Sięgając chmur. Niebo nad Alaską. Tom 1

Dlaczego sięgnęłam po książkę "Sięgając chmur"? A no między innymi dlatego, że zaintrygowała mnie postać młodej i zdeterminowanej kobiety za sterami samolotu, która postanowiła wyruszyć na Alaskę i spełnić swe marzenia o lataniu, zaznać przygody i być może odnaleźć wewnętrzny spokój oraz szczęście. Nie ukrywam, że boję się podróżować samolotem, a na samą myśl o pilotowaniu takowego ściska mnie w żołądku. Ogromnie zatem nurtowało mnie, co sprawiło, że bohaterka wybrała taką a nie inną profesję i co nią zwyczajnie kierowało. Zapragnęłam po prostu poznać jej historię. A ponadto, nigdy dotąd nie słyszałam ani o autorce, ani tym bardziej o napisanych przez nią powieściach, dlatego też postanowiłam zdecydować się na moją pierwszą "randkę" z jej piórem. Czy owe spotkanie wypadło pomyślnie? Zapraszam na recenzję.

Bonnie Leon wiele lat amatorsko parała się pisaniem, lecz nigdy nie było to dla niej priorytetem - aż do wypadku samochodowego w 1991 roku, po którym nie była w stanie wrócić do poprzedniej pracy. Obecnie jest autorką ponad dwudziestu książek, w tym kilku serii powieści historycznych (m.in. Sydney Crowe) oraz serii "Niebo nad Alaską". Poza pisaniem prowadzi również wykłady dla kobiet na temat Biblii, a także uczy pisania na kursach dla kobiet. Jest żoną, matką trójki dorosłych dzieci oraz babcią ośmiorga wnucząt. Wraz z mężem, Gregiem, mieszka w górach południowego Oregonu. Więcej informacji o autorce na jej oficjalnej stronie: [Adres usunięty] (źródło: książka "Sięgając chmur")

Kate Evans to dwudziestopięcioletnia kobieta mieszkająca z rodzicami na farmie w Yakimie w stanie Waszyngton. Na tydzień przed planowanym ślubem dziewczyna oznajmia narzeczonemu, iż odchodzi od niego, bowiem nie jest gotowa na to, aby się ustatkować. Poza tym zostając w rodzinnej miejscowości nadal zmagałaby się z obrazami wyzwalającymi w niej poczucie winy. Nie tylko pragnie coś zmienić w swym życiu i przeżyć je po swojemu, ale przede wszystkim zapomnieć o tragicznej przeszłości, o ile to w ogóle możliwe. W tym celu decyduje się na wyprawę na Alaskę, mając nadzieję na znalezienie tam pracy jako pilotki, ale też na zagłuszenie w nowym otoczeniu dramatycznych wspomnień z przeszłości, na uporanie się wreszcie ze swymi uczuciami, znalezienie odpowiedzi na nurtujące ją pytania, odnalezienie własnej drogi do spełnienia oraz na realizację swych pragnień i pasji - zaszczepionej już w dzieciństwie przez ojca. Rozpoczyna zatem podróż swym samolotem, bellanką pacemaker, na kadłubie której widnieje charakterystyczny napis "Nieustraszona Kate". Ląduje w Anchorage. Początkowo podejmuje pracę w sklepie wielobranżowym, otrzymuje również propozycję od jego właścicieli dotyczącą zajęcia pokoju na tyłach sklepu. Z czasem znajduje także wymarzoną pracę, a mianowicie staje się jednym z pilotów dostarczających pocztę oraz przewożących ludzi. Od tej pory zmaga się nie tylko z niekiedy negatywnymi komentarzami ze strony mężczyzn, którym musi udowadniać swoje umiejętności, ale też z trudnymi warunkami atmosferycznymi i nieobliczalną naturą. Pewnego dnia poznaje przystojnego, ale bardzo skrytego mężczyznę wzbudzającego w niej bliżej nieokreślone uczucia, przed którymi nie jest w stanie się bronić...

Uwielbiam powieści, które angażują od pierwszej strony, pochłaniają mnie bez reszty, wyzwalają rozmaite emocje, skłaniają do refleksji i pobudzają wyobraźnię. Kocham historie, które fascynują, dostarczają nutki niepokoju i wzmożonego napięcia, a zarazem są przepełnione ciepłem, pasją i miłością. "Sięgając chmur" to właśnie jedna z takich książek. Nawet po odłożeniu jej na chwilkę, nieustannie o niej myślałam i prawdę mówiąc, nie mogłam doczekać się momentu, kiedy znów powrócę do jej lektury. Z pewnością jest to proza, która zapada w pamięć i pozwala inaczej oraz głębiej spojrzeć na świat i życie ludzi w kompletnej głuszy, z dala od cywilizacji, zgiełku i pośpiechu. Opowieść ta pozwoliła mi zrozumieć osoby, które świadomie uciekają, izolują się od poprzedniego życia, bolesnej przeszłości, wyruszają w nieznane, poszukując przygody i podążając za marzeniami jednocześnie zdając sobie sprawę z podjętego ryzyka, czyhających na nich niebezpieczeństw i wynikających z podjętych przez nich wyborów konsekwencji. Z przyjemnością oddawałam się lekturze tejże książki, zarówno ze względu na ujęcie w niej prostej, aczkolwiek niezwykłej i niesamowicie klimatycznej historii, niosącej niejedno przesłanie i urzekającej swym przekazem, jak i z powodu ukazania jej na tle bajecznych, ale chwilami jakże przerażających i wywołujących respekt krajobrazów.

Plastyczność opisów natury i przyrody dzikiej surowej, niebezpiecznej i pełnej zagrożeń, a zarazem cudownej Alaski, z jej pasmami górskimi, bogactwem jezior i tundry, zorzą polarną, stanowi atut owej powieści, jednocześnie zachęca do bliższego przyjrzenia się tejże krainie i poszukiwania ciekawostek oraz skrupulatnego pozyskiwania wszelakich wiadomości na jej temat. Przyznaję, że już w czasie chłonięcia powieści, jak i tuż po jej ukończeniu, wyszukiwałam w internecie poszczególne nazwy wspomnianych szczytów, rzek, jezior, dolin i miejscowości (np. miasto Anchorage nad Zatoką Cooka, Półwysep Kenai, wyspa Kalgin, Lodowiec i Dolina Matanuska, miejscowość Kotzebue, pasmo górskie i rzeka Kuskokwim, rzeka Ninilchik), przyglądałam się znalezionym fotografiom, zaczytywałam się w znalezionych tekstach i czerpałam wiedzę na ich temat. Autorka dokładnie zobrazowała życie ludności tegoż regionu, przedstawiając ich codzienność, a ściślej rzecz ujmując polowania na zwierzynę, łowienie łososi, uprawianie ogrodów, przygotowywanie zapasów na srogą i wietrzną zimę, radzenie sobie ze nagłymi zmianami klimatycznymi, znajdywanie sposobów na zwalczanie chorób i infekcji, spotkania oko w oko z dzikimi "mieszkańcami" tamtejszych lasów, w tym niedźwiedziami, karibu (renifery tundrowe) czy watahą wilków. Krótko mówiąc, ukazała, iż każdy dzień, w jakże ekstremalnych i niewyobrażalnych dla nas warunkach, dla tychże ludzi stanowi walkę o przetrwanie, zdrowie, nawet życie. Bowiem dostęp do szpitala, telefonu, poczty, ogólnie miasta, jest bardzo ograniczony, a czasem jedynym środkiem transportu pozostaje samolot.

Historia opowiedziana jest, dzięki zastosowaniu narracji trzecioosobowej, z perspektywy dwóch głównych bohaterów. To losy Kate Evans i Paula Andersona odgrywają w owej prozie pierwsze skrzypce. Oboje od lat żyją w poczuciu winy. Obwiniają się o śmierć bliskich im osób. Każdego dnia zmagają się z traumatyczną przeszłością, która bez przerwy powraca. Oboje wybierają ucieczkę i wyznaczają sobie zasady, których pragną przestrzegać. Ona odczuwa lęk na samą myśl o wodowaniu, do którego ma nadzieję nigdy nie dopuścić. Wręcz czyni uniki przed takowym. Do czasu... On postanawia już nigdy nie wiązać się z żadną kobietą, co więcej nie zamierza żadnej obdarzyć uczuciem. Ale serce nie sługa... Oboje są zagubieni, przerażeni, tłumią w sobie uczucia, świadomie wybierają samotność, karzą się za to, że niegdyś nie potrafili bądź nie mogli pomóc. Chcą postawić pierwszy krok, ale strach jest silniejszy. W codziennym życiu i zmaganiu z bolesnym wspomnieniami mogą liczyć na pomoc przyjaciół poznanych w czasie pobytu na Alasce, w tym między innymi na rodzinę Warrenów, Townsów, Turchików czy sympatycznego pilota Mike'a, których dobroć, wsparcie, otwartość i wyrozumiałość są bez wątpienia cenne. Oczywiście, jak to zwykle bywa w powieściach, jest i czarny charakter, w postaci zadufanego w sobie, pewnego siebie, zarozumiałego, wykazującego się wysokim mniemaniem o sobie mężczyzny. Jego rola, owszem jest dostrzegalna, aczkolwiek znikoma i powiedziałabym nawet, że nieistotna. Na wzmiankę zasługują również przyjaźnie nastawione do ludzi pieski ras mieszanych, budzące tylko ciepłe uczucia. Cudowne stworzenia.

Podsumowując, "Sięgając chmur" to wciągająca, refleksyjna, wzruszająca, urzekająca, po prostu piękna opowieść o miłości, zmaganiu się z duchowym bólem, przetrwaniu, sile, odwadze, ogromnej pasji, realizowaniu marzeń, o nadziei, podejmowaniu ryzyka, ratowaniu ludzkiego życia oraz dostrzeganiu światełka w tunelu prowadzącego na drogę ku osiągnięciu szczęścia i spokoju. Ujmująca historia nasiąknięta morzem uczuć, stanowiąca jej niebywale tło Alaska, paleta barwnych i wyrazistych postaci, lekki styl oraz bogactwo cennych wartości, z pewnością przemawiają za tym, aby sięgnąć po tę wyjątkową i oryginalną powieść. Moje pierwsze spotkanie z twórczością Bonnie Leon uważam za bardzo udane. Z wielką chęcią i przyjemnością poznam pozostałe historie płynące z książek autorki. Już nie mogę się doczekać kolejnej przygody z jej piórem. Tymczasem gorąco polecam "Sięgając chmur".

Dzisiaj coś dla fanów życia na Alasce. Książka, dzięki której przeniesiesz się razem z bohaterką w tamte tereny i przeżyjesz niesamowite, choć niebezpieczne przygody.

Kate Evans jest odważną kobietą podążającą za marzeniami. To właśnie jej obrane cele i marzenia skłoniły ją do odwołania ślubu i wyjazdu na Alaskę. Chęć przeżycia przygody i możliwość pilotowania samolotu w alaskiej głuszy była dla niej ekscytująca. Wiedziała, że po ślubie nie będzie to możliwe. Będzie musiała zająć się rodziną, domem, a nie podróżowaniem. Wiedziała, że wyjazd wiąże się z dużym ryzykiem, niebezpieczeństwem, odpowiedzialnością, ale też walką. Walką o marzenia, gdyż jak się okazało, nie jest to takie proste do zrealizowania. Przekonała się, że spełnianie oczekiwań ludzi równa się z prowadzeniem samolotu w arktyczną burzę. Alaska nie jest tak funkcjonalnym miejscem, jak inne. Jest piękna, ale panują tam ciężkie warunki, brak opieki medycznej. Bywają miejsca, gdzie nie ma prądu. Życie tam jest ciężkie i momentami bardzo niebezpieczne. Kate to typ kobiety, która poświęca tam siebie, aby pomóc innym.

W tej całej historii Kate poznaje również Paula, człowieka, który mieszka w dziczy. Dzięki niemu udaje jej się stawić czoła wyzwaniu w podjęciu nowej pracy. Jak się później okaże, nie będą sobie obojętni.

Ta książka wprowadza nas w niesamowity klimat tamtego miejsca. Razem z bohaterką przeżywamy sytuację, które ją spotykają. Te przyjemne i te niebezpieczne, w których musi walczyć o własne życie. Książka trzyma w napięciu, jest bardzo ciekawa i nieprzewidywalna. Pozycja pisana lekkim piórem. Pozwala nam zanurzyć się w marzeniach kobiety. Przeżywamy razem z nią również te pierwsze emocje związane z Paulem. Czasami warto mimo wszystko postawić na spełnienie marzeń. Przy okazji możemy znaleźć coś więcej.

Jak myślicie, co znalazła Kate ?

Chętnie bym wybrała się do jakiegoś dalekiego kraju, a Wy?

Tym bardziej, że miałam okazje czytać o odległej Alasce i roztaczających się w tamtym kraju pięknych krajobrazach, surowej oraz nie dotkniętej ludzką ręką przyrodzie. „Sięgając chmur” jest to pierwszy tom serii „Niebo nad Alaską” autorstwa Bonnie Leon, od wydawnictwa Dreams.

Poznałam młodą  oraz odważną kobietę, która nie boi się podążać za swoimi marzeniami. Kate Evans zostawia za sobą dotychczasowe życie i wyrusza na Alaskę. Pragnie zostać pilotem i zmierzyć się z surową pogodą kraju w typowo męskim świecie.

Czytając byłam pod ogromnym wrażeniem odwagi i determinacji Kate aby latać. Myśle, że wiele z nas przy pierwszej przygodzie jaka ją spotkała podczas lotu by zrezygnowała. Pomimo młodego wieku dźwiga na swoich barkach brzemię przeszłości. Na jej drodze pojawia się przystojny mężczyzna Paul, który pomimo młodego wieku prowadzi pustelnicze życie na odludziu. Co skrywa przeszłość Paula?

Czy Kate pozna sekret mężczyzny?

Książkę czytało mi się bardzo szybko i przyjemnie. Fabuła pełna zdarzeń i niespodziewanych przygód. Świetnie wykreowani bohaterowie pierwszoplanowi oraz drugoplanowi, których bardzo polubiłam i już nie mogę się doczekać kiedy poznam och dalsze losy.

Książkę polecam na piękne letnie wieczory.

Alaska to wyjątkowo piękna kraina, ale jednocześnie bardzo dzika i zdradliwa. Poza rdzennymi mieszkańcami najczęściej można tam spotkać dwa typy ludzi: tych, którzy przybyli na Alaskę w poszukiwaniu przygód i ekstremalnych wyzwań oraz takich, którzy przed czymś uciekają, a w alaskijskiej głuszy poszukują spokoju i samotności. Kate ma w sobie coś z jednych i drugich. Jako uzdolniona pilotka nie może wyobrazić sobie siebie w roli statecznej żony i matki. Pragnie przygód, wyzwań i adrenaliny. Marzy by latać w ekstremalnych warunkach, tam gdzie nie ma lotnisk, a ludzie bardzo potrzebują odważnych pilotów. Poznajemy ją w dniu jej ślubu, kiedy nieoczekiwanie decyduje całkowicie zmienić swoje życie. Kate zrywa zaręczyny i wyrusza w nieznane, za cel obierając dziką i nieprzewidywalną Alaskę. Zew przygód nie jest jednak jedynym powodem jej decyzji. Dziewczyna skrywa bolesną tajemnicę z przeszłości, a wyrzuty sumienia wciąż nie dają jej zaznać spokoju. Czy dzika Alaska uleczy Kate i okaże się jej miejscem na ziemi?

Akcja powieści ma miejsce w 1935 roku, a więc w czasach kiedy kobietom nie było łatwo udowodnić, że powinny być traktowane na równi z mężczyznami. Choć Kate potrafi pilotować samolot lepiej niż niejeden z jej kolegów po fachu, czeka ją kręta i wyboista droga by udowodnić swoją wartość. Autorka ciekawie przedstawiła problem jakim był dawniej (i często niestety jest nadal) brak równości między kobietami i mężczyznami, a jednocześnie powołała do życia odważną i zdeterminowaną bohaterkę, która zrobi wszystko, by udowodnić, że stereotypy kłamią. Kate nie da się nie pokochać. Choć oczekiwałam, że będzie odrobinę bardziej przebojowa i zaskoczyła mnie jej łagodna, wręcz urocza natura, bardzo cenię jej odwagę i upór w dążeniu do wyznaczonego sobie celu.

Nie będę ukrywać, że początkowo nieco rozczarował mnie charakter powieści. Liczyłam na masę przygód z Alaską w tle, a tymczasem otrzymałam subtelną opowieść o życiu w tym zimnym i dzikim miejscu, przepełnioną opisami codziennych czynności i pozbawioną większych zwrotów akcji. Przygody pojawiają się od czasu do czasu, ale są to raczej krótkie epizody nie mające wpływu na dalszy rozwój fabuły. Kiedy adrenalina opada wszystko natychmiast wraca do dawnego spokojnego rytmu. Trochę szkoda, bo historia Kate mogła potoczyć się zupełnie inaczej i mieć w sobie więcej dynamizmu, tymczasem jej życie prywatne powiewa nudą a jedyne epizody zapewniające odrobinę adrenaliny, to urywki z jej pracy pilota. Książka spodoba się więc głównie osobom lubiącym melancholijne obyczajowe opowieści z dużą ilością drobiazgowych opisów, nutką tajemnic z przeszłości i odrobiną orzeźwiających przygód.

O CZYM? „Sięgając chmur” to opowieść o tym, że warto iść za głosem serca i spełniać swoje marzenia. Charyzmatyczna bohaterka, która musi wywalczyć sobie godną pozycję w opanowanym przez mężczyzn zawodzie dodaje powieści charakteru i uroku. Nie zabraknie tu również wątków romansowych (ale takich o bardzo subtelnym, pozbawionym namiętności wydźwięku) a Kate będzie musiała zdecydować kogo obdarzy uczuciem: przystojnego pilota, z którym pracuje, czy tajemniczego samotnika mieszkającego na odludziu? Autorka operuje bardzo przyjemnym stylem, a jej opisy pięknej Alaski są wyczerpujące i bardzo plastyczne. Moja ocena tej pozycji ewoluowała w trakcie czytania. Zdarzały się wzloty i upadki, ciekawsze i całkowicie nudne fragmenty, ale w ostatecznym rozrachunku pierwszy tom serii „Niebo nad Alaską” pozostawił po sobie bardzo ciepłe i przyjemne wspomnienia. Myślę, że dam szansę również kolejnym tomom, bo ciekawią mnie dalsze losy Kate i mam nadzieję, że czeka ją jeszcze wiele wspaniałych przygód.

Kate Evans to niezależna i odważna młoda kobieta. Pewnego dnia opuszcza rodzinny dom umiejscowiony w stanie Waszyngton i rusza w świat... za marzeniem pilotowania samlotu w alaskiej głuszy. Kate zdaje sobie sprawę z tego co ją czeka, jednak nie do końca spodziewa się, że będzie aż tak ciężko. Kobieta w męskim świecie? Czasami sprostanie ludzkim oczekiwaniom wydaje się być równie niebezpieczne jak pilotowanie samolotu w szalejącej burzy. Czy uda jej się przezwyciężyć strach i spełnić swoje marzenia?

Kate to kobieta która miała bardzo ważne dla niej marzenie o pilotowaniu. Kobieta żyła do tej pory dość statecznie, miała narzeczonego, a nawet zbliżał się ich ślub, ale nagle Kate oznajmiła mu, że od niego odchodzi. To wydaje się być czymś irracjonalnym, aczkolwiek kobieta zdecydowała się na to, ponieważ stała się gotowa na to, aby rozpocząć nowe życie, sama, spełniając swoje marzenia, przeżyć coś, czego pragnie. Już wkrótce wybiera się na Alaskę, zostawia za sobą przeszłość i wspomnienia, chce odnaleźć własną drogę i rozwijać swoją pasję. Jednak nowe miejsce nie okazuje się być dla niej łaskawe. Pasja do samolotów wydaje się być typowo męska, tak więc nie brakuje jej negatywnych komentarzy ze strony kolegów. Kate musi im udowadniać, że ma równie dobre umiejętności.

W książce poznajemy historię opowiedzianą z perspektywy dwóch bohaterów, Kate i Paula. Oboje wydają się być przerażeni, decydują się na odważny krok w swoim życiu, postanawiają przestrzegać zasad które sobie wyznaczyli. Są to z pewnością barwne postaci i książkę czytamy z zainteresowaniem, ciekawi ich dalszych losów. Jednak w "Sięgając chmur" występuje także czarny charakter, mężczyzna o zbyt wysokim mniemaniu, zbyt dużej pewności siebie. Dzięki temu, że bohaterowie mają interesujące charaktery, to książka w której wiele osób znajdzie coś dla siebie, wysunie z losów bohaterów wnioski i może zechce coś zmienić.

"Sięgając chmur" to piękna książka, w której nie brakuje wzruszeń, to także opowieść o przetrwaniu, odwadze i pasji, chęci do realizowania marzeń. To pierwsza książka tej autorki, jaką miałam okazję przeczytać jednak bardzo przypadła mi do gustu i chętnie sięgnę po kolejne.