Samotność polarnika

"Spróbuj jeszcze ten jeden raz - umrzeć jest przeraźliwie łatwo. Znacznie trudniej jest żyć dalej". To fragment wiersza poety Roberta Service'a. Pod wpływem tych słów, Douglas Mawson znalazł w sobie siłę, żeby wydostać się z głębokiej szczeliny. W tym momencie był zdany tylko na siebie.

"Samotność polarnika" to opowieść o niezwykłym harcie ducha i heroicznej walce o przetrwanie na Antarktydzie. Zawiera zdjęcia zrobione przez członka załogi Franka Hurleya oraz fragmenty dziennika kierownika wyprawy, którym był Douglas Mawson.

To historia niezwykła, prawdziwa, przyprawiająca o dreszcze i łzy wzruszenia.

Pokazuje życie polarników na Antarktydzie, które jest niezwykle trudne i pełne wyrzeczeń.

Douglas Mawson był geologiem i badaczem. Jako kierownik i organizator, musiał znaleźć pieniądze na wyprawę i statek, skompletować załogę, zgromadzić zapasy. Musiał mieć dobry plan i nie bać się wyzwań.

Z wyprawą polarnika wiąże się ogromne ryzyko, ekstremalne zmęczenie, głód, ból mięśni, chłód, odmrożenia, monotonia, niepokój, pragnienie snu, wyczerpujący marsz.

To też czas długiego oczekiwania na statek, który ma przypłynąć po ekipę i zabrać ich do domu. W książce znajdziemy opisy codziennego życia polarników, na małej przestrzeni, w prowizorycznej chacie. Małe radości podnoszące morale, dobre jedzenie, przydział czekolady, słuchanie muzyki z gramofonu, czytanie, rozmowy.

Wyprawa dowodzona przez Douglasa Mawsona była jedną z ważniejszych ekspedycji, a jego samotna wędrówka do kwatery zimowej przeszła do historii.

"Samotność polarnika" wciągnęła mnie od pierwszych stron. To książka, którą trudno zapomnieć.

David Roberts w książce „Samotność polarnika” ukazuje nam historię australijskiego odkrywcy Douglasa Mawsona. Ilustruje nam przebieg Australazjatyckiej wyprawy Antarktycznej. Bez wątpienia była ona jedną z najbardziej odkrywczych oraz niebezpiecznych. Douglas Mawson podjął się niezwykle trudnej misji w dziejach eksploracji polarnych. David Roberts z dbałością o każdy szczegół ukazuje nam jej kulisy.

Dzięki temu znajdujemy się w samym centrum antarktycznej ekspedycji. W domowym zaciszu możemy poczuć namiastkę tych emocji, poczuć chłód i zimno, które elektryzuje. Elektryzujące jest również to, czego dowiadujemy się z lektury tej książki. Ogromna wola walki Mawsona imponuje, uzmysławiając nam, że pasja Douglasa potrafiła przezwyciężyć każde niebezpieczeństwo na jakie trafiał podczas wyprawy.

„Samotność polarnika” to doskonała lektura nie tylko dla miłośników górskich wypraw. To również historia, którą powinien poznać każdy z nas. Historia, która uczy nas pokory oraz może dodać siły w naszej walce z życiowymi problemami. I choć Mawson walczył na górskich szczytach, jego historia może być przełożeniem, niejako wzorem dla nas w pokonywaniu życiowych szczytów.

David Roberts skrupulatnie zrelacjonował nam przebieg jednej z najważniejszych wypraw. Ta, w której uczestniczył Douglas Mawson wymagała od niego heroizmu, hartu ducha. Bez wątpienia wykazał się ON ogromną determinacją, a jego pasja dawała mu „autentyczną satysfakcję”. Z historii tej wyłania nam się obraz człowieka niezwykle odważnego, silnego fizycznie i psychicznie.

To, co poznajemy na kartach tej książki jest wręcz niewiarygodne, mrożące krew w żyłach. Książka wzbogacona jest zdjęciami Antarktydy nigdzie dotychczas nie publikowanymi. To doskonała gratka dla miłośników gór, ponieważ jeszcze bardziej można chłonąć ich piękno i moc.

Co ważne „Samotność polarnika” nie jest książką napisaną przez laika. David Roberts był wspinaczem i alpinistą, więc doskonale czuje ducha opisywanej historii. Historii zatrważającej, która wydarzyła się naprawdę. Choć ciężko w to uwierzyć. Dlatego też poznając tę historię przecierałem oczy ze zdziwienia, a także byłem pełen podziwu wobec odwagi Douglasa Mawsona, który jako jedyny ocalał z Australazjatyckiej Ekspedycji Antarktycznej. Warto poznać jej szczegóły, a książka Davida Robertsa doskonale ukazuje jej przebieg. Zdecydowanie polecam!

Książka „Samotność polarnika” ukazała się nakładem Wydawnictwa Słowne