Samolot z papieru

Po takiej dawce uniesień moje myśli wciąż błądzą w chmurach. Niezwykle interesująca, piękna i budząca podziw książka, która ukazuje trudy miłości jak i przyjaźni na tle zdarzeń zapisujących się w historii. Jeśli miałabym opisać tą powieść jedym słowem, powiedziałabym "emocje". Emocje sięgające najdrobniejszych punktów ludzkiej wrażliwości.

"Miłość przychodzi tak nagle.

Przyjaźń dyskretnie, po latach..."

Ewa Pruchnik stworzyła przepiękną, ciepłą i wzruszającą opowieść o miłości i tęsknocie a także o trudnych wyborach i życiu w czasach, kiedy niełatwo było mieć własne zdanie, szczególnie odmienne od zdania partii rządzącej.

Polska początku lat 80. Nastoletnia Emilia, córka cenionego kardiologa, kończy szkołę podstawową i zaczyna naukę w liceum. Jest typową panienką z dobrego domu. Skromna, inteligentna, spędzająca czas przy książkach a nie z chłopcami. Pewnego dnia na jej drodze staje Jeremi - niepokorny ale uroczy zawadiaka. Mimo że tak wiele ich dzieli, Emilia nie może go zapomnieć. I choć odnawia przyjaźń z dzieciństwa z synem przyjaciół rodziców i świetnie się z nim dogaduje, wciąż gdzieś tam z tyłu głowy plączą jej się myśli o Jeremim. Kogo wybierze? Przyjaciela, z którym tak wiele ją łączy czy mrocznego chłopaka, o którym wciąż tak niewiele wie?

Główna bohaterka do szaleństwa zakochuje się w nieznajomym. Zna jedynie jego imię oraz to, że jeździ motorem. Dziwnym trafem coraz częściej na siebie wpadają. Jednak Jeremi ma plany na przyszłość i nie chce z nich zrezygnować. Postanawia opuścić kraj i wyjechać do Paryża oraz dołączyć do Legii Cudzoziemskiej. Emilia zostaje w Polsce zaczyna studiować medycynę jednak już od początku czuje, że to nie jest to co chciałaby robić. Od zawsze wiedziała, że chce być jak jej tata lekarz, nawet nie myślała o niczym innym. Jednak zdała sobie sprawę, że by zostać lekarzem to wcale nie jej marzenie tylko rodziców. Postanawia rzucić studia i dzięki listowi od Jeremiego jedzie do domu dziecka, w którym postanawia zostać na dłużej by tam pracować a zaocznie studiować.

Czy Emilia odnajdzie się jako wychowawczyni w domu dziecka? Czy Jeremi ma szansę wrócić jeszcze do Polski? I co dalej z ich uczuciem? Koniecznie musicie sami przeczytać.

"- I powiem ci jeszcze jedno! Naczytałaś się tych wszystkich książek, a ciągle jesteś tępa jak but, ślepa jak kret, a o życiu nadal nic nie wiesz."

Powiem Wam, że to była naprawdę rewelacyjna historia. Autorka świetnie przedstawiła lata 80, przy czytaniu czuło się klimat tamtych czasów. Bo książka dzieje się na dwóch płaszczyznach czasowych. Raz poznajemy przeszłość głównej bohaterki w latach 1980-1991, ale mamy też możliwość czytania historii teraźniejszej czyli 2015-2016. Tę książkę czytało się rewelacyjnie, szybko, przyjemnie i nie raz nie mogłam się od niej oderwać.

" Zakochany mężczyzna zrobi dla swojej kobiety wszystko. Zawsze ją znajdzie. Zawsze znajdzie do niej drogę."

Ja nie należę do osób, które łatwo się wzruszają a ta książka sprawiła, że płakałam jak bóbr. Autorka porusza tyle ważnych tematów. Na przykład jak ważne jest to, że mamy na kim polegać, że zawsze jest osoba, która nas wysłucha i wesprze. A dodatkowo przyjaźń między kobietą a mężczyzną, choć ja osobiście raczej w to nie wierzę bo zawsze kończy się tym, że jedna ze stron czuje coś więcej. Główna bohaterka podejmuje się też trudnej pracy jaką jest opieka nad dziećmi z domu dziecka. Co na początku nie koniecznie podoba się jej rodzicom bo jednak zawód lekarza jest bardziej opłacalny. Emilia jest również bardzo wierna w uczuciach i nie chce słyszeć o spotkaniu z kimś innym tylko czeka na swego ukochanego.

To jest książka, którą naprawdę warto przeczytać i gorąco Wam ją polecam (tylko przygotujcie się, że wywoła w Was ogrom emocji).

Kim jest tajemnicza Ewa Pruchnik? Nie mogę znaleźć żadnych informacji na temat autorki, a chciałam pogratulować, bo jest czego.

Książkę kupiłam trochę w ciemno. Wyświetliła się jako nowość na Woblinku, zajrzałam do opisu i skusił mnie czas powieści, a dokładnie lata osiemdziesiąte. Właśnie wtedy zaczyna się historia Emi...

Nie lubię ckliwych historii, nie przepadam za powieściami o miłości, nie rozumiem tego całego nadmuchanego romantyzmu w romansach, a tu? A tu autorka tak mnie złapała za serducho, że czytałam nocą, bo mi było trochę wstyd, że aż tak mnie rusza ta powieść. Tak, ryczałam jak bóbr. I nie tylko na końcu książki, ale i w środku, i na początku, i pod koniec. Pruchnik napisała to po prostu genialnie. Nie przesadziła, ale też nie ujęła nic emocjom towarzyszącym Emi. Nie zrobiła też z bohaterki infantylnej zakochanej dziewczyny, czego nie znoszę, a stworzyła postać kobiety dojrzałej, mądrej, a przy tym mocno uczuciowej. Chyba po raz pierwszy poruszyła mnie miłość w książce. To chyba będzie zaskoczenie i odkrycie 2020. Na dodatek historia jest bardzo spójna, można powiedzieć, że razem z Emilią idziemy przez jej życie. A to życie wcale nie jest książkowe, jest autentyczne, jakby autorka snuła opowieść o kimś jej bliskim.

Chciałabym powiedzieć dużo o tej książce, a z drugiej strony chciałabym zachować ją tylko dla siebie. To nie jest książka wyłącznie o miłości. To powieść również o przyjaźni, o empatii, o odpowiedzialności, o wszystkim, co ważne.

Pani Ewo, jeśli Pani to czyta, to gratuluję. Złamała Pani mocnego przeciwnika miłosnych wątków. I ja za to bardzo dziękuję. I czekam na więcej.

Jaka ta książka była piękna. Opowieść o pierwszej i ostatniej miłości, o wielkiej tęsknocie i nieustającym czekaniu. I możemy zadać sobie pytanie: ile możemy zrobić dla miłości? Czy warto czekać w nieskończoność. Książka wywołuje wiele emocji, a nawet wyciśnie nie jedną łzę. Ale to nie tylko opowieść o miłości, ale też o pięknej, czystej przyjaźni aż do końca. Powieść czyta się błyskawicznie, a zakończenie jest niezwykle emocjonalne. Bardzo polecam. Książka idealna na wakacje:)

"Samolot z papieru" to ładna obyczajowa powieść, której fabuła została osadzona w dwóch przestrzeniach czasowych. Książka opowiada o losach młodej Emilii. Dziewczyna stoi przed wyborem zawodu. Rodzice widzą jej przyszłość w szpitalu. Ojciec, znany kardiolog robi wszystko by zaszczepić w córce swoją pasję. Emilia pilnie uczy się anatomii i pierwszej pomocy. Wspiera ją bliski przyjaciel z dzieciństwa. Do tej pory byli nierozłączni, jednak w pewnym momencie ich drogi będą musiały się rozejść. Chłopak wybierze lotnictwo. Emilia zacznie szukać swojego powołania. Co wybierze? Czy spełni marzenie rodziców? A może odkryje w sobie inne pasje?

Bardzo polubiłam bohaterkę i jej przyjaciół. Kibicowałam im w codziennych troskach, wzruszałam się z nimi i chciałam, by spełniły się ich wszystkie pragnienia. Autorka przekazała w swojej książce takie wartości jak przyjaźń i przywiązanie do rodziny. Jest to powieść o tęsknotach i marzeniach. Pojawia się wątek romantyczny. Wspomniane są też historyczne fakty z życia w trudnych, skomplikowanych czasach. Myślę, że "Samolot z papieru" porwie Was w niesamowitą podróż. Ja jestem zadowolona. Polecam

„Samolot z papieru” Ewy Pruchnik to książka którą należy oceniać dopiero po przeczytaniu ostatniej strony, ponieważ to epilog dostarcza nam największej dawki emocji. Sięgając po nią spodziewałam się romansu o panience z dobrego domu, walki o miłość oraz marzenia i faktycznie to dostałam tylko może nie w takich proporcjach w jakich chciałam.

Autorka przedstawia nam Emilię, jedynaczkę, której tata jest wybitnym kardiologiem i razem z mamą żywi nadzieję, że ich córka pójdzie w jego ślady. Dziewczyna również w to wierzy, twardo stąpa po ziemi, rzadko nawiązuje z ludźmi bliższe relacje. Gdy my ją poznajemy, ona bliżej zaprzyjaźnia się z Nikodemem, który zaprosił ją na swoją studniówkę. Tak naprawdę znają się już od wczesnego dzieciństwa, ale dopiero teraz mają okazję dowiedzieć się o sobie czegoś więcej. Chłopak chce zostać lotnikiem, jest to jego największe marzenie do którego wytrwale dąży. W międzyczasie Emilia spotyka też kogoś innego – Jeremiego – chłopaka trochę buntowniczego, z trudną przeszłością, który zaczyna w niej budzić emocje z którymi wcześniej nie miała do czynienia. Niestety w tej książce los nie sprzyja uczuciom i bardzo je gmatwa, ale pomaga odkryć głównej bohaterce czego w życiu pragnie i kim pragnie być. Jak można się domyślić kariera lekarza nie jest jej pisana…

Ewa Pruchnik zabiera nas w przegląd życia Emilii, zazwyczaj zmieniając kurs w najciekawszych lub najistotniejszych momentach. Trochę mnie to denerwowało ale trzeba przyznać, że był to ciekawy zabieg, zwłaszcza gdy celem jest opisanie niemal całego życia w jednej książce. Bohaterowie dali się lubić, byli przesympatyczni, ale mam wrażenie, że trochę dali ciała, że się poddali w swojej walce o miłość, że zawiedli siebie nawzajem. Dlatego też trochę czuję niedosyt po tej lekturze. Polecam wszystkim fanom obyczajówek z wątkiem romantycznej miłości oraz z nutką historii w tle. To jest przyjemna książka, trochę gorzka, ale przez to bardziej prawdziwa.

Obyczajówka historyczna? To jest u mnie niezwykle rzadka kombinacja czytelnicza, ale zdarza się, że czytam, a czasem i polecam. Tak stało się również z tą, ponieważ jest nietypowa, dość spora objętościowo, a wciąga czytelnika w rozterki miłosne.

Szukasz książki, przy której się zruszysz do łez, pośmiejesz, a czasami nieco wkurzysz na ludzkie pomysły? To strzał w dziesiątkę!

⭐RECENZJA⭐

"Miłość przychodzi tak nagle.

Przyjaźń dyskretnie, po latach."

🛩️

Niezwykła kobieta oraz dwaj, całkiem odmienni mężczyźni. Z jednym łączy ją wszystko, a z drugim zupełnie nic. Który okaże się jej bratnią duszą?

Główną bohaterką jest Emilia Ostrowska, wywodząca się z dobrej rodziny. Jej losy poznajemy w dwóch przedziałach czasowych: w teraźniejszości, czyli roku 2015 oraz w przeszłości, w latach 80-tych i 90-tych. Poznajemy losy bohaterki od najmłodszych lat - czasy gimnazjum, liceum, a następnie studiów i pracy. Pewnego dnia Emilia spotyka się z Nikodemem Karbowskim, synem powszechnego kardiochirurga. Rozmowa od początku im się układa, mają wiele wspólnych tematów oraz marzeń. Wydają się być stworzeni dla siebie. Później na drodze Emilii staje Jeremi - wysoki buntownik o ciemnych włosach i powalającym spojrzeniu. Są dla siebie niczym woda i ogień. Jednak jest w nim coś takiego, co nie pozwala kobiecie o nim zapomnieć.

🛩️

Podróż w czasie do lat młodości Emilii wywarła na mnie ogromne wrażenie. Zdumiewający jest wpływ przeszłości na przyszłość. To, co wydarzyło się kiedyś, nigdy nie zostało do końca zatarte w pamięci. Bohaterka wielokrotnie wraca myślami do tamtych chwil.

Postacie wykreowane niezwykle realistycznie. Ich emocje i rozterki zostały opisany w taki sposób, że miałam wrażenie, iż sama je przeżywam. Każda strona pochłaniała mnie coraz bardziej.

🛩️

,,Samolot z papieru" to niezmiernie poruszająca powieść o przyjaźni, miłości, tęsknocie oraz nadziei. Utwór zawiera w sobie również liczne rady i przesłania, które warto zapamiętać, a nawet wziąć sobie do serca.

Naprawdę godne polecenia!

🛩️

Czy przeciwności charakteru są w stanie połączyć miłość? Czy różnice między dwojgiem ludzi są silniejsze od uczucia? Czy możliwe jest znalezienie wspólnej drogi? Na te pytania odpowiedź zna Ewa Pruchnik, autorka poruszającej powieści obyczajowej „Samolot z papieru”. Nakładem Wydawnictwa Filia pojawiła się emocjonalna i wielowątkowa opowieść o trudnych wyborach, miłości i tęsknocie. Jakiego wyboru dokona Emilia? Czy miłość znajdzie happy end? Jedno jest pewno, po odłożeniu tej powieści, zatęsknicie do takich historii. Ewa Pruchnik sprawiła, że takie właśnie historie rozpalą nasze serca, a my wyczekiwać będziemy kolejnej powieści pióra tej autorki. „Samolot z papieru” jest zaproszeniem do czasów przemian ustrojowych w Polsce. Poznajemy Emilię Ostrowską, która po namowach swojej matki, decyduje się na spotkanie z Nikodemem Karbowskim, synem znanego kardiochirurga. Ten podczas spotkania, planuje zaprosić ją na studniówkę w elitarnej szkole lotniczej. Oboje przyjaźnią się od dzieciństwa. Czy mężczyzna zdoła skraść serce Emilii? Młodzi rozmawiając o wspólnych planach i marzeniach spędzają miły wieczór. Nikodem z fascynacją opowiada o miłości do lotnictwa. Czy to wystarczy, by zaiskrzyło w ich relacji? Kobieta wracając ze spotkania, zaczepiona zostaje przez grupkę mężczyzn. Jednak ich zachowanie nie wzbudziło w niej strachu. Wręcz przeciwnie, swoją postawą zaimponowała Jeremiemu, który ostatecznie odprowadza ją do domu. Podczas rozmowy zauważamy, że więcej ich dzieli niż łączy. Ona usposobienie subtelności. On mroczny charakter. Ona miłośniczka Dostojewskiego i tańca. On fascynat motorów i boksu. Nikodem czy Jeremi – kto z nich skradnie serce Emilii? Mężczyźni są nie tylko rywalami w „walce” o serce kobiety. Są również przyrodnimi braćmi. Myślę, że wielu z nas, tak samo jak Emilia stanęli przed trudnymi miłosnymi wyborami? A ja zapewniam Was, że wybór tej książki, to doskonała decyzja, która sprawi, że odpłyniecie w świat poruszającej historii. Historii, która sprawi, że z refleksją spojrzymy na swoje miłosne decyzje. Nie ulega wątpliwości, że Ewa Pruchnik posiada lekkość tworzenia historii, która niczym samolot wzniesie nas na wyżyny emocjonalnych doznań. Jeśli pragniecie poruszyć Wasze emocje miłosną nutką, to sięgnijcie po „Samolot z papieru”. Zapewniam Was, że powieść ta zagra w Waszym sercu. Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu FILIA [Adres usunięty]

Emocje, emocje... Wzruszenia i łzy pod powiekami... Dławione w gardle łkanie... Oto uczucia jakie towarzyszą czytelnikowi podczas tej lektury.

"Samolot z papieru" Ewy Pruchnik to książka, która pozostaje z nami na długo. To książka, która powoduje, że musi minąć sporo czasu, abyśmy mogli o niej mówić obiektywnie, a nie targani niezwykle silnymi uczuciami. To książka pełna mądrych rad, pokazująca życie prawdziwe, a jednocześnie jakże piękne i zarazem tragiczne.

Miłość, przyjaźń na śmierć i życie - to główne motywy poruszane w "Samolocie z papieru". To jednocześnie niezwykła opowieść o trudnych życiowych wyborach i ich konsekwencjach, o bólu, stracie i poszukiwaniu własnej drogi.

Bohaterką powieści jest Emilia. Poznajemy ją jako dorosłą kobietę (w XXI wieku) ale jednocześnie przenosi nas ona do lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku. Przyjacielem Emilki jest Nikodem - syn bliskich znajomych jej rodziców. Oboje z tzw. "dobrych domów", dzieci znanych kardiologów - jakoś tak automatycznie przyjęte zostało, że ich losy połączone zostaną w przyszłości węzłem małżeńskim. Jednak Emilia poznaje Jeremiego, lokalnego buntownika i osiedlowego łobuziaka, który razem z Nikodemem uczęszcza do wrocławskiego technikum lotnictwa. Ją samą zadziwia jak mocno jej myśli zaczynają krążyć wokół tego tajemniczego chłopaka, którego widuje zaledwie raz na kilka miesięcy. W tym czasie przekonuje się także jak bezgraniczną przyjaźń otrzymuje ze strony Nikodema, że zaczyna go traktować jak brata, a wręcz jak tlen niezbędny do oddychania. Akcja przyjmuje nagły zwrot, gdy okazuje się kim naprawdę jest Jeremi...

Jeżeli macie ochotę na niesztampową, choć na wskroś życiową, historię, chcecie poznać dogłębnie styl życia w Polsce lat 80-tych i 90-tych (dla mnie była to ogromnie wzruszająca podróż do dzieciństwa, gdyż jestem zaledwie kilka lat młodsza od głównej bohaterki), a jednocześnie doświadczyć niezwykle mądrej i pozostającej na bardzo długo w myślach powieści, to nie wahajcie się, by sięgnąć po "Samolot z papieru".

Emilia to ciekawa świata dziewczyna, która lubi książki i taniec. Wydawałoby się, że jest nieśmiałą okularnicą w bereciku, który jest nieodłącznym elementem jej ubioru, jednak pozory mylą i tak naprawdę jest pewną siebie bohaterką, która nie boi się mówić tego co myśli. Pewnego dnia, ulegając namowom mamy udaje się na spotkanie z przyjacielem z dzieciństwa, Nikodemem. Choć nie jest do końca przekonana, okazuje się, że spędzają udany wieczór, rozmawiając o przeszłości, marzeniach, a także planach na przyszłość. Wracając ze spotkania Emilię zaczepia grupka chłopaków. Jednak ona nie traci rezonu i swoim zachowaniem robi wrażenie na przywódcy grupy, Jeremim, który później odprowadza ją do domu. Przystojny, wysoki brunet o niegrzecznym wyglądzie lubiący boks i motory i delikatna, chodź przebojowa blondynka, chętnie niosąca pomoc innym. Wydawałoby się, że dzieli ich wszystko, jednak czym wydają się te różnice w obliczu prawdziwego uczucia. Czy uda im się znaleźć do siebie drogę?

"Samolot z papieru" piękna, nietuzinkowa opowieść o o miłości dwóch osób, które wydawałoby się dzieli wszystko, jednak, kiedy uczucie jest silne i prawdziwe one zawsze znajdą do siebie drogę. O przyjaźni, która trwa przez lata i jest w stanie przezwyciężyć wiele przeciwności losu, nawet tych nie do przejścia. O uczuciu, które zrodziło się tak nagle i niespodziewanie, jednak sprawiło, że bohaterowie pierwszy raz poczuli coś więcej i coś tak silnego, z czego nie da się zrezygnować mimo dzielących różnic, pokonanych kilometrów. Lektura, którą bardzo dobrze się czytało. Autorka świetnie pisze i mimo, że książka do najcieńszych nie należy, płyniemy przez kolejne rozdziały i aż trudno uwierzyć, że już jesteśmy przy końcu. Historia opisana jest z dwóch perspektyw czasowych, jednak tak wszystko poprowadzone i osoby, że nie mamy problemu z odnalezieniem się w tym co czytamy. Rewelacyjna książka, która funduje wiele emocji...Śmiech, strach, łzy. Sprawia również, że na niektóre rzeczy zaczniemy patrzeć z innej perspektywy i doceniać to co mamy. Pochłaniająca historia, którą bardzo polecam!