Serca Atlantydów

Bobby Garfield to typowy nastolatek. Dziecko żywe i pragnące poznawać wszystko co zakazane. Kiedy w jego domu zamieszkuje starszy mężczyzna Ted Brautigan, wydaje się ON być zwyczajnym człowiekiem. Ciekawym, ale zwyczajnym. Ale to tylko powierzchowność, bo Ted kryje w sobie wielką tajemnicę...

"Serca Atlantydów" to pozycja ciekawa w dorobku Stephena Kinga. Stanowi bowiem zbiór opowiadań/nowel, a zarazem każdy z tekstów w niej zawartych łączy się z pozostałymi w jedną wielką całość. Opowieść rozgrywającą się w latach 1960-1999. I choć niemal każda z opowieści za głównego bohatera ma kogoś innego, a nawet różni się stylem narracji (a to pierwszo a to trzecioosobowym), trudno mi nazwać serca inaczej jak powieścią. Sagą życia kilku osób.

To nie jest horror, a fantastyki jest w nim jak na lekarstwo. I nie ma ona nic wspólnego z Atlantydą jak mógłby sugerować tytuł. To, co King serwuje nam na tych 512 stronach książki to przede wszystkim opowieści obyczajowe. Bliskie zresztą biografii autora: dziecko wychowane przez samotną matkę, utrata niewinności, wojna w Wietnamie... długo można by wymieniać. Ale w tym tkwi właśnie największa siła "Serc..." a w szczególności dwóch tekstów, absolutnych perełek w dorobku Mistrza: "Mali ludzie w żółtych płaszczach (1960)" (sfilmowanego potem) i tytułowego "Serca Atlantydów" (1966).

Emocjo dosłownie wciskają czytelnika w fotel, walą po głowie i wzruszają niemal do łez. Do tego intrygujące tajemnice (które King rozwiązuje dopiero w kolejnych powieściach "Buicku 8" i ostatnim tomie sagi "Mroczna Wieża") i wspaniała psychologia postaci. I oczywiście świetne, niezepsute zakończenie (z czym u Króla bywa różnie) a także lekka, wciągająca stylistyka.

Po prostu super. Książka, którą śmiało mogę polecić wszystkim ceniącym sobie dobrą literaturę. A dla fanów Kinga (a w szczególności MW) to pozycja obowiązkowa.

Bobby Garfield to typowy nastolatek. Dziecko żywe i pragnące poznawać wszystko co zakazane. Kiedy w jego domu zamieszkuje starszy mężczyzna Ted Brautigan, wydaje się ON być zwyczajnym człowiekiem. Ciekawym, ale zwyczajnym. Ale to tylko powierzchowność, bo Ted kryje w sobie wielką tajemnicę...

"Serca Atlantydów" to pozycja ciekawa w dorobku Stephena Kinga. Stanowi bowiem zbiór opowiadań/nowel, a zarazem każdy z tekstów w niej zawartych łączy się z pozostałymi w jedną wielką całość. Opowieść rozgrywającą się w latach 1960-1999. I choć niemal każda z opowieści za głównego bohatera ma kogoś innego, a nawet różni się stylem narracji (a to pierwszo a to trzecioosobowym), trudno mi nazwać serca inaczej jak powieścią. Sagą życia kilku osób.

To nie jest horror, a fantastyki jest w nim jak na lekarstwo. I nie ma ona nic wspólnego z Atlantydą jak mógłby sugerować tytuł. To, co King serwuje nam na tych 512 stronach książki to przede wszystkim opowieści obyczajowe. Bliskie zresztą biografii autora: dziecko wychowane przez samotną matkę, utrata niewinności, wojna w Wietnamie... długo można by wymieniać. Ale w tym tkwi właśnie największa siła "Serc..." a w szczególności dwóch tekstów, absolutnych perełek w dorobku Mistrza: "Mali ludzie w żółtych płaszczach (1960)" (sfilmowanego potem) i tytułowego "Serca Atlantydów" (1966).

Emocjo dosłownie wciskają czytelnika w fotel, walą po głowie i wzruszają niemal do łez. Do tego intrygujące tajemnice (które King rozwiązuje dopiero w kolejnych powieściach "Buicku 8" i ostatnim tomie sagi "Mroczna Wieża") i wspaniała psychologia postaci. I oczywiście świetne, niezepsute zakończenie (z czym u Króla bywa różnie) a także lekka, wciągająca stylistyka.

Po prostu super. Książka, którą śmiało mogę polecić wszystkim ceniącym sobie dobrą literaturę. A dla fanów Kinga (a w szczególności MW) to pozycja obowiązkowa.

Nie ma to jak lektura od Stephena Kinga. Ten wybitny autor świetnie ukazał stan, w jakim znajdowała Ameryka w latach 60.-tych i 70.-tych. Książka jest napisana w smutnym i mrocznym klimacie, za którym zbytnio nie przepadam, ale tutaj zostało to przedstawione tak, że się serio wciągnąłem. Uczucia, jakie odczuwałem podczas czytania były coraz to inne i przy każdej opowieści mogłem zanurzyć się w fabule i poczuć to co bohaterowie. Autor jak zawsze zrobił niezłą robotę przy tej książce. Obowiązkowy zakup dla każdego fana Stephena Kinga.

Serca Atlantydów jest unikalną i bardzo zaskakującą pozycją. Nie jest ona typowym horrorem jakie kojarzymy z twórczością Kinga. Składa się ona z kilku powiązanych ze sobą opowiadań, które łączy motyw tajemniczego uniwersytetu i wpływu wydarzeń historycznych na życie bohaterów. Jak zawsze King mistrzowsko wykreował swoje postaci, która zaintrygowały mnie od pierwszych kart książki i zapadły w pamięci. Jako fanka Kinga, stwierdzam śmiało, że to jest jedna z lepszych jego książek. Polecam każdemu miłośnikowi głębokich czytelniczych doświadczeń :)!

Zawieść na Kingu zdarza mi się niezwykle rzadko i na szczęście nie był to jeden z tych przypadków :) "Serca Atlantydów" to intrygujący i nieszablonowy zbiór opowiadań, nawet jak na twórczość mistrza współczesnej grozy. Zawarte w nim utwory nie tworzą spójnej całości, a jednocześnie są ze sobą powiązane przy użyciu wspólnych bohaterów. Jest to ciekawy zabieg, który sprawia, że lektura opowiadań wciąga jeszcze bardziej. W zbiorze znalazłem otwory, których akcja toczy się w latach 60-tych i 70-tych, a jak wiadomo sposób, w jaki King opisuje ten okres, jest niemal doskonały. Ode mnie 9/10!