Sekrety Wilna

"Sekrety Wilna" Katarzyny Węglickiej zabierają czytelnika właśnie w taką wędrówkę po zakamarkach i historycznych ciekawostkach miasta u ujścia rzeki Wilejki. Książka ta składa się z kilkunastu krótkich, bogato ilustrowanych rozdziałów opisujących osobliwości tego miasta, lecz nie te współczesne, a powiązane z jego bogatą, choć czasem bardzo trudną historią.

Choć początkowo wydaje się, jakby te wszystkie zwięzłe opowieści i historyjki z Wilna były nieco chaotyczne, bowiem rozdziały nie są ze sobą powiązane (poza oczywiście "miejscem akcji"), to jednak uważam, że jako całość stanowią one bardzo interesujący zbiór osobliwości sprzed wielu lat. Można powiedzieć, że to taki historyczny przewodnik po tytułowych sekretach litewskiej stolicy, a nie książka podróżnicza, na jaką się zapowiada.

W "Sekretach Wilna" autorka uchyla przed czytelnikami rąbka tajemnicy jeśli chodzi o polskie radio, wileńskie teatry, o sławnych mieszkańców tego miasta, ciekawe miejsca, z których części już nie ma, czy wydarzenia sprzed lat - czasem nieznane szerszej publiczności, czasem zapomniane. Widać w tej publikacji bardzo dobre przygotowanie, widać też ogrom pracy, jaki pani Katarzyna Węglicka włożyła chociażby w zebranie materiałów źródłowych. A z kolei dzięki bardzo przystępnemu językowi, prostemu, zwięzłemu stylowi, można z lekkością i przyjemnością (a czasem z różnymi innymi, mniej przyjemnymi emocjami) podążać za nią uliczkami historycznego miasta nad Wilią i Wilejką, a przy tym poznawać ciekawostki z tym miejscem powiązane.

Warto zwrócić też uwagę na to jak ładnie wydana jest ta publikacja. Zarówno zwracająca uwagę, barwna okładka, zawierająca miejsca i postacie powiązane z Wilnem, jak też naprawdę duża ilość ilustracji, jakie towarzyszom kolejnym rozdziałom, zapewniają dodatkowe wrażenia przy lekturze. Żałuję tylko, że fotografie i reprodukcje, które pojawiają się w tej książce, są czarno-białe, przydałoby się nieco więcej koloru we wnętrzu.

"Sekrety Wilna" umożliwiły mi poznanie tego miasta od nieco innej strony, przeniosły mnie w czasie i zapewniły odrobinę rozrywki, a także zachęciły do kolejnych lektur i dalszych poszukiwań w tej tematyce. Czytało mi się ją naprawdę przyjemnie, kolejne rozdziały były barwne i interesujące, aż żałowałam, że jest to tak krótka publikacja. Polecam!

Książka z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie. pl

Gdy słyszymy WILNO, od razu na myśl przychodzi nam Ostra Brama, Adam Mickiewicz i jego Dziady, cmentarz na Rossie oraz oczywiście całą masa kościołów. A przecież Wilno to nie tylko kościoły i cmentarze. W książce "Sekrety Wilna" Katarzyna Węglicka prowadzi nas nieco innymi szlakami, bardziej historycznymi, po mieście, które moim zdaniem, jest bardzo atrakcyjne nawet dla dość wybrednych turystów. Nie chcąc zwiedzać kolejnych obiektów sakralnych, warto przejść się wileńskimi alejami, ulicami i uliczkami bo są one jedną z ciekawszych atrakcji tego miasta.

W tym mieście urodziło się spora ilość znanych Polaków, o kilku z nich wspomina w swojej opowieści autorka. Sekrety zebrane przez Katarzynę Węglicką są dość ciekawie zebrane i przedstawione w taki sposób, że chętnie przewraca się kartki, żeby zobaczyć co będzie dalej i dalej.

Zaczynamy od radia, do którego słuchania zachęcała słuchaczy... kukułka a potem wstąpimy na coś słodkiego, litewską czekolada zajadają się nawet misie.

Receptura na popularne czekoladki jest niemal niezmienna od 1959 roku, obecnie stanowią smakowitą pamiątkę z wycieczki do Wilna.

Po słodkiej przekąsce możemy wybrać się do Litewskiego Narodowego Teatru Dramatycznego, w którym do 1941 roku mieścił się Teatr Muzyczny Lutnia, w którym grała między innymi Janina Kulczycka, o której możemy przeczytać ciekawą historię. Na deskach Lutni gościło sporo sław, między innymi: Juliusz Osterwa, Irena Solska czy Hanka Ordonówna a także Witold Małcużyński, Ludwik Sempoliński. Przygodę z teatrem zaczynała tu również Danuta Szaflarska, Hanka Bielicka a także Emil Karewicz i Zygmunt Kęstowicz.

Nie wszyscy pewnie wiedzą, że Wilno ma swojego noblistę w dziedzinie medycyny.

Z Wilnem związana była także nasza poetka Kazimiera Iłłakowiczówna, która się tu urodziła i tak wspomina to miasto:

" O miasto, twoje mury dziecku nie były przychylne!

Pamiętam nędzę naszą na jakimś poddaszu w Wilnie

I ciężką matki chorobę, i nudne gderanie niańki,

I cerkwi nad miastem kopuły jak kolorowe bańki."

Nie sposób nawet przytoczyć wszystkie znane nazwiska osób związanych choćby przelotnie z Wilnem, lecz powinniście sami zajrzeć do tej książki, jeśli chcecie chociaż trochę poznać intrygujące tajemnice i ciekawostki dotyczące tego miasta.

Wspomnę tylko, że warto przeczytać o Puszkinówce, Ostrej Bramie, Trzech Krzyżach a także poznać tajemnicę jarmarku Kaziuka, Kawiarni "U Rudnickiego".

"Jedną z najważniejszych atrakcji turystycznych Wilna jest pomnik Trzech Krzyży. Dla wilnian jest tym samym, czym dla paryżan wieża Eiffla czy Big Ben dla londyńczyków - symbolem i wizytówka miasta."

Aż wstyd się przyznać, ale ja byłam tylko dwa razy w tym mieście i to już bardzo dawno. Pamiętam jednak coś, do czego chciałabym Was zachęcić. Warto w Wilnie przejść się po schodach Czesława Miłosza, na których wyryte są jego wersy..., idąc do góry pisane są po polsku a schodząc, po litewsku. Trzeba patrzeć pod nogi i czytać. To zupełnie inna odmiana pomnika... Co prawda, w Krakowie również są podobne od czterech lat.



Seria "Sekrety" z Domu Wydawniczego "Księży Młyn" to bardzo ciekawe pozycje, które warto poznać. Wszystkie wydania mają piękne okładki i chociaż w środku można się zdziwić brakiem kolorystyki, to jednak lektura nie jest nudna.

Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].

Dziękuję za otrzymany egzemplarz książki Domowi Wydawniczemu "Księży Młyn".

Katarzyna Węglicka w swojej książce "Sekrety Wilna" pokazuje wybrane historie związane z tym dawnym, polskim miastem. Bardzo miło i szybko czytało mi się krótkie rozdziały. Były one interesujące i poruszające ważną tematykę, która jest zwykle pomijana w oficjalnych opracowaniach, bo nie ma dla nich miejsca w wyborze. Tutaj mamy zbiór ciekawostek, ale ciekawie dobranych i poruszających serce. Na końcu mamy bibliografię, więc zawsze można sięgnąć dalej. Osobiście książka bardzo mi się podobała, bo jest ładnie wydana, w grubej okładce, a w dodatku porusza interesującą mnie tematykę. Na każdej stronie znajduje się wiele ilustracji, niestety, czarno-białych, ale to wynika z kosztów. Pewnie wtedy ta pozycja kosztowałaby dużo więcej, a tak jest adekwatna do zawartości. To będzie dobry prezent dla osoby, która interesuje się historią.

Zainteresowała mnie historia artystki "Lutni" i Stalina. Toast Kulczyckiej za Józefa Piłsudskiego mógł się skończyć zupełnie inaczej... Takich anegdotek w książce znajdziemy dużo więcej. Słyszeliście o Jabłkowskich? Przed lekturą tej książki nie wiedziałam, że odnieśli spektakularny sukces w branży modowej. Gdyby nie wojna, to pewnie mielibyśmy swoją Pradę...

W książce jest też mowa o Żydach, których historia na Litwie sięga XIV wieku. Wilno nazywano nawet litewską Jerozolimą, a przykłady tego zostały pokazane w odpowiednim rozdziale. Nie zdawałam sobie sprawy, że wśród nich był człowiek zafascynowany twórczością Adama Mickiewicza na tyle, że by stworzyć swoją "Inwokację", a chodzi tutaj o Abrahama Suckewera.

Bardzo prowokacyjny jest tekst dotyczący "dawania w pysk" w kawiarni "U Rudnickiego". Kręta Skopówka kryje wiele tajemnic. A kolejnym zaskoczeniem jest litewski Schindler, który ocalił życie tysięcy uchodźców. O takich zapomnianych przez historię bohaterach warto przypominać.

Takie historie są fascynujące. To jakby wejście w inny wymiar historii i miejsc. Bardzo dobrze czytało mi się tę książkę. Warto dać jej szansę. Jest krótka, na jeden wieczór, ale ma wiele dobrych momentów, atrakcyjnych i nieznanych, a dodatkowo można je czytać oddzielnie, a potem błysnąć wiedzą. Kto wie, gdzie się to przyda? Polecam dla pasjonatów ciekawostek, ale również dla tych, którzy lubią tajemnice.