie może przestać o nim myśleć. Gdy po 25 latach Servaz otrzymuje informację, że Erik Lang znajduje w domu zwłoki swojej żony dawne wspomnienia powracają. Czy po latach uda się odkryć nowe fakty ? Czy może udział Langa w zbrodni sprzed lat to tylko wytwór wyobraźni Servaza ?

"Siostry" to klimatyczny, francuski kryminał autorstwa Bernarda Miniera. W moim przypadku była to pierwsza książka tego autora, którą miałam okazję przeczytać. Historia, która została opisana w powieści początkowo bardzo mnie zainteresowała i wywołała dreszczyk emocji. Siostry, ich związek z Langiem i śledztwo, które przyniosło zaskakujące rozwiązanie sprawiły, że śledziłam historię z zapartym tchem. Z przykrością stwierdzam, że w drugiej części napięcie nieco spadło - pojawiało się coraz więcej domysłów głównego bohatera a coraz mniej dreszczyku emocji. Pod koniec jednak autor ponownie mnie zaskoczył, dlatego też całość ocenię pozytywnie. Otrzymałam przyzwoity, klimatyczny kryminał z zagadką w tle i wachlarz wielobarwnych, oryginalnych postaci, dzięki którym historia zyskała jeszcze więcej charakteru. Z perspektywy przeczytanej już lektury polecam Wam poznanie wcześniejszych tomów serii z komendantem Servazem, aby lepiej zrozumieć związki pomiędzy bohaterami oraz ich życie osobiste. Jeśli macie ochotę na poznanie klimatycznej historii o sile fascynacji, obsesji i mrocznej stronie ludzkiej natury z morderstwem w tle - serdecznie polecam.

Maj 1993. Zwłoki dwóch sióstr zostają znalezione na brzegu Garonny. Dziewczyny, ubrane w pierwszokomunijne sukienki, siedziały naprzeciwko siebie przywiązane do drzew. Młody Martin Servaz szybko zwraca uwagę na Erika Langa, autora porywających, pełnych okrucieństwa kryminałów, którego zamordowane siostry były fankami. Zarówno sposób ułożenia ciał, jak i specyficzny ubiór pasują do powieści „Panna w bieli”, stąd Erick ląduje na liście podejrzanych, jednak wkrótce po zatrzymaniu autora, do zbrodni przyznaje się student, który znał dziewczyny, a także książki Ericka Langa. Śledztwo zostaje zakończone, ale Servaza prześladują wątpliwości co do winy chłopaka. Mija dwadzieścia pięć lat od podwójnego morderstwa. W mroźną noc Erik Lang znajduje zwłoki swojej żony, która podobnie jak dwie siostry ma na sobie komunijną sukienkę...

„Siostry” są V tomem z serii o detektywie Martinie Servaz. W powieści autor stosuje przeskoki czasowe — mamy prolog z 1988 r., pierwsze śledztwo komisarza Martina w 1993 r., o którym czytaliście w opisie oraz czasy współczesne rok 2018, kiedy to pojawia się kolejna ofiara powiązana ze śledztwem sprzed lat. W międzyczasie dzieją się inne historie, które autor opisał w „Bielszy odcień śmierci”, „Krąg”, „Nie gaś światła” oraz „Noc”, a łączy je osoba Martina dlatego nie znając poprzednich tomów, nie wiedziałam skąd nagle, komisarz ma syna! U dołu strony znalazłam odnośnik, że wcześniejsze wydarzenia znajdują się w innej części. Cóż muszę je koniecznie nadrobić!

Bernard Minier napisał bardzo wciągający i bardzo mroczny thriller o ludzkich namiętnościach — o sławie, o silnym oddziaływaniu na drugą osobę, o fascynacji, która prowadzi do największych poświeceń oraz o wykorzystywaniu swojej pozycji względem drugiego człowieka. I nie chodzi tylko o sławnego pisarza Erika Langa, który doskonale zdawał sobie sprawę z uwielbienia, jakim jest darzony, ale również o policję, o przesłuchujących śledczych, którzy niejednokrotnie nadużywali swojej władzy. Czy każdy zatrzymany jest winny? Czy domniemana wina usprawiedliwia stosowaną wobec niego przemoc? Bernard Minier w „Siostrach” pokazał, jak cienka jest linia, po której przekroczeniu w nas samych zachodzą nieodwracalne zmiany. To thriller o mocnym podłożu psychologicznym, gdzie autor zagłębia się w motywy działania, rozkłada na czynniki pierwsze pobudki — to jest w nim fascynujące! Nie zrozumcie mnie źle, akcja pędzi lotem błyskawicy, jednak nie brak tu wnikliwej analizy przyczynowo-skutkowej, której źródło tkwi w ludzkim umyśle.

Dla mnie ta książka jest godna polecenia i warta przeczytania! Każdy fan thrillera czy kryminału o podłożu psychologicznym będzie zadowolony :)