Historia o samotności, wierze i nieuchronności zmian.
Przodkowie Jona bali się świata. Pragnęli obecności kogoś, kto byłby potężniejszy niż żywioły i przyroda. Powoływali więc do życia różne nadprzyrodzone istoty, ale one nie dawały im oparcia. W końcu z ludzkiej potrzeby narodził się Światowid. Szybko urósł w siłę i stał się okrutny.
Teraz plemię Jona przyjęło wiarę w Boga Dobroci, odsuwając się od starych bóstw. Oddzielają je od nich rzeka, puszcza i – Tabu. Mały Jon przekracza zakazaną granicę i dociera do opuszczonego Światowida.
Czego bóg zażąda od Jona? Dokąd zawiedzie go Kamienna Droga?
Książka wyróżniona przez Polską Sekcję IBBY, rekomendowana przez jury do Paszportu „Polityki” i nominowana do nagrody pisarzy fantasy Srebrny Glob.
Opinie o książce
Dorota Terakowska pisze książki czytane zarówno przez dzieci i młodzież, jak i przez dorosłych. Młodsi czytelnicy kochają ich magiczną atmosferę, starsi doceniają pracę, jaką włożyła autorka w „wymyślenie własnej wersji literatury”.
Przemysław Czapliński
„Samotność Bogów” Terakowskiej jest książką piękną, napisaną swobodnie, językiem czystym, dość misternie skomponowaną, przywodzącą na myśl Tolkiena… Mądrą, uczącą miłości do życia zwyczajnego i otwartości na niezwykłość.
Piotr Śliwiński, „Megaron”
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii pozostałe
Dla jakiej grupy wiekowej przeznaczona jest książka Samotność Bogów?
Powieść Samotność Bogów jest lekturą uniwersalną, skierowaną zarówno do starszych dzieci, młodzieży, jak i dorosłych czytelników. Autorka konstruuje opowieść na dwóch poziomach, gdzie młodsi odbiorcy odnajdą magiczną atmosferę i przygodę, a dorośli głębokie refleksje filozoficzne. Fabuła skupia się na dojrzewaniu głównego bohatera i trudnych wyborach moralnych, co czyni ją wartościową pozycją dla czytelnika w każdym wieku. Dzięki czystemu i swobodnemu językowi narracja pozostaje zrozumiała, nie tracąc przy tym na swojej artystycznej głębi.
Czy fabuła opiera się na autentycznych wierzeniach słowiańskich?
Książka czerpie inspirację z mitologii słowiańskiej, koncentrując się na postaci Światowida i procesie wypierania dawnych bóstw przez nową wiarę. Dorota Terakowska kreuje własną wizję literacką, w której stare tradycje zderzają się z nadchodzącymi zmianami kulturowymi wewnątrz fikcyjnego plemienia. Czytelnik poznaje mechanizmy powstawania tabu oraz lęk przed nieznanym, który towarzyszy bohaterom przekraczającym granice puszczy. To mądra lekcja o historii wierzeń podana w formie wciągającej opowieści o ludzkich potrzebach duchowych.
Czego można spodziewać się po stylu literackim Doroty Terakowskiej?
Styl autorki charakteryzuje się językową czystością, misterną kompozycją oraz atmosferą przypominającą klasyczne dzieła J.R.R. Tolkiena. Narracja prowadzona jest w sposób płynny, co pozwala w pełni zanurzyć się w świecie przedstawionym bez poczucia przytłoczenia nadmiarem opisów. Każdy element świata, od Kamiennej Drogi po zakazaną rzekę, służy budowaniu nastroju tajemnicy i nieuchronności zmian. Lektura uczy otwartości na niezwykłość, promując jednocześnie szacunek do zwyczajnego, codziennego życia.
Jakie wyróżnienia literackie otrzymała ta konkretna powieść?
Samotność Bogów zdobyła uznanie krytyków, otrzymując wyróżnienie Polskiej Sekcji IBBY oraz nominację do nagrody Srebrny Glob. Książka była również rekomendowana przez jury do prestiżowego Paszportu Polityki, co potwierdza jej wysoką wartość merytoryczną i artystyczną. Tak liczne nagrody świadczą o tym, że jest to jedna z najważniejszych pozycji w dorobku autorki, doceniana za innowacyjne podejście do literatury fantasy. Wybór tego tytułu gwarantuje kontakt z prozą najwyższej próby, która na stałe zapisała się w kanonie polskiej literatury współczesnej.
Komu odradza się sięgnięcie po ten tytuł?
Samotność Bogów nie będzie odpowiednim wyborem dla czytelników poszukujących wyłącznie dynamicznej akcji i typowych dla gatunku fantasy widowiskowych bitew. Jest to powieść o charakterze refleksyjnym i filozoficznym, w której tempo wydarzeń jest podporządkowane wewnętrznej przemianie bohatera oraz rozważaniom o wierze. Osoby oczekujące lekkiej, czysto rozrywkowej lektury bez drugiego dna mogą poczuć się przytłoczone tematyką samotności i przemijania. Książka wymaga od odbiorcy skupienia oraz gotowości na zmierzenie się z trudnymi pytaniami o naturę bóstw i ludzkiego lęku.
