Siostra Cienia. Siedem Sióstr. Tom 3

Ukończywszy "Siostrę burzy" wprost nie mogłam się doczekać momentu sięgnięcia po "Siostrę cienia". Tuż obok enigmatycznej i tajemniczej postaci Pa Salta, Star wydawała się bowiem najbardziej zagadkową ze wszystkich sióstr D'Apliese. Introwertyczna do granic i zdominowana przez CeCe mogła nas jeszcze bardzo zaskoczyć, a za jej milczeniem musiało się kryć coś niezwykle istotnego. Coś, o czym niewielu poza nią samą wiedziało, a co ukształtowało ją na wiele lat. Co więcej, Star posiada kilka wspólnych nam cech, a tym co najbardziej mnie z nią łączy jest miłość do pisania oraz książek. Można więc powiedzieć, iż trochę się

z nią utożsamiam, choć nieraz w trakcie lektury miałam ochotę nią potrząsnąć. Jednak nikt nie irytował mnie bardziej niż zaborcza i naburmuszona Cece, która za wszelką cenę chciała kreować się na opuszczoną i niezrozumianą przez innych ofiarę!

Historia rodzinnych powiązań Star nie zaprowadziła jej zbyt daleko od domu, choć linia genealogiczna pozostawiała wiele do namysłu, tak skomplikowane dzieje się za nią kryły. Jak zwykle w przypadku tomów z tego cyklu jedną z najmocniejszych stron stanowią historię dotyczące przeszłości. Nie sposób nie polubić Flory MacNichol i nie kibicować jej miłości do lorda Archiego Vaughana. Także nie sposób zastanawiać się nad motywami, które kierowały Alice Keppler, gdy przyjmowała niespełna dziewiętnastoletnią Florę pod pretekstem zatrudnienia jej jako jednej z nauczycielek dla jej córek. Szybko okazało się bowiem, że Alice traktowała ją jako swoją podopieczną, która stała się sensacją na londyńskich salonach. Przez te wszystkie tajemnice Flora czuła się niczym marionetka, która nie miała żadnego wpływu na swój los. Tak było do czasu śmierci Edwarda VII, zwanego też przez niektórych Królikiem. Koniec życia króla okazał się bowiem dla Flory początkiem swoistej i anonimowej wolności...

Kolejnym mocnym punktem "Siostry cienia" są pozostali bohaterowie, udowadniający ponad wszelką wątpliwość, iż ludzie nie potrzebują żadnych więzów krwi, by stać się dla siebie rodziną. Moim niekwestionowanym ulubieńcem został naturalnie nieco ekscentryczny Orlando, będący zapalonym miłośnikiem literatury oraz właścicielem księgarni Arthura Mostona, do której skierował Star sam Pa Salt. Intrygujący wydaje się również wycofany oraz zgorzkniały Mouse, będący całkowitym przeciwieństwem swojego dziwacznego brata. Co miększe serca skruszy natomiast siedmioletni Rory.

"Siostra Cienia" nie pobiła poprzednich części cyklu pod względem jakości warsztatu. Wciąż pojawiają się fragmenty, w których naturalność dialogów pozostawia wiele do życzenia... Nie jest to również część, która wzruszyłaby mnie szczególnie mocno, ale przecież nie każda musi wywoływać łzy. Ostatecznie Star odnalazła nie tylko miłość oraz miejsce, do którego przynależy, ale też najbliższego i żyjącego krewnego. To historia z happy endem.

Nawet z pozoru najmniejsza rzecz może zaważyć o Twojej przyszłości.

     Siostra Cienia to zdecydowanie przyjemna i interesująca pozycja na chłodniejsze wieczory przy szklance gorącej herbaty. Prozaicznie mogłoby się wydawać, że będzie to książka lekka, dość przewidywalna. Na szczęście w całości fakt ten się nie zgadza. Historia o Star D'Apliese, jednej z 6 (7?) córek zmarłego Pa Salta, to historia, można by rzec, każdego z nas – o zetknięciu się ze stratą bliskiej osoby, przeżywaniu cierpienia, poszukiwaniu swojego JA, aż w końcu zmianie i osiągnięciu szczęścia.  Całość zostaje osadzona głównie w mglistej i deszczowej Anglii; choć sama autorka nie zarzuca nas stronnicami opisów krajobrazów, to z lekkością możemy wyobrazić sobie miejsca w których przebywa Asterope. Książka zdecydowanie obfituje w opisy odczuć i zachowań jawiących się bohaterów; pojawia się ciekawy, choć momentami irytujący wątek sprzed co najmniej wieku (swoisty powrót do przeszłości, do korzeni) a także, co ciekawe, autorka porusza w całej tej otoczce powieści przyziemne sprawy, ale jakże istotne: tolerancję na odmienność płciową, niepełnosprawność, podnoszenie swoich kwalifikacji, pracę, bogactwo i biedę.

więcej na:[Adres usunięty]

Roksana

Siedem sióstr to jedna z najlepszych sag rodzinnych, jakie do tej pory czytałam. Za sobą mam już trzy tomy i każdy z nich napisany jest na takim samym poziomie. Autorka wie jak zaciekawić czytelnika, by ten cały czas chciał więcej. Zapraszam na recenzję „Siostry cienia”

„Sześć sióstr. Choć urodziły się na różnych kontynentach, wychowały się w bajecznej posiadłości Atlantis na prywatnym półwyspie Jeziora Genewskiego. Adopcyjny ojciec, nazywany przez nie Pa Saltem, nadał im imiona mitycznych plejad.

Każda ułożyła sobie życie po swojemu i rzadko mają okazję spotkać się wszystkie razem. Do domu ściąga je niespodziewana śmierć ojca, który zostawił każdej list i wskazówki mogące im pomóc w odkryciu własnych korzeni. I odpowiedzieć na pytanie, co się stało z siódmą siostrą.”

W tej części bliżej poznajemy Star, a właściwie Asterope. Dziewczyna całe swoje życie przeżyła w cieniu jednej sióstr – CeCe. CeCe zawsze nad nią dominowała, a Star podporządkowywała jej się we wszystkim. I choć dziewczyna nigdy nie narzekała, to dało się wyczuć, że relacja z siostrą stała się dla niej toksyczna. Na całe szczęście Star dorosła do decyzji, że najwyższy czas wziąć życie w swoje ręce. List, który zostawił dla niej ojciec, tylko utwierdził ją w tej decyzji. Idąc za jego wskazówkami kobieta trafiła do małego londyńskiego antykwariatu, którego właścicielem był Orlando Forbes. Star rozpoczęła tam pracę i trafiła na ślad Flory MacNichols, która najprawdopodobniej była jej krewną.

„Lucinda Riley w wieku dwudziestu czterech lat, napisała swoją pierwszą powieść, "Lovers AND Players", w oparciu o swoje doświadczenia jako aktorki. Następnie napisała siedem kolejnych powieści pod pseudonimem Lucinda Edmonds, które zostały przetłumaczone na czternaście języków .

Na czas odchowywania czwórki dzieci zawiesiła karierę pisarską.

Następna książka "Dom orchidei", została opublikowana przez Penguin w listopadzie 2010 roku. Osiągnęła nr 1 w Norwegii , Danii i Niemczech i oczywiście lista bestsellerów New York Timesa. Do tej pory sprzedała ponad półtora miliona egzemplarzy na całym świecie .

Lucinda z rodziną mieszka w Norfolk, w Anglii i na południu Francji.”

Gdy kończę czytać każdą z części tej wciągającej, hipnotyzującej i pełnej tajemnic sagi, czuję się jak narkoman na głodzie, bo wiem, że znów muszę czekać na kolejny tom, ale warto czekać, bo Lucinda Riley stworzyła genialne historie, które wciągają już od pierwszej strony. Oczywiście ta część również rozłożona jest dwóch płaszczyznach czasowych i równolegle poznajemy historię Star i jej krewnej Flory MacNichols. Ta historia z przeszłości pomoże Star wyjść z cienia siostry i otworzyć się na miłość.

Autorka w każdym tomie odkrywa przed nami kolejne karty, ale także dokłada pytań i tajemnic. Osobiście uwielbiam takie tajemnicze i zagadkowe książki. Poza tym powieść ta napisana jest pięknym językiem, który wręcz hipnotyzuje i zachwyca. Tym razem także wraz z Star przeżywałam jej historię i chłonęłam ją całą sobą. Uwielbiam, gdy duszą mogę przenieść na karty powieści i jako niemy obserwator uczestniczyć we wszystkich wydarzeniach.

Nie będę już bardziej przybliżać Wam fabuły książki, bo wszystko, co bym napisała będzie spojlerem. Musicie uwierzyć mi na słowo, że historia Star jest tak samo fascynująca, jak jej sióstr. Lucinda Riley kolejny raz mnie nie zawiodła i zaserwowała mi dwie niesamowicie interesujące historie. Autorka bardzo zgrabnie połączyła ze sobą wątki obyczajowe, romantyczne i historyczne i dzięki temu to wszystko stworzyło idealną i spójną całość. Mnie ta powieść urzekła i oczarowała.

Gorąco polecam!

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Albatros.

"Siedem Sióstr" autorstwa Lucindy Riley to seria, która ujęła mnie swym niebywałym klimatem, bogactwem pióra, precyzyjnością łączenia wątków historycznych ze współczesnością, enigmatycznością fabularną oraz niesamowitą kreacją bohaterów, a nade wszystko ogromną dozą emocjonalności i cennymi wartościami wypływającymi ze słów tworzących jakże niesamowite historie. Pierwsza część ("Siedem Sióstr") mnie zachwyciła i porwała swoją oryginalnością, tajemniczością, a także pełnym odzwierciedleniem nadzwyczajnego brazylijskiego klimatu, tak wyraziście odczuwalnego. Drugi tom ("Siostra Burzy") mnie oczarował, przywołał tkliwe wspomnienia, traktował bowiem między innymi o mojej pasji - muzyce ujętej w klasycznym tonie. Z kolei "Siostra Cienia" stanowiąca trzecie odkrycie losów córek Pa Salta, zabrała mnie w magiczną i niezwykle absorbującą podróż do świata wyjątkowych książek, cudownych krajobrazów i na teren wielopokoleniowej posiadłości z zarówno piękną, jak i bolesną sagą rodzinną w tle...

Lucinda Riley urodziła się w Irlandii. We wczesnej młodości pracowała jako aktorka filmowa, teatralna i telewizyjna, a w wieku 24 lat napisała swoją pierwszą powieść. Międzynarodową sławę przyniosła jej wydana w 2011 roku powieść "Dom orchidei", która została przetłumaczona na 34 języki i sprzedana w ponad 8 milionach egzemplarzy. Powieści autorstwa Lucindy - m.in. "Dziewczyna na klifie", "Tajemnice zamku" i "Róża północy" - wielokrotnie znajdowały się na szczytach list bestsellerów "New York Timesa" i "Sunday Timesa". Szczególne miejsce w twórczości Lucindy Riley zajmuje inspirowany mitem o Plejadach cykl "Siedem Sióstr", który otwiera książka pod tym samym tytułem. Zarówno ona, jak i druga powieść - "Siostra Burzy" - stały się europejskimi bestsellerami numer 1, a prawa do kilku sezonowego serialu kupuje hollywoodzka firma producencka. Lucinda mieszka z mężem i czwórką dzieci na wybrzeżu North Norfolk w Wielkiej Brytanii oraz w West Cork w Irlandii. Kiedy nie pisze, podróżuje lub opiekuje się dziećmi. Uwielbia też, z kieliszkiem wina w dłoni, czytać książki, których nie napisała. (źródło: książka "Siostra Burzy")

Rok 2007. Śmierć właściciela zamku w Atlantis nad Jeziorem Genewskim, Pa Salta, wstrząsnęła jego córkami. Kiedy wszystkie przybyły do domu, Marina (opiekunka, którą zwały mamą) poinformowała je, że pogrzeb ojca już się odbył zgodnie z jego życzeniem. Mężczyzna przeczuwając, iż jego koniec jest bliski, bardzo dokładnie przygotował swój pochówek oraz precyzyjnie zaplanował przyszłość córek. Każdej z nich pozostawił imienny list wraz ze wskazówki ułatwiającymi dotarcie do swych korzeni i poznanie swego pochodzenia. Star, trzecia z sióstr, bardzo tęskni za ojcem, z którym każdego niegdyś poranka skradała się do ogrodu, gdzie wspólnie przyglądali się nasionom z encyklopedii botaniki i prowadzili długie rozmowy. Tragiczna wiadomość uświadamia dwudziestosiedmioletniej kobiecie, że najwyższy czas coś zmienić w swym życiu. Jednak chwilowo brakuje jej odwagi. Od zawsze była silnie związana z siostrą CeCe. Ich relację nierzadko uważano za chorą. Star rezygnowała z własnych planów, nie wyrażała nigdy swego zdania, nawet teraz wprowadziła się do mieszkania, które siostra kupiła w Londynie. Nie mogła się przecież nie zgodzić, a tym bardziej jej zostawić. Pewnego dnia Star decyduje się zajrzeć do koperty otrzymanej od prawnika ojca. W niej dostrzega nie tylko wzruszający list, ale także współrzędne ze sfery armilarnej określające lokalizację, skąd zabrał ją Pa Salta gdy była niemowlęciem. Ponadto zauważa przetłumaczoną z greckiego inskrypcję, wizytówkę do antykwariatu w Kensington oraz czarną figurkę w postaci pantery. Postanawia udać się pod wskazany adres księgarni, aby dowiedzieć się, dlaczego to właśnie to miejsce wskazał ojciec. Przekraczając próg klimatycznego antykwariatu ma nadzieję uzyskać odpowiedzi na nurtujące ją podstawowe pytania, a otrzymuje znacznie więcej...

Umiejętność perfekcyjnego scalania poszczególnych nici kłębka fabularnego, stopniowania napięcia i wzmagania ciekawości oraz trzymania w niepewności od pierwszej do ostatniej strony, sukcesywnego ujawniania szczegółów wpływających na bieg ukazanej historii, a także rozplanowania z ogromną dokładnością wszelakich wątków jest z pewnością nie lada sztuką. Owa powieść, niewątpliwie napisana z pasją i zaangażowaniem bijącymi z każdej kartki sagi rodzinnej, absorbuje, pochłania, pobudza wyobraźnię, i co najważniejsze wyzwala ocean emocji przyjmujących rozmaite barwy. Nieprzewidywalność, niebywała tajemniczość, nastrojowość i urokliwość czynią tę powieść obyczajową pasjonującą i fascynującą. Wrażenie na pewno budzi należyte przygotowanie merytoryczne autorki do stworzenia tegoż jakże oryginalnego i wyjątkowego utworu, który cechuje się między innymi rozpiętością czasową. Umiejscawiając akcję na tle zaistniałych wydarzeń na początku XX wieku, pisarka idealnie odzwierciedliła ówczesny świat i oddała jego niepowtarzalny klimat. Co więcej, wyśmienicie poradziła sobie z wpleceniem w fikcyjne życie bohaterów, rzeczywistych osobowości, mniej lub bardziej znanych z pełnionych niegdyś funkcji i z jawiących się wokół nich kontrowersji. Na uwagę zasługują m.in.: otaczany przez wianuszek kochanek król Edward VII, charyzmatyczna i towarzyska manipulantka Alice Keppel, Violet Trefusis i Vita Sackville-West, których nietypowa wtenczas relacja budziła sensację, oraz miłośniczka natury, ilustratorka i autorka książek dla dzieci - Beatrix Potter. Życie wspomnianych indywidualności urozmaiciło najnowszą powieść Lucindy Riley, dodało tej poruszającej historii szczypty pikanterii, a tuż po jej lekturze także zainspirowało do poszukiwań i zaczerpnięcia szerszych informacji na temat sławnych w tamtym okresie osób. Wielowątkowość to kolejna zaleta "Siostry Cienia". To kompozycja płynnie zazębiających się motywów rodowych, romantycznych i obyczajowych, z wyrazistym rysem historycznym, psychologiczną nutą, aspektami społecznymi i życiowymi oraz namiastką nostalgii. Wszystkie te spójnie ze sobą powiązane elementy sprawiają, że ów wolumin nie zawiera krzty monotonii. A to już jest dokonanie zasługujące na podziw. Autorkę wyróżnia zatem niesłychany dar zarówno konstruowania cudownych opowieści, jak i przelewania ich na papier za pomocą tysięcy słów niepozbawionych gwałtownych emocji i głębokich myśli.

Bogactwo językowe i plastyczność fragmentów stanowiących opisy budzących zachwyt krajobrazów oraz magicznych miejsc to następny atut tegoż obszernego utworu. Zapach przestarzałych i zakurzonych, ale jakże cennych książek, złote iskierki bijące z ledwo rozpalonego kominka, przyjemne otulenie kocem na wygodnym fotelu i lekki odgłos skrzypiącej podłogi. Widok na dziewicze doliny rozkładające swe przyjazne ramiona i napawające nadzieją, wędrówka na szczyt Scafell Pike w Krainie Jezior otwierająca oczy na wiele życiowych spraw i wskazująca inne perspektywy na przyszłość, woń kwiatów pokrywających polany, szelest liści tańczących według nadanego im rytmu, echo głosów zwierząt roznoszące się po okolicznych polach, delikatny powiew wiatru muskającego z rozkoszą policzki. Spacer po nasyconych romantycznym fluidem ogrodach w Kent będących kwintesencją sztuki. Nieziemski smak cytrynowego ciasta i rozpływających się w ustach polędwiczek w aromatycznym sosie. Posiadłość przesiąknięta ogromem wspomnień, zacierająca bolesne sceny, rodząca przyjaźń i owiana romantyczną aurą z melancholijną nutką. Współczesny gwar londyńskich ulic, urok edwardiańskich bankietów skupiających najznakomitsze osobowości i ukazujących niejedno oblicze arystokracji. To tylko niektóre obrazy przewijające się na łamach powieści Lucindy Riley. Przedstawiają one okryte jednocześnie dramatyczną, jak i radosną poświatą ludzkie życie na przestrzeni lat, gdzie niekiedy zacierają się, a innym razem uwidaczniają różnice czasowe, społeczne i kulturowe, rzadko kiedy podobieństwa. Osadzenie akcji w Londynie, zarówno w 2007 roku, jak i w latach początkowych XX wieku pozwala owe dostrzec. Ponadto oferuje możliwość bliższego przyjrzenia się obyczajom i tradycjom obowiązującym za czasów panowania Edwarda VII, Jerzego V i Jerzego VI Windsora. Owe scenerie przenoszą do innego wymiaru, z którego tak naprawdę nie ma się ochoty wracać. Mimo iż często uwzględniają zdarzenia pełne cierpienia, żalu, tęsknoty i łez, tym samym rozdzierając serce i duszę, to dają również poczucie spokoju i ciepła. A nade wszystko skłaniają do wielu refleksji, które wraz z pokonywaniem kolejnych szczebli fabularnych i jednoczesnym zgłębianiu się w omówioną historię, intensyfikują się. Towarzyszący nieustannie natłok myśli wcale nie znika po poznaniu ostatniej kartki tejże powieści, a wręcz się wzmaga, albowiem nie na wszystkie pytania uzyskujemy satysfakcjonujące odpowiedzi. To pozwala snuć domysły i podejrzewać, że dopiero końcowy tom cyklu rozwiąże pozostałe wątpliwości. Ale na ów jeszcze trzeba troszkę poczekać.

Historia ujęta w "Siostrze Cienia" opowiedziana jest z perspektywy dwóch głównych bohaterek: Star (narracja pierwszoosobowa) i Flory MacNichol (narracja trzecioosobowa). Pierwsza z nich, będąca trzecią córką Pa Salta, od zawsze żyła w cieniu siostry CeCe, w pełni jej ulegając. Oddała jej siebie, wraz ze swymi uczuciami, myślami i rozterkami. Poświęciła własne marzenia i pasje na realizację i możliwość rozwoju planów swej siostry wędrowniczki. Pozbawiona niejako wolności, a nierzadko nawet głosu, wyzbyta asertywności, tkwiąca w toksycznej relacji z bliską osobą, wreszcie dostrzega to, co inni uświadamiali jej od lat. Po śmierci ojca podejmuje decyzję o stopniowym rozluźnianiu więzi siostrzanej, aby wkrótce móc się uniezależnić i podążyć sobie wyznaczoną drogą. Wyrusza nie tylko w celu odnalezienia swych korzeni, ale nade wszystko w poszukiwaniu własnego ja. Tym sposobem dociera do posiadłości High Weald i związanej z nią ściśle Flory MacNichol, dla której dawno temu owe miejsce było jednocześnie symbolem zdrady i wyrzutów sumienia, jak i oazą spokoju i wszechogarniającego szczęścia. Flora wychowała się w domu położonym w Krainie Jezior. Była pasjonatką natury, miłośniczką zwierząt, wielbicielką malarstwa i rysunku. Kochała zwierzęta, przygarniała je i opiekowała się nimi oddając im całe swe serce. Wielokrotnie uznawano to za jej dziwactwa. W czasie dwumiesięcznej nieobecności matki i siostry, które wyjechały do Londynu, gdzie Aurelia miała debiutować na dworze, oraz ojca, który udał się na polowanie, młoda dziewczyna zostaje na włościach tylko w towarzystwie służby. Wówczas przypadkiem odnajduje pewne sekretne listy, a także doświadcza czegoś pięknego... Jednak pewnego dnia jej osobliwy i radosny świat przyćmiewa ciemna plama. Rodzice przekazują jej wiadomość, że z powodu problemów finansowych dom rodzinny zostanie wystawiony na sprzedaż. Sytuacja ta zmusza Florę do wyjazdu do Londynu, gdzie przyjmuje posadę guwernantki w domu szanowanej w kręgach śmietanki towarzyskiej Alice Keppel, jednej z kochanek króla Edwarda VII. Aczkolwiek i tam zaledwie dziewiętnastoletnia kobieta nie zagrzeje długo miejsca... Jak potoczą się dalsze losy Flory? I jak wpłynęły one na przyszłą historię Star?

"Siostra Cienia" to urzekająca i frapująca opowieść o śmierci, tęsknocie, poczuciu osamotnienia, uzależnieniu emocjonalnym, usamodzielnianiu się, walce z depresją, wynikającego z traumatycznych przeżyć izolowaniu się od najbliższych, długotrwałej żałobie i trudnym życiu w obliczu wojny. O miłości, przyjaźni, zdradzie, zerwanych więzach, zachwianiu życiowej drogi, niesnaskach rodzinnych, kłamstwach, poświęceniu, rezygnacji z własnego szczęścia dla dobra ogółu. O skandalach, sekretach, romansach, konsekwencjach podjętych decyzji, wyrzutach sumienia, cierpieniu i obarczaniu winą siebie za naiwność i brak rozsądku w istotnych momentach. O szacunku wobec przyrody, darów natury i dzieł literatury. O spełnieniu, realizacji najskrytszych marzeń, wzruszającym spotkaniu z przeszłością. I wreszcie o przeznaczeniu, które początkowo zaskakuje i zadziwia, z czasem prześladuje, a ostatecznie chwyta swymi mackami i nie pozwala się wymknąć. O przeznaczeniu, które jednoczy, napawa nadzieją, daje ukojenie duszy, rozpala i raduje serce, a także otula i uspokaja myśli.

Sentymentalna, tkliwa, angażująca, rozczulająca - taka jest "Siostra Cienia". Wabi delikatnymi zapachami, mami rozkosznymi widokami, uwodzi niejednym subtelnym dotykiem. Pochłania w zniewalającą i refleksyjną podróż, której obrazy zapadają w pamięć, a niewidzialne ziarnka towarzyszących emocji już na zawsze osadzają się na dnie serca... To jak, dasz się porwać? Zapewniam, że nie pożałujesz!

Zakochana w powieści "Róża Północy" tej autorki zdecydowałam się na pierwszą część serii Siedem Sióstr w pewnym sensie trochę nieświadomie. Był to odruch z przekonaniem, że w przypadku tej autorki nic nie może wyjść źle. A jak sami wiecie, napisanie siedmiotomowej serii wymaga sporego nakładu pacy by wszystko się udało i intrygowało czytelnika do samego końca. Obecnie pojawił się trzeci tom, czyli "Siostra cienia", który jedynie utwierdził mnie w przekonaniu, że to jeden z ciekawszych cyklów jakie rozpoczęłam.

Chociaż autorka postawiła na wielotomową opowieść, każda z nich stanowi po części odrębną historię, bowiem przybliża życie każdej siostry z osobna. Przygodę z serią rozpoczyna historia najstarszej z sióstr - Mai ("Siedem sióstr") i to od niej wszystko się zaczyna. Następnie poznajemy losy Ally ("Siostra burzy") by trafić do świata nowej siostry - aktualnie Star. Każda z dziewcząt to odrębna powieść o nadziei i wzruszeniach, w której przeplata się jedynie tajemniczy wątek śmierci Pa Salta, ich adopcyjnego ojca. On bowiem zgromadził w swojej posiadłości sześć zupełnie różnych od siebie dzieci, które dorastały w swoim towarzystwie i nie bały nazywać się siostrami. Pomiędzy nimi narodziła się więź, którą obserwować możemy od samego początku, a która pozwala czytelnikowi zadać pytanie - gdzie leży granica siostrzanej miłości?

Autorka stworzyła bardzo klimatyczną serię z pogranicza jawy i snu, w której często można dopatrzeć się elementów baśniowych. Chociaż fabuła mocno stąpa po realiach rzeczywistych w tle wciąż wisi pytanie na temat śmierci tego, który był pomysłodawcą rodziny i co naprawdę się wydarzyło. W głowie czytelnika kiełkują liczne pytania na które autorka wciąż uparcie nie pozostawia żadnych odpowiedzi. Siostry dorosły i odeszły w swoją stronę, przez co zatraciły okazję do wspólnych spotkań. Pa Salt sprowadził je do domu swoją ostatnią wolą i pozostawił list dla każdej z nich umożliwiający powrót do biologicznych korzeni. To także rozdziela tomy na odrębne historie, bowiem każda z dziewcząt wyrusza w prywatną podróż za wskazówkami ojca i przeżywa na własnej skórze nieplanowaną przygodę.

Charakterystyczną cechą każdego tomu jest podział na współczesność w której żyją siostry i przeszłość, która dotyka młodości osób cennych do odkrycia prawdy o sobie samym. Star natrafia na ślad kobiety, która dojrzewała w czasach edwardiańskich. Tym sposobem autorka maluje przed czytelnikiem nową kulturę i wierzenia, jednocześnie pokazując jak różny może być człowiek zależny od miejsca w którym się wychował. Drugim torem biegnie bowiem historia z roku 1909, w której Flora MacNichol opuszcza dom rodzinny i najmuje się jako guwernantka jednocześnie trafiając w sam środek londyńskiej śmietanki towarzyskiej. Połączenie dwóch światów zaowocuje malowniczą i emocjonującą podróżą, która być może pomoże Star wyjść z cienia siostry.

"Siostra cienia" to kontynuacja dorównująca swoim poprzedniczkom. Nastrojowa i magiczna w swoim przesłaniu zapewnia niezapomniane chwile. Dzięki mnogości wątków pojawia się nie tylko nawiązanie do rodzinnych więzów, ale także podróż w głąb siebie, powrót do przeszłości czy miłość, która zawsze pojawia się nieoczekiwanie. To sentymentalna powieść pełna ciepła i ukrytych znaczeń, która trzyma przy sobie czytelnika do samego końca a po skończonej lekturze można marzyć jedynie o szybkiej kontynuacji losów sióstr.