Samotne serca

Klub Samotnych Serc ? Co to takiego ?

To kobiety, które pisaly do więźniów... Po co ? Aby pomóc im w resocjalizacji?

Z twórczością autorki spotkałam się już kilka razy. Każde spotkanie zaliczam do udanych. Tak też było z tą książką:) choć wydawała mi się przewidywalna i łatwa w rozwiązaniu zagadki, to pomysł na nią bardzo przypadł mi do gustu.

W tej historii mamy doczynienia z zaginięciem kobiety i córki będącej " w związku " z więźniem bardzo brutalnym, osadzonym w celi śmierci. Przyjaciółka kobiety obawia się o życie Veroniki. Nasza detektyw musi działać pod ogromną presją czasu ale i myśli czy kobiety żyją...

Samotne serca, to książka dość prosta. Nie posiada skomplikowanej fabuły. Nie trzeba przy niej zbyt wiele kombinować, czy analizować. Autorka podsuwa bardzo wiele znaczących elementów tej zagadki przez co bardzo szybko można wpaść na prawdopodobne zakończenie.

Bardzo podobał mi się pomysł na książkę. Związany był z więźniami a także klubem kobiet które poprzez pisanie listów z osadzonymi, okazywali im uczucia, a także wspierali podczas procesu resocjalizacji. Przez przywiązanie więźniów do drugiej osoby mieli oni szansę na złagodzenie kary ale także wierzyli że za bramą karną ktoś na nich czeka.

Nigdy wcześniej nie spotkałam się z podobnym pomysłem dlatego też szczególnie zapadł mi w pamięci.

Autorka poświęca bardzo dużą część swojej książki na wyrażanie wielu swoich myśli, i przekonań. W pewnym momencie sama zaczęłam zastanawiać się nad istotą poprawy, szacunku ale i zaufania. Nigdy nie wiemy czy osoba której ufamy, ma wobec nas czyste intencje. Właśnie ta historia jest tego świadectwem, ale także pokazuje że warto otaczać się osobami które czasem trzymamy na dystans.

Całość czytało mi się dobrze. Czasami wydawało mi się że akcja toczyła się bardzo wolno jednak nie wpływało to na efektywność czytania. Kiedy już wpadłam na pomysł zakończenia mój entuzjazm był podsycony ciekawością. Kiedy okazało się że odgadłam zakończenie, poczułam satysfakcję :) i o to mi chodziło

Zło nie przestaje nas intrygować, o czym najlepiej świadczy ilość podcastów, dokumentów i książek o szeroko pojętym true crime. Lisa Gray sięga po wątek związków kobiet z więźniami, który dotychczas pojawiał się w literaturze w ujęciu reportersko-dokumentalnym. Ten punkt wyjścia jest początkiem szalonej fabuły, która porywa czytelnika od pierwszych stron.

"Samotne serca" to czwarty tom serii, której główną bohaterką jest prywatna detektyw Jessica Shaw, ale znajomość poprzednich części nie jest konieczna, żeby wciągnąć się w lekturę. Krótkie rozdziały, sprawnie prowadzona narracja i ciągłe zwroty akcji sprawiają, że książkę czyta się szybko i trudno ją odłożyć. Zarówno główni, jak i drugoplanowi bohaterowie są wyraziści, nawet jeśli chwilami podpierają się na stereotypach.

Autorka sprawnie żongluje ich historiami i umiejętnie wprowadza nowe wątki, skutecznie kierując uwagę czytelnika w stronę fabularnych ślepych zaułków. "Samotne serca" to dobrze skonstruowany thriller, którego akcja rozsnuta jest na przestrzeni przeszło trzech dekad. W historii autorka podrzuca drobne tropy, które uważny czytelnik dość szybko łączy w całość, ale nie odbiera to bynajmniej przyjemności z lektury - podejrzewam, że wydatnie przyczynia się do tego narracja prowadzona z perspektywy kilku bohaterów, co czasem pozwala czytelnikowi wyprzedzać bohaterów o dwa kroki. W kulminacyjnym momencie autorce udaje się wykreować atmosferę tak elektryczną, że nie sposób powstrzymać się od łapczywego pochłaniania kolejnych stron, zupełnie jakby mogło to odmienić losy bohaterów.

Polecam, zwłaszcza na długie jesienne wieczory!

"Samotne serca" to czwarta część cyklu o Jessice Shaw, prywatnej detektyw z Los Angeles. Tym razem trafią do niej Christine Ryan, która pragnie odnaleźć przyjaciółkę z młodości oraz jej córkę. Poszukiwana nie jest zwykłą kobietą. To była partnerka seryjnego mordercy Travisa Deana Forda tzw. "Dusiciela z Doliny". Jest także matką jego dziecka choć wszyscy zastanawiają się jakim cudem skoro on siedział w celi śmierci. Jednakże Veronica wraz z córką Mią przepadły jak kamień w wodę. Przed Jessicą jest bardzo trudne zadanie. Czeka na nią wiele pułapek i niebezpieczeństw. Jej życie prywatne właściwie nie istnieje. Mieszka w motelu nie ma przyjaciół ani partnera. Ta ostatnia kwestią jest bardzo problematyczna.

"Samotne serca" to powieść detektywistyczna, który należy raczej do kategorii tych "lekkich". Nie mrozi krwi w żyłach, nie ma wielu zbrodni. Jednakże tytuł może zmylić potencjalnego czytelnika i czasami zniechęcić, bo trąca słabym romansidłem. Ma on pewne nawiązanie do historii, ale nie wydaje mi się trafiony. Akcja książki choć wydaje się dynamiczna, nie porywa za bardzo. Dość szybko domyśliłam się o co chodzi w tej historii. Może to być spowodowane dużą ilością przeczytanych książek o tej samej tematyce. Jednego jednak jestem pewna - główna bohaterka bardzo mnie irytowała swoim zachowaniem. Według mnie była infantylna i nie potrafiła podjąć dorosłych decyzji odnośnie swojego życia prywatnego.

Reasumując, "Samotne serca" to książka dla fanów twórczości Lisy Gray lub dla fanów bohaterki. Ja nie wiem, czy sięgnę po kolejne tomy.

Lisa Gray w „Samotnych Sercach”, czwartym tomie serii kryminalnej o detektywce Jessice Shaw zadaje pytanie: dlaczego kobiety są w stanie związać się z przestępcami odsiadującymi wyroki w więzieniu? Jedna z takich kobiet jest tą, którą Jessica poszukuje. Czytelnik dzięki takiej fabule może pogłówkować nad tym zagadnieniem i choć motywacje bohaterki nie są wyłożone wprost, to jednak na tyle delikatnie zasugerowane, że wyobraźnia czytelnika zostaje pobudzona do własnych przemyśleń. W ogóle temat seryjnym morderców jest tu ciekawie opisany – przyglądamy się rodzinom ofiar, autorom podcastów i książek o tematyce true crime. Oczywiście cała historia kręci się wokół zbrodni – zamordowana została żona seryjnego mordercy, a jego wcześniejsza partnerka, matka jego dziecka pozostaje zaginiona. Intryga poprowadzona jest fajnie, tempo umiarkowane, a finał z kilkoma mocnymi zaskoczeniami. Książkę czyta się łatwo i przyjemnie, to dobra kontynuacja przygód Jessiki, choć oczywiście nie jest konieczne zachowanie kolejności chronologicznej w lekturze – każdy z tomów dotyczy osobnej zagadki kryminalnej. Ja miałam przyjemność zapoznać się z całą serią w ciągu jednego miesiąca i przyznam, że polubiłam się z piórem Lisy Gray. Na pewno sięgnę po jej przyszłe powieści! Polecam tym lubującym się w lżejszych kryminałach!

"Zapamiętaj tylko radę KSS, dobrze? Bądź mądra i nie bądź naiwna. Mówię to wszystkim dziewczynom, które zaczynają traktować poważnie któregoś z moich chłopców."

Jak uważacie, czy szukanie życiowego partnera wśród osadzonych w więzieniu może skończyć się happy endem?

Detektyw Jessica Shaw powraca z kolejną sprawą, z którą będzie musiała się zmierzyć. W międzyczasie stara się nie myśleć o swoich prywatnych sprawach, choć wcale nie jest to łatwe. Do Jessici zgłasza się kobieta, która poszukuje swojej przyjaciółki od kilkunastu lat. Veronica Lowe związała się z seryjnym mordercą przez Klub Samotnych Serc, którego stała się członkinią. Po urodzeniu jego dziecka i pojawieniu się ich rodzinnego zdjęcia w gazecie, Lowe nagle znika. Wdowa po seryjnym mordercy, z którym związała się Lowe, zostaje zamordowana. Shaw chce odnaleźć Veronicę, zanim zrobi to ktoś inny.

Książki Lisy Gray charakterystyczne są z kilku powodów. Czyta się je bardzo szybko, opisy nie przytłaczają, miejsca akcji są ciekawie przedstawione, ciężko jest wychwycić poszukiwanego przez detektyw sprawcę.

Przeszłość głównej bohaterki nie jest usłana różami, długo dochodziła do tego, jakie wydarzenia miały miejsce w jej życiu, gdy była jeszcze dzieckiem. Autorka już od pierwszego tomu zaintrygowała mnie postacią Shaw i z ciekawością sięgałam po kolejne części cyklu. Przy czterech częściach cyklu poziom zostaje zachowany, co cieszy, ponieważ książki nadal wywołują pozytywne emocje i dostarczają rozrywki.

Jedyne co mi nie do końca pasuje, to postać Pryce'a. Mam wrażenie, że jest on wepchnięty w historię Shaw na siłę. Myślę, że gdyby Autorka go pominęła, to lektura byłaby równie ciekawa. Ma być pokazana delikatna współpraca między śledczym a dziennikarką, lecz uważam, że Shaw radzi sobie bez policjanta.

Jeśli ktoś już miał przyjemność zetknąć się z książkami Autorki ten wie, co go czeka. Nie są może bardzo wymagające, ale dobrze spędza się przy nich czas. Dlatego też polecam "Samotne serca", a przeniesiecie się do Kalifornii wraz z Jessicą Shaw i będziecie towarzyszyli bohaterce przy kolejnym niełatwym śledztwie w jej karierze.

Klub Samotnych Serc. Brzmi jak kanwa romansu? Może i tak, ale tym razem mamy do czynienia z rasowym thrillerem i bardzo specyficznym związkiem. Ten portal randkowy powstał, by umożliwiać kobietom korespondowanie i nawiązywanie relacji z mężczyznami przebywającymi w zakładzie karnym.

Wyobrażacie sobie związek z mężczyzną skazanym na śmierć za seryjne morderstwa młodych kobiet? Chciałybyście mieć z nim dziecko? Jakim manipulantem musiał być Travis Dean Ford, żeby przekonać kobietę, że jest niewinny i rozkochać ją w sobie?

Klub Samotnych Serc okazuje się tropem, który przyciąga prywatną detektyw Jessicę Shaw poszukującą śladów zaginionej przed kilkunastu laty kobiety i jej córki. Kobiety, która związała się z seryjnym mordercą nazwanym „Dusicielem z Doliny”. Z prośbą o jej odnalezienie zwraca się przyjaciółka sprzed lat, która obawia się, że Veronica może być w niebezpieczeństwie. Jego byłą żonę ktoś zabił w ten sam sposób jak czynił to kiedyś on. Czy rzeczywiście mógł być niewinny, a może zyskał naśladowcę?

Śledztwo w sprawie śmierci wdowy po mordercy prowadzą znani Jessice policjanci, więc wzajemny kontakt i wymiana informacji mogą okazać się istotne dla obu stron. Autorka nie skupia się jednak jedynie na sprawach kryminalnych, bo w tle przewija się nieustannie ból i zagubienie Jessiki związane z jej relacjami osobistymi. Będzie musiała podjąć trudną decyzję dotyczącą własnej przyszłości. Czy podejmie właściwą?

Podczas czytania powieści nurtowało mnie pytanie, co kieruje kobietami zafascynowanymi przestępcami. Dreszczyk emocji i adrenalina? A może chęć zbawienia i uratowania straconej duszy? Nie znalazłam na nie jednoznacznej odpowiedzi, mimo retrospekcji pozwalającej zajrzeć w relację Veroniki z Fordem, zyskałam jednak poruszającą, budzącą emocje i wciągającą historię. Czwarta część cyklu z jedną z moich ulubionych bohaterek wzbudziła moją ciekawość nie tylko analizą tego niezrozumiałego dla większości z nas zjawiska, ale i zapewniła mi po raz kolejny znakomitą rozrywkę.

Uwielbiam pióro Lisy Gray za realizm postaci i zdarzeń, za lekkość, z jaką pochłania się kolejne rozdziały budujące spójną i intrygującą fabułę, ale przede wszystkim za budzącą ogromną sympatię główną bohaterkę, której kibicuję w życiu zawodowym i osobistym. Powieść można czytać niezależnie od wcześniejszych części, jednak warto zacząć od początku, by dać sobie szansę na poznanie pełnego obrazu Jessiki Shaw i jej sytuacji.

„Już nikt nigdy mnie nie zostawi (…).

A już na pewno nie ty”.

A gdyby tak być młodą, piękną, rudowłosą dziewczyną i zakochać się w przystojnym, czarującym, zabawnym i inteligentnym, niezwykle atrakcyjnym i charyzmatycznym, tylko, że.. czekającym na wyrok śmierci seryjnym mordercy, który znalazł się tu, gdzie się znalazł, bo zamordował co najmniej 15 pięknych, młodych, rudowłosych kobiet. Choć on twierdzi, że jest niewinny..

Taki koktajl ekscytacji, pożądania, zdenerwowania i strachu może odurzyć i odebrać zdrowy rozsądek.. Choć taki związek jest przecież względnie bezpieczny, bo on jest cały czas w więzieniu..

A wszystko zaczęło się całkiem niewinnie.. Szukające wrażeń kobiety zorganizowały grupę korespondencyjną pod tajemniczą nazwą Klub Samotnych Serc. Był to serwis dla kobiet, które piszą listy do mężczyzn przebywających w więzieniach. Veronica Lowe w ten sposób znalazła miłość swojego życia, a owocem tej miłości stało się dziecko.. Wkrótce potem kobieta wraz z dzieckiem zniknęła w tajemniczych okolicznościach, a jej kochanek – doczekał w końcu „dnia zapłaty”.

Dziś, ponad 15 lat po tych wydarzeniach, przyjaciółka z dzieciństwa Veronicy, próbuje ją odnaleźć. O ile ona jeszcze żyje..

Kobieta dobrze trafiła wybierając do tego zadania niezawodną detektyw Jessice Shaw, specjalizującą się w poszukiwaniach osób zaginionych.

Sprawa która początkowo wydaje się prosta, okazuje się igraniem ze śmiercią.

Co jest faktem, co spekulacją, a co wierutnym kłamstwem – na te i inne pytania odpowiedź wcale nie jest taka oczywista.. Ale Jessica zrobi wszystko, by prawda wyszła na światło dzienne.

„Samotne serca” to 4 już odsłona serii z detektyw Jessicą Shaw w roli głównej. Nie trzeba znać poprzednich części, by dać się wciągnąć, zaintrygować i zaskoczyć.

Ta książka, to świetnie napisany, dynamiczny i kompletny thriller light. Lekki, choć poruszający ciężkie i ważne tematy: sprawiedliwość i niesprawiedliwość, poczucie krzywdy, bezradność, naiwność, gniew, rozpacz i nieodpartą chęć zemsty.

O tym, że należy uważać komu się ufa, o błędach młodości, które nie zostają wybaczone i w końcu o tym, jak byle jakie lekarstwo na samotność może okazać się śmiertelną trucizną.

Polecam❤️.

„Samotne serca” to książka, dzięki której wpadniecie w wir zawiłej intrygi. Nie poczujecie samotności, gdyż towarzyszyć będziecie Jessice Shaw w rozwikłaniu zawiłej zagadki. To już czwarte spotkanie z panią detektyw, która na stałe wpisała się na listę najciekawszych bohaterek kryminałów. A Lisa Gray jest pisarką, której nie zapomni się wraz z odłożeniem książki po skończonej lekturze.

A my ramię w ramię z Jessicą Shaw weźmiemy udział w poszukiwaniach zaginionej Veroniki Lowe. Kobieta zniknęła w niewyjaśnionych okolicznościach. Miało to miejsce piętnaście lat temu, zaraz po urodzeniu dziecka. Ojcem córki był Travis Dean Ford, seryjny morderca osadzony w celi śmierci. Teraz przyjaciółka Veroniki – Christine Ryan, próbuje ją odnaleźć. Emocje podczas czytania tej książki dostarcza nam informacja o zamordowaniu Jordany, wdowy po Travisie. Trzeba przyznać, że ta sytuacja nie pozwala nam oderwać się od lektury. I bardzo dobrze, ponieważ na kolejnych stronach trafiamy na trop Klubu Samotnych Serc, do którego należała Jessica i Jordana. Do klubu należą kobiety, które korespondują z więźniami.

Dlaczego Veronika Lowe zniknęła? Przed kim ucieka? Dlaczego chce chronić siebie i swoją córkę? Czy Travis jest dla niej niebezpieczeństwem? Przecież jest osadzony w celi śmierci. Czy zatem „Dusiciel z Doliny” nie działa samotnie? A może ktoś w Klubie Samotnych Serc pociąga za sznurki? Pewne jest to, że lektura tej książki wciągnie Was bez reszty.

Lisa Gray utkała misterną intrygę. Fenomenalnie ją ułożyła, sprawiając, że wraz z Jessica Shaw nie spoczniemy, dopóki nie odnajdziemy odpowiedzi na nurtujące nas pytania. Trzysta pięćdziesiąt stron to wyjątkowa czytelnicza uczta dla miłośników kryminałów. Miłośników, którzy biorąc do ręki książkę, chcą sprawdzić swój detektywistyczny nos. Bądźcie pewni, że w tej historii nic nie jest pewne na pierwszy rzut oka. Gdy już rozpoczniecie lekturę tej książki, to porzucicie wszystkie domowe obowiązki. A poznawszy finał tej historii, jeszcze długo będziecie zastanawiać się nad poszczególnymi elementami tej historii.

„Samotne serca” to kryminał, który pochłonie Wasz czas, Wasze emocje, sprawiając, że często powracać będziecie myślami do historii Veroniki Lowe. Ciekaw jestem, w którym momencie wpadniecie na właściwy trop? A muszę dodać, że nie prędko zgadniecie, która nitka tej fabuły prowadzi na właściwe tory.

Książka „Samotne serca” ukazała się nakładem Wydawnictwa Słowne, Słowne Mroczne